สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 430 พวกเธอสามคนจะแสดงละครเรื่อง Burning Winter ที่ร้อนแรงใช่ไหม?

บทที่ 430 พวกเธอสามคนจะแสดงละครเรื่อง Burning Winter ที่ร้อนแรงใช่ไหม?

“เฉาเล่อ!”

ในทันทีที่ผลักประตูกระจกของร้านขนมหวานเปิดออก สวีลี่ก็ตะโกนออกมา

ทุกคนในร้านหันมามองที่ประตูทางเข้า

เมื่อผู้คนเห็นสถานการณ์นี้ ไฟแห่งความอยากรู้อยากเห็นก็ลุกโชนขึ้นในใจทันที

โอ้โห ดูแล้วทำไมเหมือนผู้ชายเจ้าชู้นอกใจไปมีกิ๊ก แล้วถูกแฟนตัวจริงจับได้คาหนังคาเขา…

เฉาเล่อและเค่ออวิ๋นก็ไม่คิดว่าสวีลี่จะพุ่งเข้ามาโดยตรงแบบนี้ จึงตกใจมาก

สวีลี่ที่พุ่งเข้ามา เมื่อเห็นผู้หญิงข้าง ๆ เฉาเล่อชัดเจน ก็ชะงักอยู่กับที่ทันที

“เอ๋… เค่ออวิ๋น?”

สวีลี่เบิกตากว้าง เสียงสูงขึ้นแปดระดับคนดูข้าง ๆ ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น

โอ้โห แฟนตัวจริงกลับรู้จักกับเมียน้อยด้วย

แบบนี้ยิ่งน่าตื่นเต้นเข้าไปใหญ่ เมียน้อยคนนี้จะไม่ใช่เพื่อนสนิทของผู้เสียหายหรอกนะ?

ในร้านกาแฟ เสิ่นชิงได้ยินชื่อของเค่ออวิ๋นแล้วเกือบจะพ่นกาแฟในปากออกมาทันที

ดี พวกเธอสามคนจะแสดงละครเรื่อง Burning Winter*[1] ที่ร้อนแรงใช่ไหม?

ขณะที่เสิ่นชิงกำลังคิดจะไปร่วมวงสนุกฝั่งตรงข้าม เธอก็ได้ยินพนักงานในร้านบ่นว่า

“ลูกค้าโต๊ะเบอร์ 09 นั่งอยู่ตรงนั้นตั้งนานแล้ว ไม่สั่งกาแฟสักแก้ว

ถามหลายครั้งแล้วว่าจะดื่มอะไร ผลคือลูกค้าคนนั้นบอกว่ารออีกหน่อย รอเพื่อนมาแล้วค่อยสั่งพร้อมกัน

ฮึ ไม่รู้ว่าคนนั้นมานั่งฟรีหรือโดนเพื่อนเท…”

เสิ่นชิงได้ยินแล้วขมวดคิ้ว “ลูกค้าโต๊ะเบอร์ 09 เหรอ?”

ถ้าเธอจำไม่ผิด สวีลี่เคยบอกเธอว่าคู่นัดบอดครั้งนี้นัดที่โต๊ะเบอร์ 09

เสิ่นชิงรู้สึกแปลกใจมาก โต๊ะเบอร์ 09 นั่นไม่ใช่โต๊ะพของแองเกิสกับสวีลี่หรอกเหรอ?

เสิ่นชิงเงยหน้าขึ้นมองป้ายบนโต๊ะของแองเกิส พบว่าโลโก้บนป้ายโต๊ะกลับหัวอยู่

เสิ่นชิงมองป้ายโต๊ะของตัวเองอีกครั้ง ทันใดนั้นก็เข้าใจทันที

โอ้โห ที่แท้นั่นไม่ใช่โต๊ะเบอร์ 09 แต่เป็นโต๊ะเบอร์ 60!

เสิ่นชิงหรี่ตาลง นั่นก็หมายความว่า…

สวีลี่เข้าใจผิดเกี่ยวกับคู่นัดบอดเหรอ?

เสิ่นชิงรีบหันไปมองที่โต๊ะเบอร์ 09 ทันที แล้วก็เห็นชายคนหนึ่งสวมเสื้อเชิ้ตลายตาราง ใส่แว่นตากรอบดำ

ชายคนนั้นมองไปที่ประตูเป็นระยะ ท่าทางกระวนกระวาย ดูเหมือนกำลังรอใครบางคนอยู่

เสิ่นชิง “…”

คนนี้ก็เป็นคนที่มีความแค้นใหญ่หลวงอีกคนหนึ่ง

เสิ่นชิงมองไปทางแองกัสอีกครั้ง เธอรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ดูแปลก ๆ

ทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่คู่นัดบอดของสวีลี่ แต่กลับสามารถคุยกับสวีลี่ได้อย่างออกรส แถมยังเสนอที่จะไปจดทะเบียนสมรสอีก

รู้สึกว่าไม่น่าจะเป็นคนดี

หรือว่า…ชาวต่างชาติจะเปิดเผยขนาดนี้?

ในขณะที่เสิ่นชิงกำลังพิจารณาแองกัสอยู่นั้น แองกัสก็เห็นเสิ่นชิงเช่นกัน เขายิ้มให้เสิ่นชิงเล็กน้อย

รอยยิ้มที่สะอาดและใสซื่อ

เสิ่นชิงรีบหันหน้าไปอย่างรวดเร็ว มองไปยังร้านขนมหวานฝั่งตรงข้าม

ไม่รู้ว่าลูกน้องโง่ ๆ ของเธอจะทะเลาะกันหรือยัง “คุณผู้หญิงคะ นี่คือน้ำแพร์ตุ๋นลูกพลับจีนช่วยบำรุงคอของคุณค่ะ…”

พนักงานยิ้มพลางวางชามน้ำแพร์ลงตรงหน้าเสิ่นชิง

เสิ่นชิงอ้าปากด้วยความประหลาดใจ “ฉันไม่ได้สั่งน้ำบำรุงคอนะ…”

พนักงานชี้ไปที่แองกัสแล้วพูดว่า “อ๋อ คุณผู้ชายท่านนั้นสั่งให้คุณค่ะ เขาบอกว่าคุณไอตลอดเวลา ดูเหมือนคอคุณจะไม่ค่อยดี น้ำแพร์นี้ดื่มแล้วจะช่วยบำรุงปอดและแก้ไอได้ค่ะ”

เสิ่นชิง “…”

เสิ่นชิงยิ้มอย่างเก้อเขิน “ร้านกาแฟของคุณมีทุกอย่างจริง ๆ นะ…”

แต่จริง ๆ แล้ว เธอแกล้งไอจนเหนื่อยมาก

แองกัสมองดูเสิ่นชิงด้วยรอยยิ้มเต็มตา ดวงตาสีฟ้าสวยงามของเขาบริสุทธิ์และใสสะอาดราวกับท้องฟ้า

เฮ่อ…

เสิ่นชิงถอนหายใจอย่างหนักชายคนนี้หน้าตาหล่อเหลาจริง ๆ ในบรรดาผู้ชายที่เธอเคยเห็นมา เขาสามารถติดอันดับสามได้เลยทีเดียว

ไม่แปลกเลยที่สวีลี่แทบจะเสียสติไป

เมื่อเผชิญหน้ากับหนุ่มหล่อระดับนี้ ถ้าไม่มีความมั่นคงทางจิตใจสักหน่อย คงจะไม่ไหวจริง ๆ

อีกด้านหนึ่ง

ภายในร้านขนมหวานฝั่งตรงข้ามถนน หญิงสองคนและชายหนึ่งคนกำลังเผชิญหน้ากัน บรรยากาศช่างกระอักกระอ่วนยิ่งนัก

ฝูงชนที่มุงดูก็มีสีหน้าเหมือนกำลังรอชมละครสนุก ๆ

หลายคนกำลังคาดเดาว่าทั้งสามคนนี้จะทะเลาะกันหรือไม่

ถ้าหากเกิดการทะเลาะขึ้นมา ผู้ชายคนนี้จะช่วยแฟนตัวจริง หรือจะช่วยมือที่สาม…

“สวีลี่ ไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ…” เค่ออวิ๋นที่น่าสงสารตกใจจนพูดจาสับสน

อือ ๆ เธอรู้สึกเหมือนทำเรื่องดีกลายเป็นเรื่องแย่ไปเสียแล้ว

“ฉันพาพี่เฉามาทำลายการนัดบอดของเธอ เอ่อ ไม่ใช่ ฉันพาพี่เฉามาดูว่าเธอจะทำให้การนัดบอดพังยังไง”

ประโยคนี้ค่อนข้างวกวน เค่ออวิ๋นเกือบจะกัดลิ้นตัวเองตอนพูด

สวีลี่เอามือทั้งสองเท้าเอว ขมวดคิ้ว ตวาดใส่เค่ออวิ๋นอย่างดุดัน “เธอคิดอะไรอยู่? มิตรภาพระหว่างพวกเรา จะถูกผู้ชายคนหนึ่งทำลายได้ยังไง?”

พูดจบ สวีลี่ก็เสริมอีกประโยค “เธอให้ความสำคัญกับเฉาเล่อมากเกินไปแล้ว…”

สวีลี่เบ้ปาก กลอกตาอย่างดูถูก

เฉาเล่อได้ยินดังนั้น สีหน้าเขียวคล้ำ ตาทั้งสองแดงก่ำ มือทั้งสองสั่นระริก “ใช่แล้ว ในที่สุดเธอก็พูดออกมา เธอดูถูกฉันใช่ไหม?”

ท่าทางของเฉาเล่อทำให้เค่ออวิ๋นและสวีลี่ตกใจทันที

พวกเธอทั้งสองอึ้งไปพร้อมกัน ถอยหลังไปพร้อมกันหนึ่งก้าวทันที เฉาเล่อทำหน้าบึ้งตึงแล้วเดินออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้สวีลี่และเค่ออวิ๋นสองคนมองหน้ากันอย่างพูดไม่ออก

เมื่อเห็นเฉาเล่อเดินจากไปไกล เค่ออวิ๋นจับมือสวีลี่พลางพูดด้วยความรู้สึกผิด “ขอโทษนะ พี่สวีลี่ ฉันไม่คิดว่าเรื่องมันจะกลายเป็นแบบนี้”

สวีลี่ตบไหล่เค่ออวิ๋นเบา ๆ ปลอบใจว่า “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ไม่ใช่ความผิดของเธอหรอก”

ผู้คนที่ยืนมุงดูอยู่รอบ ๆ ต่างตกตะลึง

โอ้โห! แฟนตัวจริงกับมือที่สามกอดกันเนี่ยนะ?

ตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้น?

ผู้คนที่มุงดูอยู่ต่างตกตะลึงไม่หาย

พวกเขาใช้ประสบการณ์จากการดูละครวัยรุ่นหลายปีคาดเดาสถานการณ์ที่เป็นไปได้อย่างน่าตื่นเต้น

นั่นก็คือ ผู้ชายคนที่เพิ่งจากไปต่างหากที่เป็นมือที่สาม!

เค่ออวิ๋นกอดสวีลี่ “พี่สวีลี่ ฉันคิดว่าระหว่างพี่กับพี่เฉามีความเข้าใจผิดกันอยู่ พวกพี่น่าจะแก้ความเข้าใจผิดกันนะ”

สวีลี่เกิดในเมืองหูเฉิง พ่อและแม่ของเธอต่างเป็นนักวิชาการชั้นนำของประเทศ เป็นตระกูลที่มีการศึกษาสูงและมีฐานะดี

บ้านของเฉาเล่ออยู่ในเมืองเล็ก ๆ ห่างไกล พ่อและแม่ของเขาเป็นชาวนาที่ต้องทำงานหนัก

ดังนั้น เฉาเล่อจึงต้องพยายามอย่างหนักเพื่อออกจากหมู่บ้านเล็ก ๆ ด้วยตัวเอง

หูเฉิงเป็นเมืองใหญ่ที่เจริญรุ่งเรืองอันดับสองของประเทศจีน

สวีลี่เป็นลูกสาวคนเดียวของครอบครัวในหูเฉิง ด้วยฐานะแบบนี้ เธอจึงเป็นเหมือนดั่งธิดาสวรรค์

ตระกูลสวีมีบ้านหลายหลังในหูเฉิง แต่ละหลังมีมูลค่าหลายสิบล้าน

ส่วนครอบครัวของเฉาเล่อนั้นยากจนมาก อย่าว่าแต่ซื้อบ้านในหูเฉิงเลย แม้แต่ในเมืองเล็ก ๆ ก็ยังลำบากมาก

แม้เฉาเล่อจะชอบสวีลี่ แต่เขารู้ดีว่าระหว่างพวกเขามีช่องว่างที่เรียกว่าความเป็นจริงคั่นอยู่

เพราะใส่ใจมากเกินไป จึงรู้สึกด้อยค่า

เฉาเล่อรู้สึกด้อยค่าต่อหน้าสวีลี่อยู่แล้ว และเพราะครอบครัวยากจน เขายิ่งไม่กล้าเปิดเผยความรู้สึกของตัวเอง เขากลัวว่า สวีลี่จะดูถูกเขา และยังกลัวว่าจะสร้างความลำบากใจให้กับสวีลี่ ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าเอ่ยปากบอกความรู้สึกเสียที

[1] Burning Winter (演燃冬) เป็นภาพยนตร์โรแมนติกดราม่า บอกเล่าเรื่องราวของคนแปลกหน้าสามคนที่พบกันในฤดูหนาว ผ่านประสบการณ์ต่าง ๆ เผยให้เห็นความปรารถนาภายในและการทำอะไรไม่ถูกของพวกเขา และแสดงให้เห็นถึงสภาพจิตใจและภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกทางอารมณ์ของคนหนุ่มสาวที่เกิดในปี 1990