สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 470 การระบุตัวตนของศพ

บทที่ 470 การระบุตัวตนของศพ

เสิ่นชิงและเฉาเล่อไม่รู้เลยว่ารถถูกลากไปแล้ว ทั้งสองคนกำลังรีบเร่งมุ่งหน้าไปยังที่พักของหวงโฮ่วเซิง

หวงโฮ่วเซิงอาศัยอยู่ที่ตึก 18 ห้อง 701 เมื่อเสิ่นชิงและเฉาเล่อมาถึง ด้านล่างของอาคารที่พักอาศัยได้มีการกั้นแนวเขตด้วยเทปสีเหลืองแล้ว

ตำรวจหลายนายยืนเฝ้าอยู่ที่ทางเข้าบันได กำลังสอบถามผู้อยู่อาศัยในละแวกนั้น

ตำรวจคนหนึ่งเห็นเสิ่นชิงและเฉาเล่อข้ามแนวกั้นเขตเข้ามา รีบวิ่งเข้ามาห้ามปราม เขากำลังจะตะคอกใส่ทั้งสองคน แต่ก็ถูกเสิ่นชิงยื่นบัตรประจำตัวให้ดูจนต้องถอยกลับไปทันที

“สวัสดีคุณเสิ่น!” เจ้าหน้าที่ตำรวจหนุ่มคนหนึ่งวิ่งเข้ามา มองดูเสิ่นชิงด้วยสายตาเป็นประกาย “สวัสดีครับ ผมชื่อเสี่ยวหลิว ผู้กำกับจ้าวอยู่ชั้นบนแล้วครับ ผมจะพาคุณขึ้นไป”

เสิ่นชิงพยักหน้า

“สถานที่เกิดเหตุโหดร้ายมาก พวกคุณต้องเตรียมใจไว้นะครับ” เจ้าหน้าที่ตำรวจเสี่ยวหลิวมีแววตาเห็นอกเห็นใจ

ร่างกายของเสิ่นชิงและเฉาเล่อแข็งค้างไปชั่วขณะ จากนั้นก็เดินตรงเข้าไปในห้อง 701

ทันทีที่เสิ่นชิงก้าวเข้าไปในห้อง 701 กลิ่นคาวเลือดรุนแรงก็โชยมาปะทะใบหน้า ห้องนั้นยุ่งเหยิงอย่างมาก บนพื้นเต็มไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่ล้มระเนระนาดและเศษกระจกแตก

ผนังและพื้นเต็มไปด้วยคราบเลือด ทุกที่มีร่องรอยการถูกฟันด้วยมีด

ดูเหมือนว่าที่นี่เคยเกิดการต่อสู้อย่างดุเดือดมาก่อน

เสิ่นชิงกำหมัดแน่น ถามเสียงสั่น “ศพผู้หญิงสองศพนั้นอยู่ที่ไหน?”

“อยู่ในห้องนอนทางทิศใต้ โปรดตามผมมา” ขณะที่ผู้กำกับจ้าวกำลังจะนำทาง เฉาเล่อก็พุ่งตัวเข้าไปในห้องนอนก่อน

ห้องนอนก็ยุ่งเหยิงมากเช่นกัน

บนพื้นมีศพสองศพคลุมด้วยผ้าขาว ใต้ผ้าขาวนั้นมีคราบเลือดขนาดใหญ่ซึมออกมา

คราบเลือดเริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำจาง ๆ แล้ว

เฉาเล่อจ้องผ้าขาวนั้นเขม็ง หัวใจของเขาเริ่มเต้นรัวแรง มือของเขาสั่นอย่างห้ามไม่อยู่

ตึกตัก…

เฉาเล่อดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ขมับเต้นตุบ ๆ

ในขณะที่มือกำลังจะแตะผ้าขาว มือของเฉาเล่อก็หยุดชะงักลงทันที

เขาเริ่มรู้สึกกลัว เริ่มหวาดหวั่น เขาไม่กล้าเผชิญหน้ากับมันอย่างกะทันหัน

ตลอดชีวิต 25 ปีของเขา ไม่เคยรู้สึกสับสนและกลัวขนาดนี้มาก่อน

เมื่อเห็นสภาพของเฉาเล่อ เสิ่นชิงสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วกระชากผ้าขาวออกอย่างแรง

ในชั่วขณะนั้น ทั้งเสิ่นชิงและเฉาเล่อต่างเบิกตากว้างพร้อมกัน

บนพื้นมีศพผู้หญิงเปลือยสองศพนอนอยู่ บนร่างของศพมีรอยมีดนับไม่ถ้วน แผลเปิดออกเผยให้เห็นเนื้อและเลือดสด ๆ

ใบหน้าของศพทั้งสองถูกสับจนเละเทะ ไม่สามารถมองเห็นหน้าตาได้เลย ทั้งร่างไม่มีเนื้อดี ๆ เหลืออยู่แม้แต่น้อย

รอยแผลลึกมาก เผยให้เห็นกระดูกขาวโพลน

สภาพของศพดูน่าสยดสยองอย่างยิ่ง ทั่วทั้งร่างถูกสับจนแหลกเหลว ราวกับถูกสับจนตายทั้งเป็น “จากการตรวจสอบเบื้องต้น ผู้หญิงสองคนนี้ถูกฟันจนตาย ศพหนึ่งมีบาดแผล 392 แห่ง อีกศพหนึ่งมีบาดแผล 421 แห่ง”

เสิ่นชิงกัดริมฝีปาก ปลายนิ้วของเธอซีดขาว

“เนื่องจากใบหน้าไม่สามารถระบุตัวตนได้ และตอนนี้ยังไม่สามารถตรวจสอบตัวตนของผู้ตายได้ ผมได้ยินมาว่า ในผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณมีผู้หญิงสองคน จากความสูงและรูปร่างแล้ว คุณพอจะบอกได้ไหมว่าเป็นพวกเธอหรือเปล่า?” ผู้กำกับจ้าวหันไปมองเสิ่นชิง

สีหน้าของเสิ่นชิงซีดขาว เธอกัดริมฝีปากแน่น

จากความสูงและรูปร่างแล้ว ศพสองศพบนพื้นดูคล้ายกับสวีลี่และเค่ออวิ๋นมาก

“รายงานท่านผู้กำกับ พวกเราพบเสื้อผ้าผู้หญิงบางส่วนในห้องเล็ก”

เสิ่นชิงเงยหน้าขึ้นทันที

หวงโฮ่วเซิงเป็นชายโสด ในบ้านไม่มีผู้หญิง เสื้อผ้าที่พบในที่เกิดเหตุจึงต้องเป็นของผู้ตายทั้งสองคนเท่านั้น เสิ่นชิงกวาดตามองเสื้อผ้าในมือของเสี่ยวหลิวอย่างรวดเร็ว เลือดทั้งหมดในร่างกายพุ่งขึ้นสู่กระหม่อมในทันที

เสื้อผ้าเหล่านั้นเป็นของสวีลี่และเค่ออวิ๋น!

ม่านตาของเฉาเล่อหดเล็กลงอย่างฉับพลัน เขารู้สึกเหมือนหัวใจถูกแทงอย่างรุนแรง เจ็บปวดจนหายใจไม่ออก

“อย่าเพิ่งรีบสรุป ฉันจะตรวจสอบศพอย่างละเอียดก่อนแล้วค่อยพูด เฉาเล่อ นายออกไปก่อน ที่นี่ฉันจัดการเอง” เสิ่นชิงพูดด้วยความสงบนิ่งอย่างไม่น่าเชื่อ

เฉาเล่อพยักหน้าอย่างเหม่อลอย เขารู้สึกเพียงว่าหน้าอกถูกฉีกออกอย่างโหดร้าย เจ็บปวดราวกับอกจะแตก ทรมานจนไม่อยากมีชีวิตอยู่

เสิ่นชิงรู้ว่าตอนนี้เฉาเล่อช่วยอะไรไม่ได้มาก จึงปล่อยให้เขาไปพักข้าง ๆ

ศพสองศพบนพื้น หนึ่งสูงหนึ่งเตี้ย หนึ่งโครงกระดูกใหญ่ หนึ่งโครงกระดูกเล็ก

สวีลี่สูงกว่า เค่ออวิ๋นเตี้ยกว่า จากส่วนสูงและรูปร่างแล้วตรงกัน

“เอาถุงมือมาให้ฉันคู่หนึ่ง” เสียงของเสิ่นชิงเย็นชาและสงบนิ่งมาก

เมื่อสวมถุงมือแล้ว เสิ่นชิงเริ่มตรวจสอบศพอย่างละเอียด ร่างของศพหญิงร่างเล็กมีรูปร่างคล้ายกับเค่ออวิ๋นมาก แต่ศพตรงหน้านี้มีรูเจาะหู เล็บมือก็ทาสีสวยงาม และยังทาเล็บที่เท้าด้วย

ในขณะที่เค่ออวิ๋นจริง ๆ แล้วไม่เคยทาสิ่งเหล่านี้เลย

เสิ่นชิงพลิกศพเบา ๆ อีกครั้ง และพบว่ามีรอยสักรูปนางฟ้าที่ด้านในต้นขาของศพ

เสิ่นชิงถอนหายใจอย่างโล่งอก ศพนี้ไม่ใช่เค่ออวิ๋น

คนที่มีรอยสักบนร่างกายไม่มีทางผ่านการตรวจสอบประวัติทางการเมืองได้เลย

ถ้าเป็นการปลอมตัวเพื่อสืบคดี การทาเล็บหรือเจาะหูก็ทำได้ แต่การสักไม่จำเป็นเลย

ศพที่สองมีรูปร่างคล้ายกับสวีลี่มาก เสิ่นชิงยกแขนของศพหญิงขึ้นและสังเกตอย่างละเอียด

ศพบวมเล็กน้อย ไม่มีเนื้อดี ๆ เหลืออยู่บนร่างกายเลย

เสิ่นชิงจ้องมองนิ้วมือที่เละเทะไปด้วยเลือดอย่างละเอียด แล้วค่อย ๆ ถอนหายใจ “ฉันมั่นใจได้ว่าไม่ใช่พวกเธอ”

จากการดูข้อนิ้วมือ เสิ่นชิงสามารถยืนยันได้ว่าศพนี้ก็ไม่ใช่สวีลี่เช่นกัน แน่นอนว่าความสามารถในการสังเกตและความจำของเสิ่นชิงนั้นยอดเยี่ยมมาก เธออยู่ร่วมกับสวีลี่และเค่ออวิ๋นทั้งเช้าและเย็น จึงคุ้นเคยกับทั้งสองคนเป็นอย่างดี