ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 589 ครองคู่อยู่ด้วยกัน / ตอนที่ 590 ช่างฉลาดล้ำจริงๆ

ตอนที่ 589 ครองคู่อยู่ด้วยกัน / ตอนที่ 590 ช่างฉลาดล้ำจริงๆ
ตอนที่ 589 ครองคู่อยู่ด้วยกัน

คุณชายผู้นี้ไม่ได้นับว่ามีอายุมากนัก เมื่อเขาได้ยินเช่นนั้นก็สะดุ้งตกใจก่อนจะพยักหน้ารับอย่างตรงไปตรงมา “ข้าเป็นคนทำเอง”

คำง่ายๆ ไม่กี่คำของเขาทำให้คนทั้งห้องตกใจกันถ้วนหน้า

ผัวะ ไป๋ชิ่นเซียงตบหน้าเขาไปหนึ่งที “เจ้าพูดเหลวไหลอะไร”

“ท่านแม่ตกใจหรือ ที่แท้ท่านแม่ก็ตกใจเพราะเรื่องของข้าได้ด้วย หรือว่าท่านแม่กังวลว่าต่อไปจะไม่มีใครรับช่วงต่อกิจการของครอบครัว”

“ก็ไม่น่าจะใช่ เมื่อครู่ลูกอยู่ที่ตรงประตูได้ยินอะไรบางอย่างเข้า เดิมทีข้าคิดว่าท่านแม่แค่อยากหาคนมาคลายเหงาเป็นบางเวลา นึกไม่ถึงว่าก่อนหน้านี้ท่านยังเคยคลอดลูกสาวให้คนอื่นมาแล้ว หากอย่างนั้นตระกูลไป๋ก็มีคนสืบทอดแล้วสิ” น้ำเสียงของคุณชายไป๋นั้นทั้งเสียดแทงและไร้เรี่ยวแรง

ไป๋ชิ่นเซียงสั่นไปทั้งตัว “เจ้าไม่ได้ทำ อย่าได้ยอมรับออกมามั่วๆ!”

“ใต้เท้าทุกท่าน ลูกชายของข้ายังอายุน้อย จึงไม่ค่อยรู้ความ…”

นางพูดไปได้เพียงครึ่ง คุณชายไป๋ผู้นั้นก็หัวเราะฮ่าๆ ออกมาทันที

“มีอะไรที่ข้าไม่รู้อย่างนั้นหรือ” คุณชายไป๋หัวเราะเสียดสี “ตอนที่ข้ายังเด็ก ท่านกับเนี่ยปีแอบนอกใจส่งจดหมายกัน ท่านพ่อกับข้าได้เห็นเองกับตา เพียงแต่พวกเราไม่ได้ห้ามท่านเท่านั้น”

“ข้าคิดว่าท่านแม่คงไม่ได้ทำแบบนี้ครั้งแรก ต่อให้ข้าห้ามไว้ก็ไม่มีประโยชน์ เพราะถึงอย่างไรในใจท่านแม่ก็ไม่เคยมีท่านพ่ออยู่แล้ว”

“ตอนนั้นท่านพ่อพาข้าออกไปข้างนอกเพื่อเฝ้าดูพวกท่านทั้งคืน ท่ามกลางป่าเขาห่างไกลบนรถม้าพวกท่านมีความสัมพันธ์กัน ท่านพ่อกอดข้าไว้และจ้องมองไม่วางตา”

เพียงแต่ตอนนั้นเขายังไม่เข้าใจอะไร ต่อมาก็หลับไปในอ้อมแขนของท่านพ่อ

เขาคิดว่าเป็นการออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกสักรอบหนึ่งเท่านั้น

สามปีต่อมาเขาโตขึ้นนิดหน่อย และไม่ได้โง่เขลาขนาดนั้นแล้ว

เขาออกเดินทางไปกับท่านแม่ และได้พบกับบัณฑิตอีกคนหนึ่ง

เขาจึงไปบอกท่านพ่อ

แล้วบัณฑิตผู้นั้นก็เสียชีวิตลงเช่นกัน

เขาเข้าใจความแค้นเคืองของท่านพ่อ

พวกเขาสองพ่อลูกเกิดมาธรรมดา ไม่มีความสามารถพรสวรรค์อะไร ย่อมไม่มีอะไรที่เข้าตามารดา

ในช่วงหลายปีนั้น แม้ว่าท่านแม่จะไม่ได้ทุบตีดุด่าท่านพ่อ แต่ท่าทางรังเกียจเช่นนั้นของนางกลับทำให้คนรู้สึกหัวใจเย็นเยียบได้

ท่านพ่อของเขายังทนได้หากเป็นผังซีหยวน เพราะเขามีครอบครัวแล้วเหมือนกับท่านแม่ของเขา ซึ่งอย่างมากทั้งสองคนก็ลักลอบคบหากัน ไม่สามารถมีอนาคตร่วมกันได้

แต่บัณฑิตพวกนั้นต่างออกไป

วันถัดมาเนี่ยปีผู้นั้นก็เขียนกลอนลามกออกมา แทบอยากจะบอกให้คนทั้งโลกรู้ว่าท่านแม่ของเขาได้กลายเป็นของตนเองแล้ว

“ความรักโอบล้อมหมู่ดาวสะท้อนใจสองดวง”…

แค่คืนเดียวเท่านั้น แต่เนี่ยปีผู้นั้นกลับคิดว่าตนเองและท่านแม่ของเขากำลังมีความรัก เข้ากันได้ดี และสามารถครองคู่อยู่ด้วยกันได้ในอนาคต!?

ไป๋ชิ่นเซียงอ้าปากค้างด้วยความตกใจ ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตนเองได้ยิน

ใบหน้าของนางเดี๋ยวก็เขียวเดี๋ยวก็แดง นางพูดอะไรไม่ออกและได้แต่ชี้หน้าลูกชายตนเองอยู่อย่างนั้น

“ไม่ต้องสืบแล้ว คนก่อนหน้าทั้งสองนั่นท่านพ่อของข้าเป็นคนทำเอง ท่านพ่อบอกข้าก่อนที่จะตาย” คุณชายไป๋สงบนิ่งมาก “ท่านพ่อของข้าเคยปลิดชีพคนคนหนึ่งที่วัดนอกเมืองมาแล้ว เขาจึงรู้ว่าที่แห่งนั้นชั่วร้าย และใช้ชื่อของท่านแม่ส่งจดหมายเรียกพวกเขามา หลังจากที่หลอกพวกเขาให้ไปที่นั่นได้แล้วก็รัดคอพวกเขาจนตายแล้วจับแขวนคอ”

เพียงแต่ครั้งแรกที่เกิดเหตุไม่คาดฝัน มีคนบุกเข้าไปโดยไม่ได้ตั้งใจ

โชคดีที่ท่านพ่อของข้าซ่อนตัวอย่างรวดเร็ว และที่นั่นยังมีลูกไฟวิญญาณที่ลอยอยู่ทั่วทุกหนทุกแห่ง มันจึงช่วยดึงดูดความสนใจของบัณฑิตผู้นั้นได้

ท่านพ่อชอบพระพุทธรูปที่นั่น

พวกมันต่างจากพระพุทธรูปที่ดูมีจิตเมตตา ราวกับว่าพระพุทธรูปพวกนั้นกำลังมองดูความชั่วร้ายในโลกใบนี้ ดวงตาของมันดูดุร้ายและน่ากลัวอยู่เสมอ

หลังจากที่ท่านพ่อของเขาฆ่าคนในวัดนั้นแล้ว เขาก็ไปที่วัดเต๋าเพื่อขจัดเคราะห์กรรมและซื้อของบางอย่างที่ว่ากันว่าสามารถขจัดความมืดมิดได้ และตอนนี้ของสิ่งนั้นอยู่ในมือของเขาแล้ว

เขาไม่ได้นำมันออกมา แต่เซี่ยเฉียวกลับมองเห็นแล้ว

จี้หยกที่เอวของเขาควรจะมีสีขาวเหมือนหิมะ แต่ตอนนี้หยกนั้นปะปนไปด้วยไอสีดำมืดมนเล็กน้อย และไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากแล้ว

ตอนที่ 590 ช่างฉลาดล้ำจริงๆ

คุณชายไป๋คนนี้ยอมรับความผิดได้อย่างง่ายดาย เขาบอกเล่าสิ่งที่ตนเองและบิดาของเขาทำลงไปอย่างละเอียดลออ อธิบายรายละเอียดทุกอย่างออกมาจนหมดสิ้น

บรรยากาศตรงนั้นเย็นเยียบจนทำให้ทุกคนรู้สึกหนาวไปหมดทั้งตัว

จู่ๆ ไป่ชิ่นเซียงก็ไอออกมาอย่างกะทันหันแล้วจึงพ่นเลือดออกมาเต็มปาก

“ท่านพ่อของข้าบอกว่า เขาไม่ได้มีหน้าตาหล่อเหลา ไม่มีความสามารถ และไม่มีคุณธรรม ไม่คู่ควรกับท่าน แต่เขากลับรู้สึกไม่ยินยอมที่ท่านจะมีคนอื่นหลังจากที่เขาตายไปแล้ว โดยเฉพาะหากเป็นพวกบัณฑิตที่หน้าตาดีพวกนั้นที่เข้ากันได้ดีกับท่าน ท่านจะต้องลืมเขาไปอย่างรวดเร็วเป็นแน่ แล้วเขาก็จะต้องน่าสงสารอย่างยิ่ง”

“ลูกก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน อะไรที่ท่านพ่อยังทำไม่สำเร็จ ข้าก็จะทำเพื่อท่าน”

“ไม่กี่วันมานี้มีใต้เท้ามาที่อำเภอสวินเพื่อปิดคดี ข้าก็เลยรู้ว่าคราวนี้ข้าอาจจะรับมือไม่ไหวแล้ว ดังนั้นเมื่อครู่นี้ข้าก็เลยเอายาพิษทำลายลำไส้ใส่ลงในชาถ้วยนั้นที่บ่าวรับใช้นำมาให้ท่าน”

“เช่นนี้แล้วท่านแม่ก็จะไม่ถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังบนโลกใบนี้ ให้รู้สึกโดดเดี่ยวและอ้างว้างแล้ว”

“ดูสิดีขนาดไหน” คุณชายไป๋ยังหัวเราะออกมาอีกด้วย

น้ำเสียงนั้นแผ่วเบา ในขณะที่เวลานั้นไป๋ชิ่นเซียงกำลังกุมท้องของนาง และกลิ้งไปมาด้วยความเจ็บปวด

จ้าวเสวียนจิ่งสั่งให้คนไปตามหมอมา

แน่นอนว่ามันสายเกินไปแล้ว

ไม่นานนักนางก็สิ้นลม

ดวงตาของนางเบิกกว้าง

วิญญาณของนางลอยออกมาจากร่าง เดิมทีเซี่ยเฉียวยังคิดว่านางจะต้องเก็บวิญญาณตนนี้ด้วยตัวเองหรือไม่ แต่มันกลับเรียบง่าย วิญญาณนางที่ไม่มีความยึดติดอะไรลอยลงสู่ปรโลกไปทันทีอย่างค่อนข้างมีความสุขเสียอีก

จากนั้นคุณชายไป๋ก็ยิ้มแย้มและเอ่ยว่า “ตอนแรกข้าคิดว่าหากวันหนึ่งท่านแม่กับข้าจากไปแล้วก็จะไม่มีใครสืบทอดทรัพย์สินของตระกูลไป๋อีกต่อไป แต่หลังจากคำนวณทั้งหมดแล้ว ข้าก็คิดไม่ถึงว่ายังมีลูกสาวของผังซีหยวนอยู่อีกคน”

เขาฆ่าบัณฑิตไปคนหนึ่ง แล้วยังฆ่ามารดาด้วยมือของเขาเอง เขาจึงไม่มีคุณสมบัติที่จะจัดการทรัพย์สินของครอบครัวนี้ได้อีกแล้ว

และจะต้องมองเห็นมันตกไปอยู่ในมือของคนอื่นโดยที่ทำอะไรไม่ได้

เขารู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง

อย่างไรก็ตาม ท่านพ่อของเขาไม่เคยสนใจเกี่ยวกับทรัพย์สินเหล่านี้ของตระกูล สิ่งที่เขาสนใจก็มีเพียงท่านแม่ของเขาเท่านั้น

แต่น่าขันที่ในสายตาของท่านแม่ ท่านพ่อของเขาเป็นคนหยาบคายและโลภในทรัพย์สมบัติ

เขาไม่ได้ขัดขืนต่อต้าน และปล่อยให้เซี่ยผิงกั่งกับโจวเว่ยจงจัดการมัดเขาไว้แต่โดยดี

ส่วนคนตระกูลไป๋ทั้งนายบ่าวเวลานี้ตื่นตระหนกวุ่นวายกันไปหมดแล้ว

แต่เรื่องเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องที่ศาลตัดสินคดีจะต้องสนใจ พวกเขารีบพาตัวคนไปทันที

คดีหิ่งห้อยเป็นที่โด่งดังมากในอำเภอสวิน หลายคนเคยคาดเดาว่ามีวิญญาณชั่วร้ายอยู่ที่นั่นหรือไม่ จ้าวเสวียนจิ่งไขคดีด้วยตัวของเขาเอง ไม่นานนักเรื่องที่เขาปิดคดีนี้ได้ก็แพร่ออกไปอย่างรวดเร็ว

ทุกคนทอดถอนใจ

พวกเขาไม่อยากจะเชื่อว่า ฮูหยินไป๋ที่เกิดมาดูบริสุทธิ์ผุดผ่องเช่นนั้นลับหลังจะทำตัวเหลวไหลเละเทะได้ขนาดนี้

นางมีลูกกับผังซีหยวนก็ช่างเถอะ ถึงอย่างไรผังซีหยวนก็เป็นคนเจ้าชู้มีเสน่ห์อยู่แล้ว น้อยนักที่จะมีผู้หญิงรอดพ้นจากการล่อลวงของเขาไปได้ แต่บัณฑิตคนอื่นเล่า?

จะต้องพูดว่าเขยตระกูลไป๋คนนั้นทั้งน่ากลัวและน่าสงสารในเวลาเดียวกัน

คุณชายไป๋ผู้นั้นเวลานี้ได้ถูกส่งตัวไปที่ศาลาว่าการในท้องที่แล้ว

และในเช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ขณะที่เซี่ยเฉียวและจ้าวเสวียนจิ่งกำลังนั่งกินอาหารอยู่ที่ชั้นล่าง แม่นางผังผู้นั้นก็เข้ามาอย่างรีบร้อน

นางจ้องมองจ้าวเสวียนจิ่งด้วยดวงตาที่เร่าร้อน ทั้งเขินอายและกระตือรือร้นเล็กน้อย “ท่าน…ขอบคุณท่านมาก”

“มารดาของเจ้าตายแล้ว แต่เจ้ายังมาขอบคุณข้า” จ้าวเสวียนจิ่งหัวเราะหึๆ

“…” มือของเซี่ยเฉียวที่ถือตะเกียบอยู่สั่นเล็กน้อย

“ไม่ใช่นะ…แม้ว่านางจะเป็นท่านแม่ของข้า แต่สิ่งที่นางทำทำให้ข้ารู้สึกอับอายมาก นางปล่อยเนื้อปล่อยตัวเช่นนี้ ข้าไม่ยอมรับนางเป็นแม่หรอก!” ผังหานเวยท่าทางรังเกียจ

“อย่างนั้นหรือ ไม่ยอมรับว่านางเป็นแม่ แต่ยอมรับทรัพย์สมบัติ? แม่นางผังช่างฉลาดล้ำจริงๆ” จ้าวเสวียนจิ่งประชดประชัดเสียดสีอย่างไม่เกรงใจ คำว่าฉลาดล้ำนี้ช่างใช้ได้เหมาะสมดีจริงๆ

แม้แต่เซี่ยเฉียวก็ยังอดปรบมือให้เขาไม่ได้

ก่อนหน้านี้นางเห็นว่าแม่นางผังสวมเสื้อผ้าที่เรียบง่ายอย่างยิ่ง วันนี้นางกลับสวมชุดใหม่ที่ทำจากวัตถุดิบชั้นเยี่ยม