ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 625 พ่อลูกผูกพัน / ตอนที่ 626 แม่นางเซี่ยเป็นผู้หญิงที่ดี

ตอนที่ 625 พ่อลูกผูกพัน / ตอนที่ 626 แม่นางเซี่ยเป็นผู้หญิงที่ดี
ตอนที่ 625 พ่อลูกผูกพัน

ราชโองการของฮ่องเต้กำลังจะถูกประกาศออกไปในไม่ช้า

รัชทายาทก็เอ่ยขึ้นอย่างไม่แสดงอารมณ์ “น้องสี่น้องห้าอายุยังน้อย เสด็จพ่ออย่าเพิ่งแต่งตั้งให้พวกเขาเป็นอ๋องเลยจะดีกว่า”

พวกขุนนางใหญ่โล่งอกขึ้นมาในทันที

การแต่งตั้งเป็นอ๋องนั้นเป็นเรื่องดี แต่ปัญหาอยู่ที่มันเกิดขึ้นในช่วงเวลาสำคัญนี้ หากเกิดฮ่องเต้แต่งตั้งพวกเขาเป็นอ๋องก็จะต้องให้พวกเขาไปปกครองพื้นที่ที่ไม่ค่อยดีนัก จากนั้นก็ค่อยขับไล่พวกเขาออกไป!

ไกลหูไกลตาฮ่องเต้เช่นนั้นพวกเขาจะวางแผนอย่างไรได้อีก!

ฮ่องเต้เกลียดที่เขาไม่เอาไหน “เจ้านี่มันไม่เด็ดขาดเอาเสียเลย!”

หากเจ้าสี่เจ้าห้าใช้การไม่ได้แล้ว พวกใช้การไม่ได้กลุ่มนี้จะทำอะไรได้อีก!

รัชทายาทขมวดคิ้ว “ลูกกลัวที่ไหน ไหนเลยจะต้องการให้เสด็จพ่อวางแผนเช่นนี้เพื่อลูกด้วย น้องสี่น้องห้าให้ความเคารพข้าอย่างมาก ไม่เคยทำอะไรที่ไม่เหมาะไม่ควรเลย”

ขุนนางใหญ่พวกนี้เอะอะเอ็ดตะโรอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ไม่ใช่เพียงเพื่อส่งเสริมให้องค์ชายท่านอื่นขึ้นครองบัลลังก์เท่านั้น แต่พวกเขากลัวว่าคนมีร่างกายพิการอย่างเขาจะได้เป็นฮ่องเต้ด้วย

“ลูกชายของข้ามีหัวใจเช่นนี้ จะมีอะไรที่เขารับผิดชอบไม่ได้!” ฮ่องเต้มองรัชทายาทอย่างทุกข์ใจ

พวกขุนนางใช้การที่อยู่ด้านล่างไม่ได้พวกนั้นตาบอดกันหมด!

เจ้าสี่ดี ดีจนเหมือนก้อนแป้งก้อนหนึ่ง เจ้าห้าดี? เด็กเล็กอย่างนั้นจะเข้าใจอะไรได้เล่า!

จ้าวเสวียนจิ่งได้รับคำชมจนชินเสียแล้ว เวลานี้สีหน้าของเขาไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย “เสด็จพ่อกล่าวเกินไปแล้ว”

“ในเมื่อโม่ชูเซิงนั่นสามารถติดตามเข้าไปสืบคดีด้วยกันได้ นางก็คงจะเป็นคนดีและเฉลียวฉลาด เจ้าจะให้ข้ามีคำสั่งออกไปหรือไม่” ฮ่องเต้เริ่มพูดคุยเรื่องทั่วไปในครอบครัวกับลูกชายแล้วในเวลานี้

พวกขุนนางที่อยู่ด้านล่างแทบจะร้องไห้กันแล้ว

จ้าวซวีจือถูกหามออกไป แต่แขนครึ่งหนึ่งที่ขาดออกจากตัวไปแล้วนั้นยังคงขยับอยู่เลย

ช่างน่ากลัวเหลือเกิน แต่ฮ่องเต้ก็ยังไม่ยอมอนุญาตให้พวกเขาไป กลับบังคับให้พวกเขาร่วมเป็นพยานในสถานการณ์พ่อลูกผูกพันนี้!

จ้าวเสวียนจิ่งคุกเข่าลงทันใด “ลูกขอให้เสด็จพ่อพระราชทานสมรส…”

ขุนนางทั้งหมดต่างก็ตกตะลึงไปทันที

ดูสิ ดูสิ! รัชทายาทมีอะไรกับนางปีศาจนั่นจริงๆ!

“ลูกได้ยินมาว่าลูกสาวคนโตที่เกิดแต่ภรรยาเอกของแม่ทัพชานเจียงเซี่ยหนิวซานแห่งทัพหน้า งดงาม ทรงปัญญา อ่อนโยน และมีคุณธรรม ฉลาดมีไหวพริบ ข้ายินดีรับนางเป็นพระชายาเอก ดูแลวังตะวันออก” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ย

“…” เหล่าขุนนางใหญ่ต่างก็รู้สึกว่าสมองของพวกเขากำลังได้ยินเสียงวิ๊งๆ ราวกับว่าถูกฆ้องและกลองขนาดใหญ่เคาะอยู่

ลูกสาวคนโตของตระกูลเซี่ย?!

นางเป็นใครกัน!

มีการคาดเดาเกี่ยวกับพระชายารัชทายาทมาไม่รู้มากมายเท่าไรตั้งแต่ไหนแต่ไรมา แต่พวกเขาไม่เคยได้ยินเลยว่ารัชทายาทและตระกูลเซี่ยมีอะไรต่อกัน! หญิงสาวคนนี้โผล่มาจากไหน!

ฮ่องเต้รู้จักแม่ทัพเซี่ย เขายังเป็นคนเลื่อนตำแหน่งให้แม่ทัพเซี่ยเองด้วย

“แม่ทัพเซี่ยหรือ เขาเป็นคนซื่อสัตย์จงรักภักดี ยามออกไปปราบโจรก็ยังไม่ลืมที่จะโขกศีรษะคำนับข้า ช่างมีความจริงใจยิ่งนักอย่างหาได้ยากในราชสำนักนี้!” ฮ่องเต้ทรงชมเขาอย่างจริงใจ

“เป็นคนผู้นั้นถูกต้องแล้วพ่ะย่ะค่ะ” จ้าวเสวียนจิ่งแย้มยิ้ม

ในที่สุดพวกขุนนางใหญ่ก็ได้สติกลับคืนมา แม่ทัพซานเจียงนี่ใครกัน!

นั่นมัน…คนที่เป็นโจรมาก่อน!

“ฝ่าบาทได้โปรดทบทวน…” มีคนรีบคุกเข่าลงทันที

ฮ่องเต้ทรงขมวดคิ้วมุ่น “พวกเจ้าจะพูดอะไรอีก พอเลือกโม่ชูเซิงพวกเจ้าก็ไม่ยอม ลูกสาวคนโตของตระกูลเซี่ยที่ดีๆ พวกเจ้าก็ไม่ยอม! เลือกนั่นเลือกนี่ ชาตินี้ข้าจะได้มีลูกสะใภ้แต่งเข้าบ้านไหม! เป็นเพราะพวกเจ้าทำให้ข้าไม่มีหลานให้อุ้มมาจนถึงทุกวันนี้! ข้าไม่มีความสุข พอพวกเจ้ากลับบ้านไปมีลูกหลานห้อมล้อมก็คอยยังหัวเราะเยาะข้าอยู่ใช่หรือไม่!”

“…” ขุนนางใหญ่ทั้งกลุ่มเงียบไปทันใด

จะทำอย่างไรดี

ก่อนหน้านี้พวกเขาก็คัดค้านนางปีศาจเฒ่า ตอนนี้ก็มีลูกโจรมาอีก

แต่หากพวกเขายังคัดค้านอีกก็จะกลายเป็นการขัดขวางไม่ให้รัชทายาทแต่งงานไปจริงๆ!

รัชทายาท…

ทุกคนรู้สึกขุ่นเคืองอยู่ในใจ พวกเขาต่อสู้ชิงไหวชิงพริบกับรัชทายาทตลอดหลายปีที่ผ่านมา จะไม่รู้จักเขาได้อย่างไร

อายุยังน้อยแต่ฉลาดเป็นกรด!

ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดกำลังสงสัยว่าจ้าวซวีจือคงจะถูกรัชทายาทใช้ประโยชน์เสียแล้ว!

รัชทายาทโยนปรมาจารย์โม่ออกไปก่อน แล้วเสนอแม่นางเซี่ยเพื่อที่พวกเขาจะได้ไม่มีทางเลือก!

ตอนที่ 626 แม่นางเซี่ยเป็นผู้หญิงที่ดี

ขุนนางใหญ่เหล่านี้มีความทุกข์จุกอกแต่ก็พูดไม่ออก

หากไม่ใช่เพราะว่าฮ่องเต้ทรงรักใคร่และเอาอกเอาใจรัชทายาทมากเกินไปโดยไม่คำนึงถึงความบกพร่องทางกายของรัชทายาท พวกเขาก็คงไม่สิ้นคิดและเป็นปฏิปักษ์กับรัชทายาทไปทุกเรื่องขนาดนี้หรอก?

“ฝ่าบาท หากปล่อยให้หญิงสาวจากตระกูลเซี่ยที่มีภูมิหลังเป็นโจรเช่นนี้แต่งเข้าวังตะวันออก พวกโจรในแผ่นดินนี้จะไม่ยิ่งหยิ่งผยองไปกันใหญ่หรือ!” มีคนใจกล้าตะโกนเสียงดังออกมาทันที

“โจร โจร! พวกเจ้าโทษที่ข้าให้โจรมาเป็นขุนนางหรือ!” ฮ่องเต้แค่นเสียงด้วยความไม่พอใจ “ข้าเห็นว่าแม่ทัพเซี่ยยังมีมารยาทและรู้ความกว่าพวกเจ้าเสียอีก! ตอนนั้นตระกูลเซี่ยก็มีส่วนสำคัญในการปกป้องบ้านเมือง หากตอนนั้นพวกเจ้าไม่ได้พร่ำบ่นว่าสถานะของเขาไม่เหมาะสม ไม่ว่าจะเป็นบรรดาศักดิ์ตำแหน่งปั๋วหรือโหวล้วนสมควรแก่เขา! เขาทำผลงานชดใช้ความผิดไปแล้ว ความผิดได้ลบล้างไปแล้ว ข้าไม่อนุญาตให้พูดถึงมันอีก!”

ช่างน่าขบขัน ลูกชายของเขาโตขนาดนี้แล้ว แต่ไหนแต่ไรมาเขาไม่เคยขออะไรเลย วันนี้ในที่สุดเขาก็เอ่ยปากต้องการแต่งภรรยาสักคนหนึ่ง เขาจะห้ามได้หรือ!

นอกจากนี้ เขาก็เคยได้ยินเรื่องแม่นางเซี่ยคนนั้นมาก่อน!

ก่อนหน้านี้ฮองเฮาเคยบอกเขาว่าหญิงสาวคนนั้นงดงามมาก นางรู้ความ ว่าง่าย เป็นเด็กดีคนหนึ่ง!

เพียงแต่ในตอนนั้นสถานะของตระกูลเซี่ยต่ำต้อยเกินไป จึงไม่อาจให้นางแต่งกับรัชทายาทได้

แต่ตอนนี้พ่อและลูกตระกูลเซี่ยล้วนแล้วแต่เป็นคนมีความสามารถ โดยเฉพาะเซี่ยผิงกั่งที่อายุน้อยและมีความสามารถ ต่อไปเขาจะเป็นขุนนางซื่อสัตย์ข้างกายลูกชายของเขา คนเช่นนี้หรือจะเป็นไปไม่ได้!

เนื่องจากรัชทายาทโปรดปราน เวลานี้ฮ่องเต้จึงแทบจะยกยอตระกูลเซี่ยจนสูงส่งเลิศลอยแล้ว

เขาลืมไปเสียสนิทว่า ตอนที่โจรผู้นั้นขับไล่คนเถื่อนไม่ให้บุกเข้าเมืองหลวงได้นั้น เขาได้ประณามขุนนางบุ๋นบู๊ทั้งหมดของราชสำนักเป็นพวกไร้ประโยชน์อย่างโกรธเคือง ซึ่งทำให้เขาจำต้องมอบตำแหน่งราชการให้แก่เซี่ยผิงกั่งเพื่อปิดปากประชาชน!

“ฝ่าบาท หากทรงยืนกรานที่จะเลือกหญิงคนนี้เป็นพระชายารัชทายาท…ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ แต่…ก็ควรเลือกพระชายารองที่เข้าใจกฎเกณฑ์สักสองคนเข้าจวนไปด้วย! เพื่อไม่ให้พระชายาได้รับความโปรดปรานแต่เพียงผู้เดียว ป้องกันไม่ให้ตระกูลเซี่ยไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ และเสียมารยาทระหว่างขุนนางกับผู้ปกครอง” คนที่เอ่ยเรื่องนี้ขึ้นมาคือใต้เท้าเหยียนสมุหอาลักษณ์

คำพูดของเขานั้นช่างกล้าหาญ และคนอื่นๆ ก็กำลังกลั้นหายใจและรอดูปฏิกิริยาของรัชทายาท

“ข้ารู้สึกว่า ตอนนี้เจ้ากำลังเสียมารยาทระหว่างขุนนางกับผู้ปกครอง” รัชทายาทเอ่ยปากอย่างที่คาด “ข้าได้ยินมาว่าครอบครัวของใต้เท้าเหยียน บิดามารดารักใคร่กันดี ดังนั้นท่านจึงไม่มีพี่น้องต่างมารดา?”

“พ่ะย่ะค่ะ” ใต้เท้าเหยียนไม่รู้ว่าทำไมรัชทายาทถึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมา

“มารดาของท่านดูแลจวนใหญ่โตขนาดนั้นคนเดียวได้อย่างไร หากเห็นความสำคัญของนางมากเกินไป เช่นนั้นแล้วครอบครัวฝั่งมารดาของท่านจะไม่นึกว่ามีครอบครัวสามีนางปกป้อง แล้วประพฤติมิชอบบ้างหรือ ข้าคิดว่าเช่นนี้ไม่ถูกต้อง ไม่สู้ข้าส่งหญิงงามเปี่ยมคุณธรรมไปเป็นแม่รองของท่านอีกสักสองคนดีหรือไม่” รัชทายาทเอ่ย

ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้นใต้เท้าเหยียนก็แทบจะเป็นลมไปในทันที

เขาเป็นคนแข็งกร้าว “ฝ่าบาท! มันจะเหมือนกันได้อย่างไรเล่า! ข้าก็แค่คนธรรมดา แต่ท่านเป็นรัชทายาทแห่งวังตะวันออกนะ!”

“หากบุตรและธิดาของข้าในอนาคตรู้ว่าใต้เท้าเหยียนพยายามบีบคั้นมารดาของพวกเขาเช่นนี้ก็คงจะต้องจดจำใต้เท้าเหยียนไว้ในใจอย่างแน่นอน” น้ำเสียงของรัชทายาทนิ่งเรียบ “ข้ายังไม่เคยแต่งภรรยา ท่านก็จะจัดการเรื่องรับอนุภรรยาให้ข้าแล้ว ลำบากพวกท่านจริงๆ ไม่สู้หลังจากพวกท่านกลับไปแล้วก็ส่งอนุภรรยาไปให้ลูกสาวของพวกท่านที่ออกเรือนไปแล้วให้มากหน่อยเพื่อแสดงความรักที่มีต่อลูกเขยของพวกท่าน”

“…” ฝ่าบาทไม่มีเหตุผล!

พวกเขาก็บอกแล้วนี่?

รัชทายาทเป็นรากฐานของบ้านเมือง การแต่งพระชายารองก็สมเหตุสมผลแล้วนี่!?

“ข้ายุ่งกับคดีทั้งวัน ไม่มีเวลาไปวุ่นวายกับเรื่องอนุภรรยาหรอก ดังนั้นตอนนี้มีพระยาชาเพียงคนเดียวก็พอแล้ว หากพวกเจ้ายังรู้สึกว่าไม่เหมาะสม…” รัชทายาทครุ่นคิดอย่างจริงจัง “หาดอย่างนั้นให้โม่ชูเซิงเป็นพระชายาเอก แม่นางเซี่ยเป็นพระชายารองดีไหม แบบนี้ก็น่าจะพอใจแล้วสินะ?”

“…” คนทั้งกลุ่มแทบจะเป็นบ้า

สีหน้าของแต่ละคนต่างปฏิเสธกันพัลวัน

นักพรตนั่นอายุมากกว่ารัชทายาทตั้งหลายปีขนาดนั้น!

ไม่ว่าใครคนใดคนหนึ่งในสองคนนี้อยู่เคียงข้างรัชทายาทก็ทำให้พวกเขาปวดหัวแล้ว นี่จะให้พวกนางมาพร้อมกัน!

ไหนเลยจะมีข้อโต้แย้งได้

“กระหม่อม…” ทุกคนต่างมองหน้ากัน “แม่นางเซี่ยเป็นผู้หญิงที่ดีเหมาะที่จะเป็นพระชายารัชทายาท”