ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 631 เสนอตัวเองถึงที่ / ตอนที่ 632 เก็บของล้ำค่าได้
ตอนที่ 631 เสนอตัวเองถึงที่ / ตอนที่ 632 เก็บของล้ำค่าได้
ตอนที่ 631 เสนอตัวเองถึงที่
เขาไม่เข้าใจว่าลูกสาวของตนเองเป็นแค่ลูกสาวขุนนางธรรมดาๆ จะสูงส่งล้ำค่าตรงไหน
คนเป็นพ่ออย่างเขายังต้องคุกเข่า แล้วลูกสาวของเขาจะได้รับการยกเว้นได้อย่างไร
แต่เขายังไม่ทันได้สติกลับมาก็ได้ยินขันทีผู้เฒ่าไอแห้งๆ จับลูกกระเดือก ก่อนจะคลี่ราชโองการออกมาอ่าน
“ฮ่องเต้มีพระราชโองการตามบัญชาสวรรค์ “เซี่ยเฉียวลูกสาวคนโตที่เกิดแต่ภรรยาเอกของแม่ทัพชานเจียงแห่งทัพหน้า รอบรู้ใจกว้าง ซื่อสัตย์อ่อนโยน รูปโฉมโดดเด่น มีไหวพริบเฉลียวฉลาด ข้าได้ยินแล้วพึงพอใจ…เหมาะสมกับรัชทายาทของข้าราวกับสวรรค์สร้าง ขอแต่งตั้งให้หญิงผู้นี้เป็นพระชายาเอกของรัชทายาท พิธีการทั้งหมดให้กรมพิธีการและหอดูดาวร่วมกันจัดการ เลือกฤกษ์ยามมงคลเพื่อสมรส!”
“นอกจากนี้ ฮ่องเต้ยังพระราชทานของล้ำค่าพวกนี้มาให้ว่าที่พระชายาของรัชทายาทด้วย”
เมื่อกงกงพูดจบก็ให้คนนำสิ่งของเข้ามาวาง และอ่านรายการไล่ไปทีละอย่าง
กงกงอ่านอะไรออกมาบ้างล้วนไม่เข้าหูเซี่ยหนิวซานเลยแม้แต่น้อย
ส่วนแรกที่เป็นการยกย่องชมเลยว่าลูกสาวของเขางดงามรู้ความพวกนั้นเขาฟังเข้าใจ
แต่ทำไมเมื่อเอามารวมกันเขากลับฟังไม่เข้าใจแล้วเล่า
เขางุนงงเหมือนคนโง่ กงกงไม่สามารถทนดูได้อีกต่อไป เมื่อเห็นว่าเขารับราชโองการไปแล้วก็ยังไม่รู้ตัวจึงรีบเอ่ยขึ้นทันที “ใต้เท้าเซี่ย? ท่านแสดงท่าทีอะไรสักหน่อยไหม”
ตามหลักแล้ว เมื่อมีเรื่องดีๆ เช่นนี้เกิดขึ้น เซี่ยหนิวซานก็ควรที่จะเชิญพวกเขาที่ถ่ายทอดราชโองการเข้าไปดื่มชา และให้เงินตอบแทนสักหน่อยสิ?!
หากเขาเย็นชาเกินไป แล้วเรื่องนี้แพร่ออกไป คนอื่นก็จะคิดไปว่าตระกูลเซี่ยไม่พอใจกับการแต่งงานครั้งนี้ได้!
“เอ่อ? แสดงท่าที? ท่าทีอะไร” เซี่ยหนิวซานเกาศีรษะตนเอง “ไม่ใช่สิ กงกง ท่านเพิ่งพูดว่าจะให้ลูกสาวของเข้าทำอะไรนะ”
“เป็นพระชายารัชทายาทน่ะสิ…” กงกงหมดคำพูดแล้ว
นอกจากนี้ ปฏิกิริยาของคนทั้งบ้านนี้…ต่างก็แปลกประหลาดมาก!
โดยเฉพาะพี่น้องของตระกูลเซี่ยที่ตอนนี้มีอยู่สามคน ทุกคนต่างสงบนิ่ง ไม่ตกใจหรือยินดีราวกับว่าเรื่องที่พวกเขาได้ยินนี้เป็นเรื่องธรรมทั่วไปมากกระนั้น!
ส่วนเซี่ยหนิวซานนั้นยิ่งแล้วไปให้ เขาถึงกลับฟังไม่เข้าใจเสียด้วยซ้ำ?
อายุของเขาก็ไม่ได้มากนัก ทำไมหูหนวกไปเสียแล้ว
“พระชายารัชทายาท…” เซี่ยหนิวซานพึมพำขึ้นมา จากนั้นเสียงของเขาก็ดังขึ้นราวกับเคาะฆ้องกระนั้น “พระชายารัชทายาทที่ท่านพูดถึงหมายถึงภรรยาของรัชทายาทใช่ไหม!”
เขาไม่ได้ฝันไปสินะ?!
นี่ลูกสาวของก้าวเดียวก็ไปถึงจุดสูงสุดแล้ว!
“ใช่แล้ว” กงกงรีบพยักหน้าทันที
“ทำไมล่ะ” เซี่ยหนิวซานยังรู้สึกเหลือเชื่อเล็กน้อย
ช่างเหมือนฝันเกินไปแล้ว เป็นไปได้ไหมว่าเขายังไม่ตื่น แล้วกำลังฝันไป เซี่ยหนิวซานครุ่นคิดก่อนจะหยิกเซี่ยผิงกั่งที่อยู่ด้านหลังเขา
สีหน้าเซี่ยผิงกั่งไม่มีความเปลี่ยนแปลง
“ฝันจริงๆ นั่นล่ะ!” จู่ๆ เซี่ยหนิวซาน ก็ตระหนักได้!
เซี่ยผิงกั่งทนไม่ไหวอีกต่อไป “ท่านพ่อ มันเป็นความจริง รัชทายาทกำลังจะแต่งกับน้องหญิง มีข่าวลือมาหลายวันแล้ว ข้ายังคิดว่าท่านรู้แล้วเสียอีก ไม่คิดว่าข่าวของท่านจะช้าเช่นนี้”
“หลายวันแล้ว…” เซี่ยหนิวซานตบหน้าตนเอง
ทันใดนั้นเขาก็เอื้อมมือไปคว้าราชโองการหมับแล้วเดินฉับๆ เข้าไปในห้องทันที
คนอื่นๆ ต่างมองหน้ากันด้วยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เซี่ยผิงกั่งตัดสินใจเชิญผู้คนที่เหลือทั้งหมดไปดื่มชา จากนั้นจึงมอบเงินเล็กน้อยเป็นสินน้ำใจการมาแจ้งข่าวดีนี้
ส่วนในเวลานี้เซี่ยหนิวซานกลับมาถึงห้องอย่างไร้ความรู้สึก และหยิบกล่องไม้ใบหนึ่งออกมาจากใต้เตียง
หลังจากที่หลูซื่อจากไปแล้วเขาจึงนำกล่องใบนี้มาวางไว้ในห้อง เวลานี้เขาหยิบมันออกมาอย่างระมัดระวัง
ด้านบนเขียนไว้ว่าเป็นป้ายวิญญาณของสะใภ้เผิงภรรยาอันเป็นที่รักของตระกูลเซี่ย!
เขาเช็ดป้ายวิญญาณก่อนจะวางมันลงบนเตียง แล้วคุกเข่าลงตรงหน้าเตียงทันที “ภรรยาเอ๋ย เจ้าดูสิว่านี่มันอะไร! พูดขึ้นมาเจ้าก็ไม่เชื่อหรอก มันคือราชโองการที่ฮ่องเต้ส่งมาให้! ต้องการให้ลูกสาวของเจ้าไปเป็นพระชายารัชทายาท ลูกสาวของเราอายุสั้น ทั้งยังมีดวงพิฆาตคนในครอบครัว เจ้าคิดว่านางจะทำให้รัชทายาทต้องถึงตายไหม แต่ข้าคิดว่า…ไม่เป็นไรหรอก ลูกสาวของเราเคยพูดไว้ก่อนหน้านี้ว่า รัชทายาทหน้าตาหล่อเหลา แต่น่าเสียดายที่ข้ามันไร้ประโยชน์ ไม่สามารถแย่งชิงเขามาได้ ตอนนี้เขาก็มาเสนอตัวเองถึงที่แล้ว ข้าจะไม่ยอมปล่อยไปหรอก…”
ตอนที่ 632 เก็บของล้ำค่าได้
เซี่ยหนิวซานรู้สึกตื่นเต้นมาก เขามองราชโองการด้วยสองตาเป็นประกาย
ฮ่องเต้องค์นี้ตาบอดจริงๆ ถึงกับอยากจะเกี่ยวดองเป็นญาติกับเขา นับตั้งแต่เขาเข้ามาในเมืองหลวงคราวนั้น ฮ่องเต้นั่นก็ยังมองหน้าเขาไม่ค่อยถูกชะตาอยู่เลย! เปลี่ยนเร็วมากเหลือเกิน!
แต่ก็เป็นการตาบอดที่ดี!
ลูกสาวของเขาจะได้ลงหลักปักฐานแล้ว แถมยังได้แต่งให้กับรัชทายาทเสียด้วย!
คนภายนอกต่างบอกว่ารัชทายาทเฉยชาและเอาแน่เอานอนไม่ได้ ทั้งยังพูดกันอีกว่าเขาเป็นคนพิการที่จะถูกปลดออกจากตำแหน่งในไม่ช้าก็เร็ว เขาก็เคยได้ยินคำพูดเหล่านี้มาก่อนเช่นกัน คนภายนอกพวกนี้ยังพูดกันอีกว่าเขามันไม่ใช่คนดีอะไรด้วยนี่ เขาหรือจะยอมรับ!
รัชทายาทชอบพวกลูกสาวของเขาก็เห็นได้ชัดว่าทรงมีสายตาที่ดีเยี่ยม!
ก่อนที่เขากล้าจะมาเมืองหลวงในตอนนั้น เขาก็ได้สืบข่าวมาก่อนแล้วว่า ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันและรัชทายาทนั้นล้วนไม่เลวและมีเหตุผล ไม่เช่นนั้นเขาจะบ้าปรากฏตัวภายใต้สายตาพวกเขาได้อย่างไร!
ดังนั้นเรื่องที่รัชทายาทต้องการแต่งงานกับลูกสาวของเขานี้จะต้องไม่ใช่เรื่องล้อเล่นแน่นอน ลูกชายคนโตของเขาทำงานเคียงข้างรัชทายาท เขาก็รู้ดีว่ารัชทายาทเป็นคนดีและน่าจะวางใจได้
ไม่ว่าจะคำนวณอย่างไร ลูกสาวของเขาก็กำไรแล้ว
“ภรรยาเอ๋ย ลูกสาวของเราเก็บของล้ำค่าได้แล้วจริงๆ!” เซี่ยหนิวซานพึมพำพลางปาดน้ำตา
กงกงที่มาถ่ายทอดราชโองการนั่งอยู่ครู่หนึ่งก็กลับไป ระหว่างทางเขาได้แต่ครุ่นคิดว่าจะทูลตอบฮ่องเต้ไปว่าอย่างไรดี
ตกลงว่าตระกูลเซี่ยนี้ดีใจหรือไม่ดีใจกันแน่?! เซี่ยหนิวซานนั่นทำไมจึงได้ดูเหมือนโกรธไปเสียอย่างนั้นเล่า!
แปลกจริงๆ!
หลังจากที่ครุ่นคิดไปตลอดทางกงกงก็คิดได้
เรื่องมงคลของราชวงศ์ เขาจะมาทำหน้าอมทุกข์ไม่ได้ โดยเฉพาะทางฝั่งรัชทายาทที่ขอพระราชทานสมรสเป็นครั้งแรก หากพระองค์รู้ว่าตระกูลเซี่ยไม่ยินดีก็คงจบกัน?
ดังนั้นหลังจากที่กงกงกลับไปแล้วก็ได้พยายามอธิบายการกระทำทั้งหมดของเซี่ยหนิวซานอย่างเป็นเหตุเป็นผล
ดีใจจนลืมตัว แทบจะเป็นลมไปเลย!
ตระกูลเซี่ยเต็มไปด้วยความปิติยินดีจริงๆ หลังจากที่กงกงจากไปแล้ว เซี่ยผิงกั่งก็ออกหน้าแจกจ่ายเงินรางวัลให้กับทุกคนในบ้าน เซี่ยซีเองก็ไม่ขี้เหนียวอย่างหาได้ยากยิ่ง นางจ่ายเงินออกไปอย่างใจกว้าง
เซี่ยผิงกั่งถอนหายใจเมื่อมองน้องสาวที่ไม่เอาไหนของเขาคนนี้ “เจ้าโชคดีจริงๆ คนดีๆ เช่นรัชทายาทก็ยังเก็บมาได้ แต่มีเรื่องบางเรื่องที่ข้าจะต้องเตือนเจ้าไว้ก่อน…”
เซี่ยเฉียวนั่งฟังอย่างว่าง่าย
สีหน้าของเซี่ยผิงกั่งเคร่งขรึม “เจ้าสนิทสนมกับปรมาจารย์โม่ ดังนั้นไม่ช้าก็เร็วเจ้าก็จะต้องรู้เรื่องนี้ ไม่สู้ข้าบอกเจ้าก่อนดีกว่า มันจะได้ไม่เป็นปมในใจของเจ้าในอนาคต”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นเซี่ยเฉียวก็รู้แล้วว่าเขาต้องการจะพูดเรื่องอะไร
นางแค่แกล้งทำเป็นไม่รู้
“ปรมาจารย์โม่ผู้นี้เป็นศิษย์สำนักเดียวกันกับรัชทายาท ข้าได้ยินมาว่าอาจารย์แซ่หลีของพวกเขาเจ้ากี้เจ้าการกำหนดการแต่งงานให้พวกเขาทั้งคู่ เดิมทีรัชทายาทไม่ได้ต้องการที่จะแต่งกับเจ้า แต่ปรมาจารย์โม่ปฏิเสธการแต่งงาน รัชทายาทจึงได้เลือกเจ้า แต่พวกเขาศิษย์พี่ศิษย์น้องมีความสนิทสนมกัน ต่อไปคงหนีไม่พ้นที่จะได้พบปะพูดคุยด้วยกัน พอถึงตอนนั้นเจ้าก็ไม่ควรหึงหวง เข้าใจไหม” เซี่ยผิงกั่งโน้มน้าว
เขาไม่ได้เข้าข้างปรมาจารย์โม่ แต่เขาแค่อยากให้น้องสาวของตนเองคิดได้
ปรมาจารย์เป็นคนดี รัชทายาทก็เป็นคนที่ไว้วางใจได้ ไม่มีทางที่พวกเขาจะทำอะไรไม่ดีลับหลังแน่
ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถปล่อยให้น้องสาวของเขาหลงเดินทางผิดแล้วกลับตัวไม่ได้
เซี่ยเฉียวพยักหน้าอย่างจริงจัง “ข้ารู้แล้วพี่ใหญ่”
เซี่ยผิงกั่งพ่นลมออกมาด้วยความพึงพอใจ จากนั้นภาพภาพหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัวของเขา
“จะว่าไปก็แปลกนะ ปรมาจารย์โม่ผู้นี้…ก่อนหน้านี้ก็ดูเหมือนว่าจะเคยเรียกข้าว่าพี่ใหญ่มาก่อน…” เซี่ยผิงกั่งขมวดคิ้วพลางครุ่นคิด แต่เขาก็ไม่ค่อยแน่ใจ
ตอนที่เขาอยู่นอกเขตอำเภอสวิน ดูเหมือนว่าจะเคยได้ยินประโยคเช่นนั้นมาก่อน มันเบาๆ ไม่ชัดเจน
ก็ไม่รู้ว่าเป็นพี่ใหญ่หรือว่าพี่กั่ง…
ตอนกลางคืนคืนนั้นเขาอยู่ว่างๆ ก็มีองครักษ์ที่อยู่ข้างกายรัชทายาทเตือนเขาขึ้นมา
YOU MAY ALSO LIKE
Yuki03
จะโป๊ะมั้ยเอางี้5555555