สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 488 ผมถูกลดตำแหน่ง
บทที่ 488 ผมถูกลดตำแหน่ง
เพราะขาดออกซิเจน สมองของสวีลี่จึงมึนงงไปหมด
เธอคิดอย่างเลือนราง อืม ทำไมถึงเป็นแบบนี้นะ?
ทำไมคนสุดท้ายที่เธอเห็นก่อนตายกลับเป็นแองกัส?
มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้…
หรือว่า… คนที่เธอชอบจริง ๆ คือแองกัส?
สวีลี่ขยับริมฝีปาก พึมพำว่า “สวีลี่เอ๋ยสวีลี่ เธอนี่บ้าผู้ชายจริง ๆ ไม่ควรจะหลงใหลแค่เพราะเขาหน้าตาดีนะ”
แองกัส “…”
“คุณสวีลี่ครับ คุณต้องการการผายปอดไหม?”
แองกัสมองเธอพร้อมรอยยิ้ม ดวงตาสีฟ้าเข้มของเขาราวกับเต็มไปด้วยดวงดาว
เมื่อเห็นความงามตรงหน้า สวีลี่แทบคิดอะไรไม่ออก เธอคิดอย่างเหม่อลอย
ตั้งแต่เกิดมาเธอยังไม่เคยจูบกับใครเลย ถ้าตายไปแบบนี้ช่างน่าเสียดายเหลือเกิน
สวีลี่พูดอย่างงงงวย “ฉันต้องการ…”
“ครับ คุณผู้หญิง”
แองกัสยกคิ้วพร้อมรอยยิ้ม แล้วก้มลงจูบสวีลี่จริง ๆ
แต่ในวินาทีที่ริมฝีปากกำลังจะแตะกัน จู่ ๆ ก็มีเงาร่างหนึ่งผุดขึ้นในความคิดของสวีลี่
“เดี๋ยวก่อน!”
สวีลี่ผุดลุกขึ้นนั่งทันที ผลักแองกัสออกราวกับถูกไฟช็อต
สายลมเหนือผิวน้ำพัดผ่าน นำความเย็นมาด้วย สวีลี่รู้สึกตัวขึ้นมาก
เธอยกมือขึ้นบีบแก้มตัวเอง “เอ๊ะ? เจ็บด้วย ฉันยังไม่ตายเหรอ?”
จากนั้นเธอก็มองไปที่แองกัสอย่างงง ๆ “ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่?”
สำหรับการที่สวีลี่ผลักเขาออก แองกัสไม่ได้ใส่ใจแต่อย่างใด
เขาถอดเสื้อเชิ้ตออก บิดน้ำออกอย่างแรง “ผมมาเที่ยวที่นี่ บังเอิญเห็นคุณในน้ำพอดี”
“อึก…”
เป็นเสียงกลืนน้ำลายของสวีลี่
ในตอนนี้ เธอกำลังจ้องมองกล้ามท้องแปดเหลี่ยมของแองกัสอย่างเอาเป็นเอาตาย
พระเจ้า บ้าจริง!
ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้มีรูปร่างดีขนาดนี้
แองกัสรู้สึกถึงสายตาเร่าร้อนของสวีลี่จึงยิ้มพลางพูดว่า “ผู้หญิงในประเทศจีนส่วนใหญ่อ่อนโยนและเรียบร้อย แต่คุณกลับกล้าแสดงออกแบบนี้ หาได้ยากจริง ๆ”
สวีลี่หัวเราะเยาะ “นี่มันยุคไหนแล้ว อย่ามาคิดอะไรคร่ำครึได้ไหม พวกคุณมองสาวสวยได้ แต่พวกเราจะมองหนุ่มหล่อบ้างไม่ได้เหรอ”
“ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้น”
แองกัสก้มหน้าลงพูดด้วยท่าทีขอโทษ
เมื่อแองกัสขอโทษอย่างจริงจังแบบนั้น ทำให้สวีลี่รู้สึกเขินขึ้นมาทันที เธอรีบโบกมือ “ไม่ใช่ ฉันไม่ได้โกรธ ฉันแค่ล้อเล่นน่ะ ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้ ฉันซาบซึ้งใจมาก…”
แองกัสกะพริบตาแล้วพูด “ถ้าคุณอยากขอบคุณจริง ๆ ก็แต่งงานกับผมสิ”
สวีลี่ “…”
ในท่อระบายน้ำใต้ดิน เนื่องจากน้ำในแม่น้ำไหลย้อน เสิ่นชิงจึงต้องถอนกำลังออกมาก่อน
ผู้กำกับจ้าวและเฉาเล่อไล่ตามมาถึงทางออกของท่อระบายน้ำแล้ว พวกเขาจับผู้ร้ายที่กำลังดิ้นรนอยู่ในน้ำได้
แต่กลับไม่เห็นเงาของสวีลี่เลย
เฉาเล่อรู้สึกเหมือนมีคนบีบหัวใจแน่นจนแทบหายใจไม่ออก เขาตะโกนไปที่ผิวน้ำ “สวีลี่! สวีลี่! สวีลี่!”
แต่มีเพียงเสียงคลื่นน้ำที่ตอบกลับมา
ในขณะนั้น สวีลี่นั่งเรือของแองกัสออกจากบริเวณนั้นไปแล้ว
“ไม่ต้องกังวลไป คงไม่เป็นอะไรหรอก แม่น้ำตรงนี้มีเรือผ่านไปมาเยอะ สวีลี่อาจจะมีคนช่วยไว้แล้ว”
ผู้กำกับจ้าวปลอบเฉาเล่ออยู่ข้าง ๆ “ตอนนี้หาตัวไม่เจอ ถือว่าเป็นเรื่องดี”
ถ้าสวีลี่จมน้ำตาย ศพจะลอยขึ้นมาที่ผิวน้ำ พวกเขาก็จะเห็นได้ง่าย
การที่ยังหาตัวไม่เจอ แสดงว่าสวีลี่น่าจะมีคนช่วยไว้แล้ว
เสิ่นชิงได้ยินเรื่องทางนี้ จึงรีบขอให้นายกเทศมนตรีเซี่ยส่งทีมค้นหาและกู้ภัยมาค้นหาทั่วผิวน้ำ
เสิ่นชิงยังขอดูภาพจากกล้องโดรนที่บินอยู่เหนือแม่น้ำด้วย
ไม่นานข่าวดีก็มาถึงหูเฉาเล่อ
เสิ่นชิงโทรมาบอก “เฉาเล่อ สวีลี่มีคนช่วยไว้แล้ว ก่อนที่พวกนายจะออกมา เธอถูกช่วยขึ้นเรือไปแล้ว ตอนนี้ฉันกำลังส่งคนไปรับอยู่”
เสิ่นชิงจ้องมองภาพวิดีโอจากโดรนพลางโทรหาเฉาเล่อ
เมื่อได้ยินข่าวนี้ เฉาเล่อรู้สึกเหมือนก้อนหินมหึมาในใจได้ถูกยกออกไป
ตั้งแต่ติดต่อสวีลี่ไม่ได้ เขาก็รู้สึกไม่เป็นสุข ทุกข์ทรมานตลอดเวลา
บางครั้งเขารู้สึกว่าตัวเองชาไปทั้งตัว ไม่ต่างอะไรกับซากศพเดินได้
ตอนนี้ได้ยินว่าสวีลี่ปลอดภัยแล้ว เขารู้สึกเหมือนได้สิ่งที่สูญเสียไปกลับคืนมา ในใจเต็มไปด้วยความยินดีที่บรรยายไม่ถูก
อีกด้านหนึ่ง
เค่ออวิ๋นเมื่อได้ยินข่าวว่าสวีลี่ปลอดภัยแล้ว ก็ดีใจจนกระโดดขึ้นสูงสามฟุต
อย่างไรก็ตาม เซี่ยเฉิงอวิ๋นกลับตรงข้ามกับเธอโดยสิ้นเชิง
เซี่ยเฉิงอวิ๋นก้มหน้าอย่างหงอยเหงา เหมือนสุนัขที่หางตก
เค่ออวิ๋นถามอย่างงุนงง “คุณเป็นอะไรไป?”
เซี่ยเฉิงอวิ๋นถูหน้าตัวเองพลางพูดอย่างขมขื่น “ผม…โดนลดตำแหน่ง ผมไม่ได้เป็นหัวหน้าตำรวจจราจรแล้ว”
เค่ออวิ๋นงงงัน “ฮะ?”
ลุงฉินก็แปลกใจเช่นกัน บุหรี่ในปากร่วงลงพื้นดังแป๊ะ “เป็นไปได้ยังไง นายไม่ใช่หลานชายนายกเทศมนตรีเซี่ยหรอกเหรอ?”
เซี่ยเฉิงอวิ๋นทำปากยู่ “ลุงใหญ่นั่นแหละที่ปลดผมเอง คราวนี้ผมทำให้เขาโกรธจริง ๆ เขาสั่งให้ผมไปล้างท่อระบายน้ำ”
พูดจบ เซี่ยเฉิงอวิ๋นก็ตบไหล่ลุงฉินที่อยู่ข้าง ๆ “ยินดีด้วยนะลุงฉิน ตอนนี้คุณเป็นหัวหน้าตำรวจจราจรแล้ว”
Comments for chapter "บทที่ 488 ผมถูกลดตำแหน่ง"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
