ทะลุมิติยุค 70 กลายเป็นมารดาของหนูน้อยนำโชค - บทที่ 556 ถูกจับตามอง

บทที่ 556 ถูกจับตามอง

ในท้องถิ่นนี้ยังไม่เคยมีกรณีที่นำศพกลับมาพร้อมกับดินโคลนเลย อีกทั้งยังใช้รถบรรทุกไปลากมาอีก…

ความจริงพิสูจน์แล้วว่าแม่ของหวังเถี่ยเซิงไม่ใช่กรณีเดียว เมื่อคนจำนวนมากเห็นศพนั้นในชั่วขณะแรกก็คิดว่าเป็นเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ

ด้วยความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ซับซ้อนของหัวหน้าทู่เหมียว ข่าวใหญ่ยังคงบานปลายต่อไป

ไป๋อวี้พาคนมาถึงที่เกิดเหตุ เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้เลยได้แต่ปล่อยให้พวกเขาถ่ายรูปกัน

เธอยังพูดกับนักข่าวเหล่านั้นอย่างสุภาพว่า “ทุกคนเหนื่อยกันมากแล้ว เมื่อเสร็จงานแล้วไปกินหมูย่างเตาโบราณกันเถอะ ฉันจะเลี้ยงเอง”

มีคนตะโกนดังลั่นว่า “รองไป๋ใจกว้างจริง ๆ!”

ไป๋อวี้ก็ได้แต่ยิ้ม ๆ

เยี่ยนอี้หลานขมวดคิ้วพูดว่า “พี่สะใภ้จะให้จัดคนไปดูแลพวกเขาไหมคะ? จะได้กำชับไม่ให้พวกเขาพูดเรื่องเหลวไหล?”

ไป๋อวี้พูดว่า “มันจะมีประโยชน์อะไร? ไม่ใช่ว่ามีแค่สำนักข่าวเดียวที่มาสักหน่อย ถึงอย่างไรพวกเขาก็ต้องกลับไปเขียนข่าวอยู่ดี”

ตอนนี้กระแสสังคมไม่สามารถควบคุมได้แล้ว เพราะทุกคนต่างแข่งกันนำเสนอข่าว แต่ถ้าเราไม่เขียนเอง แล้วปล่อยให้คนอื่นเขียน นั่นไม่ใช่เรื่องน่าเศร้าหรอกหรือ?

เยี่ยนอี้หลานพูดอย่างโกรธเคือง “แล้วทำไมยังต้องเลี้ยงข้าวพวกเขาด้วยละ!”

ไป๋อวี้ตบไหล่เธอเบา ๆ เป็นเชิงเตือนอีกฝ่ายให้ใจเย็น

ตอนนั้นฉินต้าซานเดินเข้ามา แต่ยังไม่กล้าเข้าใกล้ไป๋อวี้

ไป๋อวี้ถามว่า “เป็นยังไงบ้าง?”

ฉินต้าซานตอบว่า “ไม่ค่อยดีเท่าไหร่”

ไป๋อวี้พูดว่า “ในเมื่อเอาศพกลับมาแล้วก็เอานักศึกษาอัจฉริยะของพวกเราออกมาสิ ขาพิการไม่ได้หมายความว่าสมองพิการนี่”

ในตอนนั้นหวงเสี่ยวอวี่วิ่งรีบร้อนเข้ามา “พี่สะใภ้ คนจากอำเภอมาแล้ว แถมยังมีจ้าวถวนเจี๋ยมาด้วย!”

ไป๋อวี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ได้ เดี๋ยวฉันจะจัดการเอง พวกนายอย่าเสียเวลาทำงานเลย”

ฉินต้าซานมองดูแล้วพูดกับไป๋อวี้ว่า “เธอจะไหวเหรอ? ให้ฉันไปด้วยไหม?”

ไป๋อวี้เบ้ปาก “ฉันกลัวเขาด้วยหรือ?”

ฉินต้าซานขมวดคิ้ว “งั้นฉันจะไปตำบลทู่เหมียวสักหน่อย”

การหาจุดเริ่มต้นจากศพคงไม่ค่อยได้ผล เขาจึงตัดสินใจไปสืบสวนความสัมพันธ์ทางสังคมของเหล่าเฉินก่อนที่เขาจะเสียชีวิตให้เร็วที่สุด

ไป๋อวี้รู้สึกกังวลเล็กน้อย “นายไม่ได้นอนทั้งคืนแล้วนะ”

ฉินต้าซานพูดว่า “ยิ่งเร่งคดีนี้ให้จบเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี ไม่เป็นไรหรอก เธอไปจัดการธุระของเธอเถอะ”

พูดจบเขาก็จะเดินจากไป

“สามี!” ไป๋อวี้ตะโกนเรียกเขาอย่างกะทันหัน

ฉินต้าซานหันหลังกลับมาด้วยท่าทางงุนงง

ทันใดนั้นไป๋อวี้ก็วิ่งเข้ามาและกระโดดเข้าสู่อ้อมกอดของเขาทันที

ฉินต้าซานตกใจ “ทำอะไรน่ะ?”

ไป๋อวี้ไม่รังเกียจที่ตัวเขาสกปรกเหรอ?

ไป๋อวี้อดใจไม่ไหว จูบเขาต่อหน้าคนมากมาย แล้วหันหลังวิ่งหนีไปทันที

ฉินต้าซาน “…”

หลี่เถียนยุแหย่อยู่ข้าง ๆ “พี่ต้าซานครับ…”

ฉินต้าซานหันกลับมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย “มีอะไร?”

หลี่เถียน “…”

เขาแค่อยากจะแซวเล่นเท่านั้นเอง ถึงอย่างไรสามีภรรยาคู่นี้ก็ดูสุขุมมากเมื่ออยู่ข้างนอก

ในตำบลมีคู่สามีภรรยาหนุ่มสาวที่แสดงความรักกันอย่างเปิดเผยไม่น้อย แต่สำหรับพวกเขาสองคนนี่เป็นครั้งแรก แต่หัวหน้าของเขากลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย…

“คิดอะไรเพ้อเจ้อ? ทำงานของตัวเองให้ดีเถอะ!” ฉินต้าซานด่าเขา

“…ครับ!”

จากนั้นฉินต้าซานก็เดินออกไปอย่างเก้ ๆ กัง ๆ

หลี่เถียน “???”

…

ไป๋อวี้กลับมาที่สำนักงานและต้อนรับคณะจากอำเภอ

จ้าวถวนเจี๋ยรู้สึกภูมิใจมาก “รองหัวหน้าไป๋ ตามคำสั่งของมณฑล พวกเราต้องขอตรวจสอบสถานะทางการเงินของคุณและหัวหน้าจ้าว”

ไป๋อวี้รู้สึกโกรธและกังวลใจมาก เพราะจ้าวถวนเจี๋ยมีเรื่องบาดหมางกับพวกเขา แน่นอนว่าต้องจับผิดพวกเขาแน่นอน!

เธอไม่กลัวการตรวจสอบ เพราะเธอระมัดระวังทุกอย่างอยู่แล้ว

แต่เหล่าจ้าว… เขาอาจจะไม่ละเอียดรอบคอบเท่าไหร่ ถึงเวลาอาจจะโดนใส่ร้ายทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรผิด

อย่างไรก็ตาม ไป๋อวี้ยังคงนั่งนิ่ง “ขอบคุณที่ลำบากนะคะ ฉันทำงานด้านเศรษฐกิจ ขอเสนอให้เริ่มตรวจสอบจากฉันก่อน ฉันจะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่ค่ะ”

จ้าวถวนเจี๋ยงุนงงไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “ได้ งั้นพวกเราจะไม่เกรงใจแล้วนะ”

ไป๋อวี้พยักหน้า “ไม่ต้องเกรงใจหรอก”

ที่จริงแล้วคนที่นำหน้าในครั้งนี้คือ หัวหน้าต่งจากคณะกรรมการตรวจสอบวินัยของอำเภอ และหัวหน้าเฉินจากสำนักสันติบาลอำเภอ

พวกเขาทั้งหมดมองไป๋อวี้ด้วยสายตารู้สึกผิดเล็กน้อย เพราะว่าฉินต้าซานมีความสัมพันธ์ที่ดีกับพวกเขา

แต่ตอนนี้จ้าวถวนเจี๋ย เลขาของที่ปรึกษาด้านเศรษฐกิจ กลับมาเป็นตัวเอกแทน…

นี่เป็นการกระทำที่ไม่ค่อยเหมาะสมนัก แต่ก็ห้ามเขาไม่ได้

ขณะนั้นไป๋อวี้ให้เยี่ยนอี้หลานไปชงชา

จ้าวถวนเจี๋ยเตรียมตัวมาอย่างดีจริง ๆ “รองไป๋ ผมได้ยินมาว่าคุณซื้อบ้านเก่ามาหลังหนึ่งใช่ไหมครับ?”

ไป๋อวี้พยักหน้า “ใช่ค่ะ นั่นคือบ้านบรรพบุรุษของครอบครัวเรา”

จ้าวถวนเจี๋ยพูดอย่างจริงจังทันที “นั่นไม่ใช่บ้านของครอบครัวคุณแล้ว แต่เป็นบ้านเก่าที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์และโบราณคดี! คุณกำลังใช้ตำแหน่งของตัวเองในการฉวยโอกาส!”

หัวหน้าต่งรีบพูดแก้ต่างให้ “เพื่อนร่วมงานไป๋อวี้ คุณดำเนินการตามขั้นตอนปกติและจ่ายเงินแล้วใช่ไหม?”

จ้าวถวนเจี๋ยชำเลืองมองไปแล้วพูดว่า “นั่นแหละที่ผมบอกว่าคุณกำลังใช้ตำแหน่งไปซื้อของถูก! บ้านโบราณแบบนั้นจ่ายไปเท่าไหร่ล่ะ? หนึ่งร้อยหรือสองร้อย? ผมบอกคุณเลยนะ บ้านหลังนั้นมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์นะ!”

หัวหน้าต่งขมวดคิ้ว

บ้านผุพังหลังนั้นเขาก็รู้จักดี มีคนบอกว่ามีผีสิง ถูกทิ้งร้างมาหลายสิบปีแล้ว!

เขามองไปที่ไป๋อวี้แล้วเตือนเธอว่า “เธอทำเอกสารครบถ้วนแล้วเหรอ?”

ไป๋อวี้ตอบว่า “ครบถ้วนแล้ว อี้หลาน รบกวนเธอไปหยิบเอกสารมาให้ฉันหน่อย”

เยี่ยนอี้หลานรีบไปทันที

ไป๋อวี้ส่งเอกสารให้พวกเขา

หัวหน้าต่งเริ่มโมโหแล้วคว้าเอกสารมาดูอย่างรวดเร็ว เขาดูแล้วก็หัวเราะ “สหายไป๋อวี้ซื้อบ้านเก่าหลังนั้นไปตั้งหกพันหยวนเชียว!”

จ้าวถวนเจี๋ยงงงัน เป็นไปไม่ได้ เธอเป็นคนโง่หรือไง?! ซื้อบ้านหลังนั้นไปหกพัน!

เขารีบคว้าเอกสารมาดูทันที พอเห็นก็พบว่าในใบเสร็จเป็นจำนวนเงินหกพันจริง ๆ!

“…นี่คุณทำบัญชีปลอมเองใช่ไหม!”

ไป๋อวี้พูดด้วยสีหน้าบึ้งตึง “ถ้าคุณพูดเหลวไหลอีก ฉันจะไปแจ้งความนะ”

จ้าวถวนเจี๋ยขมวดคิ้ว “คุณจะไม่ให้ความร่วมมือในการสอบสวนหรือ?”

“การสอบสวนควรตั้งอยู่บนพื้นฐานของการเคารพซึ่งกันและกัน ไม่ใช่เริ่มต้นด้วยการตั้งข้อสันนิษฐานว่าฉันมีความผิด อย่างไรก็ตามฉันเข้าใจคุณนะ เพราะคุณไม่ใช่มืออาชีพด้านการตรวจสอบวินัย”

หัวหน้าต่งห้ามจ้าวถวนเจี๋ย “เลขาจ้าว เรื่องที่ต้องใช้ความเชี่ยวชาญ ควรมอบให้ผู้เชี่ยวชาญจัดการดีกว่านะ?”

ไป๋อวี้เสริม “ไม่เช่นนั้นความรับผิดชอบทั้งหมดจะตกอยู่กับเลขาจ้าวคนเดียว ถ้าฉันไปฟ้องศาลข้อหาทำลายชื่อเสียงส่วนบุคคล เลขาจ้าวต้องรับผิดชอบเอง!”

จ้าวถวนเจี๋ยพูดอย่างเจ้าเล่ห์ “ผมมาเพื่อช่วยในการสอบสวนเท่านั้น”

หัวหน้าต่งจ้องเขาอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย

เขาไม่สะทกสะท้าน ยังข่มขู่ไป๋อวี้ว่า “ต่อไปหัวหน้าต่งจะเป็นคนถามคำถาม คุณควรให้ความร่วมมือในการสอบสวนให้ดี ผมจะคอยจับตาดูอยู่ตลอด”

พูดจบเขาก็ส่งเอกสารที่จัดเตรียมไว้ให้กับหัวหน้าต่ง

นั่นหมายความว่าตอนนี้เขาไม่ต้องรับผิดชอบอะไร แต่เขาจะคอยจับตาดูอยู่ข้าง ๆ

ไม่ว่าจะเป็นหัวหน้าต่งหรือไป๋อวี้ เพียงทำตามแนวคิดของเขาอย่างซื่อสัตย์จะดีที่สุด

หัวหน้าต่งยิ่งรู้สึกโมโหมากขึ้น แต่เขายังคงพลิกดูเอกสารต่อ พลางถามไป๋อวี้ว่า “สหายไป๋อวี้ พวกเราต่างได้ยินมาว่าฉินเจียถุนมีศักยภาพและได้รับเงินลงทุนจำนวนมหาศาล แต่แหล่งที่มาของเงินลงทุนของพวกคุณยังไม่เคยรายงานขึ้นมาเลย”

ไป๋อวี้ตอบว่า “ท่านผู้นั้นไม่ประสงค์จะเปิดเผยชื่อ แต่ข้อมูลพื้นฐานของเขา พวกเราได้รายงานอย่างละเอียดไปยังอำเภอแล้วค่ะ”

จ้าวถวนเจี๋ยรีบพูดทันทีว่า “แบบนั้นจะได้อย่างไร?! พวกคุณกล้าใช้เงินที่ไม่รู้ที่มาที่ไปด้วยหรือ? ทำไมเขาถึงต้องลงทุนกับพวกคุณ? แถมยังเป็นการขุดเหมืองทองอีก! คุณรู้หรือเปล่าว่าตอนนี้มีคนฟอกเงินกันมากแค่ไหน?!”