ย้อนเวลามาเป็นเศรษฐินีผู้มั่งคั่งร่ำรวย - บทที่ 367 ขุนนางเก่าเปลี่ยนผู้นำใหม่

บทที่ 367 ขุนนางเก่าเปลี่ยนผู้นำใหม่

เหยียนซีรู้ถึงความรู้สึกของฟางหมิงอี้ที่มีต่อเหยียนหลิ่ว ทว่าความรู้สึกของเหยียนหลิ่วนั้น …เธอไม่อาจแน่ใจได้ว่าเป็นเช่นไร

มีเหตุการณ์มากมายที่บอกได้ถึงความรู้สึกของฟางหมิงอี้ แต่เหยียนหลิ่วกลับดูราวกับไม่ได้คิดอะไรเลย ทุกครั้งที่เด็กหนุ่มแอบมอง นางก็เพียงทำหน้าที่ของตนเองต่อไปอย่างปกติเท่านั้น

ตอนนี้ฟางหมิงอี้มาช่วยงานที่นี่และเหยียนหลิ่วก็ไปอยู่ที่เมืองหลวง แต่จู่ ๆ นางก็รีบตามมาหาเขาถึงที่นี่ เป็นไปได้หรือไม่ว่าในที่สุดเหยียนหลิ่วก็เริ่มที่จะรู้ใจตัวเอง

เหยียนซีมีความสุขขึ้นมาเมื่อคิดเช่นนั้น

เธอต้องการให้ทั้งสองคนมีโอกาสเปิดใจและพูดคุยกัน ไม่ใช่เอาแต่ทำงานเช่นก่อนหน้านี้

ทว่าตอนนี้เด็กสาวเองก็ยังต้องจัดการบัญชี เหยียนซีเอาบัญชีที่จี๋เสียงและหรูอี้ส่งให้มาดู มันมีบัญชีโรงน้ำชา ร้านเนื้อตุ๋น และกิจการนายหน้าที่ยังส่งมาไม่ถึง ดังนั้นจึงถือโอกาสระหว่างรอดูบัญชีของร้านค้าในชุมชนการค้าก่อน

บัญชียังไม่ทันเรียบร้อยดี ทันใดนั้นอาโซ่วก็รีบเข้ามาแล้วเอ่ยขึ้น “ฮูหยินขอรับ ท่านรีบไปช่วยที่ร้านเร็วเข้า คุณหนูใหญ่กับหมิงอี้กำลังทะเลาะกันขอรับ!”

“ทะเลาะเรื่องอะไรกันเล่า”

“คือว่า… คุณหนูใหญ่มาขอหมิงอี้แต่งงาน …แต่หมิงอี้กลับปฏิเสธ”

…หา?

เหยียนซีตกตะลึงเล็กน้อยและรีบตรงไปที่ร้าน ทว่าเหยียนหลิ่วกลับมาก่อน นางอยู่บนหลังม้าด้วยสีหน้าเย็นชา “พี่สาว นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น!?”

“ไม่มีอะไร พรุ่งนี้ข้าจะกลับเมืองหลวง”

“ฮูหยิน…” ฟางหมิงอี้รีบวิ่งตามเหยียนหลิ่วมาที่บ้าน แม้จะวิ่งด้วยสองเท้าของตนเอง แต่กลับมาถึงหน้าบ้านเร็วอย่างยิ่ง

ทันทีที่เหยียนหลิ่วได้ยินเสียงเขา นางก็รีบหนีเข้าไปในบ้าน

ฟางหมิงอี้รีบตรงเข้ามา แต่เขาไม่สามารถเข้าไปในบ้านได้ตามใจชอบ ดังนั้นจึงหยุดอยู่ที่หน้าประตู แต่ก็ไม่สามารถถอยกลับไปได้

เหยียนซีสับสนกับคนทั้งคู่ พวกเขาไม่ได้มีใจให้กันงั้นหรือ? เธอกับหลิวเหิงแต่งงานกันอย่างราบรื่น เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้จึงไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรนัก

ดังนั้นเธอจึงเริ่มถามฟางหมิงอี้อย่างระวัง “เกิดอะไรขึ้นงั้นหรือ”

“ฮูหยินขอรับ คือข้า… ข้าอยากขอโทษคุณหนูใหญ่” ฟางหมิงอี้พูดอย่างขมขื่น “ข้าเป็นเพียงคนงานที่ฮูหยินซื้อตัวมา ฐานะต่ำต้อยต่างจากคุณหนูใหญ่อย่างสิ้นเชิง…”

เขาคิดว่าเหยียนหลิ่วเป็นสาวใช้ของคุณหนู ดังนั้นเขาจึงมาทำงานให้คุณหนูเพื่อที่จะได้ใกล้ชิดนางมากขึ้น

ฟางหมิงอี้ทำงานหนักมากเพื่อที่จะเรียนรู้ทุกอย่างจากผู้เฒ่าหวูโถว ทั้งเรื่องการต่อสู้และเรื่องการทำการค้าจากคุณหนู เขาอยากเก็บเงินสักก้อนเพื่อขอเหยียนหลิ่วแต่งงาน

เขาไม่ได้รู้ภูมิหลังของเหยียนหลิ่วมากนัก นอกจากว่านางกับเหยียนเฟิงเคยผ่านความยากลำบากมามาก เขาคิดเพียงว่าตนเองก็เคยผ่านชีวิตอันขมขื่นมาเช่นกัน หลังจากนี้เขากับนางอาจจะพึ่งพากันและกัน จากนั้นก็ลงหลักปักฐานสร้างครอบครัวเล็ก ๆ และใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้

ทว่าในชั่วพริบตา คุณหนูกลับได้รับบรรดาศักดิ์เป็นท่านหญิงและเป็นฮูหยินเจ้าเมือง ส่วนเหยียนหลิ่วเองก็ไม่ใช่สาวใช้ของคุณหนูอีกต่อไป แต่เป็นพี่สาวของฮูหยิน เดิมทีเขาและนางอยู่สถานะเดียวกัน แต่ตอนนี้ทั้งคู่กลับถูกพรากจากกันด้วยฐานะเสียแล้ว

เหยียนหลิ่วเป็นบุตรสาวบุญธรรมของท่านมหาราชครู ที่แม้แต่องค์ชายผู้สูงศักดิ์ก็ยังคู่ควรกับนาง

เหยียนซีไม่คาดว่าการรับเหยียนเฟิงกับเหยียนหลิ่วมาเป็นพี่น้องจะทำให้เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น ดังนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้นว่า “ตราบใดที่พวกเจ้าอยากแต่งงานกัน เรื่องเป็นพี่เป็นน้องก็สามารถยกเลิกได้”

“คุณหนูขอรับ” ฟางหมิงอี้เรียกนางด้วยฐานะเดิมอย่างสิ้นหวัง “ตอนนี้คุณหนูใหญ่มีชีวิตที่ดี ในอนาคตนางอาจจะได้เป็นฮูหยินของขุนนางใหญ่ ทั้งยังจะได้สวมชุดปักดิ้นทอง มีสาวใช้ดูแลติดตามยามไปไหนมาไหน ข้าไม่สามารถ…”

“ข้าไม่ได้อยากสวมชุดปักดิ้นทอง และไม่ได้ต้องการให้ใครมาคอยรับใช้!” เหยียนหลิ่วเดินมาที่ประตูพลางจ้องฟางหมิงอี้ “เจ้าคิดว่าข้าเป็นคนที่รังเกียจความยากจน หลงรักเงินทองถึงเพียงนั้นเชียวหรือ เจ้าแค่ไปกับข้าเท่านั้นก็พอแล้ว ตอนเราอยู่ที่รุ่นอัน เจ้าบอกกับข้าว่าหลังจากทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เจ้าจะมาสู่ขอข้ากับคุณหนูและพี่ชาย”

บางทีอาจจะเป็นเพราะนางคือหน่วยกล้าตาย เหยียนหลิ่วจึงพูดอย่างตรงไปตรงมาและไม่ได้สนเรื่องฐานะที่เขาว่า

“อย่าพูดดังไปสิ! หากใครมาได้ยินเข้ามันจะไม่ดีสำหรับท่าน….” ฟางหมิงอี้รีบโบกมือห้ามอย่างกังวลใจแล้วมองไปรอบ ๆ ถ้าคนอื่นมาได้ยินและถูกนำไปนินทาว่าร้าย มันจะส่งผลเสียกับชื่อเสียงของคนรักของเขา

“สาวใช้เช่นข้าจะต้องกลัวเสียชื่อเสียงไปทำไมกันเล่า” เหยียนหลิ่วขัดจังหวะ “ข้าขอถามตามตรง ตอนที่เจ้าบอกข้าในซินเย่ว่าเราจะใช้ชีวิตด้วยกันตลอดไป เจ้ายังต้องการเช่นนั้นอยู่หรือไม่”

ฟางหมิงอี้อ้าปากเหมือนจะเอ่ยบางอย่างแต่ก็หุบปากลง เขาย่อมอยากอยู่กับนางแน่นอน หากย้อนกลับไปตอนที่กลุ่มกบฏกำลังล้อมนางไว้ ขอเพียงเขาได้ยินว่าเหยียนหลิ่วกำลังอยู่ในอันตราย ไม่ว่าเขาจะสู้ไม่เก่งเท่านาง แต่เขาก็จะรีบเข้าไปปกป้อง ทว่าตอนนี้ชีวิตของนางกำลังไปได้ดี เขาที่เป็นเพียงชายธรรมดา ๆ ผู้หนึ่งจะกล้าดึงนางลงมาได้อย่างไร

ความรู้สึกอยากแต่งงานกับนาง และกลัวว่านางจะแต่งงานกับคนอื่นคอยเล่นงานเขาเสมอ เดิมทีตนต้องตามผู้เฒ่าหวูโถวกลับเมืองหลวง แต่ฟางหมิงอี้ไม่สามารถกลับไปได้เพราะความกลัว ดังนั้นจึงขออยู่ที่เหลียวโจวต่อ

หลังจากได้ฟังทั้งสองพูดคุยกัน เหยียนซีก็เริ่มเข้าใจสิ่งที่ฟางหมิงอี้คิด เขากลัวว่าตนเองจะทำผิดต่อเหยียนหลิ่ว และกลัวจะทำให้นางเสียใจในอนาคตอย่างนั้นหรือ

“สิ่งที่เจ้าเคยพูด …เป็นเรื่องโกหกงั้นหรือ” เหยียนหลิ่วถามเสียงแข็ง

“ข้าได้ยินมา… ได้ยินมาว่าที่ค่ายทหารชานเมืองหลวงมีนายกองท่านหนึ่งถามเรื่องการแต่งงานกับองครักษ์เหยียน…” ในที่สุดฟางหมิงอี้ก็เอ่ยขึ้น “เขาเป็นผู้บัญชาการกองร้อย ข้าได้ยินมาว่าเขาเป็นบุตรชายของตระกูลขุนนาง อายุยี่สิบปี และเคยหมั้นหมายมาครั้งหนึ่ง แต่ต้องเลื่อนงานแต่งไปเพราะต้องไว้ทุกข์ ทว่าคราวนี้ครอบครัวคู่หมั้นของเขาเป็นกบฏและต้องถูกเนรเทศ… ชายผู้นั้นจัดว่าดูดี… อีกทั้งเขายัง… มอบของหมั้นให้แล้ว…”

“คนเลว! นี่เจ้าเห็นว่าเขาเอาของมาให้แต่ไม่เห็นหรือว่าข้าคืนของนั่นไปแล้ว เจ้าได้ยินเรื่องดูตัวนั่น แต่ไม่ได้ยินว่าข้าปฏิเสธไปแล้วได้อย่างไร”

“แต่ชายผู้นั้นเป็นถึงนายกอง หากท่านแต่งงานกับเขาก็จะได้เป็นฮูหยิน…”

“ชายคนนั้นไม่ได้สนใจข้าแม้แต่น้อย เขาเพียงกลัวว่าตนเองและครอบครัวจะพัวพันกับกบฏ ดังนั้นจึงอยากแต่งงานกับข้าตัดปัญหาต่างหากเล่า!”

“ว่าอย่างไรนะ? มันกล้าดียังไง!”

เหยียนซีถอนหายใจออกมา เธอไม่รู้เรื่องเหล่านี้เลย และพูดขัดจังหวะขึ้นมา “ชายคนนั้นคิดเช่นนี้จริงหรือ”

“แม่ทัพโจวเป็นผู้เปิดโปงเรื่องนี้เอง ท่านไม่มีทางโกหกพี่ชายแน่นอน ต่อมาพี่หวังชีก็ไปตามสืบข่าวทุกอย่าง ทว่าก็ยังได้ข้อสรุปเช่นนี้ ซีเอ๋อร์ ข้ากับพี่ชายขอมาที่เหลียวโจวได้หรือไม่ ในเมืองหลวงมีคนมากมายต้องการให้บุตรสาวและบุตรชายแต่งงานกับพี่ชายและข้า แต่พวกเขาไม่ได้สนใจข้ากับพี่ชาย พวกเขาสนใจเพียงตำแหน่งขุนนาง ความมั่นคงในการงาน การแต่งงานกับข้าและพี่ชายนั้นทำเพียงเพื่อพยายามยืนยันความภักดีที่มีต่อฝ่าบาทเท่านั้น”

หลังจากเรื่องกบฏอันอ๋องเริ่มคลี่คลาย บริวารจำนวนไม่น้อยของเขาก็เริ่มพยายามหาทางรอด ดังนั้นจึงเกิดการเปลี่ยนแปลงในราชสำนักครั้งใหญ่ ใครก็ตามที่สมคบกับตระกูลสวีกลายเป็นกบฏ ครอบครัวของสวีถิงจือถูกลงโทษทันที และยังมีขุนนางไม่น้อยที่สมรู้ร่วมคิดกันพยายามขัดขวางไม่ให้ฝ่าบาทขึ้นครองบัลลังก์ คนเหล่านั้นก็เริ่มถูกโยกย้ายออกไป

เมื่อจักรพรรดิทรงขึ้นครองบัลลังก์ คนของพระองค์อย่างโจวหง เฉินฟู่หลี่ และหลิวเหิงก็นับว่าเป็นกลุ่มคนสนิทที่ภักดีต่อฝ่าบาท พวกเขาค่อย ๆ ได้รับความสนใจว่าจะกลายเป็นกลุ่มอำนาจใหม่ของราชสำนัก คนที่ต้องการเติบโตในหน้าที่การงาน หรือต้องการที่จะแสดงความภักดีต่อฝ่าบาท ก็พยายามจะหาบุตรสักคนมาแลกเปลี่ยนเป็นความมั่นคง ช่างคุ้มค่าเสียจริง

นายกองที่ฟางหมิงอี้พูดถึงก็คงไม่ต่างกัน เขาคงแค่ต้องการใช้การแต่งงานเป็นหนทางสู่อำนาจเท่านั้น