สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 400 เสิ่นชิงลงมือเอง เก่งกาจเหนือใคร

บทที่ 400 เสิ่นชิงลงมือเอง เก่งกาจเหนือใคร

เสิ่นชิงตั้งใจซ่อนเครื่องดักฟังไว้ในดิน เพราะมีเพียงเครื่องดักฟังที่ถูกโยนลงถังขยะเท่านั้นที่ไม่ต้องกังวลว่าจะไม่สามารถเก็บกลับคืนได้ เนื่องจากเครื่องดักฟังนี้จะถูกทิ้งเป็นขยะในที่สุด

เสิ่นชิงหาข้ออ้างเพื่อออกจากบ้านตระกูลเจียงก่อนที่คู่ดูตัวคนต่อไปจะมาถึง

คุณนายเจียงไม่ยอมให้เป็นไปตามความต้องการ แน่นอนว่าเธอพยายามรั้งไว้สุดความสามารถ

คุณนายเจียง “โอ้ ชิงชิง กว่าเธอจะมาที่นี่ได้ก็หาเวลายากมาก อยู่ต่ออีกสักพักเถอะ! อย่างน้อยก็กินมื้อเที่ยงก่อนนะ!”

เสิ่นชิงกำลังจะพูด โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นทันที

เสิ่นชิงแอบเพิ่มเสียงโทรศัพท์ให้ดังขึ้น

ปลายสายโทรศัพท์ สวีลี่พูดอย่างร้อนรน “หัวหน้าคะ! ผู้อำนวยการหลี่ต้องการจัดประชุมฉุกเฉินด่วน คุณรีบมาที่สำนักงานเร็วค่ะ!”

เสิ่นชิงมองคุณนายเจียงอย่างจนใจ “เฮ้อ ดูเหมือนว่าฉันคงไม่ได้กินมื้อเที่ยงแล้วละค่ะ”

พูดจบ เสิ่นชิงเปลี่ยนน้ำเสียง กะพริบตา ยิ้มมุมปากพลางพูดว่า “แต่ฉันจะมาเยี่ยมคุณนายบ่อย ๆ นะคะ ตอนนั้นคุณนายอย่าได้รำคาญว่าฉันตะกละล่ะ”

คุณนายเจียงปิดปากหัวเราะพลางกล่าวว่า “โอ้ จะเป็นไปได้ยังไงกัน งั้นเธอกลับไปทำงานเถอะ แล้วมาเล่นบ่อย ๆ นะ…”

เสิ่นชิงโบกมือลาแล้วขึ้นรถจากไป

เมื่อมองดูเงาร่างของเสิ่นชิงที่ห่างออกไป ภรรยาเจียงยิ้มอย่างพึงพอใจ

ดูเหมือนว่าเสิ่นชิงก็มีความตั้งใจที่จะสร้างความสัมพันธ์กับตระกูลเจียง คาดว่าการแต่งงานครั้งนี้น่าจะสำเร็จ!

ภรรยาเจียงรีบส่งข้อความถึงหนุ่ม ๆ ในตระกูลเจียงทันที “คนไปแล้ว ไม่ต้องมาแล้ว คราวหน้าให้ว่องไวกว่านี้หน่อย ใครจะได้ครองหญิงงามก็แล้วแต่โชคชะตาของแต่ละคนแล้วละ”

ส่งแขกเสร็จแล้ว ภรรยาเจียงก็เริ่มรับประทานอาหารกลางวัน

อาหารกลางวันหรูหราเป็นอย่างมาก มีทั้งของป่าหายาก กุ้งมังกร หอยเป๋าฮื้อ รังนก และปลิงทะเล แต่ภรรยาเจียงเพื่อรักษารูปร่าง จึงชิมแต่ละอย่างเพียงสองคำแล้วก็หยุด

“คุณนายครับ มีคนส่งพัสดุด่วนมาที่ประตู ผู้รับคือชื่อคุณนายครับ”

ยามรักษาความปลอดภัยถือถุงกระดาษมาหาภรรยาเจียง เธอชะงักช้อนที่กำลังตักรังนก “เอามาให้ฉันดูหน่อย”

ภรรยาเจียงรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง ทำไมถึงมีคนส่งพัสดุด่วนให้เธอล่ะ?

แม้แต่พัสดุด่วนก็ควรจะส่งให้นายกเทศมนตรีสิ

ภรรยาเจียงบีบซองกระดาษ แล้วฉีกปากซองออก ในซองกระดาษมีรูปภาพหนึ่งใบ และจดหมายหนึ่งฉบับ

ภรรยาเจียงเพียงแค่มองดูแวบเดียว ก็ร้องออกมาด้วยความตกใจ “อ๊ากกกก!”

แม่บ้านและยามรักษาความปลอดภัยตกใจจนหน้าซีด ถามพร้อมกันว่า “คุณนาย เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?”

ภรรยาเจียงพยายามกลั้นความตกใจในใจ แกล้งทำเป็นสงบนิ่งพูดว่า “ไม่…ไม่มีอะไร ป้าของฉันอาการหนักใกล้เสียชีวิต ส่งพินัยกรรมมาให้ฉัน”

รูปภาพในซองจดหมายนั้น วาดเป็นภาพของคุณนายเจียงในวัยชรา

ส่วนจดหมายฉบับนั้น ตัดแปะมาจากหนังสือพิมพ์ เนื้อหาที่ตัดแปะทั้งหมดล้วนเกี่ยวข้องกับสารเอช5 และยาย้อนวัย

ภรรยาเจียงรู้สึกตกใจและสับสนทันที เธอไล่ยามรักษาความปลอดภัยและแม่บ้านออกไป รีบโทรศัพท์หาเจียงเฉิง ภรรยาเจียงตกใจจนตั้งสติไม่อยู่ พูดว่า “เจียงเฉิง! แย่แล้ว! เรื่องยาย้อนวัยถูกคนอื่นรู้เข้าแล้ว! เมื่อกี้มีคนส่งจดหมายด่วนมา ข้างในมีรูปวาดฉันตอนแก่ และยังมีรายงานข่าวเกี่ยวกับสารเอช5แนบมาด้วย”

ปลายสายโทรศัพท์ เจียงเฉิงพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “จดหมายด่วนนั้นมีพูดถึงเรื่องยาเลียนแบบหรือเปล่า?”

ภรรยาเจียงตวาดด้วยความโกรธ “เจียงเฉิง นี่มันเวลาไหนแล้ว คุณยังจะคิดถึงแต่เรื่องยาเลียนแบบอะไรนั่นอีก! คุณสนใจแต่เรื่องไร้สาระของคุณใช่ไหม? ฉันแย่แล้ว! มีคนถ่ายรูปน่าเกลียดของฉันได้! คนคนนั้นต้องการขู่กรรโชกฉันแน่ ๆ ถ้าฉันไม่ให้เงินเขา เขาก็จะเอารูปน่าเกลียดของฉันไปเผยแพร่!”

ภรรยาเจียงสับสนอลหม่านไปหมด

ถ้าให้คนอื่นรู้ว่าใบหน้าอ่อนเยาว์ที่เธอภาคภูมิใจนักหนานั้น ได้มาจากการฉีดยาย้อนวัย พวกคุณนายในวงสังคมจะไม่หัวเราะเยาะเธอตายหรอกเหรอ?

พวกผู้หญิงเหล่านั้นชอบเยาะเย้ยดาราคนนั้นที่ทำหน้า คนโน้นที่เสริมหน้าอก ถ้าพวกเธอรู้เรื่องนี้เข้า ต้องเยาะเย้ยว่าตนเป็นมนุษย์ประดิษฐ์แน่ ๆ

เธอไม่ยอมกลายเป็นตัวตลกในปากคนอื่นเด็ดขาด!

นายกเทศมนตรีเจียงสูดหายใจลึก พูดอย่างใจเย็นว่า

“ภรรยา! ใจเย็น ๆ ก่อน ถ้าแค่เรื่องของคุณถูกเปิดเผย ก็แค่เสียเงินเพื่อแก้ปัญหาเท่านั้นเอง เรื่องที่คุณฉีดยาย้อนวัย ถึงแม้จะถูกเปิดเผยออกไปก็ไม่เป็นไร อย่างมากคุณก็แค่บอกว่ายานั้นมีคนส่งมาให้

แต่ถ้าเรื่องการผลิตเลียนแบบสารเอช5 ถูกเปิดโปง มันจะเป็นเรื่องใหญ่ ทั้งตระกูลเจียงของเราจะต้องพินาศ!

ไม่ใช่สิ ไม่ใช่แค่ตระกูลเจียง แต่ทั้งเมืองหางจะต้องพินาศด้วย!”

ในอีกด้านหนึ่ง เสิ่นชิงกำลังสวมหูฟังและนั่งหลับตาอยู่บนรถ

เมื่อกี้มีคนส่งจดหมายด่วนมาให้คุณนายเจียง ข้างในเป็นภาพตอนแก่ของเธอ พร้อมกับรายงานข่าวเกี่ยวกับสารเอช5

แต่เดิม เสิ่นชิงเพียงแค่ต้องการหลอกล่อคุณนายเจียงเพื่อสืบหาว่าเธอซื้อยาย้อนวัยมาจากช่องทางไหน

แต่ไม่คิดว่าการหลอกล่อครั้งนี้ จะทำให้เธอได้พบกับระเบิดลูกใหญ่!

เสิ่นชิงหรี่ตามองอย่างครุ่นคิด โอ้โห ที่แท้… พวกเขาไม่ใช่แค่ผู้บริโภคเท่านั้น แต่ยังเป็นผู้จัดหาสินค้าด้วยนี่นา!