ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 763 ขอโทษท่านด้วย / ตอนที่ 764 ช่วยด้วย
ตอนที่ 763 ขอโทษท่านด้วย / ตอนที่ 764 ช่วยด้วย
ตอนที่ 763 ขอโทษท่านด้วย
เซี่ยเฉียวไม่ได้รู้สึกว่าเซี่ยผิงกั่งดีตรงไหนนี่
ความรักทำให้โลกกลายเป็นสีชมพู ในสายตาของสาวน้อยผู้นี้ คาดว่าต่อให้เซี่ยผิงกั่งจะดุด่านาง ไม่แน่นางน้อยคนนี้ก็อาจจะคิดว่าเซี่ยผิงกั่งเต็มไปด้วยความเป็นชายชาตรีก็ได้!
เซี่ยเฉียวรู้สึกทอดถอนใจเล็กน้อยพลางมองคุณหนูรองตระกูลต่ง “ต่อให้คุณชายเซี่ยดีแค่ไหน แต่เจ้าก็ไม่มีดวงจะได้มีความสุข…เขาจะดีหรือไม่ดีจึงไม่เกี่ยวอะไรกับเจ้าแล้ว”
หากพิจารณาจากแปดอักษรแล้ว คุณหนูรองตระกูลต่งผู้นี้กับเซี่ยผิงกั่งไม่เหมาะสมกัน
อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ทุกคนบนโลกนี้ที่จะเชื่อเรื่องแปดอักษร
เซี่ยผิงกั่งเป็นพี่ชายของนางก็จริง แต่นางก็คร้านที่จะไปก้าวก่ายเรื่องการแต่งงานพวกนี้ นางมีหน้าที่แค่บอกสิ่งที่นางรู้ให้หญิงสาวฟังเท่านั้น
แม่นางต่งตะลึงงันไปเล็กน้อยก่อนที่นางจะลุกขึ้นยืนเตรียมตัวจะจากไป
เซี่ยเฉียวกลัวว่านางจะลืม ดังนั้นนางจึงเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “ออกจากที่นี่ภายในสามวัน ค่อยกลับมาหลังผ่านไปสักระยะหนึ่งแล้ว เคราะห์ภัยครั้งนี้สามารถแก้ไขได้ เจ้าอย่าได้ชักช้า อีกอย่าง ก่อนที่เจ้าจะจากไปก็ไม่ควรที่จะไปพบเซี่ยผิงกั่ง แปดอักษรของเจ้ากับเขาไม่สมพงษ์กัน ข้าเกรงว่าจะเกิดข้อขัดแย้ง”
แม่นางต่งหันกลับมามองเซี่ยเฉียวเล็กน้อย จากนั้นนางก็ทำความเคารพ “ขอบคุณปรมาจารย์โม่มาก”
นางพูดจบก็จากไปทันที
เซี่ยเฉียวมองแผ่นหลังของนางพลางส่ายหัวอย่างเงียบๆ
เคราะห์ภัยของแม่นางคนนี้น่าจะเกิดจากญาติๆ ของนาง ถึงนางจะไม่รู้ว่ามันคือเรื่องอะไร แต่ปัญหานั้นก็ค่อนข้างใหญ่โตทีเดียว
หากต่งอีอวิ๋นสามารถรอดพ้นปีนี้ไปได้ อุปสรรคเรื่องการแต่งงานของนางสองสามปีหลังจากนี้ก็จะไม่เลวร้ายเท่าไรแล้ว ถือได้ว่าเป็นการจับคู่ที่ลงตัว ในโลกใบนี้การจับคู่ที่ธรรมดาสามัญอย่างลงตัวเช่นนี้มีนับไม่ถ้วน
ต่งอีอวิ๋นออกจากหอส่องชะตาอย่างไร้จุดหมายเล็กน้อย นางให้คนขับรถม้าขับไปรอบๆ เมือง หลังจากที่โยกโยนไปมาสักพัก นางก็มาถึงบริเวณศาลตัดสินคดีจนได้
นางสั่งให้รถม้าจอดลงตรงจุดที่จะต้องผ่านในระหว่างทาง
ดูเหมือนว่านางจะมีความคาดหวังอยู่บ้าง พร้อมกันนั้นก็มีกลัดกลุ้มและตึงเครียดผสมปนเปอยู่ด้วยเล็กน้อย นางถอนหายใจเป็นครั้งคราวและเมียงมองออกไปข้างนอกอยู่ตลอดเวลา
แต่นางนึกขึ้นมาได้ว่า ปรมาจารย์บอกนางว่าหากต้องการพ้นเคราะห์ภัยในคราวนี้ นางจะพบกับใต้เท้าเซี่ยผู้น้อยไม่ได้…
แต่นางก็ยังมีความลังเลอยู่บ้าง
จิตใจของนางล่องลอยไป โดยไม่รู้เนื้อรู้ตัวนางก็อยู่ที่นั่นเป็นเวลานานกว่าครึ่งชั่วยามแล้ว แล้วเซี่ยผิงกั่งก็นำคนกลุ่มหนึ่งออกไปทำงานข้างนอก
“ใต้เท้าเซี่ย!” นางอดไม่ได้ที่จะเปิดม่านและตะโกนเรียกเซี่ยผิงกั่ง
ภายใต้แสงแดดที่แผดเผาใบหน้าของนางร้อนผ่าว เหงื่อไหลออกมาไม่รู้เท่าไร
เซี่ยผิงกั่งกวาดตามองไปแล้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะสั่งให้คนอื่นๆ ล่วงหน้าไปก่อน จากนั้นเขาก็บังคับให้ม้าเดินไปยังรถม้าที่จอดอยู่ “เจ้าจะมาฟ้องคดี?”
“ฟ้องคดี?” ต่งอีอวิ๋นชะงักไปเล็กน้อย
“เมื่อเช้าบิดาเจ้าบอกว่าเจ้าโดนรังแก และจะหาว่าข้าเป็นคนทำให้ได้ แต่ข้าไม่ได้ทำเจ้าไม่รู้หรือ” เซี่ยผิงกั่งแค่นเสียงเยาะออกมา
ต่งอีอวิ๋นได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ออกมา “พี่ใหญ่เซี่ย หากข้าฟ้อง…เรื่องแบบนี้ ข้าก็คงจะมีชีวิตอยู่ไม่ได้แล้ว”
“มีชีวิตอยู่ได้หรือไม่ได้เกี่ยวอะไรกับการฟ้องคดีด้วย?”เซี่ยผิงกั่งขมวดคิ้ว จู่ๆ เขาก็คิดว่าผู้หญิงที่อยู่ข้างนอกนั้นเจ้าเล่ห์แค่ไหน ความคิดอ่านนั้นซับซ้อนจริงๆ “ในเมื่อเจ้าไม่ได้มาฟ้องคดี แล้วเจ้ามาที่นี่ทำไม”
แค่อยากมาดูท่านหน่อย…
ต่งอีอวิ๋นบ่นพึมพำในใจ แต่ไม่กล้าที่จะพูดออกมา
“ท่านพ่อ….ท่านพ่อของข้าไปถามเรื่องการแต่งงานถึงที่จวน ต้องขอโทษท่านด้วย” ต่งอีอวิ๋นรู้สึกประหม่าอยู่ในใจ
“เรื่องเล็กน้อย ไม่เป็นไร” เซี่ยผิงกั่งไม่ได้ถือสาจริงๆ
คนที่มาหาเรื่องเขาถึงที่มีถมไป นับประสาอะไรกับเรื่องแค่นี้
“ข้า…ข้า…” ต่งอีอวิ๋นไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี นางอึกอักลังเลไปครู่หนึ่งก็จะเอ่ย “พี่ใหญ่เซี่ย หากท่านเป็นข้า…ท่านจะทำอย่างไร”
เซี่ยผิงกั่งรู้สึกงงงวย
เขาไม่คุ้นเคยกับแม่นางคนนี้ แล้วนางจะมาถามเขาเรื่องนี้ทำไม
“เจ้า…ถูกคนทำร้าย?” เซี่ยผิงกั่งเอ่ยถาม
ต่งอีอวิ๋นพยักหน้า
“อย่างนั้นก็ง่าย หากข้าเป็นเจ้า ใครก็ตามที่ทำให้ข้าไม่มีความสุข ข้าก็ทำให้อีกฝ่ายไม่มีความสุขด้วย แต่ผู้หญิงแตกต่างจากผู้ชาย ผู้ชายนั้นสามารถทุ่มสุดตัวได้ เรื่องชื่อเสียงความบริสุทธิ์อะไรก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่สำหรับพวกผู้หญิงไม่เหมือนกัน จึงได้แต่ต้องกล้ำกลืนฝืนทนเรื่องนี้ไปเท่านั้น…”
ตอนที่ 764 ช่วยด้วย
เซี่ยผิงกั่งเองก็คิดว่าแม่นางผู้นี้คงจะรู้สึกอึดอัดไม่น้อย คิดที่จะฟ้องทางการก็ไม่กล้า คิดที่จะแก้แค้นนางก็สู้คนอื่นไม่ได้
ไม่ต้องพูดถึงคนผู้นี้ที่สามารถแอบเข้าไปในห้องนอนของผู้หญิงในตอนกลางคืนได้โดยตรง…คงจะไม่ใช่คนธรรมดา อาศัยแค่ความสามารถของแม่นางน้อยที่อยู่ข้างหน้าเขาตรงนี้ เกรงว่าด้วยความคิดจิตใจของนางก็คงจะรับมือไม่ไหวหรอก
ดังนั้นเมื่อคำนวณดูแล้ว นางคงจะต้องหลบหลีกไปเท่านั้น
อันที่จริงแล้ว ต่งอีอวิ๋นก็แค่อยากจะพูดคุยกับเขา
นางอาจจะจากไปภายในสามวัน และหลังจากการจากไปครั้งนี้แล้วนางกลัวว่าจะไม่มีวาสนาจะได้พบเจอเขาอีกในชีวิตนี้
เมื่อคิดเช่นนั้น หัวใจของต่งอีอวิ๋นก็รู้สึกบีบรัดขึ้นมาและรู้สึกอึดอัดไปทั้งร่างทันที “พี่เซี่ย เมื่อไรท่านจะแต่งงาน…”
“ไม่รู้สิ” เซี่ยผิงกั่งเองก็อยากจะถามสวรรค์ว่าเมื่อไรจึงจะประทานภรรยามาให้เขาสักคน!
“สามปีหลังจากนี้ หากท่านยังไม่แต่งงาน และไม่รังเกียจว่าข้าอายุมากแล้ว ท่านมา…สู่ขอข้า…ที่บ้านได้ไหม ข้าจะไปอยู่ที่เฟิงหนานเร็วๆ นี้…” ต่งอีอวิ๋นรู้สึกว่าตนเองได้ใช้พลังทั้งหมดในชีวิตนี้ออกไปหมดแล้ว
ลมหายใจของนางดูเหมือนจะหยุดลง ดวงตาทั้งคู่ของนางมองไปที่เซี่ยผิงกั่งอย่างไม่สามารถละสายตาได้
เซี่ยผิงกั่งเองก็อึ้งงันไป
หญิงสาวผู้นี้พูดอะไรออกมา
สามปีหลังจากนี้หากเขายังไม่แต่งงาน…
ไม่สิ เวลาผ่านไปตั้งสามปีแล้ว แต่เขาก็ยังหาภรรยาไม่ได้? คงไม่ถึงขนาดนั้นกระมัง!
อย่างไรก็ตาม…
เซี่ยผิงกั่งมองดูผู้หญิงตรงหน้าเขาอย่างพินิจพิจารณา แม่นางน้อยผู้นี้หน้าตาไม่เลว มีใบหน้าที่สวยงาม แต่ร่างกายของนางบอบบางไปหน่อย ไม่ค่อยมีเนื้อหนัง และความสูงของนางก็น้อย แค่ลมพัดมาวูบเดียวนางก็ล้มลงได้แล้ว ท่าทางจะทนความลำบากตรากตรำไม่ไหว…
สิ่งที่นางมีนั้นโดดเด่นกว่าสิ่งที่ไม่มี อีกอย่างแม่นางน้อยผู้นี้ก็ยังมีจุดที่ดีเหมือนกัน
กลางวันแสกๆ อย่างนี้นางยังกล้ามาถามเรื่องการแต่งงาน นั่นแสดงให้ว่านางเป็นคนใจกล้าคนหนึ่ง พอใช้ได้
เซี่ยผิงกั่งขมวดคิ้ว “ก็ได้อยู่”
เขาเป็นคนที่แต่งงานยากจริงๆ
ที่บ้านเขาก็มีแม่สื่อมาสอบถามไม่น้อย แต่พวกนางแต่ละคนต่างก็คิดคำนวณมาอย่างดี!
ครอบครัวบางส่วนที่รักลูกสาวก็ไม่ยอมให้ลูกสาวที่มีค่าราวกับไข่มุกเม็ดงามของพวกเขาต้องมาตกอยู่ในมือเขา ด้วยกลัวว่าเขาจะลงไม้ลงมือทุบตีพวกนางจนตาย ส่วนพวกที่ไม่รักลูกสาว พวกเขาก็แค่ส่งลูกสาวมาแต่งงานกับเขาเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์กับตระกูลเซี่ยเท่านั้น
แม้แต่ลูกสาวของตนเองก็ยังไม่รัก ความสัมพันธ์แบบนั้นเขาไม่ต้องการหรอก เพราะไม่แน่ว่าพวกเขาอาจจะเอามีดมาฟันคอเขาเมื่อไรก็ได้
ดังนั้นเขาก็เหมือนกับเจอทางตันแล้ว
นอกจากนี้ ราชครูยังเคยคำนวณดวงชะตาให้เขา และบอกว่าเขาไม่เหมาะที่จะแต่งภรรยาเพราะดวงเขาจะพิฆาตบ้านฝ่ายหญิง
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ “ก็ไม่ได้อีก…ดวงของข้าแข็งนัก แม่นางน้อยอย่างเจ้าจะต้องทนไม่ได้แน่ ช่างมันเถอะ ข้าเห็นว่าหน้าตาเจ้าก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไร แต่งกับใครก็เหมือนๆ กันนั่นล่ะ”
“ข้าไม่สนใจ!” นางจับขอบหน้าต่างรถม้าแน่น “พี่ใหญ่เซี่ย! หากข้าไม่สนใจชีวิตตัวเอง ท่านจะกล้าแต่งงานกับข้าไหม! ข้า ข้าไม่มี..ผู้ชายอยู่ข้างนอกจริงๆ นะ…”
เซี่ยผิงกั่งถูหน้าผากตนเองไปมา เขามึนงงไปเล็กน้อย
นี่มันนางน้อยน่ารักน่าเอ็นดูคนหนึ่งเชียวนะ
นางพูดมาถึงขั้นนี้ ใครจะทนรับไหว
“หากเจ้าถูกดวงของข้าพิฆาตจนต้องตาย แล้วจะเป็นภรรยาอะไรได้อีก เจ้ามีผู้ชายอยู่ข้างนอกหรือไม่ไม่สำคัญ ที่สำคัญก็คือข้าจะแต่งกับป้ายวิญญาณไม่ได้? แน่นอนว่าหากเจ้าตายไปแล้วข้าก็สามารถแต่งงานใหม่ได้อีก แต่ข้าจะทำร้ายเจ้าโดยไม่มีเหตุผลได้อย่างไร พอเถอะ อากาศร้อนๆ แบบนี้ เจ้าก็อย่ามามัวแต่พูดจาเหลวไหลอะไรอยู่ที่นี่เลย ข้ายังมีธุระต้องไปจัดการอีก!”
เซี่ยผิงกั่งพูดจบก็เตรียมที่จะขี่ม้าจากไป
ต่งอีอวิ๋นเห็นเช่นนั้นก็รู้สึกร้อนใจอยู่บ้าง นางอยากจะตะโกนเรียกเขาไว้แต่กลับพูดไม่ออก
ขณะที่นางกำลังร้อนใจอยู่นั้น ม้าที่อยู่ข้างหน้าก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไรจึงได้คลุ้มคลั่งขึ้นมา!
“แย่แล้วคุณหนูรอง ม้าตื่นตกใจแล้ว!” คนขับรถม้าตะโกนออกมา แต่ตัวเขากลับยืนอยู่ข้างล่างรถ ภายในชั่วพริบตาต่งอีอวิ๋นก็ถูกม้าที่ตื่นตกใจลากไปแล้ว คนขับลนลานรีบบอกเซี่ยผิงกั่งทันที “ใต้เท้า! รีบช่วยคุณหนูของข้าที!!”
YOU MAY ALSO LIKE
Yuki03
สงสารนางอ่ะะ พี่สาวแม่งเกินไปอ่ะ