สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 500 เสิ่นชิงถูกระเบิดตาย

บทที่ 500 เสิ่นชิงถูกระเบิดตาย

ฮวาเสอ “หัวหน้า ขอเงินจากผู้ว่าจ้างให้มากหน่อย ไม่งั้นพวกพี่น้องออกจากคุกมาก็ไม่มีที่ไป ถ้าพวกพี่น้องเกิดตายขึ้นมา ครอบครัวจะได้มีเงินแบ่งกันมากหน่อย”

ตู๋หยาพยักหน้าหนักแน่น “ไม่ต้องห่วง พอฉันได้เงินมา จะโอนเข้าบัญชีต่างประเทศของพวกนายทันที”

เมื่อได้ยินคำนั้น ฮวาเสอก็รู้สึกโล่งอก

เขาถอดเสื้อผ้าออก ใช้กิ่งไม้ชูขึ้นสูง แล้วตะโกนเป็นภาษาจีนว่า “ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! มีคนอยู่ตรงนี้!”

ฮวาเสอและอีกห้าคนติดอยู่บนหน้าผา ตอนนี้ลมตะวันตกเฉียงใต้กำลังพัดแรง ไฟลุกลามมาถึงเท้าพวกเขาในพริบตา

เปลวไฟพวยพุ่งขึ้นมา สร้างกำแพงไฟตรงหน้าพวกเขา แม้ยังไม่ได้สัมผัสเปลวไฟ แต่คลื่นความร้อนก็ทำให้ผิวหนังลอกไปชั้นหนึ่งแล้ว

น้ำบนผิวระเหยในทันที ผิวหนังแสบร้อนราวกับถูกเข็มนับหมื่นเล่มทิ่มแทง

“อ๊า ช่วยด้วย!”

คนพวกนี้โบกเสื้อสีขาว พวกเขาต้องการให้นักดับเพลิงช่วยพาออกไป

ไม่นาน หน่วยดับเพลิงก็เห็นเงาคนบนหน้าผา

เมื่อเห็นสถานการณ์ หัวหน้าหน่วยดับเพลิงจึงสั่งการช่วยเหลือทันที

“เดี๋ยวก่อน! อย่าไป!”

ทันใดนั้น มีร่างหนึ่งขวางหน้าหัวหน้าหน่วยดับเพลิงไว้

เขามองดูอย่างถี่ถ้วน พบว่าเป็นเซี่ยเฉิงอวิ๋น

เพราะความสัมพันธ์กับเซี่ยจือจาง ทำให้เซี่ยเฉิงอวิ๋นมีอิทธิพลในเมืองเจียง ไม่มีใครในเมืองที่ไม่รู้จักเขา

หัวหน้าหน่วยดับเพลิงตกตะลึง “เซี่ยเฉิงอวิ๋น! ทำไมคุณมาอยู่ที่นี่?”

เซี่ยเฉิงอวิ๋นหยุดชั่วครู่แล้วพูดว่า “ตอนเกิดเหตุ ผมอยู่แถวนี้พอดี เลยรีบมาช่วย”

หัวหน้าหน่วยดับเพลิงโบกมือไปมา “เซี่ยเฉิงอวิ๋น ที่นี่ไม่ต้องการความช่วยเหลือจากคุณ คุณรีบลงเขาไปเถอะ นายกเทศมนตรีกำลังตามหาคุณ เขาเป็นห่วงคุณแทบแย่”

พูดจบ หัวหน้าหน่วยดับเพลิงก็หันหลัง นำลูกน้องพุ่งขึ้นหน้าผาไปช่วยคน

เซี่ยเฉิงอวิ๋นรีบดึงตัวหัวหน้าหน่วยดับเพลิงไว้ “เดี๋ยวก่อน พวกนั้นไม่ใช่คนของเรา พวกเขาเป็นโจร!”

ตอนนี้ไฟกำลังลุกไหม้รุนแรง ไฟป่าโหมกระหน่ำ ถ้าบุกเข้าไปช่วยคนตอนนี้ เก้าในสิบส่วนจะถูกไฟกลืนกิน

เซี่ยเฉิงอวิ๋นหันไปมองพวกนักดับเพลิง

ใบหน้าของพวกเขายังดูเยาว์วัย ดูท่าคงเพิ่งเรียนจบมาไม่นาน

เซี่ยเฉิงอวิ๋นมองหัวหน้าหน่วยดับเพลิงอย่างจริงจังพลางพูดว่า “ตอนนี้ไปไม่ได้ ไฟตรงนั้นแรงเกินไป ผมว่า การเอาชีวิตไปเสี่ยงเพื่อช่วยพวกเขา มันไม่คุ้มค่าเลย”

“ช่วยด้วย! ช่วยพวกเราด้วย! พวกเรายอมแพ้แล้ว พวกเรายอมรับผิด!”

บนยอดหน้าผา ผู้ร้ายสี่ห้าคนตะโกนขอความช่วยเหลือ พวกเขากลัวว่านักดับเพลิงด้านล่างจะไม่ได้ยิน จึงใช้เครื่องขยายเสียงจากโทรศัพท์มือถือ

หัวหน้าหน่วยดับเพลิงหันมาทำหน้าเคร่งใส่เซี่ยเฉิงอวิ๋น “คุณได้ยินไหม! พวกเขากำลังขอความช่วยเหลือ ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นใคร ถ้าต้องการความช่วยเหลือ พวกเราต้องไปช่วย นี่คือหน้าที่ของนักดับเพลิง!”

เซี่ยเฉิงอวิ๋นก็โมโหเช่นกัน เขากำหมัดแน่น กัดฟันพูดว่า “ถ้าเป็นการช่วยประชาชนทั่วไป ผมไม่มีอะไรจะพูด แต่พวกคุณจะไปช่วยคนชั่ว พวกเขาจุดไฟเผาภูเขา ถ้าถูกไฟคลอกตายก็สมควรแล้ว!”

เซี่ยเฉิงอวิ๋นชี้ไปที่นักดับเพลิงหน้าเด็กข้าง ๆ “เขายังหนุ่มมาก เขาไม่ควรเสียชีวิตเพื่อคนเลวพวกนี้!”

…

ในหุบเขา พื้นดินไหม้เกรียมไปทั่ว ต้นไม้มากมายถูกเผาจนเป็นเถ้าถ่าน

ที่ช่องเขาเสี่ยวเหมย มีก้อนหินขนาดใหญ่พังทลายกระจัดกระจาย ที่นี่เคยเกิดการระเบิดครั้งใหญ่

สาเหตุของการระเบิดคือท่อส่งก๊าซธรรมชาติถูกทำให้ระเบิดโดยเจตนาร้าย

พลังของก๊าซธรรมชาตินั้นมหาศาล ระเบิดธรรมดา ๆ ไม่อาจเทียบได้

ท่อก๊าซธรรมชาติระเบิดทั้งหมด ทำให้ภูเขาทะลุเป็นรู

ใต้ซากหินมีรถสีดำคันหนึ่งถูกบีบอัดจนผิดรูป

กระจกกันลมของรถแตกหมดแล้ว ตัวถังรถบิดเบี้ยวผิดรูปทั้งคัน

แม้จะเป็นรถหุ้มเกราะ การรอดพ้นจากการระเบิดครั้งนั้นก็ต้องแลกมาด้วยราคาแพง

จริง ๆ แล้วการระเบิดครั้งนี้ ทั้งสองฝ่ายไม่มีใครคาดคิดมาก่อน

ตอนแรก เสิ่นชิงเข้าไปในภูเขาเสี่ยวเหมย กลุ่มของตู๋หยากำลังจะโจมตี แต่พวกเขายังไม่ทันได้ยิงสักนัด ก็ถูกตำรวจที่ซุ่มอยู่ในภูเขาเสี่ยวเหมยจับได้

ทุกการเคลื่อนไหวของทหารรับจ้าง ล้วนอยู่ในสายตาของเสิ่นชิง

เดิมทีทุกอย่างดำเนินไปด้วยดี แต่ก็มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น

ระหว่างการนำตัวทหารรับจ้างกลับ มีสมาชิกพอยเซินแฟ็งสองคนได้ทำร้ายเจ้าหน้าที่ตำรวจที่คุมตัวจนได้รับบาดเจ็บแล้วหนีไป

หนึ่งในนั้นคือตู๋หยา เขาบังเอิญวิ่งไปที่หุบเขาและพบท่อก๊าซธรรมชาติ