ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 597 จะต้องยินดีแน่ / ตอนที่ 598 ไม่มีวันทรยศ
ตอนที่ 597 จะต้องยินดีแน่ / ตอนที่ 598 ไม่มีวันทรยศ
ตอนที่ 597 จะต้องยินดีแน่
เสียงตะโกนของเซี่ยผิงกั่งทำให้เซี่ยเฉียวตกใจจริงๆ
ไหนเลยเซี่ยผิงกั่งจะสนใจเรื่องพวกนี้ เวลานี้เขาเดินดุ่มๆ เข้ามาอย่างรีบร้อน จากนั้นก็คุกเข่าลงกับพื้น สองมือประสาน สีหน้ามุ่งมั่นอย่างไม่มีใครสามารถห้ามเขาได้ “ขอบคุณที่ฝ่าบาทโปรดปราน น้องสาวของกระหม่อมก็ชอบพอพระองค์เสมอมา เพียงแต่ข้าคิดว่าสถานะของท่านแตกต่างกับพวกเรามาก ข้าน้อยจึงไม่กล้าที่จะเอ่ยปาก ในเมื่อตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าฝ่าบาทก็โปรดปรานนาง ไม่สู้รีบจัดการให้เสร็จเรื่องไปเลยเสียดีกว่า!”
“…” ขมับของจ้าวเสวียนเต้นตุบๆ ทันที
“…” ใบหน้าของเซี่ยเฉียวแดงก่ำ แต่นางมีเครื่องสำอางปกปิดไว้จึงมองเห็นไม่ชัดเจนนัก
นาง…ชอบพอเสมอมา?
นางก็แค่ชื่นชอบใบหน้านั้น หุ่นนั้น ไม่ได้หรือ!
“เซี่ยผิงกั่ง รักษาหน้าหน่อย” เซี่ยเฉียวทนไม่ไหวจริงๆ
รีบบอกให้คนอื่นมาขอแต่งงานขนาดนี้จะน่าสมเพชขนาดไหน
ถึงอย่างไรนางก็เป็นถึงผู้วิเศษ จะต้องเย่อหยิ่งหน่อยสิ!
“ปรมาจารย์โม่ คำพูดเมื่อสักครู่ข้าฟังเข้าใจแล้ว ฝ่าบาทชอบท่าน และไม่ได้รู้สึกอะไรมากมาย…กับน้องสาวของข้า ตระกูลเซี่ยของพวกเราก็ไม่ได้เรียกร้องอะไรที่มากเกินไป อีกอย่างปรมาจารย์โม่ก็เป็นคนมีเมตตา ดังนั้น…ถ้าหากท่านก็ต้องการที่จะเป็นพระชายาด้วย พวกเราก็ยินดีเช่นกัน คนหนึ่งเล็กคนหนึ่งใหญ่เหมาะสมพอดี สุขภาพร่างกายของน้องสาวข้าไม่ค่อยดีนัก ท่านยอมๆ ให้นางบ้างก็พอแล้ว…” เซี่ยผิงกั่งทุ่มสุดตัวเลยทีเดียว
จะต้องรักษาหน้าไปเพื่ออะไร
ความปรารถนาอันยาวนานของน้องสาวของเขากำลังจะเป็นจริงแล้ว!
นังหนูนั่นเอาแต่พึมพำอยู่ทั้งวันว่ารัชทายาทหน้าตาดี ไม่ว่าตรงไหนก็ดีไปหมด!
มีอยู่วันหนึ่งขณะที่เขากำลังฝึกดาบอยู่นั้น เขาได้ยินเซี่ยเฉียวพึมพำว่า ถ้าหากรัชทายาทพกดาบไว้ที่เอวจะต้องดูดียิ่งขึ้นอย่างแน่นอน!
แม้แต่เอวของเขานางก็ยังนึกถึงได้ แล้วจะมาเหนียมอายอะไรกัน
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เซี่ยผิงกั่งก็อดไม่ได้ที่จะลอบมองช่วงล่างของเขา
ช่วงเอวของรัชทายาทนั้นค่อนข้างตรง มีเนื้อ แต่ไม่หนา
กำลังดี
มิน่าน้องสาวของเขาถึงได้ชอบ ถ้าหากเขาเป็นผู้หญิงก็จะต้องชอบเหมือนกัน
“เจ้ามองอะไรน่ะ” จ้าวเสวียนจิ่งขึ้นเสียง คิ้วของเขาขมวดมุ่นเสียจนแทบจะเป็นปม
เซี่ยผิงกั่งหัวเราะหึๆ “ฝ่าบาททรงพลังและสง่างาม กระหม่อมรู้สึกว่าน้องสาวของกระหม่อมมีบุญจริงๆ!”
การอวยจนเกินเลยของเขานี้ทำให้เซี่ยเฉียวถึงกับอยากอัดเขาเข้าสักที
เจ้าหมูตัวนี้ขายนางออกไปเสียอย่างนั้น เรื่องนั้นก็ช่างมันเถอะ ถึงอย่างไรนางก็เป็นน้องสาวแท้ๆ ของเขา แต่เขากลับไม่รู้จักคิดที่จะแย่งตำแหน่งพระชายาเอกให้นางบ้างเลยหรือ
นางอายุสั้น อายุสั้นก็เลยไม่คู่ควรที่จะเป็นพระชายาเอกแล้วอย่างนั้นหรือ
เซี่ยเฉียวคิดอะไรเหลวไหลอยู่ในสมองวุ่นวายไปหมด แต่สีหน้าของนางก็ยังคงสงบนิ่งมั่นคงราวกับต้นสนชรา
จ้าวเสวียนจิ่งถูกเซี่ยผิงกั่งมองด้วยสายตาเช่นนั้นจนรู้สึกขยะแขยงอึดอัดไปหมดทั้งตัว “เจ้าก็ควรจะรีบตัดสินใจเรื่องการแต่งงานได้แล้วนะ มิฉะนั้นถ้าครั้งหน้าดวงตาของเจ้านี้ยังมองอะไรมั่วๆ อีก ก็ระวังจะโดนควักออกมา”
เซี่ยผิงกั่งหัวเราะออกมาทันที
เขาก็แค่แอบมองเท่านั้น ใช่ว่าเขาจะคิดกำเริบเสิบสานเสียหน่อย…
“พ่ะย่ะค่ะ ต่อไปข้าจะระวังไม่ให้โดนควักลูกตา!” เซี่ยผิงกั่งให้ความเคารพอย่างยิ่ง
เคารพเสียจน…น่าโมโห
จ้าวเสวียนจิ่งมองเซี่ยผิงกั่งพลางคิดว่าต่อไปข้างหน้า…การมีพี่ภรรยาเช่นนี้คงจะมีเรื่องที่ทำให้เขาโมโหได้อีกมาก
“ปรมาจารย์โม่ ท่านจะไม่พูดอะไรดีๆ หน่อยหรือ” เซี่ยผิงกั่งยังไม่ลืม สายตาของเขาเป็นประกายและกระตือรือร้น
เซี่ยเฉียวรู้สึกทำตัวไม่ถูกเลย “บางทีน้องสาวของเจ้าอาจไม่ต้องการที่จะแต่งให้คนอื่นอย่างนี้ก็ได้?”
“ทำไมจะไม่ล่ะ”
“ทำไมล่ะ” จ้าวเสวียนจิ่งและเซี่ยผิงกั่งถามพร้อมกัน
หัวใจของเซี่ยเฉียวเต้นแรงขึ้นมาทันที จากนั้นนางก็พูดขึ้นด้วยใบหน้าลึกลับสูงส่ง “ตามที่ข้าเห็น คุณหนูใหญ่ตระกูลเซี่ยเป็นคนถือตัวบริสุทธิ์สูงส่ง…”
เซี่ยผิงกั่งหัวเราะออกมาก่อนที่นางจะพูดจบเสียอีก “นั่นเป็นเพราะท่านไม่รู้จักน้องสาวของข้าน่ะสิ นังหนูนั่น…อยู่ในวัดเต๋ามาเป็นเวลานาน ภายนอกดูจริงจัง แต่ข้างในนั้นนางเป็นคนง่ายๆ ใจกว้าง เจ้าเล่ห์อยู่บ้าง แต่นางจะต้องยินดีแน่”
ตอนที่ 598 ไม่มีวันทรยศ
เซี่ยเฉียวรู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อยกับสิ่งที่เซี่ยผิงกั่งพูด
แย่แล้ว ชื่อเสียงหน้าตาของนางหมดกัน!
เขาเป็นพี่ชายแท้ๆ ของนางนะ มีแต่พี่ชายของนางเท่านั้นที่จะทำร้ายนางแบบนี้!
เซี่ยเฉียวเบะปากเล็กน้อยจนดูเหมือนว่านางกำลังจะร้องไห้ เมื่อจ้าวเสวียนจิ่งเห็นท่าทางเช่นนั้นก็เอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็วว่า “เจ้าพูดจาให้ร้ายแม่นางเซี่ยกับคนนอกเช่นนี้ได้อย่างไร ชื่อเสียงของหญิงสาวนั้นสำคัญแค่ไหน เจ้าจะทำเช่นนี้ไม่ได้!”
“ฝ่าบาทไม่ใช่คนนอก…” เซี่ยผิงกั่งพูดตามตรง
เขาไม่ได้อยากพูดจาไม่ดีเกี่ยวกับน้องสาวของเขา
นี่เขากำลังเป็นห่วงน้องสาวของเขาต่างหาก เพราะถึงอย่างไรรัชทายาทก็ต้องเลือกคนใดคนหนึ่ง!
เขาก็จะต้องทำให้รัชทายาทรู้ว่าน้องสาวของเขาไม่ได้เป็นคนขี้หึงสิ?
ไม่ง่ายเลยที่ต้นไม้ใหญ่เช่นรัชทายาทจะโน้มกิ่งลงมาให้น้องสาวของเขาเกาะปีนขึ้นไปได้ ดังนั้นพวกเขาจะต้องไม่พลาดโอกาสนี้
ลองดูแม่นางตระกูลผังคนนั้นสิ นางไม่ใช่ว่าเสนอตัวเองหรอกหรือ ที่นางมาหารัชทายาทถึงที่ไม่ใช่เพราะอยากเป็นอนุหรอกหรือ
ก็ต้องออกตัวหน่อย
เซี่ยผิงกั่งทำให้เซี่ยเฉียวโกรธมาก
“แม้ว่าตระกูลเซี่ยจะไม่ใช่ครอบครัวที่มีชื่อเสียงมาหลายชั่วอายุคน แต่แม่ทัพเซี่ยก็ทำประโยชน์ให้กับเฉียนหยวนของเรามาก ส่วนเจ้า…ก็สร้างผลงานมาหลายครั้งหลายหนแล้ว ในฐานะบุตรสาวคนโตที่เกิดจากภรรยาเอกของตระกูลเซี่ย แม่นางเซี่ยโดดเด่นอ่อนโยน งดงามและนุ่มนวล หากข้าต้องการจะแต่งงานกับนาง ข้าก็จะขอให้เสด็จพ่อพระราชทานสมรสให้ ให้หอดูดาวหลวงคำนวณฤกษ์กำหนดวันมงคล จะต้องให้ความสำคัญอย่างมาก เจ้าจะมาพูดจาว่าร้ายล่วงเกินเช่นนี้ไม่ได้” จ้าวเสวียนจิ่งมีเหตุผล
เซี่ยเฉียวรู้สึกสบายใจขึ้นมาทันที
มันต้องเป็นเช่นนั้นสิ
“…” เซี่ยผิงกั่งได้ฟังก็คิดอยู่ครู่หนึ่ง และรู้สึกว่าสิ่งที่ฝ่าบาทพูดนั้นมีเหตุผล
เพียงแต่ว่าก่อนหน้านี้เขามาจากค่ายโจร จึงไม่เข้าใจกฎเกณฑ์มากมายเช่นนั้น
เวลานี้สีหน้าของเขาจึงแสดงความรู้สึกผิดออกมาเล็กน้อย “เช่นนั้นแล้วตอนนี้เราต้องพูดเรื่องอะไรล่ะ”
“โดยทั่วไปแล้วเพื่อแสดงความให้เกียรติ ก่อนอื่นก็จะต้องถามแม่นางเซี่ยว่ามีความคิดเห็นอย่างไร หากนางตอบตกลง ข้าค่อยไปทูลขอฮ่องเต้ทีหลังก็ไม่สาย” จ้าวเสวียนจิ่งสงบนิ่งและรู้มารยาท ทำให้เซี่ยผิงกั่งรู้สึกว่าตนเองค่อนข้างหยาบคาย
เขาแค่ไม่เข้าใจ
ในเมื่อให้เกียรติขนาดนี้ ทำไม่ต้องเลือกจากใครคนใดคนหนึ่งด้วยเล่า
เซี่ยผิงกั่งรู้สึกว่ารัชทายาทซับซ้อนเกินไปเหมือนกับน้องสาวของเขาที่มีความคิดมากมายจนเขาไม่สามารถเข้าใจได้
“ข้ากับศิษย์พี่โม่จะต้องแต่งงานกันตามคำสั่งของอาจารย์ ข้าจึงต้องให้ความสำคัญหน่อย แต่ถ้าหากศิษย์พี่ไม่ยินดี พวกเราก็ค่อยยกเลิกสัญญาหมั้นหมายนี้เสีย แล้วเลือกคู่แต่งงานเอง” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยเสริม
“เป็นอย่างนั้นหรือ” เซี่ยเฉียวรู้สึกงุนงงเล็กน้อยกับคำพูดกลับไปกลับมาของเขา
นางไม่รู้จริงๆ ว่าตนเองมีสัญญาหมั้นหมายกับรัชทายาทด้วย
อาจารย์ของนางออกพเนจรไปทั่วซึ่งก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนกันแน่ นางจึงไม่สามารถเขียนจดหมายไปถามได้
“หากอย่างนั้น…ข้าไม่ยินดี” เซี่ยเฉียวรีบเอ่ยขึ้นมาทันที
ตัวตนโม่ชูเซิงของนางมีเอาไว้ทำงาน นางเป็นถึงผู้วิเศษแล้วจะมาพูดเรื่องความรักได้อย่างไร
ขัดขวางการสะสมบุญกุศลของนางเสียเปล่าๆ
จ้าวเสวียนจิ่งเองก็มีเหตุผล “ได้ ตอนนี้ในราชสำนักจะต้องเกิดการซุบซิบนินทาขึ้นแล้วแน่ๆ หากเรื่องพระชายารัชทายาทนี้ยังไม่กำหนดออกมาเสียทีก็คงจะไม่เป็นผลดีต่อความมั่นคงของแผ่นดิน ดังนั้น…หลังจากเดินทางกลับเมืองหลวงแล้ว ข้าจะแสดงให้แม่นางเซี่ยเห็นความตั้งใจของข้า เพียงแต่…ศิษย์พี่โม่ ท่านคิดว่าแม่นางเซี่ยจะตอบตกลงหรือไม่”
“…” เซี่ยเฉียวเม้มริมฝีปาก
ไม่รู้ อย่าถามนาง!
รัชทายาทอายุไม่น้อยแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่แต่งงานตลอดไป
เซี่ยเฉียวจ้องหน้ารัชทายาทเล็กน้อย จากนั้นนางก็ครุ่นคิดก่อนจะกัดฟันเอ่ย “บางทีนางอาจจะตอบตกลง”
ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าที่ตึงเครียดแต่เดิมของจ้าวเสวียนจิ่งก็ราวกับน้ำแข็งที่ละลายในชั่วพริบตา สีหน้าเขาดูสดชื่นราวกับสายลมในฤดูใบไม้ผลิ รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏอยู่ในดวงตาอย่างไม่สามารถยับยั้งได้ “หากเป็นเช่นนั้นก็นับเป็นเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่ง หากข้าได้แต่งกับนางก็จะมีแค่นางคนเดียวไปจนตาย จะไม่มีวันทรยศนางเป็นแน่!”
“…” เซี่ยเฉียวก้มหน้าลง คิดคำนวณในใจวุ่นวาย
เซี่ยผิงกั่งยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เขาก็ถูกรัชทายาทใช้สายตาจ้องกลับ
ช่วงเวลานี้พี่ภรรยาอย่างเขาควรจะหุบปากให้สนิทไว้จะดีกว่า
มิฉะนั้นกุลสตรีอย่างเซี่ยเฉียวก็จะถูกเขาเอาไปเปรียบเทียบกับหญิงสาวตระกูลผังผู้นั้น ซึ่งมันน่าหงุดหงิดเหลือเกิน!
YOU MAY ALSO LIKE
Yuki03
ชื่นใจมากกตอนนี้555555 กังวลไปอ่านไปมาตั้งนานกลัวพระเอกต้องรับนางสนมแต่มันจะไม่รับได้เหรอเป็นรัชทายาท.. ท้อเลย55555