สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 465 เธอไม่ได้อยู่คนเดียว

บทที่ 465 เธอไม่ได้อยู่คนเดียว

เสิ่นชิงสั่งการให้เจ้าหน้าที่ตำรวจค้นในโรงพยาบาลอย่างละเอียด พวกเขาพบหลักฐานมากมายเกี่ยวกับการรับตั้งครรภ์แทน

แต่เรื่องการทารุณกรรมหญิงตั้งครรภ์และทำร้ายทารกยังไม่มีความคืบหน้าที่เป็นรูปธรรม

รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลหดคอลงเล็กน้อย

เขารู้สึกโล่งอกอย่างยิ่งที่ตัวเองรีบจัดการสถานที่ไปก่อนหน้านี้แล้ว จึงไม่ให้เสิ่นชิงจับได้ว่ามีหลักฐานสำคัญ

เรื่องยาบำรุงผิวนั้นเกี่ยวพันกว้างขวางมาก จะต้องไม่ให้มีข้อผิดพลาดใด ๆ ถูกตรวจพบในมือของเขาเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นไม่เพียงแต่ชีวิตของเขาจะตกอยู่ในอันตราย ครอบครัวของเขาก็จะได้รับผลกระทบไปด้วย

รองผู้อำนวยการรู้ดีว่า ตราบใดที่เขาปิดปากเงียบ ก็จะมีคนมาจัดการเรื่องนี้ให้เงียบหายไปเอง

เรื่องโรงพยาบาลรับตั้งครรภ์แทนไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่ถ้าเรื่องยาเลียนแบบถูกเปิดโปง มันจะเกี่ยวพันไปถึงหลายสิ่งที่เป็นอันตรายถึงชีวิต

แต่พอนึกถึงว่าโรงพยาบาลนี้มีนามสกุลเจียง รองผู้อำนวยการก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาก

เมืองหางโจวเป็นของใคร? มันเป็นของนายกเทศมนตรีเจียง! ใครจะสามารถสืบสวนปัญหาของตระกูลเจียงได้ภายใต้เขตอิทธิพลของนายกเทศมนตรีเจียง?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลก็กลอกตาอย่างเงียบ ๆ ในสีหน้าของเขามีความดูแคลนอยู่บ้าง

เมืองหางโจวนี้ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นของตระกูลเจียง ไม่ใช่ของตระกูลเสิ่น

การกลอกตาเล็ก ๆ น้อย ๆ ของรองผู้อำนวยการไม่รอดพ้นสายตาของเสิ่นชิง

เสิ่นชิงรู้ดีว่ารองผู้อำนวยการกำลังคิดอะไรอยู่

ดังนั้น เสิ่นชิงจึงตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่มีความหมายลึกซึ้ง “รองผู้อำนวยการ ปากของคนตายนั้นปิดสนิทที่สุด”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของรองผู้อำนวยการก็ซีดลงทันที

เขาเบิกตากว้าง รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างติดอยู่ในลำคอ ขึ้นไม่ได้ลงไม่ได้ “คุณ!”

คำพูดของเสิ่นชิงเหมือนหมัดหนักที่ทุบลงมา ทำให้รองผู้อำนวยการตาลายในทันที ทำลายความมั่นใจที่เขาสะสมมาอย่างยากลำบากให้แตกกระจายไปหมด

ประโยคนี้เรียกได้ว่า เป็นการฆ่าคนด้วยการทำร้ายจิตใจอย่างแท้จริง เสิ่นชิงพูดประโยคนั้นจบแล้วก็เดินจากไป ทิ้งให้รองผู้อำนวยการอยู่คนเดียวด้วยความรู้สึกตื่นตระหนกอย่างรุนแรง

ในโรงพยาบาลจิตเวช หลิวเฉวียนเฟิงกำลังกอดภรรยาที่สติไม่ดีและร้องไห้อย่างเจ็บปวด

เมื่อมองดูสภาพที่ทรุดโทรมของภรรยา หลิวเฉวียนเฟิงไม่กล้าจินตนาการเลยว่า ภรรยาของเขาต้องทนทุกข์ทรมานแค่ไหนในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา

“ฮุ่ยฮุ่ย ผมขอโทษ ผมไม่ได้ปกป้องคุณ ผมไม่ควรพาคุณมาที่นี่เลย” หลิวเฉวียนเฟิงกอดภรรยาและร้องไห้โฮ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว

มีคำกล่าวว่าลูกผู้ชายไม่ร้องไห้ง่าย ๆ เว้นแต่จะถึงจุดที่เจ็บปวดที่สุด

หลิวเฉวียนเฟิงรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง ถ้าตอนแรกเขาไม่ได้เลือกมาที่นี่ ภรรยาของเขาก็คงไม่ต้องเจอกับเรื่องแบบนี้

“ฮุ่ยฮุ่ย มันเป็นความผิดของผมทั้งหมด มันเป็นความผิดของผมทั้งหมด…”

หลิวเฉวียนเฟิงพังทลายลง เขารู้สึกเหมือนถูกฉีกออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งเต็มไปด้วยความโกรธ อีกส่วนหนึ่งเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

เสิ่นชิงมองดูคู่สามีภรรยาที่กำลังร้องไห้กอดกันอยู่ห่าง ๆ และถอนหายใจอย่างหนัก “ช่างเป็นเรื่องบาปกรรมจริง ๆ…”

“พี่เสิ่นชิง ภรรยาของหลิวเฉวียนเฟิงเสียสติไปแล้ว พวกเราไม่สามารถสอบถามอะไรได้เลย” เฉาเล่อถอนหายใจพลางส่ายหน้า

เสิ่นชิงแค่นเสียงหึอย่างเย็นชา “ในโรงพยาบาลมีคนมากมายขนาดนี้ ไม่มีทางที่ทุกคนจะปิดปากเงียบกันหมดหรอก”

ตอนนี้เธอแค่ต้องการเวลา ขอแค่มีเวลาเพียงพอ เธอก็จะสามารถงัดข้อมูลออกมาได้มากมายอย่างแน่นอน

เจียงเฉิงสวมเสื้อคลุมแล้วออกจากบ้าน อาศัยความมืดของราตรีขับรถมุ่งหน้าไปยังเสี่ยวเหอซาน

เสี่ยวเหอซานเป็นวิลล่าลับที่เจียงเฉิงซื้อไว้ในชานเมือง ตำแหน่งที่ตั้งค่อนข้างห่างไกลและซ่อนเร้น ไม่มีใครรู้มากนัก

ไม่นานนัก รถหรูเจ็ดแปดคันก็จอดพร้อมกันที่เสี่ยวเหอซาน

ตระกูลลู่ ตระกูลโจว ตระกูลจาง ตระกูลหลี่ ตระกูลจู ตระกูลหวัง ตระกูลหวง ทุกตระกูลส่งคนมาแล้ว

ตระกูลเหล่านี้ล้วนเป็นตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง ในนั้นส่วนใหญ่เคยมีปัญหากับเสิ่นชิงมาก่อน

คนพวกนี้ล้วนหายใจรูเดียวกัน ส่วนอีกไม่กี่ตระกูลที่ตอนนี้ยังไม่มีปัญหากับเสิ่นชิง ในอนาคตก็คงจะมีปัญหากันแน่ ในห้องโถงของคฤหาสน์ ชายวัยกลางคนหน้าตาสะอาดสะอ้านกำลังยืนกอดอกอยู่กลางห้อง เขามีหน้าตาคล้ายกับเจียงเฉิงราว 70-80 เปอร์เซ็นต์

“ได้ยินเรื่องทั้งหมดแล้วใช่ไหม?”

ชายคนนั้นชื่อจางฮ่าว เป็นลูกพี่ลูกน้องของเจียงเฉิง และเป็นเจ้าของโรงพยาบาลหมู่อิง

เจียงเฉิงไม่ได้ปรากฏตัวในห้องโถง แต่นั่งอยู่ในห้องแยกต่างหาก

ในห้องโถงมีกล้องวงจรปิดขนาดเล็ก เจียงเฉิงสามารถเห็นสถานการณ์ในห้องโถงผ่านจอมอนิเตอร์ได้

แต่คนในห้องโถงไม่รู้ว่าเจียงเฉิงอยู่ที่นี่

คนตระกูลจางลุกพรวดขึ้นมาด้วยความโกรธ “ได้ยินแล้ว ได้ยินแล้ว เสิ่นชิงคนนี้มันช่างไร้ยางอายเหลือเกิน! ตอนนี้ถึงกับบุกมาถึงตระกูลเจียงแล้ว!”

เบื้องหลังตระกูลเจียงมีนายกเทศมนตรีเจียงหนุนหลังอยู่ การที่เสิ่นชิงสืบสวนตระกูลเจียงก็เท่ากับประกาศสงครามกับนายกเทศมนตรีเจียง

ลู่หลีคีบบุหรี่ ดวงตาคู่สวยเย็นชา “ฉันบอกแล้วว่า เสิ่นชิงคนนี้เป็นตัวอันตราย ต้องกำจัดให้เร็ว ถ้าไม่กำจัด เมืองหางโจวก็จะกลายเป็นของตระกูลเสิ่นหมด”

คนตระกูลจางกัดฟันพูดอย่างแค้นเคือง “ตระกูลจางของเรากับเสิ่นชิงเป็นศัตรูกันแล้ว! ตั้งแต่เสิ่นชิงถูกส่งมาเมืองหางโจว พวกเราก็ไม่เคยได้อยู่อย่างสงบสุขเลยสักวัน!”

ในปีที่ผ่านมา เสิ่นชิงส่งคนเข้าคุกในเมืองหางโจวมากมายจนนับไม่ถ้วน โดยเฉพาะคนที่มีชื่อเสียง

หลังจากที่เธอมาถึงเมืองหางโจว พวกเราต้องใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวงทุกวัน เสิ่นชิงคนนี้เป็นตัวอันตราย เราต้องกำจัดเธอให้ได้!”

ในบรรดาตระกูลเหล่านี้ ตระกูลจางเกลียดเสิ่นชิงมากที่สุด เมื่อก่อนเสิ่นชิงสืบสวนคดีฟอกเงินจากรายได้ภาพยนตร์ ทำให้บริษัทภาพยนตร์ของตระกูลจางล้มละลาย สมาชิกกว่าสิบคนในตระกูลจางได้รับผลกระทบไปด้วย

ตอนนี้สถานการณ์ของตระกูลจางย่ำแย่มาก อาจกล่าวได้ว่าแย่ลงทุกวัน

ตระกูลใหญ่ในเมืองหางโจวเป็นกลุ่มผลประโยชน์ร่วมกัน พวกเขามีส่วนร่วมในทุกเรื่อง เพียงแต่ระดับการมีส่วนร่วมแตกต่างกันไป

พวกเขาเป็นหนึ่งเดียวกัน รวมตัวกันเพื่อความอยู่รอด เจริญร่วมกัน เสื่อมร่วมกัน

ถ้ามีเรื่องเกิดขึ้นและแก้ไขได้ง่าย คนที่มีเงินก็ช่วยออกเงิน คนที่มีแรงก็ช่วยออกแรง

ถ้าเรื่องแก้ไขยาก คนที่ต้องรับผิดชอบก็ต้องรับผิดชอบ ส่วนคนที่เหลือช่วยสนับสนุนและปกปิด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใหญ่แค่ไหนก็สามารถกลบเกลื่อนได้

ตระกูลจูก็เคยเสียเปรียบในมือของเสิ่นชิงเช่นกัน เมื่อได้ยินว่าจะกำจัดเสิ่นชิง พวกเขาก็ตื่นเต้นราวกับได้ฉีดยากระตุ้น

“ถึงเวลาที่เราจะโต้กลับแล้ว เสิ่นชิง เธอรังแกคนมากเกินไป ทำตัวเหมือนถือไม้กวาดเป็นอาวุธ วัน ๆ เอาแต่สร้างความเดือดร้อนให้คนโน้นคนนี้ ถ้าไม่สั่งสอนเธอสักหน่อย เธอคงคิดว่าพวกเราเป็นเหยื่อที่อ่อนแอให้เธอรังแกได้ตามใจชอบ!”

แม้ว่าตระกูลใหญ่หลายตระกูลจะมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์กันบ้างในยามปกติ แต่ในเรื่องการจัดการกับเสิ่นชิง พวกเขากลับรวมตัวกันอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

ในค่ำคืนที่ม่านราตรีทอดตัวลงมาและแสงดาวริบหรี่ ตระกูลใหญ่หลายตระกูลในเมืองหางโจวได้รวมตัวกันอย่างเป็นทางการ เปิดฉากการรณรงค์ชำระบัญชีกับเสิ่นชิงอย่างเป็นทางการ

สมาชิกของตระกูลใหญ่ในเมืองหางโจวต่างรู้สึกตื่นเต้น ในสายตาของพวกเขา เสิ่นชิงครั้งนี้ไม่มีทางหนีรอดไปได้อย่างแน่นอน

ในขณะนี้ เสิ่นชิงยังไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดนี้

แต่ถึงแม้เธอจะรู้ ก็คงไม่รู้สึกหวั่นไหวอะไรมากนัก

เพราะคนพวกนี้ เธอก็ต้องจัดการพวกเขาในไม่ช้าก็เร็วอยู่แล้ว

ตอนนี้พวกเขามารวมตัวกัน ก็ช่วยประหยัดเวลาให้เธอได้มาก

พลังของตระกูลใหญ่ในเมืองหางโจวไม่ใช่เรื่องที่จะมองข้ามได้ ถ้าเป็นเสิ่นชิงคนเดิมที่ต้องเจอกับกำแพงเหล็กแบบนี้ คงต้องลำบากอย่างหนักแน่นอน แต่ในปีนี้ เสิ่นชิงได้เดินทางไปหลายที่ ทำสิ่งต่าง ๆ มากมาย และได้รู้จักเพื่อนใหม่หลายคน

โดยไม่รู้ตัว เสิ่นชิงได้สร้างพลังของตัวเองขึ้นมาแล้ว

ตอนนี้เธอไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีกต่อไป