สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 429 อย่าเชื่อในเสน่ห์ของตัวเองมากนัก

บทที่ 429 อย่าเชื่อในเสน่ห์ของตัวเองมากนัก

มองใบหน้าหล่อเหลาของแองกัส สวีลี่ก็ตกหลุมรักเขาอย่างสิ้นเชิง

เธอร้องตะโกนในใจ โอ้พระเจ้า! ฟ้าประทานของขวัญให้จริง ๆ!

แองกัสจับมือของสวีลี่พลางกล่าวอย่างอ่อนโยนว่า “สุภาพสตรีที่งดงาม แองกัสรักคุณตั้งแต่แรกพบ ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากไปจดทะเบียนสมรสกับคุณตอนนี้เลย”

พูดจบ แองกัสก็ทำเหมือนกำลังแสดงมายากล หยิบดอกกุหลาบออกมา ยิ้มพลางยื่นให้สวีลี่

“อ๊า…”

สวีลี่ยกมือปิดหน้าอก แก้มแดงระเรื่อ

หัวใจของเธอถูกกระสุนแห่งความรักยิงทะลุ….

ชายตรงหน้าหล่อเหลาจนน่าตกใจ สมองของสวีลี่หยุดคิด เธอจับมือแองกัสอย่างตื่นเต้น “งั้นเราไปกันเลย…”

“ขอโทษค่ะ…” เสิ่นชิงไอแรง ๆ สองครั้ง

อย่าได้ใจลอยเชียวนะ สวีลี่!

สมัยนี้ ผู้ชายที่มีทั้งเงินทั้งหน้าตาและยังเอาใจเก่งด้วย ล้วนไม่ใช่คนดีหรอกนะ!

ฟ้าไม่มีทางโปรยขนมหวานลงมาหรอก มีแต่จะโปรยกับดักลงมาต่างหาก!

เพิ่งเจอกันก็จะไปจดทะเบียนแล้ว มันน่าตกใจเกินไปแล้ว

ถ้าผู้ชายคนนี้เป็นเกย์ มาหลอกแต่งงานล่ะจะทำยังไง?

สวีลี่! อย่าได้เชื่อเรื่องรักแรกพบเด็ดขาด ยิ่งไม่ต้องเชื่อในเสน่ห์ของตัวเองเลย!

เพื่อให้สวีลี่รักษาสติ เสิ่นชิงสั่งเครื่องดื่มให้เธอสามแก้วรวดเดียว

พนักงานเดินย่อ ๆ ยิ้มพลางวางเครื่องดื่มทีละแก้วตรงหน้าสวีลี่

พนักงาน “คุณผู้หญิง นี่คือเครื่องดื่มสามแก้วของคุณ แก้วแรกชื่อว่า ‘รักษาสติ’ แก้วที่สองชื่อว่า ‘กับดักความรัก’ แก้วที่สามชื่อว่า ‘อย่าลืมจุดเริ่มต้น'” สวีลี่พยักหน้าอย่างงุนงง แล้วเงยหน้าขึ้นมองไปทางเสิ่นชิง

ใช่แล้ว เราต้องใจเย็น ไม่ให้ความงามและเงินทองทำให้สติแตก

สายตาของสวีลี่เต็มไปด้วยความดิ้นรน

โอ้พระเจ้า!

เธอจะต้องยอมสละหนุ่มหล่อสุดยอดตรงหน้านี้จริง ๆ เหรอ?

ไม่ได้! เธอทำไม่ได้!

แต่ว่า… แล้วเฉาเล่อนั่นจะทำยังไง?

ในขณะที่สวีลี่กำลังดิ้นรนอย่างทรมาน เสิ่นชิงก็สังเกตเห็นว่า มีคู่หนุ่มสาวคู่หนึ่งเดินเข้าไปในร้านขนมหวานฝั่งตรงข้าม

ผู้ชายที่เดินเข้าไปก็คือเฉาเล่อนั่นเอง วันนี้เขาใส่สูทผูกเนกไท ดูหล่อเหลาเป็นอย่างมาก

ด้านหลังเฉาเล่อมีหญิงสาวร่างเล็กตามมา ผมยาวสลวยของเธอสยายลงมา สวมชุดกระโปรงปักลาย สวมหมวกใบใหญ่และแว่นกันแดดสีชา ทำให้มองไม่เห็นใบหน้าชัดเจน ทั้งสองคนนั่งอยู่ใกล้หน้าต่างบานใหญ่ ห่างจากสวีลี่เพียงถนนสายเดียว

แค่สวีลี่หันหน้าไปนิดหน่อย ก็จะเห็นเฉาเล่อได้

เสิ่นชิงรู้สึกตาสั่น เธอมีลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาทันที

มองเห็นเงาร่างในร้านขนมหวานฝั่งตรงข้าม เสิ่นชิงอดคิดฟุ้งซ่านไม่ได้

หรือว่า…

เฉาเล่อไม่ชอบสวีลี่ เขามีแฟนแล้ว?

แต่ทำไมพวกเขาไม่ไปนัดที่อื่น ทำไมต้องเลือกมาตรงข้ามสวีลี่ด้วย?

เฉาเล่อตั้งใจหรือไม่ตั้งใจกันแน่?

หรือว่า?

เฉาเล่ออยากประชดประชันสวีลี่ เลยนัดผู้หญิงคนไหนก็ได้มา? เสิ่นชิงจิบกาแฟหนึ่งอึก แล้วส่ายหัวเงียบ ๆ

ไม่ เฉาเล่อนั่น ไม่มีทางคิดแผนปล่อยไก่ให้บินแบบนี้ได้หรอก

เสิ่นชิงพยายามทำให้ตัวเองใจเย็นลง แล้วเริ่มวิเคราะห์ความเป็นไปได้ต่าง ๆ

แต่คิดไปคิดมา เสิ่นชิงก็คิดไม่ออกสักที

“เฮ้อ…”

เสิ่นชิงถอนหายใจ “เฮ้อ ช่างมันเถอะ ดูเหตุการณ์ไปก่อนแล้วกัน สืบคดียังไม่เหนื่อยเท่านี้เลย”

ที่ร้านขนมหวานฝั่งตรงข้ามร้านกาแฟ เฉาเล่อกับเค่ออวิ๋นที่ปลอมตัวอยู่นั่งหันหน้าเข้าหากัน

“คู่นัดบอดของพี่สวีลี่ครั้งนี้ดูเหมือนจะเป็นหนุ่มหล่อเลยนะ

เฉาเล่อถ้านายไม่ลงมือก่อน พี่ลี่ลี่ก็จะถูกคนอื่นพาไปนะ” เค่ออวิ๋นกัดหลอด แอบชำเลืองมองร้านกาแฟฝั่งตรงข้ามเป็นระยะ

เฉาเล่อไม่กล้ามองไปทางซ้ายเลย เขากลัวว่าจะสบตากับสวีลี่กลางอากาศ ได้แต่แอบใช้หางตามองไปทางนั้น

ในร้านกาแฟ สวีลี่หัวเราะชอบใจกับมุกตลกของแองกัส ดูเหมือนเธอจะสนุกมาก

สีหน้าของเฉาเล่อดำมืดทันที “เธอไม่ได้บอกหรอกเหรอว่าสวีลี่มาเพื่อทำลายการนัดบอด? ฉันเห็นเธอคุยกับคู่นัดบอดสนุกมากนะ…”

เค่ออวิ๋นทำหน้าเจื่อน “เอ่อ…ฉันกล้ารับรองว่า ในใจของพี่สวีลี่…ชอบนายนะ”

เค่ออวิ๋นทนดูเฉาเล่อกับสวีลี่เสียเวลาแบบนี้ไม่ไหว อยากช่วยให้พวกเขาเปิดใจกัน เลยพาเฉาเล่อมาหาสวีลี่

แต่เค่ออวิ๋นไม่คิดเลยว่าสวีลี่จะคุยกับคู่นัดบอดสนุกขนาดนี้

เธอจำได้ว่าครั้งที่แล้ว สวีลี่ทำให้คู่นัดบอดร้องไห้เลยนะ

เสียงหัวเราะของสวีลี่ดังชัดเจนแม้จะอยู่อีกฝั่งถนน

เฉาเล่อถอนหายใจ คิ้วและตาห่อเหี่ยว

เค่ออวิ๋นเท้าคางด้วยมือทั้งสองข้างพูดว่า “พี่เฉา ถ้านายยังเป็นผู้ชายอยู่ ตอนนี้ก็บุกเข้าไปสารภาพรักเลย จากที่ฉันรู้จักพี่สวีลี่ เธอต้องคิดว่านายแมนมากแน่ ๆ”เ

ฉาเล่อส่ายหัว “ถ้าเกิดเธอชอบคู่นัดบอดนั่นขึ้นมาล่ะ มันจะไม่อับอายมากเหรอ?”

เค่ออวิ๋นกำลังจะโต้แย้ง แต่เธอเหลือบไปเห็นใบหน้าด้านข้างของแองกัสเข้าพอดี

โอ้พระเจ้า! ตอนนี้คุณภาพของผู้ชายที่มานัดบอดสูงขนาดนี้เลยเหรอ!

เค่ออวิ๋นดูดน้ำอัดลมเฮือกใหญ่ ขมวดคิ้วครุ่นคิด

ตามนิสัยบ้าผู้ชายของสวีลี่ ตอนนี้วิ่งไปขัดจังหวะคงไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาดนัก “อา… งั้นเราควรรออีกสักหน่อยไหม ดูสถานการณ์ไปก่อน?”

เฉาเล่อเม้มริมฝีปาก ลุกขึ้นจากที่นั่ง “ไม่ต้องหรอก ฉันไม่อยากทำให้เธอไม่สบายใจ”

อีกฝั่งในร้านกาแฟ เสิ่นชิงเห็นเฉาเล่อลุกขึ้น เธอรู้สึกเครียดจนเหงื่อแตก

ถ้าสองคนนี้เจอกันตอนนี้ คงจะทำอะไรไม่ถูกจนขุดหลุมหลบได้สามห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเลย

บังเอิญพอดี ตอนนั้นสวีลี่ก็หันไปมองทางขวาพอดี

จากนั้น ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างขึ้นเรื่อย ๆ “ปัง!”

หลอดกาแฟที่ใช้คนกาแฟถูกสวีลี่กดจนหักอย่างแรง

รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอหายไปทันที เธอจ้องมองไปยังฝั่งตรงข้ามโดยไม่กะพริบตา

ในร้านขนมหวาน เค่ออวิ๋นกำลังจับแขนของเฉาเล่อ ขอให้เขารออีกสักครู่

แต่ในสายตาของคนนอก มันดูเหมือนทั้งสองกำลังโอบกอดกันอย่างสนิทสนม ราวกับคู่รักที่กำลังตกหลุมรัก

เสิ่นชิงเห็นภาพนั้นแล้วก็เงยหน้ามองฟ้าพลางถอนหายใจยาว

โอ้ สนามรบแห่งความรักกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว…

สวีลี่มองดูเฉาเล่อ ผ่านกระจกฝั่งตรงข้าม เธอโกรธจนฟันกรามขบกันจนเกิดประกายไฟ

เธอหยิบกระเป๋าบนที่นั่งอย่างเด็ดขาด แล้วเดินตรงไปยังร้านขนมหวานฝั่งตรงข้าม

แองกัสรีบคว้ามือของสวีลี่ไว้ ใช้ดวงตาสีฟ้าใสของเขามองไปที่สวีลี่ แล้วถามอย่างอ่อนโยนว่า “คุณจะไปไหน? คุณจะหนีไปเหมือนซินเดอเรลล่าเหรอ?”

“เอ่อ…”

สวีลี่หยุดชั่วครู่ แล้วเค้นคำพูดออกมาจากไรฟันหกคำ “ไปต่อยคน คุณไม่ต้องยุ่ง”

พูดจบ สวีลี่ก็พุ่งออกจากร้านกาแฟเหมือนสายลม

ระหว่างทางไปร้านขนมหวาน สวีลี่ด่าเฉาเล่อในใจนับร้อยครั้ง

น่าโมโห เพื่อนายแล้ว เธอพังงานนัดบอดมากี่ครั้งแล้ว ถึงขนาดปฏิเสธหนุ่มหล่อสุดยอดไปแล้ว

แต่นาย! นายกลับไปนั่งจีบสาวอย่างสบายใจ!

มันทนไม่ไหวแล้ว!

สวีลี่พุ่งตรงไปที่ร้านขนมหวาน แล้วกระชากประตูกระจกเปิดออก

วันนี้เธอจะต้องดูให้รู้ว่าผู้หญิงที่นัดกับเฉาเล่อหน้าตาเป็นยังไงกันแน่!