ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 761 มีวาสนาต่อกันหรือไม่ / ตอนที่ 762 เนรคุณ
ตอนที่ 761 มีวาสนาต่อกันหรือไม่ / ตอนที่ 762 เนรคุณ
ตอนที่ 761 มีวาสนาต่อกันหรือไม่
เซี่ยผิงกั่งรู้สึกว่าคุณหนูรองตระกูลต่งช่างโชคร้ายเหลือเกิน
ก่อนหน้านี้นางก็เสียชื่อไปครั้งหนึ่งแล้ว กว่าจะกอบกู้กลับมาได้ไม่ใช่ง่ายๆ เลย ตอนนี้ยังมามีเรื่องอีก จิ๊ นางดวงชะตาไม่ดี จะต้องหาปรมาจารย์มาช่วยแก้ไขให้สักหน่อยแล้ว
ใต้เท้าต่งหรือจะพูดอะไรได้อีก
เขาโมโหจนพูดอะไรไม่ออก
แล้วก็สะบัดแขนเสื้อจากไปในทันที!
หลังจากกลับบ้านไปแล้วเขาก็ตบหน้าลูกสาวไปหนึ่งฉาด แทบอยากจะตีนางให้ตายลงตรงนั้น “ในใจเจ้ามีเขา แต่คนอื่นเขาไม่ได้เห็นความสำคัญของเจ้าเลยสักนิด! แถมยังบอกว่าเจ้าช่างโชคร้าย เขาไม่ยอมรับการแต่งงานนี้! ข้าทำเพื่อเจ้าเต็มที่แล้วในฐานะพ่อ ก้มหัวก็แล้ว ขอร้องให้แต่งก็แล้ว ข้ายังจะทำอะไรได้อีก! ทำไมข้าถึงได้ให้กำเนิดลูกที่หน้าไม่อายอย่างเจ้าออกมาได้นะ!”
ต่งอีอวิ๋นตกตะลึง
ต่งซีอวิ๋นไม่อยู่ แต่คำพูดเหล่านี้ก็ล่วงรู้ไปถึงหูนางอย่างรวดเร็ว นางเพียงแค่ยิ้มอ่อนๆ ออกมาเท่านั้น
ต่อให้ตระกูลเซี่ยรับน้องสาวคนนี้ของนางไว้ ต่งอีอวิ๋นก็อย่าได้คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในวันข้างหน้า
แม้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนจะเป็นแค่เรื่องที่กุขึ้นมา แต่ผู้ชายคนไหนบ้างเล่าที่จะยอมทนเรื่องแบบนี้ได้?
น้องหญิงรองไม่มีทางให้เดินแล้วในตอนนี้
หากไม่ตายให้เรื่องมันจบไป
ก็ต้องขอร้องวิงวอนให้ตระกูลเซี่ยแต่งนางเข้าบ้าน หลังจากแต่งเข้าไปแล้วก็ไม่มีทางที่จะได้รับการปฏิบัติที่ดีด้วย
หรือไม่ก็ให้ท่านพ่อหาตระกูลเล็กๆ ให้นางแต่งเข้าไป แล้วก็บอกกับคนอื่นว่าเพราะเห็นความสามารถของเขาหรือไม่ก็สร้างเรื่องบุญคุณที่ช่วยชีวิตอะไรขึ้นมาสักเรื่องก็พอจะกล้อมแกล้มผ่านไปได้
แต่ไม่ว่าจะแบบไหน ต่อไปต่งอีอวิ๋นก็จะไม่มีทางที่จะทำให้นางรู้สึกขยะแขยงได้อีกแล้ว!
เพียงแต่วิธีการที่นางเลือกมาใช้นี้ก็เป็นการทำร้ายตัวนางเองด้วย
คนที่รู้เรื่องนี้ก็มีหลายคน ทั้งยังไม่ใช่คนที่ซื่อสัตย์จงรักภักดีต่อนางที่สุดด้วย ซึ่งไม่เป็นการปลอดภัยอย่างยิ่ง ก่อนที่นางจะแต่งงานออกเรือนไปในปีหน้า นางจะต้องจัดการพวกเขาให้หมดจะได้ไม่เป็นภัยในภายหลัง!
หลังจากที่ใต้เท้าต่งระบายโทสะเสร็จแล้ว เขาก็ขังลูกสาวเอาไว้ในห้อง
มีแค่ฮูหยินต่งเท่านั้นที่กล้าไปพบนาง
“เด็กโง่เอ๊ย แม่รู้ว่าเจ้าไม่ได้รับความเป็นธรรม แต่ตอนนี้เจ้าจะมาตื่นตระหนกลนลานไม่ได้ พวกเราสองคนแม่ลูกมาช่วยกันคิดดีกว่าว่าจะจัดการเรื่องนี้อย่างไรดี…”
“ท่านแม่ ยังจะทำอะไรได้อีกเล่า ชีวิตข้าพังทลายไปแล้ว!” ต่งอีอวิ๋นปิดหน้าร้องไห้
“พูดอะไรเหลวไหล ชีวิตเจ้ายังอีกยาวไกลนะ…” ฮูหยินต่งสงสารลูกสาว “ขอข้าคิดหน่อย ถ้าตระกูลเซี่ยยอมตกลงให้เจ้าแต่งเข้าไป แม้ว่าเจ้าจะต้องลำบากใจอยู่บ้าง แต่หากทำกิจการดีๆ ก็พอจะมีชีวิตต่อไปได้ หากพวกเขาไม่ตกลง…อีเอ๋อร์ เจ้าก็เคยพบเจอลูกพี่ลูกน้องของเจ้าแล้วนี่? ข้าจะพูดเรื่องของเจ้าให้เขาฟัง เมื่อเจ้าแต่งไปกับเขา และยังมีข้าอยู่ทั้งคน ก็ไม่มีใครสามารถรังแกเจ้าได้แล้ว…”
ต่งอีอวิ๋นเองก็ไม่รู้ว่านางควรจะทำอย่างไรดี
นาง…
นางยอมรับว่าตนเองไร้ความสามารถ ต่อให้เป็นเวลานี้ ต่อให้นางจะมีมลทิน แต่นางก็ยังมีความคิดชั่วแวบหนึ่งที่หวังว่าจะได้แต่งงานกับเซี่ยผิงกั่ง
“ท่านแม่ ข้าอยากจะไปพบคนคนหนึ่ง…” ในที่สุดต่งอีอวิ๋นก็เอ่ยออกมาหลังจากที่นางครุ่นคิดอยู่นานสองนาน
“ใคร”
“ท่านปรมาจารย์โม่ นางเคยช่วยข้ามาก่อน ข้าอยากจะไปพบนางหน่อย…บางทีหลังจากที่ข้าพบนางแล้ว ข้าก็จะได้รู้ว่าตัวเองจะต้องทำอย่างไร…” ต่งอีอวิ๋นรู้ว่าความบริสุทธิ์ของนางนั้นถูกทำลายไปแล้วจริงๆ ถึงอยากจะเรียกคืนมาก็คงทำไม่ได้แล้ว
เสื้อผ้านั้น กางเกงชั้นในนั้น มันจะต้องเคยเกิดอะไรขึ้นแน่ๆ
ความจริงแล้วนางอยากจะเจอเซี่ยผิงกั่งมากกว่า แต่นางมั่นใจว่าคงเป็นไปไม่ได้ ดังนั้นนางจึงอยากพบปรมาจารย์โม่ดูสักหน่อย บางทีท่านปรมาจารย์อาจจะทำนายคำตอบอะไรออกมาให้นางก็ได้
ฮูหยินต่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ตอบตกลง
นางให้สาวใช้อยู่ในห้อง แล้วแอบส่งลูกสาวออกไปข้างนอก
เซี่ยเฉียวไม่ได้อยู่ที่บ้านตระกูลเซี่ย ดังนั้นนางจึงไม่รู้เรื่องนี้เลยสักนิดจริงๆ
จนกระทั่งต่งอีอวิ๋นมาพบนางถึงที่ พอเซี่ยเฉียวเห็นว่าจุดอิ้นถังของนางดำมืด รังสีของความโชคร้ายปกคลุมไปทั่วร่าง ไม่ต้องบอกนางก็รู้ว่าเกิดเรื่องขึ้นแล้ว
“ท่านปรมาจารย์…” ดวงตาของต่งอีอวิ๋นบวมฉึ่งราวกับลูกเกาลัด แต่ตอนนี้นางไม่ได้ร้องไห้และกำลังนำทรัพย์สินบางส่วนออกมาก่อนจะเอ่ยถาม “ข้าอยากจะขอให้ท่านทำนายให้หน่อยได้หรือไม่ว่า ชีวิตนี้ของข้ายัง…มีวาสนาต่อ…ใต้เท้าน้อยตระกูลเซี่ยหรือไม่”
ตอนที่ 762 เนรคุณ
เซี่ยวเฉียวมือสั่นเล็กน้อยเมื่อได้ฟังคำพูดของคณหนูรองตระกูลต่ง
เซี่ยเฉียวมองหน้านางก่อนจะเอ่ย “หากเจ้าได้ฟังความจริงแล้วก็อาจจะยิ่งสับสน”
“แต่ข้าอยากฟัง” ต่งอีอวิ๋นดื้อรั้นยิ่งนัก
“เอาแปดอักษรของเจ้ามา ข้าจะลองคำนวณให้เจ้าอีกที” เซี่ยเฉียวถอนหายใจ
ต่งอีอวิ๋นทำตามที่เซี่ยเฉียวพูดแต่โดยดี
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เซี่ยเฉียวคำนวณดูแล้ว นางก็พบว่าสถานการณ์ของต่งอีอวิ๋นไม่ได้ดีไปกว่าครั้งที่แล้วเท่าไรนัก คุณหนูรองตระกูลต่งผู้นี้พบเข้ากับคนถ่อยคนพาลจริงๆ เรื่องโชคร้ายนี้ยังไม่ผ่านพ้นไป!
“ข้าเคยคำนวณให้เจ้าก่อนหน้านี้ครั้งหนึ่ง ครั้งนี้ก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลง ดวงชะตาของเจ้าช่วงนี้ไม่ค่อยดีนัก มีตัวแปรใหญ่ วาสนาก็มีอุปสรรค จะต้องทนทุกข์ทรมาน” เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วมุ่น “ส่วนเรื่องเจ้ากับคุณชายใหญ่ตระกูลเซี่ย…แม่นางต่ง เขาผู้นั้นไม่เข้าใจเรื่องความรัก ไม่ใช่คู่ครองที่ดีสำหรับเจ้า ตัวแปรของเจ้านั้นเกี่ยวข้องกับเขาอยู่บ้าง แต่…หากเจ้าสองคนแต่งงานกันจริงๆ ข้าเกรงว่าเจ้าคงจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน อาจจะถูกดวงเขาพิฆาตจนตายได้”
ต่งอีอวิ๋นกำหมัดของนาง
“ดวงชะตา…เปลี่ยนแปลงไม่ได้หรือ” ต่งอีอวิ๋นเอ่ยถาม
“ได้สิ แต่มันมีราคาที่ต้องจ่ายสูงมาก ข้าได้ทำการปรับแก้ไขให้ดวงชะตาของเซี่ยผิงกั่งไปแล้ว แต่เนื่องจากดวงของเขาแข็งมาก จึงทำได้ยากจริงๆ เกรงว่าคงจะเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ในช่วงสองสามปีนี้ จะต้องค่อยเป็นค่อยไป ส่วนเจ้า…”
“ช่วงเวลาที่ดวงชะตาของเจ้ากับเขาจะสอดคล้องกันก็น่าจะเป็นในช่วงปีนี้ ดังนั้นหากแม่นางต่งต้องพบเจอกับเขาจริงๆ ก็ไม่ต่างอะไรกับการที่เอาไข่ไปกระทบหิน เจ้าจะต้องตายอย่างแน่นอน” เซี่ยเฉียวเอ่ยอย่างจริงจัง
เซี่ยเฉียวรับเงินมาแล้วจึงโกหกนางไม่ได้
นอกจากนี้ หญิงสาวผู้นี้ก็หมกมุ่นยึดติดอย่างมาก นางจึงคิดว่าจะต้องพูดให้ชัดเจนไปเสียเลยจะดีกว่า
ปีนี้หญิงสาวผู้นี้ดวงตก หากหลบไม่พ้นก็จะถึงตาย
“ปีนี้ดวงเจ้าไม่ดี แต่ก็ยังพอมีวิธีแก้ไข เจ้าต้องออกไปจากเมืองหลวงไปในสามวันนี้เสีย ไปหลบอยู่กับญาติที่อยู่ทางทิศใต้สักพัก เมื่อโชคร้ายจนถึงที่สุดก็จะมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้น” เซี่ยเฉียวเอ่ย
ต่งอีอวิ๋นเองก็เข้าใจแล้ว
ทางทิศใต้…
บ้านเกิดของแม่เลี้ยงนางอยู่ทางใต้ เมื่อนางไปถึงที่นั่นพร้อมกับจดหมายจากท่านแม่ของนาง ก็จะไม่มีใครปฏิบัติต่อนางไม่ดี กระทั่งว่า…บางทีพวกเขาอาจจะแนะนำครอบครัวที่ดีให้กับนาง จากนี้ไปจะไม่มีเรื่องสกปรกยุ่งเหยิงเช่นนี้อีก
แต่…
นางได้พบคนที่นางอยากจะแต่งงานด้วยแล้ว เขาเคยช่วยชีวิตนางมาสองครั้ง ต่อให้ชีวิตนี้นางจะไม่ได้สิ่งที่ต้องการ แต่นางไม่อยากจะเป็นคนที่ถอยไปก่อน…
เขาเคยบอกไว้ว่า เขาไม่ถือสาที่จะแต่งงานกับผู้หญิงที่เสียชื่อเสียง…
“ปรมาจารย์โม่ ท่านว่า…หากข้าจะแต่งกับเขาให้ได้ ต่อให้แต่งแล้วก็อาจจะต้องตายใช่หรือไม่” ต่งอีอวิ๋นหัวเราะออกมาเล็กน้อย “ดังนั้น ข้าไม่เพียงไม่สามารถตอบแทนบุญคุณที่ช่วยชีวิตเขาได้ แต่ยังจะทำให้เขากลายเป็นพ่อหม้ายไปด้วย…เป็นการเนรคุณ”
ต่งอีอวิ๋นเองก็บอกไม่ถูกว่าตนเองรู้สึกเช่นไร
นางสับสน สับสนจนไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้ว
ยากเกินไป การมีชีวิตอยู่มันยากเกินไปจริงๆ
ท่านปรมาจารย์ก็บอกแล้วว่า ขอแค่นางไปทางใต้ก็จะแก้ไขสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกนี้ได้ แต่…นางในตอนนี้มองไม่เห็นแสงสว่าง ไม่มีความคาดหวังรอคอยกับอนาคตที่จะเกิดขึ้นหลังจากเรื่องนี้คลี่คลายแล้วแม้แต่น้อย!
“แม่นางต่ง ชีวิตคนเรานั้นยังอีกยาวไกล ตอนนี้เจ้ารู้สึกขมขื่นก็จริง แต่หลังจากที่เจ้าผ่านอุปสรรคนี้ไปได้และมองย้อนกลับไป บางทีเจ้าอาจจะรู้สึกว่าตนเองโชคดีแล้วก็ได้” เซี่ยเฉียวครุ่นคิดเล็กน้อย แต่ก็ยังรู้สึกว่าอยู่ดีกว่าตาย “เจ้าดูสิ เซี่ยผิงกั่งนั่นก็ไม่ได้มีอะไรดี ทั้งหน้าตาน่าเกลียดและดุร้าย เจ้าจะมาเสียสละชีวิตเพื่อคนเช่นนี้ มันไม่คุ้มค่าเลย”
“ท่านปรมาจารย์โม่! ใต้เท้าเซี่ยน้อยเป็นวีรบุรุษนะ เขาฆ่าคนเถื่อน เขาสามารถไขคดีได้ เขาสง่างามราวกับนกอินทรีที่กางปีก เขาไม่เหมือนคนอื่น ไม่ว่าใครก็สู้เขาไม่ได้ทั้งนั้น” น้ำเสียงของต่งอีอวิ๋นจริงจัง
“……” เซี่ยเฉียวตกตะลึง
ไม่ พี่ชายใหญ่เป็นหมีโง่ตัวหนึ่งต่างหาก
ต่งอีอวิ๋นขึงตาใส่นาง มุมปากเซี่ยเฉียวก็แข็งท่อขึ้นมาทันทีก่อนที่นางจะหัวเราะออกมาเล็กน้อย “ใช่ เขาสง่างามจริงๆ…ข้าผิดไปแล้ว”