ย้อนเวลามาเป็นเศรษฐินีผู้มั่งคั่งร่ำรวย - บทที่ 311 รางวัลชิ้นใหญ่สำหรับผู้กล้าหาญ

บทที่ 311 รางวัลชิ้นใหญ่สำหรับผู้กล้าหาญ

คาราวานการค้าที่อ้างว่ามาจากตระกูลจูนั้นมีคนทั้งหมดเกือบยี่สิบคนและมีรถม้าอีกประมาณสิบคัน

ความจริงแล้วคนเหล่านี้ทั้งหมดเป็นคนที่อันอ๋องส่งมา

พวกเขาขุดเหมืองเหล็กและตีอาวุธอยู่ในภูเขาที่ซินเย่ ทั้งยังลอบใช้ประโยชน์จากช่วงที่พ่อค้าเกลือกำลังเดินทางขนอาวุธออกไป พวกเขาทำเช่นเดิมกับที่เคยขนส่งเมื่อปีที่แล้ว และสามารถดำเนินการได้อย่างราบรื่นจนไม่มีใครสังเกตเห็น

ปีนี้พวกเขาก็เลือกวิธีการเช่นเดิมและไม่ได้คิดจะเปลี่ยนแปลงแผนการแต่อย่างใด แม้จะได้ยินว่าต้องใช้ใบยินยอมที่ประตูเมืองในการเข้ามาในซินเย่ ทว่าพวกเขาก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้ เพราะคิดว่าการตรวจตราอย่างเข้มงวดในช่วงเข้าเมือง มีไว้ก็เพื่อให้เจ้าหน้าที่หิวเงินเหล่านี้ขูดรีดเท่านั้น และยังไม่คิดว่าขาออกจากซินเย่พวกเขาก็จะต้องถูกตรวจตราอย่างละเอียดเช่นเดียวกัน

พวกเขาไม่รู้เลยว่าหลังจากที่เขื่อนในเหลียวจงแตก นายอำเภอหลิวก็ส่งคนไปสืบข่าวคราวจนพบว่ามีการจลาจลเกิดขึ้นในที่ว่าการอำเภอเหลียวจง

ตระกูลติงอาศัยอยู่ในเขตอำเภอเหลียวจง และผู้แทนติงก็นำข่าวมาบอกด้วยว่ายามนี้มีผู้ลี้ภัยออกไปจากเหลียวจงอยู่ทั่วทุกหนแห่ง ทุกบ้านและทุกครอบครัวกำลังตกอยู่ในอันตราย เพื่อปกป้องตนเองให้ปลอดภัย ตระกูลติงจึงย้ายธุรกิจเกลือหลักมาที่ซินเย่ พร้อมเช่าโรงเก็บสินค้าสองแห่งเพื่อใช้เป็นที่เก็บเกลือในระยะยาว

หลิวเหิงจำเรื่องกองโจรที่เคยเกิดขึ้นในซินเย่ก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้ และกังวลว่าจะมีผู้ไม่หวังดีใช้ประโยชน์จากความวุ่นวายนี้เข้ามาในซินเย่เพื่อก่อปัญหา ดังนั้นชายหนุ่มจึงได้เพิ่มกำลังคุ้มกันที่ประตูเมือง หน่วยลาดตระเวนตามสถานที่ต่าง ๆ รวมทั้งหมู่บ้านอย่างระมัดระวัง ทั้งยังสั่งให้ตรวจตราคาราวานขนส่งเกลืออย่างเข้มงวด

เมื่อเห็นว่าเจ้าหน้าที่ทางการมีท่าทีจริงจังและอาวุธที่ซ่อนอยู่ในรถม้าก็กำลังถูกเปิดเผย พ่อค้าและคนงานก็ต่างชักอาวุธออกมา พร้อมวางแผนจะต่อสู้เพื่อหาทางหลบหนีไปตั้งหลักใหม่อีกครั้ง

แต่ไม่คาดคิดว่ากลุ่มคนอื่น ๆ ที่ปกติจะไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวและไม่จับอาวุธ ทั้งยังอยู่ฐานะเพียงผู้ชมกลับไม่เป็นเช่นนั้น

ทันทีที่พวกเขาหยิบอาวุธออกมาเจ้าหน้าที่ก็ตะโกนขึ้นว่า “นายอำเภอแจ้งไว้ว่ามีรางวัลให้กับผู้ที่จับโจรได้!”

กลุ่มพ่อค้าพบว่าตนและพรรคพวกกำลังถูกล้อมไว้ด้วยฝูงหมาป่าที่เต็มไปด้วยความหิวกระหาย

ไม่เพียงเจ้าหน้าที่ทางการเท่านั้น แต่ผู้คนที่ผ่านไปมารอบ ๆ รวมทั้งหน่วยลาดตระเวนและเจ้าหน้าที่รักษาการณ์ก็ยังมาร่วมปิดล้อมด้วย แม้แต่พ่อค้าคนอื่น ๆ ที่รอต่อแถวอยู่ก็กระชับวงล้อมเข้ามา

หัวหน้าขบวนอยากจะตะโกนใส่พ่อค้าเหล่านั้นจริง ๆ ว่า ‘พวกเจ้าเองก็เป็นพ่อค้า เหตุใดจึงกระตือรือร้นถึงเพียงนี้!’

น่าเสียดายที่ก่อนที่จะได้ตะโกนออกมา ก็มีทั้งคนแบกไม้หรือแม้แต่จอบกับเสียมเดินตรงเข้ามาแล้ว กริชที่เขาถืออยู่ในมือจะมีประโยชน์อะไร เมื่อทั้งจอบและไม้ยาวถูกยื่นมาทางนี้แล้ว

ไม่ว่าจะมีความสามารถในการต่อสู้ขนาดไหน แต่ก็ย่อมต้องเกรงกลัวมีดทำครัว สองหมัดของคนคนหนึ่งจะสามารถเอาชนะสี่มือของคนหลายคนรวมกันได้หรือ ก่อนพวกเขาจะรู้สึกตัวก็ถูกโจมตีด้วยอาวุธมากมาย ไม่เพียงไม้ของชาวบ้านเท่านั้น แต่ทั้งดาบและมีดสั้นของเจ้าหน้าที่ก็พุ่งเข้ามาด้วยเช่นกัน

แม้คนเหล่านี้จะได้รับการฝึกฝนให้มีฝีมือเพียงพอที่จะดูแลรถม้าสินค้าได้ แต่ก็ไม่สามารถต่อสู้อะไรได้มากมายนัก พวกเขาถูกจับกุมในเวลาสั้น ๆ ทั้งยังถูกปลดอาวุธทั้งหมดและมัดเอาไว้

แม้สถานการณ์จะเป็นเช่นนี้ แต่พวกเขาก็ยังไม่เข้าใจว่าเรื่องราวเป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร

เจ้าหน้าที่หลายคนที่นำโดยเฉวียจือต่างยิ้มแย้ม ก่อนจะมีเจ้าหน้าที่คนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามากลางกลุ่มคน พร้อมหยิบพู่กันขึ้นมาและนั่งยอง ๆ จากนั้นก็เริ่มจดบันทึกอย่างรวดเร็ว ไม่นานเขาก็พูดขึ้นมาว่า “คาราวานรถม้าทั้งหมดถูกบันทึกไว้แล้ว”

อีกทั้งเจ้าหน้าที่ก็ยังดูที่สายรัดเอวของหน่วยลาดตระเวนและเจ้าหน้าที่รักษาการณ์ที่เข้าร่วมงานนี้เพื่อยืนยันหน่วย และยังส่งป้ายยืนยันให้ชาวบ้านที่ถือไม้และจอบเสียมเช่นกัน “พี่น้องทุกคนทำได้ดีมาก อย่าลืมไปยังที่ว่าการอำเภอเพื่อรับรางวัลด้วย”

เฉวียจือประสานหมัดและบอก “ขอบคุณทุกคนที่ทำงานหนักขอรับ”

“ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย” พ่อค้าเกลือที่ได้รับการบันทึกรายชื่อเอาไว้ต่างพากันยิ้มแย้ม

คนจากคาราวานค้าเกลือที่รีบตรงเข้ามาจากบริเวณห่างออกไป เมื่อเห็นว่าสถานการณ์กลับเป็นปกติและคนร้ายถูกจับหมดแล้ว ก็เอ่ยขึ้นด้วยความเสียดายพลางเก็บอาวุธที่เตรียมมาทีละคน ‘โธ่เอ๊ย! เราน่าจะเข้าร่วมการจับกุมครั้งนี้ด้วย’

กลุ่มคนที่ถูกมัดอยู่เต็มไปด้วยความรู้สึกจุกในอก ทุกคนในซินเย่พร้อมใจกันได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ

ใครจะไปรู้ว่าในซินเย่มีการมอบรางวัลให้กับผู้ที่จับคนร้ายได้แบบนี้ด้วย โดยเฉพาะคนที่ก่อความวุ่นวายในขบวนค้าเกลือ คนที่จับได้จะรับรางวัลเป็นเงินหนึ่งตำลึงต่อคน ดังนั้นหน่วยลาดตระเวนเหล่านี้จึงเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะหารายได้เสริมด้วยการตามจับผู้ร้ายเช่นนี้

ครั้งหนึ่งมีชายที่เมาแล้วอาละวาด เขาโดนคนกลุ่มหนึ่งบนถนนทุบตีจนมีบาดแผลฟกช้ำบวมเป็นหัวหมูทันที แม้แต่มารดายังจำหน้าเขาไม่ได้เมื่อกลับไปถึงบ้าน ว่ากันว่าตั้งแต่นั้นมาชายคนนั้นก็แทบไม่กล้าดื่มสุราอีกเลย

กลุ่มพ่อค้าเกลือเหล่านี้เองก็เข้าร่วมเพราะต้องการหนังสือยินยอมในการเช่าที่เพิ่มขึ้นเช่นกัน

โรงเก็บสินค้าในป้อมรักษาการณ์ของซินเย่มีจำนวนจำกัด แม้จะมีเงินมากพอสำหรับเช่า แต่ก็ไม่สามารถเช่าได้เพราะนายอำเภอจัดสรรพื้นที่ให้เช่าตามจำนวนเงินและสิ่งของที่ขบวนการค้ามอบให้ซินเย่เพื่อช่วยปกป้องอำเภอจากภัยพิบัติเท่านั้น

ตัวอย่างเช่นขบวนการค้าของตระกูลติง ผู้แทนติงมอบเงินถึงแปดหมื่นตำลึงเพื่อซ่อมเขื่อน ดังนั้นตระกูลติงจึงได้รับการจัดสรรให้สามารถเช่าพื้นที่เก็บสินค้าในระยะยาวถึงสองแห่ง

นอกจากนี้ยังมีขบวนการค้าของตระกูลเสิ่น ผู้จัดการเสิ่นเจรจามอบเงินห้าหมื่นตำลึงรวมทั้งผ้าน้ำมัน เสื้อผ้า กระสอบ และวัสดุอื่น ๆ ให้ในคราวนั้น ทำให้ตอนนี้ตระกูลเสิ่นก็ได้รับสิทธิ์ในการเช่าพื้นที่ไม่น้อยเช่นกัน

และขบวนเกลืออื่น ๆ ที่ช่วยเหลือในจำนวนต่างกันก็ได้รับหนังสือยินยอมและจัดสรรให้มีการเช่าพื้นที่แตกต่างกันไป

ทว่าเมื่อเขื่อนที่ซินเย่ได้รับการซ่อมแซมจนเสร็จสมบูรณ์แล้ว การขอส่วนแบ่งในการเช่าพื้นที่เพิ่มเติมก็เป็นเรื่องที่ยาก เช่นนั้นจะใช้วิธีการไหนในการขอเช่าที่เก็บสินค้าเพิ่มเติมได้เล่า? ครั้งหนึ่งที่ทางหลักบริเวณหน่วยงานไปรษณีย์เหลียวผิงมุ่งสู่ซินเย่ มีคนพบว่ามีผู้อพยพกลุ่มเล็ก ๆ กำลังปะทะกับหน่วยลาดตระเวน ตอนนั้นเองคาราวานพ่อค้าเกลือก็ได้ให้ความช่วยเหลือหน่วยลาดตระเวนและหยุดคนอพยพพวกนั้นไว้จนสำเร็จ

หลังจากนั้นหน่วยลาดตระเวนก็รายงานเรื่องที่เกิดขึ้นกับที่ว่าการอำเภอ นายอำเภอหลิวพอใจมาก เขาจึงมอบหนังสือยินยอมให้เช่าพื้นที่เพิ่มแก่กลุ่มพ่อค้าเหล่านั้น

ความรู้สึกนั้นเรียกว่าโชคลาภจากสวรรค์ก็ยังนับว่าน้อยไป ผู้จัดการของขบวนนั้นแทบจะร้องไห้ด้วยความดีใจ

เพื่อให้ได้ใบยินยอมเช่าพื้นที่เพิ่มเติมในการเก็บสินค้า บางคนเคยส่งของขวัญไปให้เหยียนซี และบางคนถึงกับใช้สตรีเข้ามาช่วยโน้มน้าวใจหลิวเหิง ซึ่งมันทำให้นายอำเภอหลิวตกใจจนต้องถอยห่างทันทีเมื่อได้พบผู้หญิงคนนั้น

ทว่ามีเพียงครั้งเดียวเท่านั้นที่สามารถเพิ่มพื้นที่เช่าในการเก็บสินค้าได้ ก็คือตอนที่กลุ่มพ่อค้าเกลือช่วยหน่วยลาดตระเวนจัดการกับผู้อพยพที่สร้างปัญหา

ดังนั้นขบวนพ่อค้าเกลือจึงมองเห็นลู่ทางที่จะได้รับผลประโยชน์เพิ่มเติม แต่น่าเสียดายที่ความปลอดภัยในซินเย่ดีมากเสียจนไม่ค่อยมีเรื่องให้ช่วยเหลือบนท้องถนน และเป็นเรื่องยากที่เข้าร่วมการจับผู้ร้ายได้ ทว่าเมื่อวันนี้มีคนมาสร้างปัญหาขึ้นจริง ๆ ทุกคนจึงรู้สึกตื่นเต้นและกระตือรือร้นที่จะเข้าร่วม พร้อมรีบตรงเข้าไปด้วยความกล้าหาญ

ความสงบเรียบร้อยเกิดขึ้นในประตูเมืองตะวันตก มาจากการที่ทุกคนคอยช่วยเหลืองานของที่ว่าการอำเภอเป็นอย่างดี

เฉวียจือให้คนนำรถม้าและเกวียนหลายสิบคันกลับไปยังที่ว่าการอำเภอ เมื่อเอาเกลือสองสามกระสอบลงมาก็พบว่าภายในมีอาวุธทั้งหอก คันธนู ลูกธนู ดาบ …ยังสามารถบอกได้ทันทีว่าทั้งหมดเป็นอาวุธที่ถูกสร้างใหม่

หลิวเหิงตกใจเช่นกันเมื่อเห็นว่าอาวุธทั้งหมดเป็นของใหม่ เขาขอให้เฉวียจือตรวจสอบเส้นทางของคนเหล่านี้ และพบว่าพวกเขาออกมาจากนาเกลือไม่ต่างจากขบวนค้าเกลือ

เรื่องนี้มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่?

มีใครบางคนกำลังสร้างอาวุธขึ้นมาใหม่อยู่บริเวณนาเกลือในซินเย่หรือภูเขาทางตะวันออกหรือ

การสร้างอาวุธก็ไม่ต่างอะไรจากการพยายามก่อกบฏ

ใครกันที่ทำเรื่องเช่นนี้ ทั้งยังไม่กลัวความเสี่ยงที่อาจจะถูกประหารชีวิตเอาได้อีก

หลิวเหิงขอให้เฉวียจือและอาต้าทรมานคนที่ถูกจับมาอยู่ทั้งคืน แต่น่าเสียดายที่ไม่ว่าจะพยายามอย่างไร ก็ไม่สามารถทำให้คนเหล่านั้นให้เปิดปากบอกได้ว่านายของพวกเขาเป็นใคร อีกทั้งบางคนที่รอดจากการถูกทรมานก็ฆ่าตัวตาย …เช้าวันรุ่งขึ้น คนที่เหลือทั้งหมดก็สิ้นใจอยู่ในคุก

นั่นหมายความว่ามีคนทรยศอยู่ในที่ว่าการอำเภอ หลิวเหิงส่งคนไปสอบสวนและพบว่ามีเจ้าหน้าที่คนหนึ่งและนางหลี่ที่หายตัวไป

เจ้าหน้าที่ที่ตรวจสอบทำงานมานานจึงได้รายงานกับหลิวเหิง ว่าคนที่หลบหนีไปนั้นเป็นคนที่หลี่ปี้ซู่คัดเลือกเข้ามาทั้งสิ้น