เกิดใหม่ชาตินี้มาเป็นภรรยาอ้วนยุค 90 - บทที่ 720 ระวังตัวมาก

บทที่ 720 ระวังตัวมาก

“ใช่ครับ บริษัทของเรามีสำนักงานใหญ่อยู่ในประเทศ Y และกำลังพัฒนาขยายธุรกิจไปในหลาย ๆ ประเทศ ตอนนี้ก็อยู่ในขั้นตอนการสรรหาบุคลากรด้วย ถ้าเสี่ยวหวังต้องการร่วมงานกับเรา ผมจะยินดีเป็นอย่างยิ่ง”

เพื่อสนับสนุนคำพูดของเดวิด หวังฉีพูดต่อด้วยความตื่นเต้นว่า “แม่ บริษัทอุปกรณ์ทางการแพทย์วิคเตอร์มีชื่อเสียงมากในประเทศ Y อุปกรณ์ทางการแพทย์ของบริษัทพวกเขาถูกใช้อย่างแพร่หลายในโรงพยาบาลหลักและศูนย์พักฟื้นขนาดใหญ่ ถ้าแม่ไม่เคยเล่นอินเทอร์เน็ตแม่อาจจะไม่เคยได้ยินมาก่อน งั้นเดี๋ยวกลับไปผมจะเปิดคอมพิวเตอร์ให้แม่ดูตอนที่พวกเรากลับถึงบ้านเองนะ”

ด้วยความเข้าใจของหวังฉีที่มีต่อเดวิดและบริษัท รวมถึงแนวโน้มการพัฒนาของอุตสาหกรรมด้านอุปกรณ์ทางการแพทย์ เขาจึงตื่นเต้นอย่างมาก และรู้สึกว่าอีกฝ่ายจะสามารถเปิดตลาดภายในประเทศได้ในอนาคตอย่างแน่นอน

หลังจากได้ยินลูกชายแนะนำ ใบหน้าของอาจารย์หยางก็มืดมนลงเล็กน้อย

เธอพูดด้วยน้ำเสียงไม่สู้ดี “จริงหรือ? คุณเดวิดนี่เก่งจริง ๆ นะคะ”

ว่าแล้วเธอก็มองไปที่เดวิดและเฉินหย่าจือ “คุณเดวิด คุณเฉิน ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายตัว จะไม่รบกวนพวกคุณแล้วดีกว่าค่ะ ไว้ฉันค่อยมาเยี่ยมอีกครั้งในวันอื่นนะคะ”

อยู่ดี ๆ อาจารย์หยางก็ขอตัวกลับ ทำให้ทั้งเดวิดและเฉินหย่าจืองงงวย

“แม่…”

หวังฉีขมวดคิ้ว หงุดหงิดตัวเองขึ้นมาทันที ตอนแรกเขาวางแผนว่าจะพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ตอนกลับไปถึงบ้านหลังจากรับการรักษาเรียบร้อยแล้ว แต่เขาเผลอพูดออกไปในระหว่างการสนทนาซะได้

ไม่คาดคิดว่าความระวังตัวของแม่จะแรงกล้าขนาดนี้

แม่ไม่ยอมมองหน้าเขาเลยด้วยซ้ำ

อาจารย์หยางยันเข่าตัวเอง พยายามลุกจากโซฟา แต่ไม่มีเรี่ยวแรงพอ

เฉินหย่าจือรีบเข้าไปช่วยพยุงเธอ “อาจารย์หยาง ค่อย ๆ นะคะ”

อาจารย์หยางยิ้มราวกับจะขอโทษ “ฉันมาทำให้พวกคุณเดือดร้อนซะแล้วสิ พวกเราต้องขอตัวก่อน”

เฉินหย่าจือไม่ได้ขอร้องให้เธออยู่ต่อเช่นกัน ได้แต่ส่งเธอออกไปด้วยรอยยิ้ม “ค่ะ ไว้มีโอกาสเราค่อยมาคุยกันใหม่นะคะ ฉันกับหนานหน่านอยู่บ้านตลอดค่ะ”

หวังฉีช่วยประคองแม่ของเขาออกไปอย่างจนใจ

ส่วนเดวิดอาสาว่าจะขับรถกลับไปส่ง แต่อาจารย์หยางปฏิเสธ บอกว่าพวกเขาจะนั่งรถกลับกันเอง

กู้หนานรอให้เดวิดเดินกลับเข้ามา มองหน้าเขาแล้วถามว่า “คุณลุง คุณคิดจะขายอุปกรณ์ทางการแพทย์ให้กับโรงพยาบาลปักกิ่งใช่ไหมคะ?”

กู้หนานถามไปตามตรง เดวิดที่ได้ยินรู้สึกอับอาย ไม่รู้ควรจะตอบว่าอย่างไรดี

เขากลัวว่ากู้หนานจะโกรธ และรู้สึกว่าเขากำลังหลอกใช้เธอทางอ้อม

เดวิดนั่งลง มองกู้หนาน แล้วอธิบายด้วยสีหน้าจริงจัง “หนานหน่าน ลุงขอโทษด้วย ลุงไม่รู้จริง ๆ ว่าเธอกับเสี่ยวฮ่าวรู้จักกับผู้อำนวยการหวังอยู่แล้ว วันนี้ลุงแค่ขอให้เสี่ยวหวังพาแม่ของเขามาหาหมอ ไม่ได้มีความต้องการอื่นแอบแฝงอะไรเลยสักนิด”

เดวิดละอายใจเกินกว่าจะเผชิญหน้ากับกู้หนาน

เขาเชื่อว่าด้วยความเฉลียวฉลาดของกู้หนาน เธอน่าจะคาดเดาอะไรบางอย่างได้

ไม่คาดคิดว่าทันทีที่เขาพูดจบ กู้หนานจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงผ่อนคลายว่า “ถึงคุณลุงจะมีเจตนาอื่นแอบแฝงก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไรหรอกค่ะ คุณเพิ่งจะย้ายมาเมืองปักกิ่งเพื่อขยายตลาด ด้วยความที่ไม่คุ้นเคยกับสถานที่ มันคงเป็นเรื่องธรรมดาที่จะต้องอาศัยเส้นสาย แต่ถ้าคุณลุงบอกแต่แรก ฉันจะพยายามช่วยเหลืออย่างสุดความสามารถแน่”

ที่กู้หนานพูดตรงไปตรงมาแบบนี้ ทำให้ทั้งเดวิดและเฉินหย่าจือต่างก็ผ่อนคลายลงมาก

เดวิดหมดความกังวล ยอมบอกความจริงว่า “หนานหน่าน ลุงต้องขอโทษอีกครั้ง ลุงได้ยินเสี่ยวหวังบอกว่าแม่ของเขาสุขภาพไม่ค่อยดี เลยตัดสินใจบอกให้เขาพาแม่มาที่นี่เพื่อให้เธอลองตรวจดู ให้พวกเธอรู้จักกันผ่านการรักษา เพื่อแทนคำขอบคุณคงดีกว่า และถ้าเขาสามารถพูดคุยกับผู้อำนวยการหวังได้ก็คงดี แต่ถ้าไม่สำเร็จจริง ๆ อย่างน้อยเราก็ได้ช่วยรักษาแม่ของเสี่ยวหวังเพื่อเชื่อมมิตรภาพอันดี”

“ลุงเดวิด ดูอาจารย์หยางคนนี้จะระวังตัวมากนะคะ ทันทีที่ได้ยินว่าคุณเปิดบริษัทจัดจำหน่ายอุปกรณ์ทางการแพทย์ เธอก็สะบัดก้นไปทันที เกรงว่าเรื่องนี้คงยากแล้วแหละค่ะ”

กู้หนานคิดว่าเขาควรไปติดต่อกับผู้อำนวยการหวังโดยตรงจะดีกว่า

อย่างน้อยเครื่องมือและอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่ทันสมัยก็ถือเป็นนวัตกรรมที่ส่งผลดีต่อผู้ป่วย บางทีผู้อำนวยการหวังอาจให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่

เฉินหย่าจือบอกว่า “ภรรยาของผู้อำนวยการหวังคงรู้ตัวว่าตัวเองกำลังจะถูกหลอกใช้”

“ลุงเดวิด คุณอย่าเพิ่งยอมแพ้นะคะ ถ้าอุปกรณ์ทางการแพทย์ของบริษัทคุณถูกนำมาใช้ในโรงพยาบาลหลายแห่งทั่วประเทศได้จริง ๆ มันจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ป่วยอีกหลายราย ฉันสนับสนุนคุณอย่างเต็มที่ค่ะ”

“หนานหน่าน เธอคิดอย่างนั้นจริง ๆ หรือ?” เดวิดมองกู้หนานอย่างชื่นชม

กู้หนานพยักหน้า “แน่อยู่แล้วค่ะ ฉันเองก็เป็นหมอเหมือนกัน แน่นอนว่าฉันต้องคิดจากมุมมองของคนไข้”

ไม่ใช่เพราะเธอบูชาบริษัทต่างชาติ แต่เป็นเพราะเธอเคารพในข้อเท็จจริงที่ว่าอุปกรณ์ทางการแพทย์ของบริษัทเดวิดนั้นมีความทันสมัยมากกว่าอุปกรณ์ที่ผลิตภายในประเทศ

แม้กระทั่งในอีกหลายปีต่อจากนี้ อย่างน้อยก็ก่อนช่วงเวลาที่เธอตายแล้วมาเกิดใหม่ เทคโนโลยีจะล้ำหน้าไปไกลในต่างประเทศ โรงพยาบาลขนาดใหญ่ภายในประเทศก็จะหันมาใช้อุปกรณ์ทางการแพทย์แบบนำเข้าเช่นเดียวกัน

ไม่ใช่แค่แบรนด์วิคเตอร์เท่านั้น แต่ยังนำเข้าวัสดุอุปกรณ์จากหลากหลายประเทศอีกด้วย

นอกจากนี้ ในอนาคตบริษัทวิคเตอร์ก็จะเปิดตัวผลิตภัณฑ์ดูแลสุขภาพเพิ่มอีก

ข้อเสียเพียงอย่างเดียว คือราคาของมันแพงกว่าสินค้าภายในประเทศมากอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ที่จริงราคาอุปกรณ์เหล่านี้ไม่ได้สูงขนาดนั้น แต่เป็นเพราะขั้นตอนการนำเข้าจากต่างประเทศ จึงต้องเสียภาษีศุลกากรในอัตราสูง ไหนจะผ่านพ่อค้าคนกลางที่อัปราคาอีกหลายต่อ เมื่อมาถึงปลายทางจึงมีราคาแพงกว่าต้นทุนมากโข

“หนานหน่าน ได้ยินแบบนี้ พวกเราก็รู้สึกสบายใจมากขึ้นแล้ว ไม่ว่าธุรกิจของเราจะสำเร็จหรือไม่ก็ตาม เราก็ไม่อยากสร้างความบาดหมางให้กับสมาชิกในครอบครัวเพราะเรื่องนี้แน่”

กู้หนานพูดต่อ

“ลุงเดวิดคะ อย่าลืมนำตัวอย่างอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่ผลิตโดยบริษัทของคุณ รวมถึงข้อมูลการใช้งานจริงของโรงพยาบาลในประเทศ Y รายงานการวิจัย และเอกสารอื่น ๆ ไปด้วยนะคะ ถ้าเรามีโอกาสจะได้นำเสนอให้ผู้อำนวยการหวังเข้าใจอย่างมืออาชีพ แบบนี้อาจคุยได้ง่ายกว่า”

“ลุงเตรียมทุกอย่างไว้แล้ว ลุงตั้งใจว่าจะส่งมอบให้กับผู้อำนวยการหวังนำไปศึกษาผ่านทางเสี่ยวหวังอีกที”

เดวิดได้เตรียมอุปกรณ์และเตรียมการทั้งหมดไว้นานแล้ว แต่ติดอุปสรรคเพราะขาดโอกาสในการติดต่อกับบุคลากรในโรงพยาบาลเท่านั้น

ก่อนหน้านี้เขาเคยส่งเอกสารไปที่กรมอนามัยแล้ว แต่พวกเขาบอกว่ายื่นเรื่องไม่ถูกขั้นตอน จึงไม่ยอมรับไว้พิจารณา

กู้หนานมองพวกเขาทั้งสอง และถามด้วยรอยยิ้ม “ลุงเดวิด คุณแม่ ทำไมพวกคุณไม่พูดเรื่องนี้กับลู่ฮ่าวโดยตรงล่ะคะ เขาทำงานที่โรงพยาบาลปักกิ่ง คงหาทางติดต่อกับผู้อำนวยการหวังได้ง่ายกว่าซะอีก”

เฉินหย่าจือเหลือบมองเดวิด แล้วอธิบายว่า “คุณลุงกลัวว่าเรื่องนี้จะส่งผลกระทบต่องานของเสี่ยวฮ่าว ลูกไม่สังเกตหรือ? ตั้งแต่เสี่ยวฮ่าวเข้าไปรายงานตัวที่โรงพยาบาลเพื่อรับการศึกษาอบรมเพิ่มเติม เขาไม่เคยถามอะไรเกี่ยวกับงานของเสี่ยวฮ่าวเลย เพราะกลัวว่าจะสร้างปัญหาให้กับเสี่ยวฮ่าวโดยไม่ตั้งใจ แม่เองก็กลัวว่าเขาจะเข้าใจผิด เราไม่อยากทำให้เขาลำบากใจน่ะ”

ถึงยังไงลู่ฮ่าวก็ไม่ใช่ลูกชายแท้ ๆ ของเขา อีกทั้งพวกเขาเพิ่งจะย้ายมาอยู่ด้วยกันได้ไม่นาน ไม่ต้องพูดถึงเดวิด แม้แต่เฉินหย่าจือเองยังไม่กล้าเข้าไปก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวในชีวิตของลู่ฮ่าวมากเกินไป

พวกเขารู้ว่าลู่ฮ่าวเป็นคนมีหลักการมาก ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเขาเลยกว่าจะมายืนตรงจุดที่เขาเป็นอยู่อย่างทุกวันนี้ ทั้งสองจึงไม่ต้องการให้เรื่องธุรกิจมาส่งผลกระทบต่ออนาคตของเขา

“เรื่องนี้ยังพอหาทางเจรจาได้ แต่ถ้าเจรจาไม่สำเร็จจริง ๆ เราก็แค่หาช่องทางติดต่อกับโรงพยาบาลอื่น ๆ เพื่อขยายตลาดการค้าในภายหลัง บางทีอาจจะติดต่อกับหน่วยงานอื่นหรือสำนักงานสาธารณสุขได้โดยตรง ไม่จำเป็นต้องอาศัยเส้นสายของผู้อำนวยการหวังเสมอไป เราไม่อยากให้เรื่องพวกนี้กระทบกับงานของเสี่ยวฮ่าวจริง ๆ”

กู้หนานตัดสินใจแน่วแน่ “ลุงเดวิด คุณแม่ พวกเรามาทำเรื่องนี้ร่วมกันเถอะค่ะ”

เธอเชื่อเหลือเกินว่าผู้อำนวยการหวังจะต้องหาทางมาเจอเธอแน่นอน