สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 469 ห้ามขับรถเร็ว

บทที่ 469 ห้ามขับรถเร็ว

เมื่อซุปและขนมเค้กข้าวร้อน ๆ ลงท้องไปแล้ว เสิ่นชิงถึงรู้สึกว่าร่างกายมีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้าง

ท้องของเธออุ่นสบาย เส้นเลือดทั่วร่างกายดูเหมือนจะไหลเวียนได้ดี ทำให้รู้สึกสดชื่นไปทั้งตัว

หลังจากพักผ่อนสั้น ๆ เสิ่นชิงและเฉาเล่อจึงรีบขับรถมุ่งหน้าไปยังเขตชุมชนเส้อเยว่ทันที

เพราะกังวลว่าสวีลี่และคนอื่น ๆ อาจจะตกอยู่ในอันตราย ทั้งสองคนจึงรู้สึกตึงเครียดอยู่ในใจ

จากข้อมูลที่มีอยู่ตอนนี้ ดูเหมือนว่าเมื่อคืนที่เขตชุมชนเส้อเยว่จะต้องเกิดอะไรบางอย่างขึ้นแน่ ๆ เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่มีใครพบเห็น หรือข่าวยังไม่แพร่ออกไป

ก่อนจะถึงเขตชุมชนเส้อเยว่ เสิ่นชิงได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง

เป็นโทรศัพท์จากตำรวจท้องที่

“สวัสดีครับคุณเสิ่น ผมเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจจ้าวจากสถานีตำรวจเมืองเจียง พวกเราได้มาถึงบ้านของหวงโฮ่วเซิงแล้ว สถานการณ์ในที่เกิดเหตุค่อนข้างซับซ้อน…”

ขณะที่ฟังรายงานจากเจ้าหน้าที่จ้าว สีหน้าของเสิ่นชิงก็ยิ่งดูมืดลงเรื่อย ๆ “ที่เกิดเหตุมีศพผู้หญิงสองศพ พวกเรากำลังตรวงจสอบและระบุตัวตนของพวกเขา…”

เฉาเล่อรู้สึกใจหายวาบ แล้วเหยียบคันเร่งจนสุด

เสิ่นชิงและเฉาเล่อนั่งอยู่ในรถสีดำ รถแปรสภาพเป็นดาวตกที่พุ่งทะยานไปข้างหน้า พร้อมกับลมเย็นที่พัดกระโชก

ต้นไม้และทิวทัศน์สองข้างทางถอยหลังอย่างบ้าคลั่ง คนเดินถนนเห็นเพียงเงาดำพุ่งผ่านไป

รถสีดำเป็นรถประจำตำแหน่งที่ทางการมอบให้เสิ่นชิงโดยเฉพาะ มีสมรรถนะสูงมาก

หลังจากได้ยินเรื่องสภาพอันน่าสยดสยองที่บ้านของหวงโฮ่วเซิง เฉาเล่อเหยียบคันเร่งจนสุด ใช้สมรรถนะของรถสีดำอย่างเต็มที่

เห็นเงาที่พุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว คนเดินถนนตาโตด้วยความตกใจ

“บ้าเอ๊ย! นั่นใครวะ? ขับรถบ้าขนาดนี้? กลางวันแท้ ๆ กล้าซิ่งรถบนถนนเลยเหรอ?”

“โอ้โห ถนนเส้นนี้มีกล้องวงจรปิดตั้งสิบกว่าตัวนะ ไม่อยากได้ใบขับขี่แล้วหรือไง?”

“รถคันนี้ขับเหมือนเครื่องบินเลย คนขับนี่กล้าจริง ๆ!”

รถยนต์ที่แล่นอย่างรวดเร็วบนถนน ไม่เพียงแต่ทำให้คนเดินเท้าวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างกว้างขวาง แต่ยังดึงดูดความสนใจของตำรวจจราจรอีกด้วย

ที่ริมถนน ตำรวจจราจรสวมเสื้อกั๊กสีเหลืองกำลังติดใบสั่ง

เขาเพิ่งติดใบสั่งเสร็จ พอหันหน้าไปก็เห็นรถคันหนึ่งที่มีควันดำพวยพุ่งออกมาจากท้ายรถ แล่นผ่านหน้าเขาไปอย่างรวดเร็ว

ความเร็วของรถคันนั้นเทียบได้กับสายฟ้าสีดำ หายวับไปในพริบตา

หัวหน้าตำรวจจราจรตาวาว เขาไม่ต้องคิดก็รู้ว่ารถสีดำคันที่เพิ่งผ่านไปนั้นขับเร็วเกินกำหนดแน่นอน

ไม่ใช่แค่เร็วเกินกำหนด นั่นมันความเร็วเสียงชัด ๆ!

สิบครั้งของอุบัติเหตุรถยนต์ เก้าครั้งเกิดจากความเร็ว อีกหนึ่งครั้งเกิดจากความเร็วที่มากกว่านั้น

หัวหน้าตำรวจจราจรไม่พูดพร่ำทำเพลง คว้าโทรศัพท์ดาวเทียมที่เอวออกมา โทรเรียกเพื่อนร่วมทีมทันที

“ทุกคนโปรดระวัง มีคนขับรถซิ่งที่ถนนหงซู เป็นรถสีดำ มาจากเมืองหางโจว ทะเบียน หาง H11011 กรุณาสกัดกั้นให้ได้”

พูดจบ หัวหน้าตำรวจจราจรก็ขึ้นรถมอเตอร์ไซค์คันเล็กของตัวเอง ไล่ตามรถของเสิ่นชิงไปทันที เขาใช้มือข้างหนึ่งจับราวจับ อีกมือถือโทรโข่งขนาดใหญ่ไล่ตามมาข้างหลังพร้อมตะโกนว่า “ชีวิตนั้นมีค่า เมาไม่ขับ ใครจะรู้ว่าในเหล้า ทุกหยดคือยมทูต ขับรถไม่ปลอดภัย ญาติพี่น้องน้ำตาไหล!”

ในรถ เสิ่นชิงมือหนึ่งจับเข็มขัดนิรภัย อีกมือจับราวจับด้านบน ผมของเธอปลิวไสวไปด้านหลังเพราะลมแรง

เฉาเล่อตาแดงก่ำ กำพวงมาลัยแน่น

คนที่ขับรถเร็วขนาดนี้ เสิ่นชิงเคยเห็นแค่สองคน คนหนึ่งคือลู่เย่ อีกคนคือเฉาเล่อ

คนแรกกำลังเล่นกับชีวิต คนหลังไม่สนใจชีวิต

“เฉาเล่อ! อย่าใจร้อน ช้าลงหน่อย ช้าลงหน่อย” เสียงของเสิ่นชิงถูกกลืนหายไปกับเสียงเสียดสีอย่างรุนแรงระหว่างล้อกับพื้นถนน

เสิ่นชิงปากบอกให้เฉาเล่อช้าลง แต่ในใจเธอก็ร้อนใจมาก อยากจะรีบไปถึงที่เกิดเหตุทันที

เมื่อครู่เจ้าหน้าที่จ้าวได้อธิบายสถานการณ์ที่เกิดเหตุอย่างคร่าว ๆ ทำให้ทั้งเสิ่นชิงและเฉาเล่อต่างตกใจ

“สิบครั้งของอุบัติเหตุ เก้าครั้งเพราะความเร็ว ใครไม่เชื่อคนนั้นเจ็บ มั่นใจสิบส่วนขับเจ็ดส่วน เก็บไว้สามส่วน ป้องกันเหตุไม่คาดฝัน!”

ด้านหลัง หัวหน้าตำรวจจราจรที่ขี่มอเตอร์ไซค์คันเล็กไล่ตามมาพร้อมถือโทรโข่ง ลมเย็นพัดผมของเขาจนดูเหมือนรังไก่ เสิ่นชิงได้ยินเสียงราง ๆ เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย “ดูเหมือนจะมีคนพูดอะไรอยู่ข้างหลังนะ”

“ไม่สนใจ ไม่ได้ยิน” เฉาเล่อพูดผ่านไรฟันออกมาเป็นคำ ๆ

พูดพลาง เฉาเล่อก็เร่งความเร็วขึ้นอีก รถพุ่งออกไปเหมือนลูกธนูที่หลุดออกจากสาย

โดยทั่วไปแล้ว ถ้ามีเหตุฉุกเฉิน รถบนถนนจะต้องหลบทางให้รถตำรวจ

แต่ครั้งนี้เหตุการณ์เกิดขึ้นกะทันหัน เฉาเล่อไม่ได้ขับรถตำรวจ และบนตัวรถสีดำก็ไม่ได้ติดตั้งอุปกรณ์ของตำรวจ ดังนั้นเขาจึงทำได้แค่เร่งเครื่องยนต์ แสดงฉากความเร็วเป็นเดิมพันชีวิต

หัวหน้าตำรวจจราจรพบว่า รถคันหน้าไม่ได้ลดความเร็วลงแต่กลับเพิ่มขึ้น และยังเพิกเฉยต่อเสียงโทรโข่งเล็ก ๆ ของเขา ทำให้เขาโกรธจนจมูกบิดเบี้ยวไปหมด

บ้าเอ๊ย เขาไม่เคยเห็นคนที่กล้าขนาดนี้ในเมืองเจียงมาก่อนเลย!

คงไม่ใช่ลูกคนรวยบ้า ๆ บอ ๆ จากเมืองหางโจวที่ชอบหาความตื่นเต้นหรอกนะ?

เขาเคยได้ยินมาว่า เมืองหางโจวร่ำรวย มีลูกคนรวยเยอะ แต่ละคนบ้าระห่ำไม่มีขอบเขต

หัวหน้าตำรวจจราจรคิดอย่างไม่พอใจ พวกคุณชายเหล่านี้ช่างทำตัวเหลิงเกินไปแล้ว ถึงกับมาอวดดีถึงเมืองเจียงเลย หัวหน้าตำรวจจราจรขี่รถมอเตอร์ไซค์คันเล็ก หอบแฮ่ก ๆ ไล่ตามหลังมา สูดดมไอเสียสีดำเข้าไปเต็มปอด

“รถสีดำทะเบียนหางโจวคันหน้านั่น กรุณาลดความเร็วและจอดรถทันที เพื่อรับการตรวจสอบ!

ฉันไม่สนว่าคุณเป็นใคร ถึงแม้จะเป็นลูกชายของนายกเทศมนตรี ก็ต้องขับรถให้ถูกกฎจราจรอย่างว่าง่าย”

เนื่องจากขับรถด้วยความเร็วสูงมาก เสิ่นชิงได้ยินแต่เสียงลมดังอื้ออึงเต็มหู เธอได้ยินเพียงเสียงตะโกนจากด้านหลังแว่ว ๆ ว่าลูกชายนายกเทศมนตรี รับการตรวจสอบอะไรสักอย่าง

เสิ่นชิงคิดในใจว่า ลูกชายของเซี่ยจือจางทำอะไรผิดเหรอ

สิบกว่านาทีต่อมา

ตำรวจจราจรหลายคนที่ขี่รถมอเตอร์ไซค์เลี้ยวมาจากถนนต่าง ๆ พวกเขาต้องการร่วมมือกันบีบให้รถสีดำที่กำลังซิ่งอย่างบ้าคลั่งจอด

แต่สองล้อจะวิ่งเร็วกว่าสี่ล้อได้อย่างไร

ระยะห่างระหว่างรถมอเตอร์ไซค์กับรถสีดำยิ่งห่างออกไปเรื่อย ๆ

หัวหน้าตำรวจจราจรที่หอบแฮ่ก ๆ ถอดหมวกกันน็อกออก ใช้มือปาดเหงื่อบนหน้าผากอย่างแรง แล้วด่าว่า “บ้าเอ๊ย รถสีดำคันนั้นกล้าจริง ๆ!”

หัวหน้าตำรวจจราจรโบกมือ “ไล่ตามต่อไป ฉันอยากรู้ว่าใครเป็นไอ้เด็กเวรที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง กล้ามาอาละวาดในเขตเมืองเจียงของเรา”

หัวหน้าตำรวจจราจรที่พูดจาแข็งกร้าวคนนี้ชื่อเซี่ยเฉิงอวิ๋น เป็นหลานชายของนายกเทศมนตรีเซี่ยจือจาง

ตำรวจจราจรทั่วไปถ้าเจอลูกคุณหนูเศรษฐีระดับสูง อาจจะรู้สึกหวั่นใจ แต่เซี่ยเฉิงอวิ๋นไม่เหมือนกัน

เขามีทั้งชาติตระกูล มีทั้งเส้นสาย มีทั้งตำแหน่ง และยังยึดมั่นในความยุติธรรม

เขายืนหลังตรงอย่างมั่นใจ ไม่กลัวใครทั้งนั้น!

ปกติแล้ว เสิ่นชิงต้องใช้เวลาเดินทางกว่าหนึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงเขตชุมชนเส้อเยว่ แต่เฉาเล่อเหยียบคันเร่งสุดแรง พวกเขาใช้เวลาเพียงยี่สิบนาทีก็มาถึงเขตชุมชนเส้อเยว่แล้ว

หลังจากเสิ่นชิงและเฉาเล่อเข้าไปในเขตชุมชนเส้อเยว่ได้ไม่กี่นาที เซี่ยเฉิงอวิ๋นก็ขี่มอเตอร์ไซค์คันเล็กตามมาถึง

เซี่ยเฉิงอวิ๋นเห็นรถสีดำคันนั้นจอดอยู่ข้างทาง เขาจึงจอดมอเตอร์ไซค์คันเล็กทันที แล้วเดินไปเคาะประตูรถอย่างแรง

เซี่ยเฉิงอวิ๋นทำหน้าเคร่งขรึม ตวาดเสียงดังว่า “คนในรถ ลงมาเดี๋ยวนี้!”

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครในรถตอบกลับมา เซี่ยเฉิงอวิ๋นก้มตัวลงมองอย่างละเอียด พบว่ารถว่างเปล่า ไม่มีใครอยู่ข้างในเลย

เซี่ยเฉิงอวิ๋นรู้สึกโมโหมาก

เขาตั้งใจจะสั่งสอนเจ้าของรถให้ดีสักหน่อย แต่ไม่คิดว่าเพียงชั่วพริบตาเดียว คนก็ไม่อยู่บนรถแล้ว

เซี่ยเฉิงอวิ๋นล้วงสมุดเล่มเล็กออกมาจากอก เขียนใบสั่งหลายใบอย่างรวดเร็ว แล้วแปะลงบนรถอย่างแรง

กล้าละเมิดกฎหมาย กล้าดูถูกตำรวจจราจร ดูสิว่าพี่ชายคนนี้จะปรับให้ตายไปเลย!

รถสีดำคันนี้ไม่ใช่รถธรรมดา มันไม่เพียงแต่มีสมรรถนะสูง แต่ยังถูกดัดแปลงมาเป็นพิเศษ

ตัวถังและกระจกกันกระสุน ยางกันระเบิด ภายในรถยังมีกลไกพิเศษมากมาย

รถแบบนี้โดยทั่วไปมีแต่สมาชิกหลักของหน่วยงานรัฐเท่านั้นที่ใช้ได้ แต่เสิ่นชิงมีตำแหน่งพิเศษ สำนักงานอัยการจึงอนุมัติให้เธอใช้หนึ่งคัน

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เซี่ยเฉิงอวิ๋นมองเข้าไปในรถอีกหลายครั้ง

แค่มองไม่กี่ครั้ง ก็ทำให้เซี่ยเฉิงอวิ๋นงงไปเลย “บ้าเอ๊ย ที่แท้ก็เป็นรถที่ดัดแปลงผิดกฎหมายนี่เอง!”

เขาก็ว่าแล้ว ทำไมลูกรวยรุ่นที่สองแห่งเมืองหางโจวถึงไม่ขับรถหรู ที่แท้ก็มาเล่นรถดัดแปลงนี่เอง

เซี่ยเฉิงอวิ๋นตบตัวถังรถเบา ๆ แล้วหัวเราะเยาะ “เล่นได้หรูหราเชียวนะ!”

คอยดูเขาจะยึดรถซะเลย!

เซี่ยเฉิงอวิ๋นโบกมือเรียกพรรคพวกมาสองสามคน แล้วชี้ไปที่รถสีดำคันนั้นพลางพูดว่า “เอารถฟอร์คลิฟท์มาคันหนึ่ง ลากรถคันนี้ไปให้ฉัน!”

ไม่เพียงแต่ขับรถเร็วต่อหน้าธารกำนัล ไม่สนใจคำเตือนของตำรวจจราจร ยังขับรถที่ดัดแปลงผิดกฎหมายอีก

ช่างบ้าระห่ำไร้ขอบเขตจริง ๆ

เขาจะต้องสั่งสอนพวกลูกรวยรุ่นที่สองแห่งเมืองหางโจวพวกนี้ให้ดี ให้พวกเขารู้ซะบ้างว่าอะไรคือการเคารพกฎหมาย!

ดังนั้น ไม่กี่นาทีต่อมา รถลากสีเหลืองคันหนึ่งก็มาถึงหน้าประตูเขตชุมชนเส้อเยว่

ภายใต้สายตาของผู้คนมากมาย รถประจำตำแหน่งของสำนักงานตรวจสอบวินัยอุตสาหกรรมบันเทิงก็ถูกลากไปอย่างนั้น เสิ่นชิงและเฉาเล่อไม่เคยคิดเลยว่า พวกเขาเพิ่งจะเดินจากไป แต่รถของพวกเขาก็ถูกลากไปทันที

และยิ่งไปกว่านั้น รถยังถูกลากไปด้วยข้ออ้างว่า เป็นรถที่ดัดแปลงอย่างผิดกฎหมายอีกด้วย