เกิดใหม่ชาตินี้มาเป็นภรรยาอ้วนยุค 90 - บทที่ 624 ทำไมต้องเป็นปัญหาของผู้หญิงก่อน

บทที่ 624 ทำไมต้องเป็นปัญหาของผู้หญิงก่อน

กู้หนานนั่งอยู่บนเก้าอี้ พอเห็นลู่ฮ่าวเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งขรึมจากระยะไกล หัวใจของเธอก็เต้นรัว

ทำไมท่าทางของเขาดูเป็นอย่างนั้น

เธอสอบไม่ผ่านงั้นหรือ

กู้หนานยืนขึ้นอย่างร้อนใจ

ลู่ฮ่าวเดินเข้ามาหาเธอ ทำเพียงมองอย่างเงียบ ๆ

“ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ” กู้หนานไม่กล้าถามออกมาตรง ๆ ว่าเธอสอบผ่านหรือเปล่า

ลู่ฮ่าวมองภรรยาด้วยดวงตาลึกล้ำยากจะคาดเดา ใบหน้าของเขายังสงบนิ่ง ไม่เอ่ยอะไรออกมา

เมื่อมองดูท่าทีอย่างนั้นของลู่ฮ่าว กู้หนานก็ก้มหน้าลงแล้วพูดอย่างเศร้าใจ “ฉันเข้าใจแล้ว”

“ยินดีด้วย”

ลู่ฮ่าวมองไปที่หญิงสาวที่ก้มหน้าและกำลังจะร้องไห้ ทันใดนั้นเขาก็เอ่ยเสียงต่ำออกมา

กู้หนานนิ่งไป “…”

“ฉันสอบผ่านหรือ” ดวงตาที่เคยมัวหมองกลับมาเป็นประกายทันที

ลู่ฮ่าวระบายยิ้มพร้อมพยักหน้า

กู้หนานมองไปยังชายหนุ่มที่อุตส่าห์ปั้นหน้าจริงจังเพื่อแกล้งเธอ ก่อนจะชกไหล่เขาด้วยความโกรธ “ให้ตายเถอะ ทำไมต้องทำให้ฉันใจเสียก่อนด้วยฮะ”

หลังจากชกเขาแล้ว ลู่ฮ่าวก็จับมือของเธอขึ้นมา จูบลงที่หลังกำปั้น “เจ็บมือหรือเปล่า”

กู้หนานดึงมือกลับมา นิ่วหน้าดุเขากลับ “ออกไปเลย”

ลู่ฮ่าวตอบเธอด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “อย่าพูดแบบนั้นสิ ลูกได้ยินนะ”

“แล้วทีคุณแกล้งให้ฉันเสียใจล่ะ”

ลู่ฮ่าวรู้สึกเศร้าใจอยู่ลึก ๆ

ผ่านการสอบแล้วแบบนี้ ว่าที่คุณแม่ที่กำลังท้องโตคงจะต้องยุ่งจนแทบไม่มีเวลากลับบ้าน เขารู้เลยว่าเธอต้องทำงานหนักแน่

ชายหนุ่มลอบถอนหายใจ แต่ก็ยินดีกับกู้หนานอย่างมากเช่นกัน

เขาสบตาเธอแล้วยื่นมือไปหาหญิงสาวอย่างเคร่งขรึม “ภรรยา ยินดีกับเธอด้วยจริง ๆ จากนี้ไปเธอเป็นหมออย่างเป็นทางการแล้ว”

“ขอบคุณมาก” กู้หนานจับมือเขาพลางยิ้มอย่างสดใส “ฉันรู้อยู่แล้วว่าฉันต้องผ่านมันไปได้ ดูจากความสามารถของฉัน จะได้ใบประกอบมาก็ไม่ยากนักหรอกจริงไหม”

ชายคนหนึ่งที่กำลังเสียใจเพราะสอบไม่ผ่าน “!!!”

กู้หนานกอดคอลู่ฮ่าวด้วยความตื่นเต้น เธอดึงเขาเข้ามาหอมแก้มอย่างแรงโดยไม่สนใจสายตาคนรอบข้าง “พี่ฮ่าว ขอบคุณที่ดูแลฉันมาตลอด คุณสอนทุกอย่างให้ฉันอย่างดีเลย”

แม้ว่านี่จะเป็นการสอบใบประกอบวิชาชีพแพทย์แผนจีน แต่ทักษะทางคลินิกบางอย่างที่ลู่ฮ่าวสอนให้ เธอก็ได้เอามาใช้งานเช่นกัน

ลู่ฮ่าวประคองภรรยาให้นั่งลงแล้วเอ่ยขึ้น “นั่งลงก่อน ฉันจะไปถามว่าจะได้เอกสารอะไรบ้าง”

“ตกลง” กู้หนานนั่งลงอย่างว่าง่าย ส่วนลู่ฮ่าวกลับไปที่สำนักงานคุยเกี่ยวกับใบรับรอง

กู้หนานนั่งอยู่ที่เดิม เห็นชายหนุ่มข้าง ๆ ที่กำลังเสียใจเพราะสอบไม่ผ่านก็อดไม่ได้ที่จะให้กำลังใจเขา “คุณคะ อย่าเพิ่งท้อใจไปนะ ปีหน้าเอาใหม่ได้”

ชายหนุ่มคนนั้นมองที่เธอแล้วถามขึ้น “คุณสอบแพทย์แผนจีนหรือครับ”

กู้หนานพยักหน้า “ใช่ค่ะ แพทย์แผนจีน”

“คุณเรียนแพทย์มานานแค่ไหนแล้วครับ” อีกฝ่ายเริ่มบทสนทนา

กู้หนานตอบอย่างเรื่อย ๆ “ก็ไม่นานเท่าไหร่ค่ะ”

นักเรียนคนนั้นมองกู้หนานซึ่งดูแล้วน่าจะอายุน้อยกว่าเขาก็ยิ่งรู้สึกเศร้าใจ “ฉันมาจากครอบครัวแพทย์แผนจีน แต่ดันสอบไม่ผ่าน แพ้สาวน้อยที่เพิ่งเรียนมาได้ไม่นานเองหรือเนี่ย”

กู้หนานรีบแก้ “ฉันไม่ใช่สาวน้อยแล้วค่ะ ฉันท้องอยู่”

“ขนาดผู้หญิงตั้งท้องยังสอบผ่านแต่ฉัน… ฮึก”

กู้หนาน “!!!”

ชายคนนั้นคร่ำครวญอยู่พักหนึ่งแล้วเดินจากไป

กู้หนานมองตามแผ่นหลังเขาไปแล้วรู้สึกผิดอยู่บ้าง เขาบอกว่ามาจากครอบครัวแพทย์แผนจีน พอวัดกันด้วยความรู้ทางทฤษฎี เขาอาจจะเสียเปรียบกว่า

เพราะเธอมีชีวิตมาก่อนหน้านี้แล้วครั้งหนึ่งหรอก ไม่อย่างนั้น เธอก็อาจจะไม่ผ่านการสอบครั้งนี้เช่นกัน

การสอบนั้นมีคำถามมากมายที่ทำให้รู้สึกว่าเป็นคำถามทางวิชาการที่ยากจะตอบในหมู่คนทั่วไป เธอได้โอกาสเป็นการเกิดใหม่จึงเหมือนกับได้เตรียมตัวล่วงหน้าก่อนคนอื่น

เมื่อลู่ฮ่าวกลับมา เขาก็บอกว่าใบรับรองจะออกอย่างเป็นทางการหลังสัปดาห์หน้า และต้องมารับมันอีกครั้งหลังจากนี้

“ไปฉลองกันเถอะ”

กู้หนานกอดแขนลู่ฮ่าวอย่างมีความสุขพลางเดินออกไปจากสำนักงานด้วยกัน

ชายหนุ่มถามด้วยรอยยิ้ม “ไปที่ไหนดี”

กู้หนานเอียงศีรษะครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง “เลี้ยงอะไรดี ๆ ฉันหน่อยสิ”

ลู่ฮ่าวมองท่าทางอ้อน ๆ นั้นอย่างเอ็นดู “เธออยากกินอะไรล่ะ ฉันจะเลี้ยงเอง เอาให้เต็มที่เลย”

“ฉันอยากกินอาหารฝรั่ง ได้ไหม”

“ได้แน่นอน”

มีร้านอาหารตะวันตกตั้งอยู่ที่ถนนเจี่ยฟ่างในหลันเฉิง กู้หลันเคยเล่าว่ากู้เจิ้งอันพาเธอไปที่นั่นและกู้หนานอยากลองไปมานานแล้ว

แต่ลู่ฮ่าวมักจะทำงานเหน็ดเหนื่อยทั้งวัน และเธอเองก็ไม่มีแม้แต่วันหยุดสุดสัปดาห์ จึงไม่มีโอกาสได้ไปลองกินเสียที วันนี้ได้โอกาสให้ลู่ฮ่าวพาไปลองชิมแล้ว

ลู่ฮ่าวขับรถไปที่ถนนเจี่ยฟ่าง หลังจากจอดรถแล้วก็พาภรรยาไปที่ร้านอาหาร

หลังจากเลือกอาหารแล้วลู่ฮ่าวก็ถามด้วยรอยยิ้ม “เธอไม่โทรหาเนี่ยเหล่าหรือ”

ชายชรารู้ว่าวันนี้ผลการสอบจะออก ป่านนี้คงรออยู่แน่นอน

บรรยากาศที่ร้านอาหารตะวันตกหรูหราและค่อนข้างเงียบสงบ กู้หนานคิดว่าจะกินให้เสร็จก่อนแล้วค่อยบอก

เธอแทบรอไม่ไหวที่จะได้กินอาหารอร่อย ๆ ไม่มีเวลาที่จะเอาโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาใครเลย

หลังจากที่สเต็กถูกยกมาเสิร์ฟ ลู่ฮ่าวก็ลงมือหั่นมันเป็นชิ้น ๆ ด้วยท่าทางชำนาญ

กู้หนานดูเขาหั่นสเต็กแล้วเลิกคิ้ว “คุณเคยมาที่นี่หรือเปล่า”

“เปล่า” ลู่ฮ่าวส่ายหน้า

เขาอธิบายต่อ “ช่วงที่ผมฝึกงาน กู้ย่าฮุยเคยพาผมไปกินที่ปินเฉิง”

ในยุคนี้ร้านอาหารฝรั่งหายากมาก ในตอนนั้นที่กินสเต็กครั้งแรก เขาใช้ส้อมจิ้มมันทั้งชิ้นแล้วกัด เป็นภาพที่ดูตลกมาก

กู้ย่าฮุยเป็นคนสอนให้ลู่ฮ่าวใช้ส้อมกับมีด ลู่ฮ่าวจึงรู้สึกขอบคุณกู้ย่าฮุยมากสำหรับหลาย ๆ เรื่อง

แม้ว่าเขาจะมีผลการเรียนที่ดีกว่าเสมอ แต่เพราะเรื่องฐานะที่ยากจน ทำให้มีอะไรมากมายที่ไม่เคยรู้ ไม่เข้าใจมาก่อนหลายอย่าง

ชายหนุ่มเป็นคนค่อนข้างถือตัว กลัวการถูกล้อเลียน จึงมักตีหน้านิ่งแสร้งทำเป็นเฉยเมยไว้เสมอ ราวกับเป็นพวกไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น

แท้จริงแล้วมันเป็นการห่อหุ้มความเปราะบางอ่อนไหวภายในเอาไว้มากกว่า

กู้ย่าฮุยมักเป็นคนที่แบ่งปันสิ่งแปลกใหม่ให้เขาเสมอมา พาลู่ฮ่าวออกไปเจอสิ่งต่าง ๆ และเรียนรู้อะไร ๆ มากมาย

“คุณกำลังคิดเรื่องอะไรอยู่หรือ” กู้หนานกำลังกินสเต็ก เห็นว่าเขาดูเหม่อ จึงยื่นมือมาโบกไปมาต่อหน้าสามี

ระหว่างที่กินมื้อกลางวันกับเธอแต่จิตใจเขากลับลอยไปถึงไหนแล้วก็ไม่รู้

เมื่อได้ยินคำถามนั้นลู่ฮ่าวก็หลุดปากตอบออกมาอย่างไม่ทันคิด “ฉันคิดถึงกู้ย่าฮุยน่ะ”

กู้หนาน “???”

เธอเอ็ดขึ้นมาเบา ๆ “อะไรเนี่ย คุณกินสเต็กอยู่กับฉันแต่บ่นคิดถึงกู้ย่าฮุย ใช้ได้หรือเนี่ย”

ลู่ฮ่าวสบตาเธอแล้วอธิบายด้วยรอยยิ้ม “ฉันเพิ่งนึกเรื่องสมัยมหาวิทยาลัยขึ้นมาได้น่ะ”

เมื่อพูดถึงกู้ย่าฮุย ลู่ฮ่าวก็เริ่มเล่าด้วยท่าทีสบาย ๆ “เมื่อวานกู้ย่าฮุยเล่าเรื่องส่วนตัวของสามีภรรยาให้ฉันฟัง”

“มีอะไรงั้นหรือ” แววตาอยากรู้อยากเห็นเรื่องซุบซิบปรากฏขึ้นบนใบหน้าของกู้หนาน

คุยเรื่องสามีภรรยากับลู่ฮ่าวเนี่ยนะ แสดงว่าสองคนนี้คงสนิทกันมากจริง ๆ

ลู่ฮ่าวตอบพลางกินอาหารไปด้วย “เฉินรั่วหลินไม่ตั้งท้องซักที เขาก็เลยกังวล”

“เขารีบหรือไง เขาไม่ได้อยากจะอยู่กันสองคนไปก่อนหรอกหรือ ฐานะที่ไม่แน่นอนอาจจะทำให้การมีลูกยิ่งลำบากได้นะ”

ก่อนแต่งงานกู้ย่าฮุยเคยพูดว่าเมื่อแต่งงานก็อยากจะอยู่เป็นคู่รักกันสองคนไปก่อน ไม่คิดว่าเขาจะอยากมีลูกแล้วทั้งที่เพิ่งแต่งงานไปได้เพียงครึ่งปี

“เขากลัวว่าแม่ภรรยาจะมาหาที่หลันเฉิงกะทันหัน มันเป็นเรื่องที่พูดยาก”

ลู่ฮ่าวสบตากู้หนานแล้วเอ่ยขึ้น “เขาบอกว่าจะพาเฉินรั่วหลินมาให้เธอช่วยดูให้หลังจากนี้”

กู้หนานบ่นขึ้นมา “ตลกจัง ถ้าผู้หญิงไม่ท้องก็ให้ผู้หญิงมาตรวจ ทำไมเขาไม่ตรวจร่างกายตัวเองบ้าง เขาทำงานที่โรงพยาบาลสะดวกกว่าเธอมาก ปัญหาอาจจะอยู่ที่เขาก็ได้”

ลู่ฮ่าวเพิ่งเอาสเต็กชิ้นหนึ่งเข้าปากก็ถึงกับเกือบจะสำลัก

ปัญหาอยู่ที่กู้ย่าฮุยงั้นหรือ

กู้ย่าฮุยที่แสนโรแมนติกและช่ำชองคนนั้นจะมีปัญหาเรื่องการเจริญพันธุ์จริง ๆ งั้นหรือ

ใบหน้าของลู่ฮ่าวคล้ายจะมีเงาดำพาดผ่าน

แต่ลองคิดดูแล้ว เรื่องเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องเป็นปัญหาที่ฝ่ายหญิงเสมอไปจริง ๆ

หลาย ๆ คนมักคิดว่าถ้ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นก็อาจจะเป็นเพราะสุขภาพของผู้หญิงเป็นอย่างแรก

ที่โรงพยาบาลมีแผนกบุรุษเวชศาสตร์ แต่มีคนไข้น้อยมาก

ลู่ฮ่าวรักษาหน้าของกู้ย่าฮุยโดยการเอ่ยขึ้นว่า “ลองตรวจชีพจรของเฉินรั่วหลินดูก่อน ถ้าไม่มีปัญหาค่อยให้เขาลองตรวจดู”

กู้หนานถอนหายใจอย่างเย็นชา “ฉันว่าพี่เขานั่นแหละควรตรวจก่อน”