สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 483 แยกไม่ออกว่าใครคือคนร้าย
บทที่ 483 แยกไม่ออกว่าใครคือคนร้าย
เซี่ยเฉิงอวิ๋นยืนนิ่งอยู่กับที่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋า
อาศัยแสงสว่างเล็กน้อยจากโทรศัพท์มือถือ เซี่ยเฉิงอวิ๋นคลำทางไปในท่อระบายน้ำ
ในหัวของเขายังคงนึกถึงเด็กสาวคนนั้นที่เพิ่งเจอ
เด็กสาวคนนั้นเป็นใครกัน?
ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่?
เธอเป็นพวกเดียวกับคนร้ายหรือเปล่า? ไม่งั้นทำไมเธอถึงโจมตีเขา?
หรือว่า… เด็กสาวคนนั้นคือคนที่เสิ่นชิงกำลังตามหา?
ที่โจมตีเขาเมื่อกี้เพราะเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นคนร้าย?
เซี่ยเฉิงอวิ๋นมีแต่คำถามเต็มหัว
เขาอยากโทรติดต่อเสิ่นชิงแต่กลับพบว่าที่นี่ไม่มีสัญญาณเลย
ท่อระบายน้ำใต้ดินมีทางแยกมากมาย และเด็กสาวคนนั้นก็แย่งแผนผังท่อระบายไป โอกาสที่เขาจะหาคนเจอนั้นน้อยมาก
เซี่ยเฉิงอวิ๋นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจกลับขึ้นไปบนพื้นดินตามทางเดิม เพื่อรายงานสถานการณ์ให้เสิ่นชิงรู้ก่อน
เซี่ยเฉิงอวิ๋นเดินตามความทรงจำไปสักพัก ยิ่งเดินก็ยิ่งรู้สึกว่าไม่ถูกต้อง
เขามองทางแยกตาค้าง “เส้นทางนี้คุ้นตามาก เหมือนเคยมาแต่ก็เหมือนไม่เคยมา”
หลังผ่านไปไม่กี่นาที เซี่ยเฉิงอวิ๋นต้องยอมรับความจริงข้อหนึ่ง
เขาหลงทางแล้ว!
“โอ๊ย… สมองฉันนี่มัน!”
เซี่ยเฉิงอวิ๋นดึงผมตัวเองอย่างทรมาน ตอนนั้นเขาน่าจะถ่ายรูปแผนผังเก็บไว้ด้วย
หรือตอนที่เขาพิมพ์ ก็น่าจะพิมพ์เผื่อไว้หลาย ๆ แผ่น…
เซี่ยเฉิงอวิ๋นมองท่อที่มืดมิดอย่างงุนงง เขาสูญเสียทิศทางไปหมดแล้ว
เซี่ยเฉิงอวิ๋นเปิดโทรศัพท์ขึ้นมา หวังจะลองใช้แผนที่นำทาง
แต่เขาก็รู้ตัวอย่างรวดเร็วว่าการกระทำของตัวเองช่างโง่เขลาเหลือเกิน
เพราะที่นี่ไม่มีสัญญาณ เขาใช้อินเทอร์เน็ตไม่ได้ เข้าเว็บก็ไม่ได้!
“บ้าจริง! ทำไมท่อระบายน้ำถึงไม่มีสัญญาณ เมืองเจียงไม่ได้ติดตั้งไวไฟทั่วเมืองแล้วหรือไง? ทำไมท่อระบายน้ำถึงไม่มีไวไฟ! ดูถูกหนูในท่อระบายน้ำหรือไง! หนูก็ต้องใช้อินเทอร์เน็ตเหมือนกันนะ!”
เซี่ยเฉิงอวิ๋นเดินไปข้างหน้าพลางเตะน้ำไปด้วย พร้อมบ่นพึมพำ
ตอนนี้เขาหลงทิศทางไปหมดแล้ว วิ่งวุ่นไปทั่วเหมือนแมลงวันไร้หัว
เค่ออวิ๋นแย่งไฟฉายและแผนผังท่อระบายน้ำจากเซี่ยเฉิงอวิ๋นแล้ววิ่งหนีไป
ขณะที่วิ่งอยู่นั้น เธอก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
เพราะแผนผังท่อระบายน้ำที่เธอแย่งมานั้น มีตราประทับ ‘สำนักงานบริหารเมืองเจียง’ อยู่ด้านบน
เค่ออวิ๋นเอียงหัวคิดสักครู่ พวกคนร้ายคงไม่มีของแบบนี้แน่ ไม่งั้นเธอกับสวีลี่คงถูกจับไปนานแล้ว
คนเมื่อกี้น่าจะเป็นเจ้าหน้าที่จากสำนักงานบริหารเมือง
บางทีอาจเป็นคนที่มาดูแลท่อระบายน้ำโดยเฉพาะ
เค่ออวิ๋นสูดจมูก โอ๊ย เมื่อกี้ลงมือแรงไปหน่อย หวังว่าคนคนนั้นจะไม่เป็นอะไร
แต่ว่า พอได้แผนผังท่อระบายน้ำมาแล้ว พวกเธอก็ไม่ต้องรอความช่วยเหลือก็ออกไปได้
พี่สวีลี่กับคนอื่น ๆ บาดเจ็บกันหมด เธอต้องรีบกลับไป
ขณะที่เค่ออวิ๋นกำลังคิดอยู่นั้น จู่ ๆ น่องของเธอก็สะดุดอะไรบางอย่าง
ร่างกายเสียสมดุล เค่ออวิ๋นล้มไปข้างหน้าตามแรงเฉื่อย
“ตู้ม…”
เค่ออวิ๋นล้มลงในน้ำอย่างแรง ทำให้น้ำกระเซ็นขึ้นมามากมาย
ขณะที่เค่ออวิ๋นกำลังจะลุกขึ้น มีคนกดหัวเธอลงไปในน้ำ
“อึก อึก…”
น้ำในท่อไหลเข้าจมูกและปากของเค่ออวิ๋นทำให้เธอไอจนอวัยวะภายในปั่นป่วนไปหมด
แต่คนที่กดตัวเธอไว้ไม่ยอมปล่อยเลย ราวกับจะจมน้ำเธอให้ตายในท่อ
“นังสารเลว แกนี่เองที่คอยทำตัวลึกลับใช่ไหม?”
ชายหน้าบึ้งคนหนึ่งดึงผ้าสีขาวบนหัวของเค่ออวิ๋นออก แล้วขว้างลงพื้นอย่างแรง
เมื่อได้ยินเสียงนั้น หัวใจของเค่ออวิ๋นก็หล่นวูบ
แย่แล้ว เป็นพวกเขานี่เอง!
“พี่หก ดูนี่สิครับ นี่มันอะไร?” หนุ่มผมทองคนหนึ่งถือโทรศัพท์ส่องไปที่แผนผังท่อระบายน้ำที่ตกอยู่ข้าง ๆ
ชายที่ถูกเรียกว่าพี่หกหรี่ตามองดู “นี่มัน… นี่มันแผนที่ท่อระบายน้ำของเมืองเจียง! ดีมาก! พวกเราสามารถออกไปจากที่นี่ได้แล้ว!”
ไม่ใช่แค่สวีลี่เท่านั้นที่ติดอยู่ในท่อระบายน้ำใต้ดิน พวกคนร้ายที่บุกเข้ามาก็ติดอยู่ใต้ดินด้วยเช่นกัน
“พี่หก เราจะจัดการยังไงกับผู้หญิงคนนี้?” เสี่ยวหวงชี้ไปที่เค่ออวิ๋นที่นอนอยู่บนพื้น
พี่หกบิดคอ ใบหน้าเผยรอยยิ้มลามก “นังตัวแสบนี่แกล้งทำตัวลึกลับ ทำเอาพวกเราวุ่นวายไปหมด ต้องระบายความแค้นให้สาสมกับมัน”
เค่ออวิ๋นสวมเสื้อผ้าบางเบา และเปียกน้ำจนเห็นรูปร่างงดงามชัดเจน
พวกมันส่งเสียงประหลาดพร้อมกับเข้าใกล้เค่ออวิ๋นหัวเราะอย่างลามก
“อย่าเล่นจนตาย พวกเรายังต้องถามหาที่อยู่ของหวงโฮ่วเซิงอีก” พี่หกพูดกับพวกน้อง ๆ ข้างตัว
“ฮ่ะ ๆ รับทราบครับพี่…”
พูดจบ เสี่ยวหวงก็คว้าผมเค่ออวิ๋นดึงเธอขึ้นจากน้ำ
ในเวลาเดียวกัน เค่ออวิ๋นกดไฟฉายแสงจ้าในมือ
ฉึก
แสงจ้าพุ่งเข้าใส่ตาพวกมันอย่างกะทันหัน แสงที่สว่างจ้าทำให้พวกมันเสียสติไปชั่วขณะ
เค่ออวิ๋นเตะจุดสำคัญของเสี่ยวหวงอย่างแรง ขณะที่มันก้มลงด้วยความเจ็บปวด เธอก็วิ่งหนีทันที
ในจังหวะที่วิ่งหนี เค่ออวิ๋นก็ปิดไฟฉายในมือ
ท่อที่สว่างเหมือนกลางวันจู่ ๆ ก็ตกอยู่ในความมืด ดวงตาของพวกคนร้ายปรับตัวไม่ทัน
พวกมันแทบจะตาบอดไปชั่วขณะ
ครู่หนึ่งผ่านไป พวกมันได้สติกลับมา รีบไล่ตามไปในทิศทางที่เค่ออวิ๋นหายไป
“ตามไป! จับตัวมันไว้! ฉันไม่ให้อภัยอีนังตัวแสบนี่แน่!” เสี่ยวหวงกุมจุดสำคัญพลางเดินกะเผลกไล่ตามไป
เสียงฝีเท้าไล่ล่าดังมาจากด้านหลัง หัวใจของเค่ออวิ๋นเต้นรัวเหมือนกลอง เธอวิ่งสุดชีวิตในท่อระบายน้ำ
พี่หกมองแผนที่ในมือแล้วยิ้มเยาะ “ฮึ นังตัวแสบวิ่งเข้าไปในทางตัน”
ตึก ๆ…
เค่ออวิ๋นก้าวเท้าวิ่งไปข้างหน้า ขาขาวเรียวสวยขยับขึ้นลงในน้ำ
เธอไม่กล้าเปิดไฟฉาย ได้แต่อาศัยแสงสะท้อนจากผิวน้ำที่มืดสลัว เดินสะดุดล้มในท่อระบายน้ำ
“โครม!”
เค่ออวิ๋นชนเข้ากับกำแพง หน้าผากกระแทกจนเจ็บปวด
หัวใจของเธอกระตุกวูบ
แย่แล้ว! วิ่งเข้ามาในทางตัน!
ไม่ได้ ต้องรีบออกไปจากที่นี่
ตอนที่เค่ออวิ๋นกำลังจะหันกลับไปตามทางเดิม ลำแสงสายหนึ่งก็ส่องมาที่ตัวเธอ
เค่ออวิ๋นมองเงาร่างที่อยู่ตรงหน้าด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าเล็ก ๆ ซีดเผือดในทันที
“วิ่งสิ… ทำไมไม่วิ่งแล้วล่ะ?”
“นังตัวแสบ คราวนี้จะวิ่งไปไหนได้อีก”
พวกคนร้ายนำโดยพี่หกไล่ตามมาทัน พวกเขามองดูเค่ออวิ๋นด้วยรอยยิ้มลามก
เค่ออวิ๋นเหมือนกวางน้อยที่ถูกต้อนจนจนมุม หวาดกลัวสุดขีด
เค่ออวิ๋นรู้สึกสิ้นหวังเหมือนตกลงสู่นรก ร่างกายเริ่มสั่นไม่หยุด
ทักษะการต่อสู้ตื้น ๆ แค่นี้ของเธอ จะไปสู้กับพวกคนร้ายพวกนี้ได้อย่างไร
เค่ออวิ๋น “พวก…พวกนายอย่าเข้ามานะ! ฉันเป็นคนของสำนักงานอัยการ ถ้าพวกนายกล้าทำร้ายฉัน ฉัน…สำนักงานอัยการของพวกเราจะไม่ปล่อยพวกนายไว้แน่”
ใคร ๆ ก็เห็นว่าเค่ออวิ๋นหมดแรงแล้ว แค่แสร้งทำเป็นแข็งเท่านั้น
เสี่ยวหวงเลียริมฝีปาก “ฮ่า ๆ ๆ นังตัวแสบ ถ้าเธอยอมแหกขาเอง ก็จะได้เจ็บน้อยหน่อยนะ”
สายตาลามกของพวกเขามองสำรวจไปทั่วร่างของเค่ออวิ๋นราวกับอีกวินาทีจะถอดเสื้อผ้าเธอออก
เค่ออวิ๋นรู้สึกคลื่นไส้อาเจียน
เธอกัดริมฝีปากแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
“พี่หก พี่เอาก่อนเลย” เสี่ยวหวงมองไปที่พี่หก ยิ้มเจ้าเล่ห์
พี่หกหัวเราะ “ไอ้หนูนี่รู้งานดีนี่”
พูดจบ พี่หกก็เดินเข้ามาข้างหน้า ชกหมัดใส่หน้าผากเค่ออวิ๋น
จะซ้อมให้สลบเสียก่อน จะได้จัดการสะดวก
เค่ออวิ๋นตาวาว ยกมือขึ้นสะบัดมีดออกมาเป็นแสงสีเงิน
“ซี้ดดด…”
พี่หกไม่ทันระวังตัว แขนถูกเค่ออวิ๋นกรีดเข้า เลือดไหลไม่หยุด
“บ้าเอ๊ย! นังตัวแสบนี่มีมีดด้วย!” พี่หกกุมแขนที่เลือดไหลพราก ร้องลั่น
“พี่หก! คุณไม่เป็นไรใช่ไหม!” เสี่ยวหวงรีบฉีกแขนเสื้อของตัวเองทันที จะช่วยพันแผลให้พี่หก
“พวกแกสองคนจับยัยนั่นไว้ให้ฉัน ฉันจะฆ่ามันให้ตาย!”
พี่หกโกรธจัดใช้แขนเสื้อรัดแผล แล้วยื่นมือไปปลดเข็มขัด
ทันใดนั้น มีเสียงดังฉึ่ง
พี่หกตาพลิกกลับทั้งร่างเริ่มสั่นอย่างรุนแรง ผมทั้งหัวของเขาลุกชันขึ้นมา
ฉึ่ง…ฉึ่ง…
เสียงกระแสไฟฟ้าดังขึ้นในความมืด
“ฉันว่าพวกนายน่าอายไหม? ผู้ชายตั้งหลายคนรังแกเด็กผู้หญิงคนเดียว?”
เซี่ยเฉิงอวิ๋นใช้ไม้ช็อตไฟฟ้าจี้พี่หก แล้วกระแทกโทรศัพท์มือถือลงบนท่อ
หน้าจอโทรศัพท์แตกออกเป็นหลายชิ้นทันที เซี่ยเฉิงอวิ๋นเลือกเศษกระจกที่คมที่สุด จ่อที่ลำคอของพี่หก
“แค่ฉันกรีดเบา ๆ หลอดลมของเขาก็จะถูกฉันตัดขาด พวกนายรู้ใช่ไหมว่าถ้าหลอดลมถูกตัดจะเป็นยังไง?”
เซี่ยเฉิงอวิ๋นยิ้มอย่างชั่วร้าย
ชั่วขณะนั้น เสี่ยวหวงถึงกับแยกไม่ออกว่าใครกันแน่ที่เป็นคนร้าย
พี่หกถูกไม้ไฟฟ้าช็อตอย่างแรง ตอนนี้ทั้งตัวชา แขนขาไม่มีแรงแม้แต่น้อย
เขากลายเป็นตัวประกันของเซี่ยเฉิงอวิ๋น
Comments for chapter "บทที่ 483 แยกไม่ออกว่าใครคือคนร้าย"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
