ทะลุมิติยุค 70 กลายเป็นมารดาของหนูน้อยนำโชค - บทที่ 563 จีหลี่พูดอะไรก็ถูกไปหมด
บทที่ 563 จีหลี่พูดอะไรก็ถูกไปหมด
เช้าวันรุ่งขึ้น เหยียนเหอยื่นคำร้องขอย้ายงาน ฉินต้าซานก็อนุมัติในทันที
เสี่ยวจ้าวถือรายงานกลับมาบอกเหยียนเหอว่า “เขาอนุมัติแล้ว”
เหยียนเหอเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วถามว่า “เขาพูดอะไรไหม?”
“ถามว่านายจะไปเมื่อไหร่?”
ทำเอาเหยียนเหอรู้สึกอยากร้องไห้อีกครั้ง
เสี่ยวจ้าวพูดอย่างเก้อเขินว่า “เอ่อ… ถึงฉันจะมาทำงานที่นี่ไม่นาน แต่ฉันก็รู้ว่านิสัยของหัวหน้าฉินเป็นแบบนี้แหละ”
เหยียนเหอสูดจมูก
เสี่ยวจ้าวฝืนใจปลอบเขาต่อไป
“ถึงแม้ว่าหัวหน้าฉินจะเก่งกาจและมีผลงานมากมาย แต่นายไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่หรอกนะ นายจบมาสูง ไปพัฒนาตัวเองในเมืองใหญ่น่าจะดีกว่า…”
พอพูดแบบนี้ออกไปเหยียนเหอก็เริ่มร้องไห้ทันที
“นิติเวชเหยียนอยู่ไหม?” น้ำเสียงเย็นชาดังขึ้นอย่างกะทันหัน
เหยียนเหอสะดุ้งโหยง น้ำตาหยุดไหลในทันที
เสี่ยวจ้าวหันกลับไปมอง เห็นจีหลี่เดินเข้ามา หัวใจของเขาพลันเต้นแรง
จีหลี่เป็นสาวงามมากเสน่ห์ และดูเหมือนเธอจะไม่รู้ตัวว่าทุกการเคลื่อนไหวของเธอแฝงไปด้วยความสง่างาม
ทำให้ดึงดูดใจคนอื่นได้เป็นอย่างดี
เหยียนเหอถึงกับพูดติดอ่าง “กวา… กวา กวา กวา…”
เสี่ยวจ้าวต่อประโยคให้ทันที “กวา กวาจีหลี่?”
เหยียนเหออับอายจนหน้าแดง จ้องเขาด้วยสายตาดุดัน
กวาจีหลี่เดินมาหา แล้วดึงเก้าอี้มานั่งลงตรงหน้าเขา
“อาอวี้บอกว่านายอารมณ์ไม่ค่อยดี เลยให้ฉันมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น”
เหยียนเหอ “หืม? อะไรนะ? อาอวี้?”
กวาจีหลี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เสี่ยวจ้าวรีบตีเขา “รองไป๋น่ะ!”
เหยียนเหอพูด “อ๋อ ใช่ ๆ ใช่ ครับ!”
ผ่านไปสักครู่ใบหน้าของเขาก็แดงก่ำ
เสี่ยวจ้าวรู้สึกอับอายแทนเขาจริง ๆ!
จีหลี่เป็นคนที่ธุระรัดตัว วันนี้เธอมาดูว่าเด็กคนนี้เป็นอย่างไรบ้างตามคำขอของไป๋อวี้
เธอไม่มีเวลาอยู่นานนัก พอเห็นในมือของเหยียนเหอมีกระดาษแผ่นหนึ่ง จึงดึงมาดูทันที
เหยียนเหอก็ไม่ทันได้ห้าม
“นายจะย้ายงานเหรอ?”
เหยียนเหอก้มหน้า “หัวหน้าฉินบอกว่า เขาไม่ได้คาดหวังอะไรกับผมอยู่แล้ว”
“เขาจะคาดหวังอะไรกับนายได้? นายก็แค่คนหนุ่มธรรมดา ๆ คนหนึ่ง เพิ่งเริ่มเรียนรู้งาน ขอแค่ไม่ก่อเรื่องก็ดีแล้ว”
เหยียนเหอ “…”
จีหลี่เห็นสีหน้าของเขา ดูเหมือนเขายังรับไม่ได้ที่ถูกบอกว่าเป็นแค่คนธรรมดา
เธอขมวดคิ้ว “นายเข้าใจผิดเกี่ยวกับตัวเองหรือเปล่า?”
เหยียนเหอตกใจ “ไม่ ไม่มีครับ”
จีหลี่วางจดหมายย้ายงานลงบนมือของเขา “ฉันเห็นว่านายเป็นคนมีแววดี ฝึกฝนสักหนึ่งหรือสองปีก็น่าจะพัฒนาขึ้นมาได้แล้ว”
เหยียนเหอรู้สึกกระวนกระวายขึ้นมาทันที
จีหลี่ “นายคงไม่ได้คิดว่าพอมาถึงก็จะสามารถฆ่าฟันได้ทั่วทิศหรอกนะ?”
ช่าง… แทงใจดำทุกคำพูด ทั้งรวดเร็วและแม่นยำทีเดียว!
“ได้ยินว่านายร้องไห้ด้วยเหรอ?”
เหยียนเหอหันขวับไปมองเสี่ยวจ้าว
เสี่ยวจ้าวรีบพูดว่า “ฉันไม่ได้พูดนะ!”
จีหลี่พูดว่า “อาอวี้เป็นคนพูด”
เหยียนเหอ “…”
จีหลี่พูดต่อ “คนหนุ่มร้องไห้น้ำมูกไหลไม่ใช่เรื่องน่าอายอะไร แต่ที่ดีที่สุดคือควรจะสู้ต่อไป นายลองคิดทบทวนดูอีกทีเถอะ”
เหยียนเหอรู้สึกอยากพูดขึ้นมาทันทีว่า “รองไป๋หมายความว่ายังไงครับ?”
ทำไมถึงเรียกจีหลี่มาล่ะ?
จีหลี่ขมวดคิ้วอีกครั้ง “หมายความว่าอะไร? นายมีปัญหาอะไรกับอาอวี้หรือไง?”
“ไม่ใช่ ไม่ใช่ ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น” เหยียนเหอรู้สึกจนปัญญา “แค่รู้สึกว่า หัวหน้าฉินดูเหมือนไม่ต้องการผม”
ไม่งั้นคงไม่อนุมัติในทันทีหรอก?
จีหลี่ส่งเสียง “จุ๊ ๆ” เบา ๆ
“นายสมองไม่ดีหรือไง?”
เหยียนเหอ “…หา?”
“นายยังหนุ่ม มาที่ฉินเจียถุนเพื่อฝึกฝนและเรียนรู้ แต่กลับคิดว่าเขาต้องการนายหรือไม่งั้นเหรอ? นายควรคิดมากกว่าว่านายต้องการเขาหรือว่าต้องการฉินเจียถุนหรือเปล่า?”
จีหลี่มองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า “ฉันรู้ว่านายเป็นคนมีความสามารถ มีที่ให้เลือกมากมาย นายลองคิดให้ดี ๆ เถอะ”
เธอรู้สึกว่าพูดมาถึงตรงนี้ถือว่าพยายามเต็มที่แล้ว จึงลุกขึ้นเดินจากไป
เสี่ยวจ้าวเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “โอ้ ปกติเธอชอบพูดจาแบบนี้แหละ นายอย่าไปใส่ใจเลย”
เหยียนเหอเงียบไปสักพัก ก่อนจะพูดว่า “เธอพูดถูก ทัศนคติของฉันผิดไป”
แท้จริงแล้ว… เขาก็มาเพื่อเรียนรู้เช่นกัน
ถ้าพิจารณาจากมุมมองนี้ ไม่มีที่ไหนเหมาะสมไปกว่าฉินเจียถุนอีกแล้ว
เสี่ยวจ้าวพูดว่า “เอ๊ะ? นายไม่โกรธเหรอ?”
“จะโกรธทำไมล่ะ? สหายกวาจีหลี่พูดอะไรก็ถูกทั้งนั้นแหละ”
…
ตอนกลางคืนฉินต้าซานกลับบ้านด้วยสีหน้างุนงง
เขาบ่นกับไป๋อวี้ว่า “นิติเวชคนนั้นเป็นโรคอะไรหรือเปล่า?”
ไป๋อวี้กำลังเปลี่ยนผ้าอ้อมให้เสี่ยวเหมียวอยู่
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอก็ถามว่า “อะไรนะ?”
“บ่ายนี้เขาอ้อนวอนขอร้องอีกแล้วว่าไม่อยากไป”
“ถ้าไม่อยากไปก็ให้อยู่ต่อสิ”
“ไม่ได้! ถึงเขาพอจะมีพรสวรรค์บ้าง แต่สภาพจิตใจแย่สุด ๆ ถ้าให้อยู่ต่อก็จะเป็นภาระ!”
ไป๋อวี้พูดอย่างจนปัญญา “ให้โอกาสเขาฝึกฝนหน่อยสิ”
ฉินต้าซานยังไม่เห็นด้วย “ที่เขามาฉินเจียถุน ฉันสงสัยว่าเขามาเพื่อตามจีบจีหลี่”
“พูดเหลวไหล เขาจะรู้ได้ยังไงว่าจีหลี่อยู่ที่นี่?”
พูดถึงตรงนี้ ไป๋อวี้นึกขึ้นได้ว่าเธอยังไม่ได้ถามจีหลี่เลยว่าเรื่องระหว่างอีกฝ่ายกับเหยียนเหอเป็นอย่างไร
แต่เธอก็ดึงความสนใจกลับมาที่เรื่องเดิมก่อน
“เด็กคนนี้มีความสามารถ” ไป๋อวี้กล่าว “ลองดูเขาไปก่อนเถอะ”
ฉินต้าซานไม่เห็นด้วย “ฉันรู้ว่าเธอหมายถึงเขามีทักษะ แค่ปรับทัศนคติให้ดีก็พอ แต่ฉันเห็นคนมาไม่น้อย เขารับไม่ไหวหรอก”
บางคนไม่สามารถปรับทัศนคติได้ตลอดชีวิต
แต่ไป๋อวี้ยังคงฝันหวาน “ลองดูก็ไม่เสียหายสักหน่อย”
ฉินต้าซานกล่าวอย่างจนใจ “ก็ได้”
พูดพลางเดินไปยกเสี่ยวหยาขึ้นมา… หมายถึงยกขาเสี่ยวหยาขึ้นมาจริง ๆ จนเด็กทารกห้อยต่องแต่ง
ไป๋อวี้โกรธมาก “ฉินต้าซาน!”
ฉินต้าซานหัวเราะ “ตกใจอะไรนักหนา? ดูสิ ลูกชายของเรากำลังหัวเราะอยู่ด้วยนะ”
เสี่ยวหยามีความสุขจริง ๆ เขาเตะขาไปมาอย่างบ้าคลั่ง
ขณะนั้นฉินเสี่ยวกั่วแอบฟังพวกเขาคุยกันอยู่ พอวันรุ่งขึ้นเธอจึงพาเอ่อร์เติ้งไปห้องทำงานของนิติเวชที่สถานีตำรวจท้องที่
จดหมายขอย้ายงานของเหยียนเหอนั้น ฉินต้าซานยังไม่ได้เรียกคืน
เขานั่งอย่างกระวนกระวายอยู่ตรงนั้น แล้วเห็นเด็กน้อยสองคนวิ่งเข้ามา
ฉินเสี่ยวกั่วพูดว่า “นี่! ทำไมนายยังไม่ทำงานอีก!”
เหยียนเหอ “…หา?”
เอ่อร์เติ้งปีนขึ้นไปบนม้านั่งอีกด้านหนึ่ง สำรวจอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า พลางจ้องเขาเขม็ง
“ช่างไร้ประโยชน์จริง ๆ ขี่ล่อก็ไม่เป็น แถมยังขี้เกียจขนาดนี้”
เหยียนเหอรีบพูดว่า “ไม่ใช่นะ อาไม่ได้ขี้เกียจหรอก จะเริ่มทำงานเดี๋ยวนี้แหละ”
พูดจบ เขาก็รีบเปิดสมุดทันที โดยมีเด็กน้อยทั้งสองกำลังเล่นซุกซนอยู่ข้าง ๆ
ผ่านไปสักครู่ฉินต้าซานก็เดินเข้ามา
เหยียนเหอกำลังยุ่งอยู่กับการจัดเรียงเอกสาร พอสังเกตเห็นเขา คนขาเป๋คนหนึ่งก็ตกใจจนเกือบจะลุกขึ้นยืนทันที
“หัว… หัวหน้าฉิน…”
ฉินเสี่ยวกั่วและเอ่อร์เติ้งหัวเราะชอบใจแล้ววิ่งออกไปทันที
สีหน้าของฉินต้าซานดูผ่อนคลายลงบ้าง
ความจริงแล้วเหยียนเหอไม่รู้ว่าฉินเสี่ยวกั่วและเอ่อร์เติ้งได้ช่วยเขาไว้
ถ้าวันนี้ฉินต้าซานมาแล้วเห็นเขานั่งเหม่อลอยอยู่ตรงนั้นอีก แม้จะไม่ถึงขั้นไล่เขาออกทันที แต่คงต้องโดนด่าสักยก
“เข้ามาสิ เรามาคุยกันเรื่องคำขอย้ายงานของนายหน่อย”
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
06NOJ2OS
เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถนำมากรอกเพื่อรับเหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoybook
ไปที่โปรไฟล์ >> รหัสแลกรับ >> ใส่โค๊ดที่ได้ (ตัวพิมพ์ใหญ่)
ลุ้นรับเหรียญสูงสุด 100 เหรียญ ตั้งแต่วันนี้ – 30 ตุลาคม
ด่วน! ใครใช้โค๊ดก่อน ได้เหรียญก่อนนะ
Comments for chapter "บทที่ 563 จีหลี่พูดอะไรก็ถูกไปหมด"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
