สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 474 โกรธจนกระอักเลือด

บทที่ 474 โกรธจนกระอักเลือด

ที่สถานีตำรวจ เมืองเจียง

เซี่ยเฉิงอวิ๋นกำลังเดินวนรอบรถสีดำคันนั้น เขายื่นมือตบกระจกรถเบา ๆ

“จุ๊ จุ๊ ดูสิ นี่แหละที่เรียกว่านักเล่นระดับสูงสุด กระจกรถนี่กันกระสุนด้วย”

“ไม่ใช่แค่นั้น ตัวถังรถและล้อก็ไม่ธรรมดา ถึงขนาดขับทับระเบิดไปก็คงไม่เป็นไรเลย” ตำรวจจราจรหลายคนเดินวนรอบรถสีดำคันนั้น ต่างพากันอุทานด้วยความทึ่ง

ตำรวจจราจรคนหนึ่งชะโงกดูห้องคนขับ แล้วพูดด้วยความประหลาดใจ

“หัวหน้าเซี่ย คุณได้รถคันนี้มาจากไหนครับ? เจ้าของรถคือใครเหรอ?”

เซี่ยเฉิงอวิ๋นกำลังตรวจสอบยางกันระเบิดของรถ เขาเงยหน้าขึ้นแล้วพูดอย่างเนิบนาบ

“เป็นของลูกเศรษฐีคนหนึ่งจากเมืองหางโจว เขาขับรถซิ่งบนถนนใหญ่ของเมืองเจียง ไม่สนใจกฎจราจรและคำเตือน ผมก็เลยตามพวกเขาไปตลอดทาง

ตอนที่ผมเขียนใบสั่ง ก็พบว่านี่เป็นรถที่ดัดแปลงผิดกฎหมาย เลยลากมันกลับมาที่นี่เลย”

“จุ๊ จุ๊ โครงสร้างภายในของรถคันนี้ก็ถูกดัดแปลงด้วย ห้องคนขับนี้แตกต่างจากห้องคนขับทั่วไปเลย ผมอยากเข้าไปศึกษาดูจริง ๆ” ตำรวจจราจรหนุ่มมองห้องคนขับด้วยความอิจฉา

ตำรวจจราจรอีกคนหนึ่งก็ถามอย่างสงสัยว่า “คุณว่าทำไมเจ้าของรถถึงต้องดัดแปลงรถให้เป็นแบบนี้ล่ะ? เขาจะขับรถคันนี้ไปรบที่แอฟริกาใต้หรือไง? ทำอย่างกับเป็นป้อมเคลื่อนที่”

เซี่ยเฉิงอวิ๋นหัวเราะเยาะเล็กน้อย “ฮึ คนรวยล้วนมีอาการหวาดระแวงว่าจะถูกทำร้าย มักจินตนาการว่าตัวเองจะถูกจับตัวหรือถูกลักพาตัว พอหาเงินได้แล้วก็เริ่มกลัวตายไง”

ตำรวจจราจรหนุ่มตบไหล่เซี่ยเฉิงอวิ๋นแล้วพูดว่า “หัวหน้าครับ ผมรู้สึกว่าเจ้าของรถคันนี้ไม่ใช่คนธรรมดาเลยนะ หัวหน้าเซี่ย คุณต้องระวังตัวหน่อยนะ”

เซี่ยเฉิงอวิ๋นยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ “ฮึ ลูกคนรวยคนนี้ชินกับการทำตัวเหลิงในเมืองหางโจวแล้ว คิดว่าตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาล แต่ที่นี่คือเมืองเจียง ฉันจะกลัวเขาทำไม?”

ตำรวจจราจรหนุ่มพยักหน้าเมื่อนึกถึงภูมิหลังของเซี่ยเฉิงอวิ๋น

ก็จริง ในเขตเมืองเจียง ใครจะกล้ามาหาเรื่องพี่เซี่ยล่ะ

เซี่ยเฉิงอวิ๋นจ้องมองห้องคนขับ นึกถึงภาพรถคันนี้แล่นฉิวบนถนน

พูดตามตรง เขารู้สึกคันไม้คันมืออยู่บ้าง

เขาอยากรู้ว่ารถคันนี้มีความลับอะไรกันแน่ ถึงขับได้เร็วขนาดนั้น เซี่ยเฉิงอวิ๋นลูบคางของเขา “พวกเรามาเรียกเหล่าฉินกลับมา ให้เขามาเปิดประตูรถ ดูว่าข้างในดัดแปลงอะไรมาบ้าง”

ตำรวจจราจรหนุ่มพูด “ฮะ? หัวหน้า แบบนี้ไม่ดีนะครับ”

เซี่ยเฉิงอวิ๋นกลอกตา “ไม่ดียังไง? ถ้าเราไม่เปิดประตูรถตรวจสอบ แล้วจะรู้ได้ยังไงว่ารถคันนี้ดัดแปลงอะไรไปบ้าง แล้วจะกำหนดบทลงโทษยังไง?”

…

อีกด้านหนึ่ง

ที่หน้าเขตชุมชนเส้อเยว่ เสิ่นชิงและเฉาเล่อกำลังตกตะลึง

พวกเขาไม่เคยคิดฝันเลยว่า รถประจำตำแหน่งของสำนักงานตรวจสอบวินัยอุตสาหกรรมบันเทิงจะถูกขโมยไป

รถเกราะดำไม่ใช่รถธรรมดา ทั่วประเทศมีแค่ไม่กี่คัน และมีใช้ในบุคคลสำคัญระดับชาติเท่านั้น

รถคันนี้มีราคาสูงถึง 200 ล้านหยวน

ยิ่งไปกว่านั้น รถคันนี้ได้รับการอนุมัติเป็นกรณีพิเศษจากเบื้องบน ถ้าเกิดอะไรขึ้นจริง ๆ ก็จะเป็นปัญหาใหญ่ เสิ่นชิงรีบโทรศัพท์ไปหาผู้กำกับจ้าว ผู้กำกับจ้าวได้ยินแล้วก็รู้สึกประหลาดใจมาก

กลางวันแสก ๆ แบบนี้ ยังมีคนขโมยรถอีกเหรอ

“คุณเสิ่นชิง ผมสั่งให้ลูกน้องไปตรวจสอบกล้องวงจรปิดแล้ว คุณวางใจได้ ไม่เกินครึ่งชั่วโมง รับรองว่าจะสืบให้คุณได้แน่นอน!” ผู้กำกับจ้าวตบอกรับรองอย่างหนักแน่น

เรื่องที่รถประจำตำแหน่งของเสิ่นชิงหายไปก็ถูกส่งต่อไปถึงหูนายกเทศมนตรีเซี่ย

เซี่ยจือจางรู้สึกอับอายเล็กน้อย เขายังคุยโวว่าเมืองเจียงมีความปลอดภัยดี คิดไม่ถึงว่ากลางวันแสก ๆ จะมีรถหายไป

ยิ่งไปกว่านั้นรถที่หายยังเป็นรถประจำตำแหน่งของสำนักงานอัยการ

นี่ไม่ใช่แค่รถหายธรรมดา แต่มันคือการเสียหน้าของเขาเซี่ยจือจางต่างหาก!

เซี่ยจือจางโกรธมาก บ้าเอ๊ย ไอ้ขโมยคนนี้กล้าเกินไปแล้ว กล้าดีที่มาแหย่เสือถึงถ้ำ

เซี่ยจือจางตบโต๊ะดังปัง ๆ “ไปสืบมาให้ฉัน! สืบออกมาแล้วต้องลงโทษให้หนัก! ฉันอยากรู้นักว่าไอ้ลูกหมาตัวไหนมันกล้าบ้าบิ่นถึงขนาดนี้!”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

โทรศัพท์จากกองบังคับการตำรวจจราจรดังขึ้นที่สำนักงานของนายกเทศมนตรีเซี่ย

ปลายสายเป็นเสียงของตำรวจจราจรหนุ่มที่พูดอย่างเร่งรีบว่า “ท่านนายกเทศมนตรีครับ แย่แล้ว หัวหน้าทีมของเราเกิดเรื่องครับ!”

เซี่ยจือจางได้ยินแล้วก็ตกใจทันที “เกิดอะไรขึ้น? หลานชายฉันเป็นอะไร?”

ตำรวจจราจรหนุ่มจากกองบังคับการตำรวจจราจรตอบว่า “หัวหน้าเซี่ยถูกไฟดูดครับ! ตอนนั้นเขามีอาการน้ำลายฟูมปาก ตาเหลือก พวกเราตกใจมาก ตอนนี้เขานอนอยู่ที่โรงพยาบาลครับ”

เซี่ยเฉิงอวิ๋นตกใจมาก รีบถามว่า “เรื่องนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง? ทำไมถึงโดนไฟดูดล่ะ?”

ตำรวจจราจรหนุ่มตอบ “หัวหน้าเซี่ยไปลากรถที่ดัดแปลงผิดกฎหมายมาจากที่ไหนไม่รู้ เพื่อตรวจสอบการดัดแปลงภายใน เขาสั่งให้คนถอดประตูรถออก

จากนั้น พอหัวหน้าเซี่ยนั่งเข้าไปในที่นั่งคนขับ ก็ถูกไฟฟ้าจากเบาะดูดทันที เบาะในห้องคนขับนั่นเหมือนเก้าอี้ไฟฟ้าเลยครับ”

เซี่ยจือจางตกใจ “คนไม่เป็นไรใช่ไหม? ตอนนี้หลานชายฉันเป็นยังไงบ้าง?”

ตำรวจจราจรหนุ่มตอบ “ไม่เป็นไรมากครับ ตื่นแล้ว แค่พอตื่นมาดูเหมือนจะงง ๆ นิดหน่อย”

เซี่ยจือจางเงียบไปครู่หนึ่ง “ได้ ฉันจะไปดูที่โรงพยาบาล”

เซี่ยจือจางเพิ่งวางสายไป อีกสายหนึ่งก็โทรเข้ามา

ผู้กำกับจ้าว “รายงานท่านนายกเทศมนตรี รถของคุณเสิ่นพบแล้ว รถไม่ได้ถูกขโมย แต่ถูกหัวหน้าตำรวจจราจรเซี่ยเฉิงอวิ๋นลากไป”

พรวด…

เซี่ยจือจางพ่นเลือดออกมา

บ้าเอ๊ย ที่แท้ก็เป็นฝีมือแกนี่เอง!