ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 683 ล้มละลาย / ตอนที่ 684 ถ้ารู้อย่างนี้ก็คงมอบให้ท่าน
ตอนที่ 683 ล้มละลาย / ตอนที่ 684 ถ้ารู้อย่างนี้ก็คงมอบให้ท่าน
ตอนที่ 683 ล้มละลาย
ต่งซีอวิ๋นเอ่ยคำพูดแสดงความกตัญญูจบแล้วก็สั่งให้สาวใช้เปิดกล่องที่นางถืออยู่ออก
ทันทีที่กล่องนั้นเปิดออก ทุกคนก็อดที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ไม่ได้
แม่นางตระกูลต่งผู้นี้…จ่ายหนักมือดีจริงๆ!
ของขวัญที่นางมอบให้ฮองเฮาเป็นไข่มุกแสงจันทร์เม็ดหนึ่ง แม้มันจะไม่ได้ใหญ่โตจนน่าตกใจ แต่ไข่มุกนี้ก็ล้ำค่ามาแต่ไหนแต่ไร เม็ดเท่านี้ราคาสูงมาก…
พวกนางทุกคนต่างก็รู้สึกรำคาญใจ ฮองเฮาไม่ชอบทำอะไรเอิกเกริกมามาตลอด นางไม่ฉลองวันเกิดมาตั้งหลายปีแล้ว ไหนเลยพวกนางจะคิดเรื่องส่งของขวัญนี้ขึ้นมาได้!
แม่นางตระกูลต่งผู้นี้…
ถวายไข่มุกแสงจันทร์ก็จริง แต่การกระทำของนางทำให้ตัวนางเองโดดเด่นยิ่งกว่าไข่มุกเสียอีก
ฮ่องเต้รักใคร่ฮองเฮาแต่ไหนแต่ไรมา เกรงว่าหลังจากที่ฝ่าบาททรงทราบข่าวนี้แล้วก็จะต้องรู้สึกชื่นชมคุณหนูต่งผู้นี้มากขึ้นอีกแน่ องค์ชายสี่ก็คงจะพลอยได้ประโยชน์ไปด้วย?
“เจ้ามีใจเช่นนี้ลำบากแล้ว” ฮองเฮากลับดูนิ่งเฉยไม่แสดงอารมณ์ใดๆ แล้วสั่งให้คนรับของไว้
หลังจากที่ฮองเฮาได้รับของขวัญมาแล้วก็จะต้องมอบบางอย่างกลับคืนไปให้เพื่อแสดงความพึงพอใจ ฮองเฮาครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วจึงมอบเครื่องประดับศีรษะชุดหนึ่งให้แก่ต่งซีอวิ๋น
ต่งซีอวิ๋นแย้มยิ้มจากนั้นก็เหลือบมองเซี่ยเฉียว
“หม่อมฉันค่อนข้างสมองช้า คิดอยากจะทำให้ฮองเฮาสำราญพระทัย แต่ก็คิดหาวิธีไม่ออก ไม่เหมือนแม่นางเซี่ยที่ฉลาดมีไหวพริบ หากแม่นางเซี่ยรู้ว่าใกล้จะถึงวันเกิดของฮองเฮาแล้ว ของขวัญที่นางถวายให้ก็คงจะดีกว่าหม่อมฉันมากแน่ๆ” ต่งซีอวิ๋นขอบพระทัยอย่างน่ารักว่าง่าย ทั้งยังไม่ลืมเอ่ยชมเซี่ยเฉียวด้วย
แน่นอนว่าเป็นการชมแต่ภายนอก
แต่หลังจากที่นางพูดเช่นนั้นออกมาแล้วก็อดที่จะทำให้ผู้อื่นเปรียบเทียบขึ้นมาไม่ได้
นางทั้งสองกำลังจะกลายเป็นสะใภ้ของราชวงศ์เหมือนกัน ในขณะที่ต่งซีอวิ๋นใส่ใจเรื่องวันเกิดของฮองเฮา แต่เซี่ยเฉียวกลับไม่
วันนี้นางถูกบังคับให้รู้วันเกิดของฮองเฮา วันหลังก็จะต้องหาของขวัญมามอบให้เป็นการชดเชย
ของขวัญที่ดีกว่าไข่มุกแสงจันทร์ของแม่นางต่งได้จะต้องแพงมากแน่ๆ และตระกูลเซี่ยก็ไม่ได้ร่ำรวยเท่าตระกูลต่ง
เซี่ยเฉียวยิ้มให้ต่งซีอวิ๋นเล็กน้อย “เจ้าพูดถูก ของขวัญที่ข้าให้นั้นย่อมดีกว่าอยู่แล้ว”
“…” ต่งซีอวิ๋นชะงักไปเล็กน้อย นางกำลังสงสัยว่าเซี่ยเฉียวเสียสติไปแล้วหรือก่อนจะเอ่ยถามตามสัญชาตญาณ “หรือว่าน้องหญิงเซี่ยก็เตรียมของขวัญไว้แล้ว”
เซี่ยเฉียวยืนขึ้นอย่างสงบ
“วันนี้หม่อมฉันนำของบางอย่างมาถวายแด่ฝ่าบาทและฮองเฮาจริงๆ เพียงแต่หม่อมฉันกลัวว่าจะทำให้คนอื่นตกใจ จึงเก็บมันไว้ในเกี้ยว คงจะต้องรบกวนสาวใช้คนนี้ของหม่อมฉันไปนำมาแล้ว” เซี่ยเฉียวเอ่ย
นางได้ทำการทำนายก่อนที่นางจะออกจากบ้านวันนี้แล้ว ปรากฏว่านางจะล้มละลาย
แต่นางกำลังจะเข้าวัง ล้มละลาย…จึงเป็นเรื่องที่แปลกมาก
ดังนั้นนางจึงทำนายอีกครั้งอย่างละเอียด และลักษณะเหรียญที่ปรากฏก็แสดงให้เห็นว่าวันนี้นางกำลังจะสูญเสียของสำคัญชิ้นหนึ่ง
ดังนั้น…
วันนี้นางจึงนำของบางอย่างมาด้วย
รถม้าของตระกูลเซี่ยต้องหยุดอยู่ที่ประตูวัง แต่ก็มีภายในวังก็มีเกี้ยวที่เตรียมเอาไว้ให้ ในฐานะว่าที่พระชายาของรัชทายาท การหาคนมาคอยเฝ้าของให้นางจึงไม่ใช่เรื่องยาก นอกจากนี่นางก็ยังเข้าวังมาพร้อมกับจ้าวเสวียนจิ่งด้วยฃ
คำพูดของเซี่ยเฉียวทำให้ผู้คนรู้สึกสงสัยใคร่รู้ยิ่งนัก
รวมไปถึงจ้าวเสวียนจิ่งด้วย
เวลานี้เซี่ยเฉียวคงไม่สามารถให้ของจำพวกกระบี่ไม้ท้อหรืออาวุธวิเศษต่างๆ ได้…แต่มันจะเป็นอะไรได้?
“แม่นางเซี่ยไม่จำเป็นต้องทำให้ตัวเองลำบากหรอก…” ต่งซีอวิ๋นยังคงดูสงบนิ่ง
อะไรจะบังเอิญชนาดนั้น เซี่ยเฉียวเองก็เตรียมของขวัญมา ใกล้จะถึงวันเกิดของฮองเฮาแล้วก็จริง แต่ก็ไม่ใช่วันนี้นี่! นางไม่น่าจะคิดเหมือนนางได้สิ!
ไม่นานนักชุนเอ๋อร์ก็ลากห่อของชิ้นใหญ่ชิ้นหนึ่งเข้ามา
ท่าทางค่อนข้างลำบาก
ห่อของถูกลากไปบนพื้นจนบิดเบี้ยวเปลี่ยนรูป มันดู…ค่อนข้างเลอะเทอะน่าเกลียด การให้ของขวัญแบบนี้…เกรงว่าจะเป็นการทำให้ขุ่นเคืองมากกว่า
เซี่ยเฉียวเองก็จนปัญญา
ของนี้ล้ำค่ามาก หากนางใส่ของในหีบก็จะยิ่งสะดุดตา หากมีคนแย่งชิงไป นางคงเสียใจจนต้องร้องไห้แน่
ดังนั้น…ยิ่งของสิ่งนี้มีค่ามากเท่าไรก็ยิ่งเปิดเผยไม่ได้มากเท่านั้น การใช้ผ้าขี้ริ้วเช่นนี้ปลอดภัยกว่า
ตอนที่ 684 ถ้ารู้อย่างนี้ก็คงมอบให้ท่าน
ชุนเอ๋อร์ค่อนข้างเหนื่อยเลยทีเดียว หลังจากที่นางวางของไว้ตรงกลางพระตำหนักแล้วก็รีบถอยไปยืนด้านหลังที่นั่งของเซี่ยเฉียว กลายเป็นฉากหลังอันที่สะอาดและบริสุทธิ์
จากนั้นเซี่ยเฉียวจึงได้เดินเข้าไปเปิดห่อของออก
เห็นเป็นหนังแกะที่ถูกพับไว้ชิ้นหนึ่งซึ่งดูเก่ามาก และยังมีกลิ่นแปลกๆ เล็กน้อยอีกด้วย
“แม่นางเซี่ย…เจ้านำของอะไรมาหรือ ดูน่ากลัวมากจริงๆ” ต่งซีอวิ๋นอดปิดจมูกไม่ได้
“ตอนนี้มีกลิ่นเหม็นก็จริง แต่ประเดี๋ยวเจ้าก็รู้แล้วว่าหอมเป็นอย่างไร เกรงว่าเจ้าคงแทบอยากจะอุ้มมันกลับบ้านคอยมองทุกวันเป็นแน่” เซี่ยเฉียวหัวเราะออกมาด้วยท่าทีสบายๆ จากนั้นนางก็คลี่แผ่นหนังแกะอันใหญ่โตนั้นออก
นางเคลื่อนไหวช้ามากจนจ้าวเสวียนจิ่งต้องเดินเข้ามาช่วย
เพียงแต่เมื่อสายตาของจ้าวเสวียนจิ่งมองเห็นสิ่งที่อยู่บนนั้น เขาก็ตกตะลึงไปทันที เท้าที่เดิมทีเหยียบมุมของแผ่นหนังแกะถอยหลังออกไปหนึ่งก้าวทันที จากนั้นเขาก็ลากเซี่ยเฉียวออกไปทันทีเช่นกัน
เมื่อครู่เซี่ยเฉียวเหยียบแผ่นหนังแกะนี้ไปกี่ครั้งแล้ว
เขาไม่ได้โทษนาง เพียงแต่ของใหญ่โตขนาดนี้ นางให้ใครมาช่วยก็ได้แล้ว เหตุใดต้องลงมือเองด้วยเล่า!
จ้าวเสวียนจิ่งมีสีหน้าซับซ้อน เขาไม่อาจละสายตาจากแผ่นหนังแกะนั้นได้เลย
“งดงามไหม” เซี่ยเฉียวเงยหน้าแล้วถามเขาด้วยรอยยิ้ม
“…” สีหน้าจ้าวเสวียนจิ่งแข็งทื่อไปบ้าง “ของสิ่งนี้…เจ้าจะให้เสด็จแม่จริงๆ หรือ”
“อืม ข้าได้ขอให้คนคัดลอกเอาไว้แล้วสองฉบับ ของจริงนี้คงไม่เหมาะที่ข้าจะเก็บไว้อีก มันร้อน” เซี่ยเฉียวถอนหายใจ จริงอยู่ว่าเป็นของดี แต่นางไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะเก็บมันไว้ได้
นางเป็นคัดลอกเอาไว้เอง
ในสองฉบับนั้น หนึ่งฉบับนางจะมอบให้อาจารย์หลีซื่อเหยี่ยนเพื่อแสดงความกตัญญู ซึ่งจะขาดไปไม่ได้
ส่วนอีกหนึ่งฉบับนางเก็บไว้เอง
แน่นอนว่านางยังมีอาจารย์อีกท่านหนึ่งคือโม่หลิงจือ แต่โม่หลิงจือไม่ได้สนใจของสิ่งนี้ ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องมอบให้เขา
การทำสำเนาของแผนที่ที่มีขนาดใหญ่เช่นนี้สองชุดไม่ใช่เรื่องง่าย ให้ทำมากกว่านี้นางคงทนไม่ไหวแล้ว
จ้าวเสวียนจิ่งตกใจกับความใจป้ำของเซี่ยเฉียวจริงๆ มันคือแผนที่โลกที่ลือกันว่าหายสาบสูญไปแล้ว ตอนนี้นางนำมันออกมาแบบนี้ เมื่อจ้าวเสวียนจิ่งมองไปที่ห่อผ้าธรรมดาๆ ที่อยู่บนพื้น ขมับของเขาก็เต้นตุบๆ ทันที เขารู้สึกสะเทือนใจยิ่งนัก!
อะไรคือการไม่รู้จักหวงแหนของดี! นี่มัน…
จ้าวเสวียนจิ่งรีบเรียกคนเข้ามาจัดการเอาของสิ่งนี้คลี่แสดงบนโครงไม้ทันทีด้วยกลัวว่าเซี่ยเฉียวจะเยียบมันโดยไม่ตั้งใจอีก
เมื่อฮองเฮาเห็นท่าทางตื่นเต้นมากเช่นนั้นของรัชทายาท นางก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อย
“พี่สะใภ้ มันคืออะไรหรือ” องค์ชายสี่ก็เข้ามาดูด้วยความสงสัย เขามองดูหนังแกะเก่าๆ นั้นด้วยสีหน้าสับสนเล็กน้อย
“มันก็แค่ภาพวาดภาพหนึ่งเท่านั้น” เซี่ยเฉียวแย้มยิ้ม “ตอนที่บิดาของข้าบุกทะลวงเข้าไปในค่ายใหญ่ของคนเถื่อน สมบัติทั้งหมดที่ได้มาก็ถูกเข้าคลังหลวงไปหมดแล้ว ตอนนี้เหลืออินทรีทองคำเพียงตัวเดียวเท่านั้นในบ้าน วันก่อนข้าพบเจอสิ่งนี้เข้าในหีบที่ท่านพ่อเก็บอินทรีทองคำไว้ บิดาของข้าไม่รู้ค่าของสิ่งนี้ เขากลับใช้มันเป็นเบาะรอง ข้าบังเอิญเห็นว่าบนนั้นมีลวดลายบางอย่างจึงเก็บมันไว้ด้วยความสงสัย หลังจากไตร่ตรองอยู่สักพัก ข้าก็รู้สึกว่าสิ่งนี้น่าจะเป็นแผนที่โลกของตระกูลไป๋หลี่ ของชิ้นนี้ล้ำค่าควรเมือง ข้าจึงได้นำมามอบให้ฮองเฮาเป็นพิเศษในวันนี้”
จ้าวเสวียนจิ่งฟังนางพูดเรื่องไร้สาระอย่างจริงจัง
เซี่ยหนิวซานเป็นคนหยาบกระด้างไม่คนใส่ใจอะไรถึงกับใช้ของสิ่งนี้เป็นเบาะรอง เซี่ยเฉียว…ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน
ดูท่าทางเมื่อครู่นี้สิ หากเขาไม่ห้ามนางเอาไว้ก่อน ตอนนี้แผนที่โลกนี้ก็คงวางอยู่บนพื้นแล้ว
จ้าวเสวียนจิ่งจับจ้องที่แผนที่นั้นด้วยดวงตาเร่าร้อน เขาชอบมันมาก
“ท่านชอบมันตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์แล้ว ท่านก็ไม่บอกข้าก่อน หากรู้อย่างนี้ข้าก็คงมอบมันให้ท่านไปแล้ว” เซี่ยเฉียวกระซิบกระซาบพึมพำกับจ้าวเสวียนจิ่งที่ยืนอยู่ใกล้นางในเวลานี้ “แต่พวกท่านเป็นครอบครัวเดียวกัน ข้าให้ใครก็เหมือนกันแหละใช่ไหม”
YOU MAY ALSO LIKE
Yuki03
เสียชาติเก้ดการเป็นแผนที่โลกมาก555555