ย้อนเวลามาเป็นเศรษฐินีผู้มั่งคั่งร่ำรวย - บทที่ 232 ความยากของข้อสอบ

บทที่ 232 ความยากของข้อสอบ

ผู้เข้าสอบคนอื่น ๆ รอบตัวไม่เพียงไม่เห็นด้วยกับเขา ซ้ำยังเอ่ยเย้ยหยันขึ้นมาอีกด้วย “นี่เจ้าไม่รู้งั้นหรือว่าเขาคือใคร” ความหมายแฝงคือการดูถูกว่าเขานั้นช่างโง่เขลา

ผู้เข้าสอบคนนั้นสับสนเล็กน้อย “เขาเป็นใคร เหตุใดข้าต้องรู้จักด้วย”

“นั่นคือหลิวเหิง”

“เขาคือหลิวเอ้อร์หลางจากโรงน้ำชาอวี่เซิ่น”

คนที่อยู่บริเวณนั้นเอ่ยขึ้นมาทีละคน

ระหว่างที่คนอื่น ๆ กำลังพูดคุยกัน หลิวเหิงก็ยังมองอยู่ที่เดิม ผู้เข้าสอบบางคนโค้งให้เขาด้วยความเคารพ บางคนยังตะโกนเสียงดังขึ้นว่า “หลิวเอ้อร์หลาง ถ้าโรงน้ำชาของเจ้าไม่แจ้งข่าวการสอบใหม่ ข้าคงจะพลาดการสอบครั้งนี้ไปแล้ว ต้องยกย่องในคุณธรรมของเจ้ามากจริง ๆ”

ปกติแล้วการสอบจะจัดขึ้นทุก ๆ สามปี หากคนเหล่านี้ไม่ทราบข่าวว่ามีการจัดสอบใหม่อีกครั้งก็ต้องรอไปอีกสามปี การสอบแต่ละครั้งการแข่งขันสูงไม่ต่างจากการให้ทหารหลายพันนายข้ามสะพานด้วยไม้เพียงแผ่นเดียว ดังนั้นในการสอบทุกครั้งจึงหมายถึงโอกาสครั้งยิ่งใหญ่ การกระจายข่าวที่โรงน้ำชาของหลิวเหิงครั้งนี้ จึงเป็นการมอบโอกาสให้ผู้คนมากมาย

คนอื่น ๆ ต่างยิ้มชื่นชมและปรบมือ “ความรู้ความสามารถของหลิวเอ้อร์หลางเป็นสิ่งที่พวกเรายกย่อง! พี่หลิวเข้าไปสอบอย่างมั่นใจ และเขาจะต้องผ่านการสอบในระดับดีมากแน่นอน!”

นอกจากคำยกย่องเช่นนี้แล้วผู้สมัครคนอื่น ๆ ที่กำลังต่อแถวรอรับการตรวจค้นก็โค้งคำนับให้เขาแม้ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา

“เขาคือหลิวเหิงงั้นหรือ” ผู้เข้าสอบที่ไม่พอใจในครั้งแรกพึมพำกับตนเอง มองตามร่างผอมที่เดินจากไปโดยไม่มีใครคัดค้าน

ในบรรดาผู้เข้าสอบเหล่านี้ไม่มีใครไม่รู้จักหลิวเหิง

ก่อนหน้านี้เขาเพิ่งถูกจำคุกพร้อมกับผู้สอบผ่านอีกสิบกว่าคนที่ มีเขาเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ยืนหยัดอย่างเข้มแข็งยอมรับการทรมานไม่กลัวตาย และไม่ยอมรับความผิดที่ตนเองไม่ได้ก่อ

มีเพียงครอบครัวเขาเท่านั้นที่พยายามเรียกร้องความยุติธรรมให้ พวกเขากล้าถึงขนาดมีปัญหากับตระกูลสวี ไปร้องทุกข์ถึงวังหลวง เข้าเฝ้าองค์จักรพรรดิ กล่าวอย่างหนักแน่นต่อหน้าพระพักตร์ เหล่าขุนนาง และบัณฑิตอื่น ๆ ไม่มีความหวั่นไหวแม้แต่น้อย เนื่องจากความไม่ยอมแพ้ของหลิวเหิงและการยืนหยัดของครอบครัวของเขา เจ้ากรมยุติธรรมถึงกับเสียชีวิตอย่างปริศนา ลูกชายคนรองของใต้เท้าสวีถูกจำคุก และจักรพรรดิยังทรงรับสั่งให้มีการสอบอีกครั้ง

สำหรับผู้เข้าสอบทุกคนที่นี่ พวกเขามองว่าเป็นเพราะหลิวเหิง พวกตนจึงได้รับโอกาสในการสอบอีกครั้ง

ราชองครักษ์รู้สึกว่าสถานการณ์กำลังวุ่นวายจึงได้ตะโกนห้ามปราม “เงียบ! เงียบ!”

ผู้เข้าสอบที่รอตรวจค้นไม่กล้าพูดอะไรอีกต่อไป และรอการตรวจค้นร่างกายเพื่อเข้าสอบ หลิวเหิงยิ้มและโค้งคำนับตอบทุกคน จากนั้นก็เดินหลังเหยียดตรงไปทางสนามสอบ

เจ้าหน้าที่ตรวจค้นยังคงตรวจผู้เข้าสอบอย่างเข้มงวดต่อไป เมื่อพบผู้เข้าสอบที่ไม่พอใจ เจ้าหน้าที่ก็ยิ้มแล้วเอ่ยว่า “หากเจ้าสอบต่อหน้าขุนนางใหญ่ทั้งสาม ก็ไม่จำเป็นต้องถูกตรวจค้นแล้ว”

ผู้เข้าสอบที่รออยู่ไม่กล้าพูดอะไรอีก เพียงพึมพำสองสามคำ และยอมรอให้เจ้าหน้าที่ตรวจค้นอย่างว่าง่าย

จักรพรรดิเทียนฉีรับสั่งให้หลิวเหิงเข้าสอบในหอหมิงหยวน ไม่จำเป็นต้องเตรียมข้าวของอะไรไปด้วย มีของทุกอย่างเตรียมให้เขาที่นั่นแล้ว

ในห้องสอบ ขุนนางใหญ่ทั้งสามยืนอยู่ที่ชั้นสองของหอหมิงหยวนเฝ้ามองความวุ่นวายที่ทางเข้าก้งเยวี่ยน ราชองครักษ์บางคนวิ่งขึ้นมาชั้นบนเพื่อรายงานด้วยเสียงเบาว่าเกิดอะไรขึ้นที่ประตูด้านล่าง

เฉินเก๋อเหล่ายิ้มและเอ่ยกับใต้เท้าสวี “หลิวเอ้อร์หลางช่างโด่งดังเสียจริง ๆ”

ใต้เท้าสวีเพียงถอนหายใจ แต่ไม่เอ่ยสิ่งใดออกมา

จักรพรรดิเทียนฉีรับสั่งให้เขาเป็นหัวหน้าผู้คุมการสอบ หากมองครั้งแรกดูคล้ายจะเป็นเกียรติสำหรับเขาที่ได้รับความไว้วางใจ แต่ความจริงแล้วมันเป็นการลงโทษทางหนึ่งมากกว่า

เพราะคำพูดของเหยียนซีที่ท้องพระโรงซึ่งกล่าวไว้ว่า ‘ผู้ที่ได้ประโยชน์มากที่สุดคือผู้ที่น่าสงสัยมากที่สุด’ และในที่สุดก็เห็นแล้วว่าจักรพรรดิทรงคล้อยตามคำพูดนี้ของนาง

ปกติตำแหน่งหัวหน้าผู้คุมการสอบควรเป็นตำแหน่งที่ผู้ได้รับจะรู้สึกยินดี ทว่าหากเกิดข้อผิดพลาดขึ้น เขาซึ่งเป็นหัวหน้าผู้คุมการสอบอาจจะถูกกดดันให้ต้องออกจากตำแหน่งไปพร้อมกับรองผู้คุมก็ได้

เขาอยู่ในตำแหน่งอัครเสนาบดีมานาน แต่กลับต้องมาเจอกับความยากลำบากเพียงเพราะหลิวเหิงหลายครั้ง เรียกได้ว่าอีกฝ่ายเป็นหนามยอกอกของเขาจริง ๆ!

ความคิดนี้ผ่านเข้ามาในใจของใต้เท้าสวีอย่างเงียบ ๆ ทว่าเขาก็เพียงหัวเราะออกมาราวกับไม่ได้ใส่ใจเรื่องเหล่านั้น

ตอนนี้เขาจำเป็นต้องมอบความยุติธรรมอย่างที่สุดแก่ผู้เข้าสอบทุกคน ไม่อย่างนั้นก็อาจจะต้องเผชิญชะตากรรมที่เลวร้ายก็เป็นได้ หากหลิวเหิงมีความสามารถจริง ๆ เหตุใดชื่อของเขาจึงไม่อยู่ในอันดับต้น ๆ เล่า ผู้ที่สอบได้อันดับแรก ๆ จะมีตำแหน่งหน้าที่ใหญ่โตในอนาคต

ใต้เท้าสวียิ้มและเอ่ยกับเกาซื่อซง “ฝ่าบาททรงคาดหวังกับการสอบครั้งนี้เป็นอย่างมาก เราต้องให้ความเป็นธรรมแก่ผู้เข้าสอบทุกคน เพื่อสนองต่อความตั้งใจของพระองค์ให้ได้”

“แน่นอน ฝ่าบาทก็เปรียบดั่งปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ เป็นเรื่องน่ารังเกียจเสียจริง ๆ ที่มีเรื่องฉ้อโกงเกิดขึ้นในการสอบฮุ่ยซื่อ” เกาซื่อซงเห็นด้วยและเริ่มสาปส่งคนร้ายในทันที

คราวนี้ขุนนางและเจ้าหน้าที่ในปกครองของเขาได้รับความเสียหายเป็นอย่างมาก มีคนสูญหายไปมากมายในคราวเดียว และตำแหน่งที่ว่างลงเหล่านั้นก็ถูกเปลี่ยนเป็นคนของใต้เท้าสวีแทน

หลังจากการสอบครั้งนี้ผ่านไป จะมีขุนนางใหม่ที่สามารถดึงมาเป็นพวกได้อีกหลายตำแหน่ง

ขุนนางใหญ่ทั้งสามพูดคุยกันอีกเล็กน้อย เมื่อประตูก้งเยวี่ยนค่อย ๆ ปิดลง พวกเขาทั้งหมดจึงกลับไปที่หอหมิงหยวน

ขุนนางอาวุโสทั้งสามได้เริ่มเป็นผู้นำในการสักการะรูปเคารพนักปราชญ์ คุกเข่าโขกศีรษะสามครั้ง โค้งคำนับเก้าครั้งไปทางทิศที่ตั้งของวังหลวง จากนั้นขุนนางอาวุโสทั้งสามก็ก้าวเท้าไปด้านหน้าพร้อมกัน เปิดผนึกหีบข้อสอบและเริ่มแจกข้อสอบ

คำถามในการสอบครั้งนี้จักรพรรดิเทียนฉีทรงเป็นผู้ตั้งคำถามด้วยตนเอง

หลังจากทรงออกข้อสอบเสร็จสิ้น ข้อสอบก็ถูกปิดผนึกไว้ภายในหีบโดยมีหัวหน้าขันทีนำหีบนั้นมาส่งให้ที่สนามสอบ และคอยคุ้มกันความปลอดภัยโดยราชองครักษ์

จากนั้นหีบที่อยู่ภายใต้การดูแลของราชองครักษ์ก็ไม่มีใครสามารถเข้ามาแตะต้องได้อีก

โต๊ะสอบของหลิวเหิงถูกตั้งไว้ในห้องโถงหลักของอาคารหมิงหยวนเป็นกรณีพิเศษ ฝั่งตรงข้ามเป็นที่นั่งของขุนนางอาวุโสทั้งสาม และข้าง ๆ ก็ยังมีผู้ตรวจสอบคนอื่น ๆ นั่งอยู่

ในบรรดาผู้เข้าสอบทั้งหมด เขาเป็นผู้เข้าสอบคนแรกที่ได้รับคำถาม

เมื่อเปิดข้อสอบออกอ่านก็พบว่าเป็นคำถามเกี่ยวกับ ปรัชญาการปกครอง จินอู่ผิงเอาชนะอู่ได้ด้วยความเด็ดขาด ฝูเจี้ยนก็เอาชนะจินด้วยความเด็ดขาดเช่นกัน ผลก็คือ ชีหวนได้รับการแต่งตั้งเป็นกวนจงมีอำนาจสูงสุด ในขณะที่เยี่ยนไคว่ถูกบุตรชายต่อต้านและพ่ายแพ้ ทั้งสองมีวิธีการเดียวกัน แต่ความสำเร็จต่างกัน เป็นเพราะสาเหตุใด

จักรพรรดิครองอำนาจเบ็ดเสร็จ คนหนึ่งนำไปสู่ความสำเร็จ อีกคนหนึ่งพังพินาศ จักรพรรดิทรงแต่งตั้งขุนนางคนหนึ่งให้ครองอำนาจ ส่วนคนที่เหลือล้มเหลว อะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้ทั้งสองได้ผลลัพธ์ที่ต่างกัน

หลิวเหิงติดใจเพียงเล็กน้อยเท่านั้น หากสนับสนุนให้จักรพรรดิใช้อำนาจอย่างเด็ดขาดผ่านขุนนางเพียงหนึ่งคน แล้วตำแหน่งอื่น ๆ ที่มีอยู่จะมีไว้เพื่อสาเหตุใด ใต้เท้าสวีอยู่ในตำแหน่งสำคัญของราชสำนัก เช่นนั้นแล้วขุนนางคนอื่น ๆ จะมีบทบาทอยู่ในตำแหน่งใดเล่า

จักรพรรดิทรงจัดตั้งคณะขุนนางขึ้นมาและไม่ได้กระทำการต่าง ๆ ตามอำเภอใจ ในหมู่ขุนนางทั้งหมด ตอนนี้ใต้เท้าสวีครองอำนาจส่วนใหญ่

การครองอำนาจอย่างเบ็ดเสร็จมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ควรจะเลือกอย่างไรจึงจะถือว่าเหมาะสม

เป็นไปได้หรือไม่ว่าจักรพรรดิเทียนฉีกำลังไม่พอใจลักษณะโครงสร้างขุนนางในตอนนี้ และต้องการจะเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่าง

เมื่อนึกถึงสิ่งที่เหยียนซีพูดเกี่ยวกับจักรพรรดิเทียนฉีระหว่างที่อยู่ในท้องพระโรง ซึ่งเป็นที่ชุมนุมของเหล่าขุนนางในครั้งก่อน ข้อสอบนี้เป็นการแสดงออกถึงความไม่พอใจที่พวกเขาใช้อำนาจมากเกินไปหรือไม่

สำหรับคำถามเช่นนี้ผู้เข้าสอบคนอื่น ๆ อาจจะต้องอธิบายถึงทั้งสองวิธีการ แต่หลิวเหิงคิดว่ามีทางเลือกเดียวเท่านั้นคือการเดาใจของจักรพรรดิให้ถูกต้อง ไม่ว่าสวีถิงจือในฐานะผู้คุมการสอบจะคิดเห็นอย่างไรหลังอ่านมันแล้ว แต่ความหมายที่อยู่ในคำตอบก็ควรจะตรงกับสิ่งที่อยู่ในใจของฝ่าบาทอยู่ดี

หลังจากตัดสินใจได้แล้ว หลิวเหิงจึงหลับตาลงนั่งสมาธิ คิดร่างคำตอบในใจ

ตอนนี้เขาไม่ได้สนใจผู้คุมการสอบ เพียงทำตามนิสัยส่วนตัวที่ต้มน้ำร้อนเมื่อต้องการดื่มน้ำ เข้าห้องน้ำเมื่ออยากเข้าห้องน้ำ และเริ่มกินอาหารเมื่อท้องหิว

อาหารที่นี่รสชาติดีกว่าที่เตรียมมากินเองในห้องสอบครั้งก่อนมาก อย่างน้อยก็มีครบทั้งเนื้อสัตว์และผัก เมื่อกินแล้วก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นอาหารปรุงสุกใหม่

อีกทั้งเขายังไม่ต้องกังวลเรื่องความสะอาดของอาหารด้วย เป็นไปได้ว่าผู้คุมสอบทุกคนจะกลัวว่า หากตนกินของที่ไม่สะอาดจนท้องร่วง คนเดือดร้อนจะเป็นพวกเขาแทน

ดังนั้นก่อนที่อาหารจะมาถึงหลิวเหิง ใต้เท้าสวีจึงส่งสัญญาณให้ราชองครักษ์ตรวจสอบอาหารก่อน เพราะกลัวจะมีปัญหาเกิดขึ้น

หลังจากที่หลิวเหิงกินอาหารเรียบร้อยแล้ว เขาก็เรอออกมาเบา ๆ จากนั้นก็เริ่มเขียนโครงร่างของคำตอบลงไปในกระดาษ จากนั้นก็ขอตัวไปนอน

เนื่องจากร่างกายยังไม่หายดีนัก ชายหนุ่มจึงไม่กล้านอนดึก

ใต้เท้าสวีเฝ้าดูหลิวเหิงเตรียมเข้านอนอย่างเชื่องช้า อีกทั้งยังถามหาน้ำร้อนเพื่อแช่เท้า …ให้ตายเถอะ! เขาที่เป็นผู้คุมการสอบยังไม่ได้รับการดูแลที่ดีเช่นนี้ด้วยซ้ำ!