เกิดใหม่ชาตินี้มาเป็นภรรยาอ้วนยุค 90 - บทที่ 768 ต้อนรับลูกสาวคนใหม่
บทที่ 768 ต้อนรับลูกสาวคนใหม่
เมื่อลู่ฮ่าวเห็นเพื่อนร่วมงานทั้งสาม เขาก็รีบวางชามและตะเกียบลงแล้วทักทายพวกเขา “ผู้อำนวยการหวัง หมอหลี่ หมอเมิ่ง มาที่นี่ได้ยังไงกันครับ?”
ผู้อำนวยการหวังตอบว่า “พวกเราได้ยินว่าเสี่ยวกู้มาแอดมิดที่นี่ ก็เลยถือโอกาสแวะมาเยี่ยมหน่อย”
กู้หนานมีเรี่ยวแรงไม่มาก แต่ยังคงพยายามจะดันตัวขึ้นมานั่งหลังตรง “ผู้อำนวยการหวัง คุณหมอทั้งสอง เชิญนั่งลงก่อนค่ะ”
ลู่ฮ่าวแนะนำให้กู้หนานรู้จัก “นี่หมอหลี่กับหมอเมิ่ง เพื่อนร่วมแผนกของฉัน”
“หมอหลี่ หมอเมิ่ง สวัสดีค่ะ ฉันกู้หนาน ภรรยาของลู่ฮ่าว”
แม้ว่าหมอเมิ่งจะเป็นผู้หญิง แต่เธอตัดผมสั้นให้ลุคสบาย ๆ ทั้งยังดูเก่งกาจ เธอยิ้มและพูดกับกู้หนานว่า “เสี่ยวกู้ กินข้าวเยอะ ๆ นะคะ จะได้มีแรงเบ่งคลอด”
“ขอบคุณมากค่ะหมอเมิ่ง ฉันจะพยายามกินให้มาก ๆ”
ผู้อำนวยการหวังเห็นว่ากู้หนานสีหน้าไม่สู้ดี อีกทั้งอาหารบนโต๊ะก็ดูเหมือนจะไม่โดนแตะต้องเท่าไหร่นัก เขาจึงพูดกับกู้หนานอย่างจริงจัง “อย่ากังวลนะ ผู้อำนวยการแผนกสูตินรีเวชมีประสบการณ์ไม่น้อย คุณยังอยู่ในวัยสาว และมีสุขภาพแข็งแรงดี มันจะไม่เกิดปัญหาใด ๆ”
“ความเจ็บปวดเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แน่นอนว่าความเจ็บปวดในระหว่างคลอดเป็นสิ่งที่ผู้ชายอย่างเรา ๆ ไม่สามารถเข้าใจได้เลย ผู้หญิงอย่างพวกคุณเก่งมากจริง ๆ ความอดทนจะทำให้คุณเห็นปลายทางที่สวยงาม”
กู้หนานตอบกลับอย่างสุภาพ “ขอบคุณค่ะผู้อำนวยการหวัง”
“ดูแลตัวเองให้ดีก็พอ ถ้าคุณมีปัญหาอะไรก็ตาม ให้ลู่ฮ่าวมาบอกพวกเราได้เลย พวกเราขอตัวออกไปก่อน อย่าลืมพักผ่อนให้เต็มที่ล่ะ”
ผู้อำนวยการหวังพูดขอตัวแทนคุณหมอทั้งสอง ไม่รบกวนพวกเขาอีกต่อไป
“ผู้อำนวยการหวัง คุณหมอ ลาก่อนนะคะ”
เมื่อหมอเมิ่งเดินไปถึงหน้าประตู เธอก็หันกลับมาชมเชยลู่ฮ่าวก่อนที่จะออกไป “เสี่ยวลู่ คุณเป็นสามีที่เยี่ยมมาก ดูแลภรรยาของคุณให้เต็มที่นะคะ”
“ได้ครับ หมอเมิ่ง”
หมอเมิ่งแนะนำ “จริงสิ ถ้าภรรยาของคุณไม่รู้สึกไม่อยากอาหารจริง ๆ จะซื้อช็อกโกแลตสักแท่งไว้ให้เธอกินรองท้องเพื่อเติมพลังงานก็ได้นะคะ”
หลังจากส่งคุณหมอทั้งสามออกไป ลู่ฮ่าวก็ปิดประตูแล้วเดินกลับมาที่เตียง
“แผนกของคุณมีคุณหมอผู้หญิงด้วยหรือคะ เธอดูดีจัง”
แผนกศัลยกรรมกระดูกและข้อโดยทั่วไปแล้วจะมีหมอผู้ชายเป็นส่วนใหญ่ เพราะงานด้านศัลยกรรมกระดูกเข้มข้นเกินไป แพทย์หญิงอาจทนงานหนักไม่ไหว
คนจะเป็นศัลยแพทย์กระดูกและข้อได้ จะต้องทุ่มเททั้งแรงกายและแรงใจในการปฏิบัติงานอย่างเต็มกำลัง
ลู่ฮ่าวหยิบอาหารที่เหลือของกู้หนานขึ้นมา เตรียมป้อนให้เธอกินต่อ “หมอเมิ่งกับหมอหลี่เป็นสามีภรรยากัน”
“สามีภรรยา?” กู้หนานมองเขาด้วยความประหลาดใจ
ลู่ฮ่าวพยักหน้า “พวกเขาทั้งสองคนจบการศึกษาจากต่างประเทศ มีพรสวรรค์ที่โดดเด่น คราวนี้พวกเราสามคนติดตามผู้อำนวยการหวังไปที่ประเทศ Y เพื่อเข้าร่วมประชุมสัมมนา”
กู้หนานได้ยินเขาพูดแบบนั้นก็อุทานว่า “ว้าว พวกเขาเหมาะสมกันมากเลยนะคะ”
ลู่ฮ่าวเห็นว่าภรรยาตัวเองดูกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันทีเมื่อพูดถึงประเด็นสนทนาทางการแพทย์ จึงลูบจมูกตัวเอง “อย่าอิจฉาคนอื่นเลย พวกเราเองก็เป็นสามีภรรยาที่เหมาะสมเหมือนกัน”
ลู่ฮ่าวได้ยินหมอเมิ่งว่าผู้หญิงที่ตั้งท้องสามารถเติมพลังงานด้วยการทานช็อกโกแลต
ตอนนี้กู้หนานรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อยแล้ว และต้องการงีบหลับ
หลังจากจัดแจงให้เธอนอนลงแล้ว เขาก็ออกไปกำชับให้พยาบาลดูแลภรรยาตัวเองไม่ให้คลาดสายตา
จากนั้นลงไปชั้นล่าง ไปที่มินิมาร์ทข้างนอกเพื่อซื้อช็อกโกแลต
แต่ร้านค้าหลายแห่งที่อยู่ในละแวกโรงพยาบาลไม่มีขาย จึงต้องเดินเท้าไปไกลขึ้นเพื่อหาซื้อมัน
ทันทีที่เขาเดินกลับเข้าไปในห้องผู้ป่วย ก็ได้ยินเสียงหมอกำลังคุยเอะอะกันอยู่ในนั้น
เขาวิ่งพรวดเข้าไปอย่างรวดเร็ว
ทั้งหมอและพยาบาลอยู่ในห้องกันเต็มไปหมด
หมอหยางตะโกนว่า “หมอลู่คะ รีบมาดูภรรยาคุณเร็วเข้า”
ลู่ฮ่าวโผเข้าไปหากู้หนานทันที ถามอย่างร้อนรนใจ “หนานหน่าน เกิดอะไรขึ้น?”
“เจ็บ”
กู้หนานทำไม่ได้แม้แต่จะนอนเหยียดหลังตรง
หน้าผากของเธอมีเหงื่อผุดพรายมากมาย
ลู่ฮ่าวเดินเข้าไป พร้อมกับจับมือเธอไว้ “หนานหน่าน อดทนไว้นะ”
พยาบาลกระวีกระวาดไปเข็นเตียงเปล ส่วนลู่ฮ่าวช่วยพยุงภรรยา เธอหายใจหอบด้วยความเจ็บปวดอย่างรุนแรง
“ฉันอดทนไม่ไหวแล้ว เจ็บจะตายอยู่แล้ว”
เธอกัดริมฝีปากด้วยความเจ็บปวด ลู่ฮ่าวรีบเหยียดแขนออกไปจ่อตรงหน้า “หนานหน่าน อย่ากัดปากตัวเอง กัดแขนฉันแทนเถอะ”
กู้หนานเจ็บปวดมากจนสูญเสียความสามารถในการคิด คว้าแขนของเขามากัดระบายความเจ็บปวด
กู้หนานได้รับการช่วยเหลือให้ย้ายไปนอนบนเตียงเปล จากนั้นก็ถูกพาไปที่ห้องคลอด
ส่วนลู่ฮ่าวไม่พูดอะไรสักคำ ปล่อยให้เธอกัดแขนของเขาต่อไป
เมื่อไปถึงหน้าประตูห้องคลอด หมอหยางก็หยุดเขาไว้ “หมอลู่ รออยู่ข้างนอกก่อนนะคะ”
ลู่ฮ่าวกังวล อยากติดตามเธอเข้าไป “ผมก็เป็นหมอเหมือนกัน ขอเข้าไปอยู่กับภรรยาของผมได้ไหม?”
“หมอลู่ คุณอยู่รอข้างนอกดีกว่าค่ะ อย่ากังวล จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นแน่”
ลู่ฮ่าวถูกขวางไว้ไม่ให้ตามเข้าไปในห้องคลอด
เขาเริ่มเดินกลับไปกลับมาอย่างวิตกกังวล เมื่อสงบสติอารมณ์ลง ถึงนึกได้ว่าต้องโทรกลับไปที่บ้าน
ซึ่งเดวิดและเฉินหย่าจือรีบตามมาอย่างรวดเร็ว
เฉินหย่าจือเห็นลูกชายของเธอเดินไปมาตามลำพังนอกห้องคลอด ก็รีบถาม “เสี่ยวฮ่าว หนานหน่านเข้าไปในนั้นนานแค่ไหนแล้ว?”
ลู่ฮ่าวเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ “จะหนึ่งชั่วโมงแล้วครับ”
เฉินหย่าจือเฝ้าดูลูกชายของเธอเดินไปมาด้วยสีหน้าวิตก ก่อนจะปลอบใจเขาว่า “เสี่ยวฮ่าว อย่ากังวลนะ ทุกอย่างต้องเรียบร้อย”
ใบหน้าของลู่ฮ่าวเคร่งขรึม “แต่หนานหน่านดูเจ็บมากเลยนะครับ”
“การคลอดลูกก็แบบนี้แหละ”
ลู่ฮ่าวเหลือบมองแม่ของเขา คิดว่าเธอเองก็คงประสบกับความเจ็บปวดมหาศาลขนาดนี้เหมือนกันในตอนที่เธอให้กำเนิดเขา
นั่นยิ่งทำให้หัวใจของเขาหนักอึ้งเข้าไปใหญ่ จากนั้นก็สวมกอดเฉินหย่าจือ
“แม่ครับ แม่เป็นผู้หญิงที่เก่งมากเลย”
เขากอดแม่ พยายามซึมซับอ้อมกอดอันอบอุ่นของเธอ ทันใดนั้นอารมณ์กระสับกระส่ายของเขาก็ค่อย ๆ คลายลง
ในเวลานี้ เขาต้องสงบสติอารมณ์
เฉินหย่าจือเดินกลับไปที่วอร์ดเพื่อหยิบผ้าห่อตัวเด็กและเสื้อผ้าสำหรับเด็กแรกคลอด จากนั้นก็ผลัดกันกับเดวิดเพื่อเข้าไปเช็กดูน้ำร้อนกับทำความสะอาดรอบห้อง ต้อนรับกู้หนานและทารกน้อย
แต่ลู่ฮ่าวไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรแล้ว เอาแต่จ้องมองไปที่ประตูห้องคลอดพลางเงี่ยหูฟังเสียงจากด้านใน
หลังจากรอต่อไปอีกประมาณหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดประตูห้องคลอดก็เปิดออก
ลู่ฮ่าวเดินเข้าไปหาแล้วถามว่า “หมอหยาง ภรรยาของผมเป็นยังไงบ้าง? เธอกับลูกปลอดภัยดีหรือเปล่าครับ?”
“ปลอดภัยดีค่ะ ขอของใช้สำหรับเด็กแรกเกิดที่คุณเตรียมไว้ด้วย”
“โอ้ ได้ค่ะ ๆ”
เฉินหย่าจือรีบมอบข้าวของในมือให้อีกฝ่าย
พวกเขาทั้งสามต่างรีบร้อน จนกระทั่งคุณหมอเดินกลับเข้าไป เฉินหย่าจือถึงนึกออก “เมื่อกี้ฉันลืมถามไปเลยว่าเป็นเด็กชายหรือเด็กหญิง”
สักพักนางพยาบาลก็ออกมาพร้อมกับอุ้มทารกที่ห่อตัวไว้ด้วยผ้านุ่ม ๆ “ครอบครัวของคุณกู้หนานค่ะ”
ลู่ฮ่าวก้าวเข้าไปแล้วพูดว่า “ผมเองครับ”
“ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ คุณได้ลูกสาว น้ำหนักแรกคลอด 3.1 กิโลกรัมค่ะ”
ลู่ฮ่าวเอื้อมมือไปอุ้มทารกออกมาจากอ้อมแขนของนางพยาบาลอย่างระมัดระวัง ราวกับกำลังโอบอุ้มสมบัติล้ำค่า “เธอคือลูกสาวของผมหรือครับ?”
พยาบาลตอบ “ใช่ค่ะ แม่เด็กชื่อกู้หนาน”
ลู่ฮ่าวอุ้มทารกน้อยไว้ในมือ อารมณ์ของเขาสั่นไหวและซับซ้อนผิดปกติ
เขามีลูกสาวแล้ว
เขากลายเป็นพ่อคนแล้ว
เฉินหย่าจือมองเห็นท่าทางทึมทื่อโง่เขลาของลูกชาย ด้วยความกลัวว่าเขาอาจดีใจจนเผลอทำเด็กหลุดมือ จึงรีบอุ้มเด็กจากมือของเขา
ความสนใจของลู่ฮ่าวไม่ได้อยู่ที่เด็กในเวลานี้ เขาถามนางพยาบาลโดยไม่ได้มองหน้าลูกสาวเลย “ภรรยาผมอยู่ไหนครับ? เธอเป็นยังไงบ้าง?”
“ยังอยู่ข้างในค่ะ ใช้เวลาอีกสักพักถึงจะออกมา” หลังจากพยาบาลพูดจบเธอก็เดินกลับเข้าไปในห้องคลอด
เดวิดก็เข้ามาดูเด็กน้อยด้วย เขาพูดกับเฉินหย่าจือ “ผมว่าเราพาเด็กกลับไปที่ห้องก่อนดีกว่า”
ลู่ฮ่าวสมทบขึ้นมา “ใช่ครับ แม่กับพ่อพาลูกผมไปรอในห้องก่อน ผมจะอยู่รอที่นี่จนกว่าหนานหน่านจะออกมา”
“ได้ งั้นแม่กับพ่อจะไปที่วอร์ดก่อนนะ เผื่อหลานสาวจะหิวน้ำ”
ลู่ฮ่าวรออยู่ที่หน้าประตูห้องคลอดต่อไป จนกระทั่งเตียงของกู้หนานถูกเข็นออกมา
เส้นผมของกู้หนานเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ เธอก็นอนหายใจแผ่วเบาอยู่บนนั้น ใบหน้าอิดโรย ดวงตาของลู่ฮ่าวเปลี่ยนเป็นแดงก่ำทันทีเมื่อเห็นหน้าเธอ
กู้หนานถามอย่างอ่อนแรง “ลูกล่ะคะ?”
“พ่อแม่กำลังดูแลให้” ลู่ฮ่าวโน้มตัวเข้าไปใกล้เธอ พร้อมกับจัดแต่งทรงผมยุ่ง ๆ และเกลี่ยให้เรียบ
เสียงของเธอเบาหวิว พยายามเงยหน้ามองเขาพร้อมคลี่ยิ้มเล็กน้อย “คุณตั้งตาคอยจะได้เห็นหน้าลูกสาวมาโดยตลอดไม่ใช่หรือ? ทำไมไม่ไปอยู่กับลูกสาวล่ะคะ?”
ลู่ฮ่าวจับมือเธอ และตอบกลับเสียงแผ่วเบา “ตอนนี้ฉันเป็นห่วงเธอที่สุด”
Comments for chapter "บทที่ 768 ต้อนรับลูกสาวคนใหม่"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
