สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 490 ใครพูดแทรกคนนั้นเป็นลูกหมา

บทที่ 490 ใครพูดแทรกคนนั้นเป็นลูกหมา

เค่ออวิ๋นกระแอมเบา ๆ แล้วพูดต่อว่า “ก่อนหน้าพวกเรา ยังมีคนอีกกลุ่มหนึ่งที่คอยสะกดรอยตามหวงโฮ่วเซิง พวกเขาน่าจะเป็นกลุ่มคนร้ายนั่นเอง

หลังจากเหตุการณ์นั้น หวงโฮ่วเซิงสังเกตเห็นว่ามีโดรนในหมู่บ้านเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ และมักจะวนเวียนอยู่แถวตึกที่ 18 บ่อย ๆ

หวงโฮ่วเซิงรู้สึกว่ามีคนใช้โดรนสอดแนมเขา

หลังจากนั้น เขาได้ร้องเรียนไปยังฝ่ายจัดการหมู่บ้าน บอกว่ามีคนใช้โดรนแอบดูความเป็นส่วนตัวของผู้อยู่อาศัย

ฝ่ายจัดการหมู่บ้านได้สอบถามไปทุกบ้าน แต่ก็ไม่พบผู้ที่ควบคุมโดรน

ในยามดึก หวงโฮ่วเซิงมักจะได้ยินเสียงคนเดินวนเวียนอยู่หน้าห้องของเขาบ่อย ๆ

บางครั้งยังมีคนเคาะประตูเบา ๆ แต่มักจะเคาะไปครึ่ง ๆ กลาง ๆ แล้วก็หยุด

บางครั้ง หวงโฮ่วเซิงยังได้ยินเสียงคนวางของไว้หน้าห้อง บางครั้งยังพยายามสอดของเข้ามาทางช่องประตู

หวงโฮ่วเซิงใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวงทุกวัน เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังจะเสียสติ”

เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ เสิ่นชิงแสดงสีหน้าประหลาดใจ

เธอนึกถึงสตรีมเมอร์สองคนจากห้อง 703

สตรีมเมอร์สองคนนั้นมักจะสั่งของตอนดึก และใส่ที่อยู่เป็นบ้านของหวงโฮ่วเซิง

คนที่เดินวนเวียนหน้าบ้านเขาตอนดึก น่าจะเป็นคนส่งอาหาร

แต่เสิ่นชิงอดทนไว้ ไม่ขัดจังหวะการเล่าของเค่ออวิ๋น

เค่ออวิ๋นเล่าต่อว่า “หวงโฮ่วเซิงบอกว่า หลายครั้งที่เขารวบรวมความกล้าถามคนที่อยู่หน้าประตูว่าเป็นใคร และใครส่งพวกเขามา

คนข้างนอกกลับตอบว่า เป็นคนส่งอาหาร และทางแพลตฟอร์มส่งพวกเขามา

แต่หวงโฮ่วเซิงไม่เคยสั่งอาหารเลย เขาคิดว่าคนที่อยู่หน้าประตูต้องไม่ใช่คนดีแน่ ๆ

เขาจึงยิ่งไม่กล้าเปิดประตู

ต่อมา หวงโฮ่วเซิงได้ซื้อกล้องส่องทางไกลขนาดเล็กทางออนไลน์ แอบสังเกตการณ์สถานการณ์รอบ ๆ

เขาต้องการหาคนกลุ่มที่สะกดรอยตามเขา

จากนั้นเขาก็พบพี่สวีลี่และรู้ว่าพวกเรากำลังเฝ้าดูเขาอยู่

หวงโฮ่วเซิงเคยเห็นพวกเราในโทรทัศน์และหนังสือพิมพ์ เขารู้ว่าพวกเราเป็นคนของสำนักงานอัยการ

คืนวันที่ 8 เมษายน เขาได้ติดต่อกับเพื่อนสนิท และรู้ว่าพี่เสิ่นชิงนำคนไปตรวจสอบโรงพยาบาลของตระกูลเจียง จึงยืนยันได้ว่าพวกเราไม่ได้อยู่ฝ่ายเดียวกับเจียงเฉิง

หวงโฮ่วเซิงจึงลองเสี่ยงดู ให้พี่สาวของเขามาติดต่อพวกเรา

หลังจากที่รู้ถึงสถานการณ์ของหวงโฮ่วเซิง พวกเราจึงวางแผนที่จะช่วยเขาออกมาและพาไปยังที่ปลอดภัย

วันที่ 9 เมษายน หวงโฮ่วเซิงแกล้งทำเป็นไม่สบาย พวกเราปลอมตัวเป็นหมอและพยาบาลฉุกเฉินรีบมาที่ตึก 18 ห้อง 701

ตอนนั้นพวกเราอยู่ในที่สว่าง ส่วนศัตรูอยู่ในที่มืด จึงตัดสินใจล่อให้งูออกจากรู แล้วใช้กลยุทธ์จักจั่นลอกคราบ

หลังจากที่ฉันและพี่สวีลี่เข้าไปในบ้านของหวงโฮ่วเซิงแล้ว ก็มอบเสื้อผ้าของพวกเราให้กับพี่น้องตระกูลหวงให้พวกเธอแต่งตัวเป็นคนอื่นแล้วออกไปจากที่นี่

จากนั้นพวกเราแต่งตัวเป็นพี่น้องตระกูลหวง ส่วนเจ้าหน้าที่สื่อสารเสี่ยวหลิวก็แต่งตัวเป็นหวงโฮ่วเซิง

ตอนนั้นเป็นเวลากลางคืน ท้องฟ้ามืดสลัว พวกเรากับพี่น้องตระกูลหวงมีรูปร่างคล้ายกัน พวกคนร้ายที่เห็นพวกเราเดินอยู่ข้างเปลหามก็จะเข้าใจว่า คนที่อยู่บนเปลคือหวงโฮ่วเซิง

หวงโฮ่วเซิงไม่ได้ออกจากบ้านมานานแล้ว พวกคนร้ายคงคิดว่านี่เป็นโอกาสที่หาได้ยาก คืนนี้ต้องลงมือแน่นอน

ขณะที่พวกเรากำลังดึงความสนใจของคนร้าย หวงโฮ่วเซิงที่ปลอมตัวก็แอบออกจากตึกที่พักไป

แผนการเริ่มต้นดำเนินไปอย่างราบรื่น

เมื่อพวกเราเดินมาถึงสวนในหมู่บ้าน ก็มีคนแอบย่องตามพวกเรามาจริง ๆ

จากนั้นพวกเขาก็เริ่มโจมตีพวกเรา

สิ่งเดียวที่พวกเราไม่คาดคิดคือ ฝ่ายตรงข้ามมีปืน และยังติดที่เก็บเสียงด้วย

ฝ่ายตรงข้ามมีกำลังคนมากกว่า พวกเราสู้ไม่ได้เลย

ในระหว่างต่อสู้ พวกคนร้ายพบว่าพวกเราเป็นตัวปลอม จึงรู้ว่าถูกกลอุบายล่อเสือออกจากภูเขา

พวกเขารีบกลับไปฆ่าหวงโฮ่วเซิง

ตามแผนแล้ว ตอนนั้นหวงโฮ่วเซิงควรจะหนีไปแล้ว

แต่พี่น้องตระกูลหวงไม่ยอมไป พวกเธอไม่ค่อยไว้ใจพวกเรา

พี่น้องตระกูลหวงคิดว่า ถ้าหากพวกเราเป็นพวกเดียวกับเจียงเฉิงและหวงโฮ่วเซิงหนีไม่สำเร็จ พวกเธอก็ยังสามารถแจ้งตำรวจได้

หวงโฮ่วเซิงพยายามเกลี้ยกล่อม แต่พี่น้องตระกูลหวงยืนกรานจะอยู่ หวงโฮ่วเซิงจึงต้องจากไปคนเดียว

เพราะเสียเวลาไปบ้าง หวงโฮ่วเซิงเพิ่งเดินมาถึงชั้นล่างก็ถูกคนร้ายพบตัว

หลังจากต่อสู้กันช่วงสั้น ๆ พวกเราพาหวงโฮ่วเซิงหลบเข้าไปในท่อระบายน้ำของหมู่บ้าน

พวกเราอยู่ในท่อระบายน้ำจนถึงเจ็ดโมงเช้า

เจ็ดโมงเช้าเป็นเวลาที่คนทำงานออฟฟิศไปทำงาน พวกนั้นคงไปแล้วแน่ พวกเราจึงตั้งใจจะดันฝาท่อออกไป

แต่ไม่คิดว่าฝาท่อที่ปกติเปิดได้ง่าย ๆ กลับดันไม่ออกเลย

ไม่มีทางเลือก พวกเราจึงต้องเดินตามท่อระบายน้ำต่อไปเรื่อย ๆ

ผลสุดท้ายท่อระบายน้ำใต้ดินในเมืองเจียงนั้นซับซ้อนวกวน พวกเราจึงหลงทิศทางอยู่ในนั้น

และในท่อระบายน้ำใต้ดินยังไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ พวกเราจึงไม่มีทางติดต่อกับพี่เสิ่นชิงได้”

“เดี๋ยวก่อน! ผมมีคำถาม! ทำไมฝาท่อถึงเปิดไม่ออก? แล้วทำไมพวกคนร้ายถึงตามมาที่ท่อระบายน้ำได้?” เซี่ยเฉิงอวิ๋นชูมือถามขึ้นอย่างกะทันหัน