ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 759 ไม่ใช่เขา / ตอนที่ 760 ส่งนางไปบวชเป็นชีเสียเถอะ

ตอนที่ 759 ไม่ใช่เขา / ตอนที่ 760 ส่งนางไปบวชเป็นชีเสียเถอะ
ตอนที่ 759 ไม่ใช่เขา

สาวใช้ทั้งหลายรีบวิ่งเข้าไปดู แล้วพวกนางก็ได้เห็นสภาพของคุณหนูรองก็ไม่ต่างอะไรกับผ่านการย่ำยีมา!

เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจแทบจะปลุกทุกคนในตระกูลต่งขึ้นมาทันที

ครึ่งชั่วยามต่อมาภายในห้องนั้นก็เต็มไปด้วยเสียงร้องไห้ระงม ฮูหยินต่งกอดลูกเลี้ยงของนางไว้ด้วยความสงสารจับใจ ส่วนต่งอีอวิ๋นก็ได้สติขึ้นมาแล้ว นางไม่ได้รู้สึกอะไรเลยทั้งสิ้น แต่…

บรรยากาศกลับเหมือนฟ้าถล่มดินทลายจนทำให้นางมึนงงไปหมด

“เจ้าจะพูดหรือไม่พูด! คนที่ย่ำยีเจ้าคือใครกันแน่! มันกล้านัก ถึงขนาดกล้าบุกเข้ามาทำเรื่อง…ไร้ยางอายอย่างนี้ถึงในจวนข้า!” ใต้เท้าต่งผู้เป็นบิดาเกรี้ยวกราด

“ไม่มีนะ…” ต่งอีอวิ๋นส่ายหน้า “ท่านพ่อ ข้าไม่รู้อะไรทั้งนั้น…พวกท่านกำลังโกหกข้าใช่ไหม ข้าจะโดน…เป็นไปไม่ได้!”“

“เมื่อไรเจ้าจะหัดรู้ประสาเหมือนพี่สาวของเจ้าบ้าง!” ใต้เท้าต่งโกรธจนตัวสั่นเทาไปหมด “หากเจ้าไม่ยอมพูดความจริงออกมาดีๆ ก็ดื่มเหล้าพิษเสียเถอะ พี่สาวเจ้าจะได้ไม่ต้องมาอับอายขายหน้า!”

ต่งอีอวิ๋นเองก็โกรธจนดวงตาแดงก่ำไปหมด

นางไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น ทำไมถึงไม่เชื่อนางบ้าง!

อีกอย่าง หากมีคนร้ายเข้าห้องนางและทำลายความบริสุทธิ์ของนางจริงๆ ทำไมท่านพ่อจึงไม่ยอมตรวจสอบเรื่องนี้ให้นางสักหน่อยเล่า!

“ท่านพ่อ ท่านอย่าได้ว่าน้องหญิงเช่นนี้เลย นางเองก็ไม่ได้ต้องการให้มันเกิดขึ้น บางที…บางทีชายผู้นั้นอาจจะดุเกินไป น้องหญิงจึงไม่กล้าขัดขืน…” ต่งซีอวิ๋นเอ่ยปาก

ฮูหยินต่งมองลูกสาวคนโตผู้มีชื่อเสียงผู้นี้ด้วยสายตาแปลกๆ

แม้ว่าลูกสาวคนรองจะไม่ได้เป็นลูกสาวแท้ๆ ของนางเช่นกัน แต่นางก็เป็นเด็กที่ตนเองเลี้ยงดูขึ้นมา นิสัยของนางเรียบง่าย ไม่ได้มีเล่ห์เหลี่ยมเหมือนซีอวิ๋นพี่สาวของนาง!

“เจ้าพูดอย่างนี้…หรือว่าเจ้ารู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร!” ใต้เท้าต่งผู้เป็นบิดาพยายามระงับโทสะอย่างสุดความสามารถเมื่อเผชิญหน้ากับลูกสาวคนโต

“ลูกเอง…ก็ไม่แน่ใจ…” ต่งซีอวิ๋นมีสีหน้าเป็นกังวล

“เป็นท่านที่ทำร้ายข้า! ท่านใช่หรือไม่ ข้าเป็นน้องสาวแท้ๆ ของท่านนะ! ทำไมท่านต้องทำร้ายข้าครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างนี้ด้วย!” พอต่งอีอวิ๋นได้ยินคำพูดของพี่สาวแล้วจะมีอะไรที่นางไม่เข้าใจอีก

นางไม่แน่ใจ? คำพูดกำกวมเช่นนี้นางพูดให้ใครฟังกัน!

สีหน้าของต่งซีอวิ๋นเสียใจยิ่งนัก “น้องหญิง ข้าไม่ได้อยากจะทำร้ายเจ้า แต่เมื่อเกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้น ถึงคิดจะปิดก็คงปิดไม่มิดหรอก สาวใช้ที่อยู่ในเรือนต่างก็ได้ยินกันทั้งนั้น หากมีคนพูดออกไป พอถึงเวลานั้นชื่อเสียงของเจ้าจะไม่ย่ำแย่หมดหรอกหรือ ไม่สู้…สารภาพออกมาดีกว่า ถึงอย่างไรการแต่งงานอย่างเปิดเผยก็ยังดีกว่า…หลบๆ ซ่อนๆ…”

ต่งอีอวิ๋นโกรธจนอยากจะฆ่าคน!

ต้องโทษนาง โทษนางที่ไร้เดียงสาเกินไป!

นางนึกว่าพี่สาวของนางจะเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ แม้แต่ตอนที่องค์ชายสี่มาถามนางถึงความชอบของพี่สาวนาง นางยังบอกว่าดูเหมือนพี่สาวของนางจะให้ความสนใจกับเรื่องของแม่นางเซี่ยเป็นพิเศษ นางพยายามที่จะพูดเรื่องดีๆ ของพี่สาวนางออกไป นางผิดไปแล้ว นางไม่น่าจะโง่ขนาดนั้นจนทำให้ตกหลุมพรางของคนอื่นเสียเปล่า!

แต่ว่านางก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี นางเป็นน้องสาวแท้ๆ นะ ทำไมพี่สาวของนางจึงอยากจะเห็นนางตาย!

“มันเป็นใครกันแน่!”

“ท่านพ่อ ก่อนหน้านี้ข้าเคยบอกไม่ใช่หรือว่าน้องหญิงมีใจชอบพอคุณชายใหญ่ตระกูลเซี่ย? ข้าคิดว่า บ่าวรับใช้และคนอารักขาในบ้านเราก็มีไม่น้อยแล้ว คนที่จะสามารถใช้วิธีการต่ำช้าเช่นการใช้ควันให้หมดสติและไปมาอย่างไร้ร่องรอยเช่นนี้ บางที…คงแต่พวกที่มีชาติกำเนิดเป็นโจรเท่านั้นแหละที่จะทำได้…” ต่งซีอวิ๋นอึกๆ อักๆ

ต่งอีอวิ๋นรู้สึกโมโหจนศีรษะแทบจะระเบิดออกมาแล้ว “ไม่ใช่เขา! ไม่มีใคร ข้าไม่ได้มีอะไรกับใครทั้งนั้น เป็นพี่หญิงที่พูดให้ร้ายข้า! ท่านแม่ เขาช่วยข้ามาสองครั้ง เขาไม่ได้เป็นโจรนะ! เป็นพี่หญิงที่ทำร้ายข้า ข้าไม่เคยทำอะไรนอกลู่นอกทางเลย…”

นางร้องไห้ นางคลุ้มคลั่ง

นางอยากจะสงบใจลงแต่ก็ทำไม่ได้แล้ว

ในทางตรงกันข้าม มันเหมือนกับว่าคนๆ หนึ่งถูกสะกิดในเรื่องที่น่าอายขึ้นมา และอีกคนหนึ่งก็ทนที่จะปกปิดเรื่องน่าอายนี้ไม่ได้อีกต่อไปกระนั้น

ฮูหยินต่งเชื่อลูกสาวคนรอง แต่ตอนนี้นางไม่สามารถที่จะตัดสินใจเรื่องเช่นนี้ได้ และใต้เท้าต่งผู้เป็นบิดาก็เชื่อในคำพูดของต่งซีอวิ๋นโดยไม่คิดสงสัยเลยแม้แต่น้อย

ตอนที่ 760 ส่งนางไปบวชเป็นชีเสียเถอะ

ใต้เท้าต่งปรามพวกสาวใช้เอาไว้ก่อน แล้ววันถัดมาเขาก็ขอลาหยุดงานและรีบไปที่บ้านตระกูลเซี่ยทันที

เซี่ยเฉียวไม่อยู่ที่บ้าน แต่เซี่ยหนิวซานอยู่

ใต้เท้าต่งมองเซี่ยหนิวซานด้วยความรู้สึกหดหู่ในใจ เขานึกไม่ถึงเลยว่าวันหนึ่งเขาจะต้องมาดองเป็นญาติกับคนแบบนี้!

หากไม่เกี่ยวดองเป็นญาติแล้วจะทำอย่างไรได้

แม้ว่าลูกสาวคนโตของเขาจะชี้ตัวคนทำไปที่เซี่ยผิงกั่งก็จริง แต่เขาก็…ไม่มีหลักฐานนี่?

เมื่อแค่สงสัยว่าเขาเป็นคนทำ ประการแรกเลยคือไม่สามารถที่จะจับเขาได้ ประการที่สองคือไม่สามารถที่จะเอะอะโวยวายอะไรได้ มิฉะนั้นการแต่งงานของลูกสาวคนโตเขาก็จะต้องได้รับผลกระทบไปด้วย ดังนั้นนอกจากจะต้องนับญาติกันแล้วเขาจะทำอะไรได้อีกเล่า!

เพื่อที่จะได้แต่งงานกับเซี่ยผิงกั่งแล้ว นังเด็กสารเลวนั่นถึงกับใช้วิธีการไม่เลือกจริงๆ เขาเลี้ยงเดรัจฉานอย่างนั้นโตมาได้อย่างไรนะ!

แววตาของเขาดุดันเกรี้ยวกราด

เซี่ยหนิวซานรู้สึกประหลาดใจมาก “ใต้เท้าต่ง ท่านมาหาบิ…ข้าด้วยหรืออะไรหรือ”

ใต้เท้าต่งผู้เป็นบิดารู้สึกอึดอัดใจไปหมด “ตอนนี้ที่นี่ก็ไม่มีคนนอก พวกเรามาเปิดออกคุยกันตรงๆ ดีกว่า ลูกชายของท่านล่วงเกินลูกสาวของข้าหลายครั้งหลายหน ตอนนี้เขายังมาทำลายความบริสุทธิ์ของนางไปอีก เรื่องนี้ท่านคิดจะทำอย่างไร หรือว่าจะแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ต่อไป!”

“ล้อเล่นอะไรน่ะ” เซี่ยหนิวซานอึ้งงันไปทันที “มีเรื่องอย่างนี้ด้วย? เป็นไปไม่ได้หรอกกระมัง”

หลังจากที่พวกเขาย้ายมาอยู่ในเมืองหลวง พวกเขาสองพ่อลูกก็ยังเคยตักเตือนคนในค่ายทั้งหมดไว้แล้ว

ในเมืองหลวงเต็มไปด้วยผู้สูงศักดิ์ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถที่จะทำเรื่องอย่างการฉุดคร่าชีวิตคนได้อีกแล้ว หากพวกเขาถูกตาต้องใจผู้หญิงคนไหนก็ให้ไปสู่ขอแต่งงานอย่างเปิดเผย…

เรื่องนี้ลูกชายของเขายังเป็นคนที่พูดขึ้นมาเอง

ดังนั้นต่อให้พูดว่าเขาละเมอจนทำเรื่องที่ผิดศีลธรรมเช่นนั้นลงไป เขาเองก็ไม่เชื่อว่าเซี่ยผิงกั่งจะกล้าทำอะไรอย่างนั้น

“อย่ามาทำเป็นไม่รู้ไม้ชี้หน่อยเลย! เมื่อคืนกลางดึกลูกชายของท่านบุกเข้าไปในจวนข้า แล้วทำ ทำเรื่องสกปรกเลวทราม แต่เขาหนีไปอย่างรวดเร็ว ข้าจึงตามไม่ทัน ไม่อย่างนั้นข้าคงจะไปทูลฟ้องฝ่าบาท และพวกท่านทั้งครอบครัวก็ต้องไสหัวออกไปจากเมืองหลวงนี้แล้ว!”

“อา ท่านขู่ใครกันรึ ท่านคิดว่าข้าจะเป็นก้อนแป้งให้ท่านนวดอย่างนั้นหรือ ลูกสาวของเจ้าจะเป็นพระชายาองค์ชาย แล้วท่านจะมาฉีกหน้าข้าได้? หากไม่ใช่เรื่องที่เจ้าลูกโง่ของข้าเป็นคนทำ ข้าจะไม่ยอมรับเด็ดขาด” เซี่ยหนิวซานพูดจาดูถูก เขาไม่ได้อดทนอดกลั้น ทั้งยังเคาะเมล็ดแตงอีกด้วย

สีหน้าเขาเกรี้ยวกราดดุดันอย่างยิ่ง

เขาทำให้ใต้เท้าต่งรู้สึกโกรธจนเหลือทน

“เจ้าหมายความว่า เจ้าไม่เห็นด้วยเรื่องการแต่งงาน?!” ใต้เท้าต่งผู้เป็นบิดาท่าทางเคร่งขรึมจริงจังมาก

“คนทำเป็นใครก็ยังไม่รู้แน่ ถึงบ้านข้าจะยังไม่มีลูกสะใภ้ ข้าก็คงไม่ยอมให้ลูกชายข้าต้องกลายเป็นคนโง่หรอกกระมัง” เซี่ยหนิวซานรู้สึกว่าตนเองมีเหตุผลมากแล้ว

ลูกชายของเขาไม่ใช่คนมักมากเช่นนั้น

หากบอกว่าลูกชายของเขาออกไปฆ่าคนกลางดึก ไม่แน่เขาอาจจะลังเลเล็กน้อย

“ท่านถามลูกชายของท่านแล้วหรือ! เซี่ยผิงกั่งเล่า? ท่านให้เขาออกมาหน่อย! ข้าจะถามเขาด้วยตัวเอง!” ใต้เท้าต่งไม่คิดที่จะพูดคุยกับโจรผู้นี้อีกต่อไปแม้สักประโยค

เซี่ยผิงกั่งเองก็ยังไม่ได้ออกไปทำงานที่ศาลตัดสินคดี พอเขาทราบข่าวก็รีบมาแต่โดยดี

ร่างสูงของเขากดข่มใต้เท้าต่งลงไปทันที ทันใดนั้นความเกรี้ยวกราดของใต้เท้าต่งก็ลดลงไปเล็กน้อย

“ถึงอย่างไรลูกสาวของข้า…ก็เป็นกุลสตรีมีชาติตระกูล หากเจ้าคิดที่จะผูกแค้นกับตระกูลข้าก็ไม่ต้องตอบรับการแต่งงานนี้ แต่หลังจากที่ข้ากลับไปแล้วก็คงไม่มีทางอื่นนอกจากจะให้นางดื่มเหล้าพิษเพื่อจบเรื่องนี้ไปเสีย จะได้ไม่ต้องมาอับอายขายหน้าคนอื่น!” ใต้เท้าต่งเอ่ย

เซี่ยผิงกั่งนิ่วหน้า “เรื่องของบ้านท่านเกี่ยวอะไรกับข้าด้วย มาพูดกับข้าทำไม”

“…” ใต้เท้าต่งโกรธจนหน้าเขียวหน้าแดง

เขารู้สึกเลือดลมพลุ่งพล่านจนแทบอยากจะยกดาบขึ้นมาฆ่าคน

“เขาบอกว่าเมื่อคืนเจ้าปีนกับแพงเข้าไปทำลายลูกสาวของเขา” เซี่ยหนิวซานที่อยู่ข้างๆ อธิบายแบบราดน้ำมันลงบนกองไฟ

เซี่ยผิงกั่งตกตะลึงไปเล็กน้อย “ข้าไม่ได้ทำ ลูกสาวของท่าน…”

เซี่ยผิงกั่งครุ่นคิดเล็กน้อย “หมายถึงคุณหนูรองตระกูลต่ง? นางช่างเป็นเด็กสาวที่โชคร้ายจริงๆ เพิ่งจะหนีออกจากถ้ำเสือมาได้ ก็มาตกลงไปบ่อจระเข้อีกแล้ว? น่าอนาจจริงๆ หรือว่าท่านไปทำเรื่องผิดศีลธรรมอะไรเอาไว้ ผลกรรมจึงมาตกอยู่กับนาง? หรือว่าส่งนางไปบวชเป็นชีเสียดีไหม บางทีอาจจะดีขึ้นบ้าง”