ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 757 ไม่ได้อยู่ด้วย / ตอนที่ 758 ความเกลียดชัง

ตอนที่ 757 ไม่ได้อยู่ด้วย / ตอนที่ 758 ความเกลียดชัง
ตอนที่ 757 ไม่ได้อยู่ด้วย

หลังจากนั้นต่งซีอวิ๋นก็วิ่งไปหยุดอยู่ข้างในศาลาหลังหนึ่ง มือถือผ้าเช็ดหน้าท่าทางของนางดูโศกเศร้า

สักพักก็มีชีไหวและพวกเพื่อนๆ ของเขากลุ่มหนึ่งมาเห็นเข้า

หญิงสาวที่มีพรสวรรค์มากความสามารถเป็นอันดับหนึ่งอย่างนางถูกคนกลั่นแกล้งจนต้องมาแอบร้องไห้ พวกเขาทั้งหลายจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสาร

“ใครรังแกเจ้ากันแน่ เป็นเซี่ยเฉียวหรือ” สีหน้าชีไหวเป็นห่วงเป็นใย

เรื่องที่ต่งซีอวิ๋นล่วงเกินเซี่ยเฉียวในวังจนต้องถูกปฏิบัติอย่างเย็นชานั้นเขาได้ยินมาก่อนแล้ว!

“ข้าไม่เป็นไร ไม่เป็นไรจริงๆ…ไม่เกี่ยวอะไรกับแม่นางเซี่ย เป็นข้าเอง…ที่ก่อนหน้านี้จัดงานเลี้ยงน้ำชาบ่อยเกินไปจนทำให้ทุกคนไม่พอใจ นึกไม่ถึงว่า…จะไปขัดขวางความก้าวหน้าของพวกนาง หากครั้งนี้พวกนางพ่ายแพ้ให้กับเรือนคงกู่…ข้าก็คงอยู่เรือนหมู่ตันต่อไปไม่ได้แล้ว” สีหน้าต่งซีอวิ๋นโศกเศร้าเสียใจ

อันที่จริงนางเตรียมการไว้ว่าจะกลับบ้านเพื่อรอการแต่งงานหลังจากการสอบครั้งนี้อยู่แล้ว

แม้ว่าการจะยังอีกหลายเดือนกว่าจะถึงปีหน้า แต่นางจะแต่งเข้าวัง มารยาทต่างๆ ที่ต้องเรียนรู้ยังมีอีกมาก นางยังต้องปักชุดแต่งงานให้ตัวเองอีก นอกจากนี้ก็คงจะต้องมีการเชิญนางเข้าวังบ่อยขึ้นกว่าก่อนหน้านี้แน่ๆ ดังนั้นนางจึงไม่น่าจะมีเวลามาที่สำนักศึกษาอีกแล้ว

คิดว่าเซี่ยเฉียวเองก็คงไม่ต่างกัน

ดังนั้นการสอบใหญ่ครั้งนี้จึงมีความสำคัญสำหรับนางมาก!

นางจะต้องเอาชนะเซี่ยเฉียวเพื่อกดนางลงไปให้ได้ อย่างน้อยที่สุดก็ต้องทำผลงานให้ดีกว่าการสอบของเซี่ยเฉียวครั้งที่แล้ว!

ช่วงนี้หลังจากที่นางจัดงานเลี้ยงน้ำชาแล้ว ทุกคืนนางก็จะมุมานะตั้งใจอ่านหนังสืออย่างหนักจึงมีความมั่นใจอยู่บ้าง!

ชีไหวนึกไม่ถึงว่า ต่งซีอวิ๋นจะขัดแย้งกับเพื่อนๆ ของนางเอง เขาจึงไม่รู้จะปลอบใจนางอย่างไรดีไปชั่วขณะด้วยกลัวว่าจะพูดจาล่วงเกินมากเกินไป

“พวกเราฝั่งศิษย์ชายก็แข่งขันกันดุเดือดรุนแรงมากเหมือนกัน เดิมทีพวกเราต่างก็ไม่เห็นคนเรือนคงกู่อยู่ในสายตา ทั้งยังเย้ยหยันพวกเขาอยู่พักหนึ่งอีกด้วย แต่ท่าทีของพวกเรือนคงกู่ก็ไม่ได้ลดละแต่อย่างใด ในการประเมินบทความหลายครั้งก็ทำได้ดีกว่ามาตรฐานของพวกเราหน่อยแล้ว ดังนั้นตอนนี้พวกเราเองก็ต้องเอาใจจดจ่ออยู่กับการอ่านหนังสือ…” ชีไหวครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะเอ่ย

ต่งซีอวิ๋นได้ยินเช่นนั้นก็มองเขาอย่างตกตะลึง “ดังนั้น…มันจึงเป็นความผิดของข้าหรือ”

“ไม่ใช่! ข้าไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น พวกเจ้าฝั่งศิษย์หญิงไม่ต้องรู้สึกกดดันขนาดนั้น” ชีไหวร้อนใจแล้ว

“ขอบคุณท่านมาก พี่ชี” ต่งซีอวิ๋นรู้สึกดีขึ้นมาได้บ้าง “ข้าถามอะไรท่านหน่อยได้ไหม”

“เจ้าพูดมาเถอะ” ชีไหวรีบเอ่ย

“ข้า…ถึงอย่างไรข้าก็เป็นผู้หญิง แม้ว่าข้าจะหมั้นหมายกับองค์ชายสี่แล้ว แต่ข้ากลับไม่กล้าไปหาเขา เมื่อเร็วๆ นี้ข้าเพิ่งจะปักกระเป๋าเงินให้เขาใบหนึ่ง ข้าอยากจะ…มอบให้เขา รบกวนพี่ชีช่วยเอาไปมอบให้เขาสักหน่อยจะได้ไหม อีกอย่าง…ไม่ทราบว่า ช่วงนี้นอกจากองค์ชายสี่จะวุ่นอยู่กับแผนที่โลกกับพวกอาจารย์แล้ว เขา…เขาได้พบปะกับคนอื่นบ้างหรือไม่”

ต่งซีอวิ๋นกำลังกังวลว่าองค์ชายสี่จะไปชอบพอกับคนอื่นลับหลังนางแล้ว

ว่ากันว่าหยวนหลิงอินผู้นั้นหมั้นหมายกับผู้อื่นแล้ว ไม่นานนางก็จะแต่งงานออกไปอยู่ที่อื่น ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องดีสำหรับนาง

แต่ถึงอย่างไรตำแหน่งพระชายารองนี้ก็ยังว่างอยู่

นางรู้ว่าในจวนขององค์ชายสี่ยังมีนางสนมอีกสองคนที่ตระกูลเมิ่งส่งไปให้ ซึ่งนางสนมพวกนี้นางสามารถกำจัดออกไปได้ในภายหลัง แต่ไม่เหมือนกับพระชายารองที่ต่อไปจะต้องมีการนำชื่อเข้าผังวงศ์ตระกูลเป็นคนในราชวงศ์ ใครก็ตามที่ได้รับเลือกก็คือศัตรูของนาง

“เรื่องนี้…ข้าบังเอิญรู้พอดี” ชีไหวมองต่งซีอวิ๋นด้วยสายตาซับซ้อน “องค์ชายสี่มีเวลาว่างเมื่อไรก็จะไปหาอาจารย์เซียวทันทีเพื่อศึกษาเรื่องการวาดภาพแผนที่โลก ข้าไม่เคยได้ยินว่าเขาใกล้ชิดกับคนอื่นนะ ถ้าหากว่ามีจริงๆ ล่ะก็…”

“สองวันก่อนหน้านี้ มีคนบอกว่าเขาพบกับน้องสาวของเจ้าที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งกลางเมืองหลวง เจ้าก็น่าจะอยู่ด้วยกระมัง ไม่มีคนอื่นแล้วจริงๆ” ชีไหวเอ่ย

ต่งซีอวิ๋นหรี่ตาลงทันที นางหายใจกระชั้นขึ้นมาเล็กน้อย

นางไม่ได้อยู่ด้วย!

องค์ชายสี่ไปพบกับน้องสาวของนางทำไม!

ตอนที่ 758 ความเกลียดชัง

ต่งซีอวิ๋นไม่ประหม่าไม่ได้ นางรู้ดีกว่าใครว่าน้องสาวของนางคนนั้นนิสัยน่ารักน่าเอ็นดูเป็นที่สุด!

แม้แต่แม่เลี้ยงที่แต่งเข้าบ้านมาก็ยังถูกนางลากไปเป็นพวก และปฏิบัติกับนางราวกับนางเป็นลูกแท้ๆ!

หากคนเช่นนั้นมีใจ….

ต่งซีอวิ๋นสูดลมหายใจเข้าลึก นางรู้สึกเสียขวัญอยู่บ้าง

นางบอกลาชีไหวอย่างไม่ตั้งใจ แล้วรีบไปลาหยุดแล้วไปที่สำนักศึกษากู่หลัน

ไม่อยู่ ต่งอีอวิ๋นไม่อยู่!

นางไปไหนน่ะ หรือว่า…ไปพบองค์ชายสี่อีกแล้ว?

มิน่าหมู่นี้องค์ชายสี่จึงไม่สนใจนาง จะต้องเป็นเพราะต่งอีอวิ๋นพูดจาว่าร้ายนางต่อหน้าองค์ชายสี่แน่ๆ!

ต่งซีอวิ๋นยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีความเป็นไปได้ แววตาของนางเต็มไปด้วยไฟโทสะ และควบคุมความดุร้ายที่แสดงออกทางสีหน้าเอาไว้ไม่ได้แล้ว

ต่งอีอวิ๋น!

ไม่ใช่ว่านางชอบคนป่าเถื่อนตระกูลเซี่ยนั่นหรือ! ทำไมถึงไม่ยอมเอาใจจดจ่ออยู่กับคนป่าเถื่อนนั่น ทำไมจะต้องมาจับจ้องว่าที่สามีของนางด้วย!

ต่งซีอวิ๋นกลับบ้านด้วยความเกรี้ยวกราดโมโห ไม่นานนักต่งอีอวิ๋นก็กลับบ้านมาเช่นกัน เพียงแต่นางไม่อยากเห็นหน้าพี่สาวของนาง แม้ว่าพี่สาวของนางจะมาหาถึงที่ นางก็ยังหาเหตุผลหลีกเลี่ยงที่จะไม่ไปพบ

ต่งอีอวิ๋นยังรู้สึกหวาดกลัวในใจ เรื่องที่นางและแม่นางหยวนถูกลักพาตัวไปพร้อมกันเป็นฝีมือของพี่สาวแท้ๆ ของนางนี่แหละ!

แล้วจะให้นางไปเผชิญหน้าพี่สาวคนนี้อีกได้อย่างไร

อย่างไรก็ตาม พี่สาวของนางก็จะแต่งงานออกไปในปีหน้าแล้ว ต่อไปหากไม่จำเป็นก็ไม่ต้องพบกันจะดีกว่า องค์ชายสี่เป็นคนดีคนหนึ่ง ทั้งยังนับว่าดูแลเอาใจใส่พี่สาวของนางไม่น้อย ต่อไปหากนางมีความสุขแล้ว นิสัยดื้อดึงเช่นนั้นก็คงจะเปลี่ยนไปได้เอง

ความคิดของต่งอีอวิ๋นบริสุทธิ์ไร้เดียงสา แต่นางกลับไม่รู้เลยว่าเวลานี้ต่งซีอวิ๋นได้ยัดข้อหาให้นางแล้ว

ต่งซีอวิ๋นเชื่ออย่างสนิทใจว่า น้องสาวของนางจะต้องไปสมคบกับองค์ชายสี่แล้วเป็นแน่ มิฉะนั้นจะหลบหน้านางทำไม!

นางพุ่งออกไปด้วยความเกรี้ยวกราดโหดเหี้ยม

นางจะต้องทำให้น้องสาวของนางรีบแต่งงานออกไปเร็วๆ หรือไม่ก็…

เป็นน้องสาวของนางที่ไร้หัวใจกับนางก่อน เช่นนั้นก็อย่าโทษว่านางใจร้ายก็แล้วกัน!

ต่งซีอวิ๋นมีเงินใช้ไม่ขาด หลายปีมานี้นางมีคนของตัวเองอยู่ในบ้านไม่น้อย แม้แต่ในเรือนของน้องสาวตนเองก็มีไม่น้อย!

ความเกลียดชังของนางรุนแรงจนทนไม่ได้อีกต่อไปแม้แต่วันเดียว

คืนนั้นนางจึงได้เลือกใช้วิธีการที่อันตรายที่สุด

นางให้บ่าวหญิงชราจุดยาหอมเพื่อให้สาวใช้ข้างกายของต่งอีอวิ๋นสลบไป

ตกดึกเมื่อสาวใช้ที่คอยเฝ้ายามกลางคืนหมดสติไปหมดแล้ว ท่ามกลางความเงียบก็มีใครบางคนแอบย่องเบาเข้าไปในห้องของต่งอีอวิ๋น เมื่อมองเห็นคนที่นอนอยู่บนเตียงก็รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

แต่เพราะเป็นคำสั่งของคุณหนูใหญ่ เขาจึงไม่กล้าขัดคำสั่ง

เขาหรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง แล้วคลายเสื้อผ้าของคุณหนูรองก่อนจะถอดกางเกงชั้นในของตนเองวางพาดไว้ที่ขอบหน้าต่าง

เสื้อผ้าสตรีระเกะระกะเกลื่อนพื้น เขากระทั่งเอาสีฝุ่นปัดแก้มลูบหน้าของต่งอีอวิ๋นด้วยอีกเล็กน้อยจนทำให้นางดูงดงามหยดย้อยยิ่งขึ้นไปอีก ยังมีผมเผ้าของนางที่เขาไม่ยอมปล่อยไปนั้นอีกที่อยู่ในลักษณะที่ทำให้คนอดคิดมากไม่ได้

คุณหนูใหญ่อยากจะให้เขาทำจริงๆ แต่ว่า…ตอนนี้เขาทำไม่ได้จริงๆ!

แม้ว่าเขาหวังอู่จะไม่ใช่คนดีอะไร แต่ปกติแล้วเวลาเขาทำเรื่องพวกนี้กับคนอื่นก็ล้วนแต่เป็นการสมยอมด้วยกันทั้งสองฝ่าย คนที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้เป็นกุลสตรีลูกผู้ดีมีสกุลคนหนึ่ง รอบด้านก็ยังเงียบสงัด ถ้าหาก ถ้าหากเขาเพลิดเพลินจนลืมตัวไป แล้วนางตื่นขึ้นมากลางคันเขาจะทำอย่างไรเล่า

ถึงอย่างไร คุณหนูใหญ่ก็แค่ต้องการทำลายชื่อเสียงของคุณหนูรอง เขาทำอย่างนี้ก็เหมือนกันแหละ!

แต่เขาก็เป็นคนถอดเสื้อผ้าเหล่านี้ออกเอง จะทำหรือไม่ทำก็เหมือนกัน ไม่มีอะไรแตกต่าง

หลังจากทำเรื่องเหล่านี้เสร็จแล้ว หวังอู่ก็รีบเผ่นออกไปทันที ก่อนจะจากไปเขายังตะโกนไปทางเรือนใหญ่ว่า “มีคนร้าย!”

หลังจากที่แน่ใจแล้วว่าเสียงของเขาปลุกบ่าวหญิงชราและสาวใช้คนอื่นๆ ในเรือนได้แล้ว เขาก็หายตัวไปอย่างไร้เงา

คนในเรือนตื่นขึ้นมากันหมดจริงๆ

แม้ว่าจะมีคนไม่ตื่น แต่พวกเขาก็จะถูกคนของต่งซีอวิ๋นปลุกขึ้นมาอยู่ดี สักพักภายในเรือนก็โกลาหลวุ่นวายขึ้นมาทันที

แต่ละคนต่างก็ห่มผ้าคลุมพากันออกมาข้างนอก แต่พวกนางกลับเห็นว่าหน้าต่างห้องของคุณหนูรองกำลังเปิดอ้าซ่า! และยังมีกางเกงชั้นในของผู้ชายพาดอยู่ด้วย!