สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 484 ใครกำลังท่องบทสวดเจ้าแม่กวนอิม
- Home
- All Mangas
- สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ
- บทที่ 484 ใครกำลังท่องบทสวดเจ้าแม่กวนอิม
บทที่ 484 ใครกำลังท่องบทสวดเจ้าแม่กวนอิม
“พี่หก! แกปล่อยพี่หกนะ!”
ชายผมทองชี้ไปที่เซี่ยเฉิงอวิ๋น พลางกัดฟันพูดว่า “แกเป็นใครกัน?”
เซี่ยเฉิงอวิ๋นเลิกคิ้ว “ฉันนามสกุลไซว่ (หล่อ) ชื่อมีคำเดียวคือเกอ (พี่ชาย) พวกนายจะเรียกฉันว่าพี่ชายสุดหล่อก็ได้”
พวกคนร้าย “…”
เค่ออวิ๋น “…”
คงจะเป็นคนบ้าคนหนึ่งแน่ ๆ
แน่นอนว่าไม่มีใครกล้าคิดว่าเซี่ยเฉิงอวิ๋นเป็นคนบ้า เพราะในมือเขายังมีเศษแก้วจ่อที่ลำคอของพี่หกอยู่
เซี่ยเฉิงอวิ๋นเอียงหน้ามองชายที่นั่งทรุดอยู่บนพื้น “พวกนายเรียกเขาว่าพี่หก ดูท่าเขาคงเป็นหัวหน้าพวกนายสินะ”
เขากดเศษแก้วแน่นที่ลำคอของพี่หก “ถ้าพวกนายไม่อยากให้เขาไปพบยมทูต ก็รีบเอามือสกปรกออกจากตัวผู้หญิงคนนั้นซะ”
“เอาออก… เอาออก… รีบเอาออกเร็ว…” พี่หกร้องตะโกน เพราะคอของเขาถูกแก้วบาดจนเลือดค่อย ๆ ไหลลงมาตามลำคอ
เซี่ยเฉิงอวิ๋นใจดำมือโหด ถือเศษแก้วลากเบา ๆ ที่ลำคอของพี่หก
หลายคนมองเซี่ยเฉิงอวิ๋นตาค้าง ยมทูตตัวเป็น ๆ!
นี่มันยมทูตตัวเป็น ๆ เลยนะ!
เค่ออวิ๋นหลุดพ้นจากการถูกจับกุมชั่วคราว แต่สถานการณ์ยังคงตึงเครียด
เสี่ยวหวงมีเค่ออวิ๋นอยู่ในมือ เซี่ยเฉิงอวิ๋นมีพี่หกอยู่ในมือ
ทั้งสองฝ่ายไม่มีใครยอมใคร จึงเกิดการประจันหน้า
ในขณะเดียวกัน
ทีมกู้ภัยที่นำโดยเสิ่นชิงได้เข้ามาในท่อระบายน้ำแล้ว
พวกเขาสวมชุดยางแบบเต็มตัวและใส่หน้ากากป้องกัน
สภาพแวดล้อมในท่อระบายน้ำใต้ดินแย่มาก เต็มไปด้วยก๊าซมีเทน หากอยู่ในนั้นนาน ๆ จะส่งผลต่อร่างกาย
ลุงฉินถือไฟฉายแรงสูงนำทางอยู่ข้างหน้า
“พี่เสิ่นชิง ผมลงไปก็พอแล้ว ข้างล่างสภาพซับซ้อน อันตรายมาก คุณรีบขึ้นไปเถอะ” เฉาเล่อเป็นห่วงความปลอดภัยของเสิ่นชิงจึงเร่งให้เธอกลับไป
เสิ่นชิงส่ายหน้า พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ไม่ได้”
ในใจเธอ สวีลี่และเค่ออวิ๋นไม่ใช่แค่ลูกน้องของเธออีกต่อไป แต่เป็นครอบครัวของเธอ
เธออยู่ข้างบนคนเดียว จะนั่งอยู่เฉย ๆ ได้อย่างไร
พวกเขาเดินตามท่อไปได้สักพัก เห็นรอยน้ำกระเซ็นอยู่บนขอบร่อง
“ที่นี่น่าจะมีคนเดินผ่าน รอยน้ำยังไม่แห้งสนิท พวกเขาอาจจะอยู่แถวนี้” ลุงฉินวิเคราะห์
เสิ่นชิง “ทุกคนตั้งสติให้ดีและสังเกตอย่างละเอียด อย่าพลาดแม้แต่รายละเอียดเล็กน้อย!”
ทุกคนเดินไปได้อีกระยะหนึ่งในท่อที่มืดและชื้น
ทันใดนั้น ลุงฉินก็หยุดฝีเท้า แล้วเอาหูแนบกับท่อ
“ชู่!” เขาทำสัญญาณมือให้ทุกคนที่อยู่ด้านหลังเงียบ
เสิ่นชิงก็ทำตามลุงฉิน เอาหูแนบกับท่อ
ครู่หนึ่งผ่านไป ลุงฉินมองหน้าเสิ่นชิงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “คุณได้ยินไหมครับ?”
เสิ่นชิงพยักหน้า “ฉันได้ยิน”
ลุงฉิน “คุณคิดว่ามันเป็นเสียงอะไร?”
เสิ่นชิงขมวดคิ้วพูด “ฉันได้ยินเหมือนมีคนกำลังสวดมนต์”
ผู้กำกับจ้าวส่ายหน้าพูดอย่างสงสัย “ไม่ใช่นะ ทำไมผมฟังแล้วเหมือนมีคนร้องเพลง?”
เสิ่นชิงเม้มปาก แสดงสีหน้าประหลาด “เหมือน… เหมือนมีคนกำลังท่องบทสวดเจ้าแม่กวนอิม”
ทุกคน “…”
แย่แล้ว! พระมาสวดมนต์ในท่อระบายน้ำเหรอ!
ทีมของเสิ่นชิงเดินตามเสียงไป แล้วก็เห็นตำรวจจราจรร่างอ้วนใส่เสื้อกั๊กสีเหลือง ตำรวจร่างอ้วนยืนอยู่ในน้ำ กำลังพนมมือท่องอะไรบางอย่างอย่างเคร่งขรึม
“สะระวะมหาอัสตายะ สวาหา… สะระวะมหาอัสตายะ สวาหา*[1]…”
ตำรวจร่างอ้วนรู้แค่สองประโยคนี้ที่เรียนมาจากทีวี เขาร้องซ้ำไปซ้ำมา บางทีก็เพี้ยนบ้าง
หลังจากถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว ตำรวจร่างอ้วนรู้สึกหวาดกลัว
เขาตั้งใจจะเปิดบทสวดเจ้าแม่กวนอิมจากมือถือ เพื่อบรรเทาบรรยากาศน่ากลัว
แต่ในท่อระบายน้ำไม่มีสัญญาณ
เขาจึงต้องท่องให้ตัวเองฟัง เพื่อระงับความตกใจ
เขาไม่รู้อะไรอื่น ท่องซ้ำ ๆ แค่สองประโยคนี้ จนหนูในท่อระบายน้ำฟังจนหูด้าน
ลุงฉินจำตำรวจร่างอ้วนได้ทันที เขาตะโกนเรียก “เฮ้! เสี่ยวหวัง นายมาทำอะไรที่นี่?”
เสี่ยวหวังได้ยินเสียงของลุงฉินก็ดีใจเป็นอย่างมาก เขาหันไปมองด้านหลังก็พบว่าด้านหลังของลุงฉินมีกองกำลังติดตามมาด้วย
“อ้า! ลุงฉิน! คุณมาแล้ว! ฮือ ๆ ๆ ดีจังเลย!”
เสี่ยวหวังรีบวิ่งไปหาลุงฉินแล้วตะโกนว่า “ลุงฉิน! ผมไม่ได้งมงายนะ! ผมเห็นผีที่นี่จริง ๆ!”
ลุงฉินกลอกตา “ผีอะไรกัน ดูหนังผีมากไปแล้วมั้ง หรือไม่นายก็ตาฝาด หรือไม่ก็มีคนแกล้งหลอก ดูสิ นิสัยขี้กลัวแบบนี้ ยังอ้วนขนาดนี้อีก!”
“ฮือ ๆ ผมแค่อ้วนลมเฉย ๆ นะ!” ตำรวจจราจรร่างอ้วนสะอื้น “งั้น…งั้นผมหวังว่าจะเป็นแค่คนที่แกล้งหลอกก็แล้วกัน”
เสิ่นชิงรีบก้าวเดินไปข้างหน้า ถามว่า “เซี่ยเฉิงอวิ๋นล่ะ? เขาไม่ได้อยู่กับคุณเหรอ?”
“หัวหน้าทีมไล่ตามผีผู้หญิงไปน่ะ” ตำรวจจราจรร่างอ้วนชี้ไปที่ช่องทางในเงามืด “พวกเขาเข้าไปทางท่อนี้”
เมื่อได้ยินคำว่าผีผู้หญิง เสิ่นชิงขมวดคิ้ว “พวกเขาไปนานแค่ไหนแล้ว?”
เสี่ยวหวังมองโทรศัพท์ “สิบกว่านาทีแล้วมั้งครับ”
เสิ่นชิงตาวาววับ “พวกเราตามไป!”
[1] สะระวะมหาอัสตายะ สวาหา (娑婆摩诃、阿悉陀夜) ถอดเสียงอ่านคำสันสกฤตจากบทสวดเจ้าแม่กวนอิม (大悲咒) แบกแรก หมายถึง สัตว์ทุกประเภทมีความเสมอภาคเท่าเทียมกัน สามารถบรรลุพระสัมมาสัมโพธิได้เหมือนกัน สรรพสัตว์มีโอกาสร่วมรับความสุขสบายทั่วถึงกัน บุคคลมีขันติธรรมก็จะเข้าถึงธรรมได้ด้วยดี สามารถสำเร็จพระสัมมาสัมโพธิญาณได้ไม่จำกัด