สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 398 พี่สาวนางฟ้าและน้องชายตัวจิ๋ว

บทที่ 398 พี่สาวนางฟ้าและน้องชายตัวจิ๋ว

ถูถูอายุน้อย และมือก็บาดเจ็บ ผ้าพันแผลหนา ๆ ที่พันอยู่บนมือทำให้เขาไม่สามารถจับช้อนได้

ถูถูพยายามหลายครั้ง แต่ก็ไม่สามารถจับช้อนขึ้นมาได้

เสี่ยวอวี่เห็นดังนั้น จึงใช้ช้อนตักโจ๊ก ค่อย ๆ ป้อนเข้าปากของถูถู

ฟันของถูถูหลุดไปหลายซี่ ทำให้เคี้ยวเนื้อวัวที่เหนียวไม่ได้เลย

เสี่ยวอวี่จึงเคี้ยวเนื้อวัวให้ละเอียด แล้วบ้วนลงบนช้อน ป้อนให้ถูถู

ถูถูจำได้ว่า แม่ของเขาเคยป้อนเขาแบบนี้เหมือนกัน จึงมองหน้าเสี่ยวอวี่แล้วเรียกออกมาอย่างไม่มีหัวมีท้ายว่า “แม่…”

เสียงเรียกแม่นี้ทำให้เสี่ยวอวี่งุนงง

ภาพที่เด็กอายุ 4 ขวบเรียกเด็กผู้หญิงอายุ 7 ขวบว่าแม่ ดูแล้วช่างตลกสิ้นดี

เสี่ยวอวี่วางช้อนลง แล้วบีบแก้มของถูถูเบา ๆ พูดอย่างจริงจังว่า “ฉันเป็นพี่สาวของนาย ไม่ใช่แม่ของนายนะ!”

ถูถูงุนงงอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดเสียงอ้อน ๆ ว่า “พี่สาวนางฟ้า…”

หลังจากกินข้าวเสร็จ เด็กทั้งสองก็นอนซุกกันหลับไป

ในกลุ่มเด็ก ๆ เหล่านี้ มีเพียงถูถูกับเสี่ยวอวี่เท่านั้นที่มีใบหน้าแบบชาวเอเชียตะวันออกเหมือนกัน ดังนั้นพวกเขาทั้งสองจึงรู้สึกสนิทสนมกันเป็นพิเศษ

…

“ไม่! ไม่! ไม่!”

เสียงร้องตกใจของเด็กหญิงคนหนึ่งปลุกถูถูและเสี่ยวอวี่ให้ตื่นขึ้น

พวกเขาเดิมก็หลับไม่ลึกอยู่แล้ว เสียงกรีดร้องนี้ทำให้พี่น้องทั้งสองตื่นขึ้นมาทันที

เด็กหญิงผมทองคนหนึ่งกำลังถูกพยาบาลร่างสูงใหญ่จับแขนลากออกไป

เด็กหญิงดูอายุราวห้าหกขวบ ใบหน้าเล็ก ๆ น่ารักเหมือนตุ๊กตา มีกระจุด ๆ น่ารักกระจายอยู่บนใบหน้า

ตอนนี้ เธอกำลังถูกพยาบาลชุดขาวจับคอเสื้อยกขึ้น ขาเล็ก ๆ ขาว ๆ ทั้งสองข้างดิ้นไปมาอย่างไร้เรี่ยวแรงในอากาศ เด็ก ๆ ในห้องเบิกตากว้างมองดูเหตุการณ์นี้ด้วยความหวาดกลัว

พวกเขา… จะถูกจับไปขังในห้องมืดอีกแล้วเหรอ?

อย่างไรก็ตาม พยาบาลเพียงแค่จับเด็กหญิงตัวน้อยคนนั้นไป โดยไม่ได้ทำอะไรกับคนอื่น

ไม่นาน เสียงร้องไห้อย่างแหลมปริ่มของเด็กหญิงก็ดังมาจากระเบียงทางเดิน พร้อมกับเสียงหายใจหอบแฮ่ก ๆ

ถูถูและเสี่ยวอวี่กอดกันด้วยความกลัว มองไปทางระเบียงด้วยความกังวล

หลังจากนั้นไม่กี่นาที เด็กหญิงผมทองก็เดินกะเผลกกลับมา ในมือกอดตุ๊กตาใหม่ที่ขนฟูฟู

เธอซุกหน้าลงกับท้องตุ๊กตาหมี และร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด

นอกระเบียง พยาบาลชุดขาวตาสีฟ้าหลายคนรวมตัวกัน สื่อสารกันด้วยท่าทาง “ฮ่า ๆ อายุน้อยนี่ดีจริง ไม่ต้องใช้มาตรการป้องกันอะไรเลย…”

ถูถูเห็นเด็กหญิงผมทองร้องไห้อย่างเจ็บปวด จึงเลียนแบบเสี่ยวอวี่ เดินไปหาเธอ และลูบหลังเบา ๆ

เด็กหญิงผมทองเงยหน้าที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาขึ้นมา หันไปมองถูถู แล้วผลักเขาล้มลงกับพื้นอย่างแรง ก้นของเขาสัมผัสกับพื้นอย่างแนบชิด ถูถูรู้สึกเจ็บแสบร้อนที่ก้นทันที

แต่เขาไม่เข้าใจว่า ทำไมพี่สาวคนนี้ถึงผลักเขา

ถูถูนั่งอยู่บนพื้นอย่างงงงวย ดวงตาเต็มไปด้วยความสับสนและไร้ที่พึ่ง

เสี่ยวอวี่ดึงถูถูให้ลุกขึ้นเงียบ ๆ ปัดฝุ่นออกจากตัวเขา แล้วพูดช้า ๆ ว่า “น้องสาวคนนี้ตกใจ เธอกลัวมาก”

ตอนนี้เสี่ยวอวี่ยังไม่รู้ว่าเธอถูกจับตามองแล้ว คนต่อไปที่จะถูกล่วงละเมิดคือเธอ

เสี่ยวอวี่ดึงถูถูไปที่ริมหน้าต่าง ทั้งสองคนยืนบนเก้าอี้เล็ก ๆ มองออกไปข้างนอก

ด้านนอกของห้องพยาบาลเป็นพื้นที่ทรายโล่งกว้าง บนพื้นทรายมีรั้วลวดหนามสูง สำหรับเด็ก ๆ เหล่านี้แล้ว พวกเขาไม่มีทางปีนออกไปได้แน่นอน

บนพื้นทรายด้านนอก มีนกนางนวลสีขาวบินลงมาเป็นครั้งคราว พวกมันอาบแดดบนพื้นทราย พอเพลียแล้วก็กางปีกบินจากไป

เสี่ยวอวี่มองดูนกนางนวลเหล่านั้น ดวงตาเผยความปรารถนา

เธออยากมีปีกสักคู่ แล้วพาถูถูบินหนีไปจากที่นี่สองเด็กน้อยนอนคว่ำอยู่ริมหน้าต่าง มองออกไปนอกหน้าต่างอย่างหิวกระหาย

ทันใดนั้น ใบหน้าอัปลักษณ์ขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นบนกระจก สบตากับเสี่ยวอวี่

เสี่ยวอวี่ตกใจจนร้องเสียงหลง คนที่อยู่นอกกระจกเริ่มหัวเราะชอบใจ กุมท้องหัวเราะลั่น

“ฮ่า… ฮ่า… ฮ่าฮ่า…”

คนที่ยืนอยู่อีกด้านของหน้าต่างคือพยาบาลชุดขาว เขาไม่ได้สวมหน้ากากป้องกัน เผยให้เห็นเคราหนาเต็มใบหน้า

เขาเห็นเด็กน้อยทั้งสองมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสายตาโหยหา ก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาทันที จึงแกล้งให้เด็กน้อยทั้งสองตกใจเล่น

หลังจากนั้นไม่กี่นาที พยาบาลหนวดเคราดกก็เปิดประตูห้องคนไข้เข้ามา เขาจับที่เอวกางเกง ยิ้มอย่างลามกใส่เสี่ยวอวี่

จากนั้น เขาก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง คว้าผมของเสี่ยวอวี่ลากออกไปนอกห้องคนไข้

“ไม่เอา! ไม่เอา! ไม่เอา!”

เสี่ยวอวี่ร้องด้วยความหวาดกลัว เธอกอดราวเตียงแน่นไม่ยอมปล่อย ถูถูก็วิ่งมาช่วยเหลือ เขาใช้แรงทั้งหมดที่มี กอดขาของเสี่ยวอวี่แน่น แม้จะถูกลากไปบนพื้นก็ไม่ยอมปล่อย

แต่แรงของเด็กจะสู้แรงของผู้ใหญ่ได้อย่างไร ก็เหมือนกับตั๊กแตนขวางรถเท่านั้น

ชายหนวดดกเตะถูถูกระเด็นไปด้วยเท้าเดียว แล้วอุ้มเสี่ยวอวี่ออกจากห้องผู้ป่วย

เสี่ยวอวี่ร้องไห้โฮในอ้อมกอดของชายหนวดดก ปากตะโกนว่า “แม่! แม่! ช่วยหนูด้วย! ช่วยหนูด้วย!”

แม้ว่าปกติเสี่ยวอวี่จะดูเหมือนผู้ใหญ่ตัวน้อย แต่เธอก็เป็นเพียงเด็กหญิงอายุเจ็ดขวบเท่านั้น

ยิ่งเสี่ยวอวี่ร้องไห้น่าสงสาร ชายหนวดดกก็ยิ่งดีใจ

เขาใช้มือเดียวกดเสี่ยวอวี่ลงบนโต๊ะในระเบียงทางเดิน แล้วยื่นมือไปดึงกระโปรงของเธอ

เสี่ยวอวี่ถูกกดจนขยับไม่ได้ มือน้อยเท้าน้อยดิ้นรนอย่างไร้หนทาง

ยิ่งเหยื่อดิ้นรน นักล่าก็ยิ่งตื่นเต้น ชายหนวดดกมองเหยื่อบนโต๊ะอย่างภาคภูมิใจ

เสี่ยวอวี่มีใบหน้าแบบเอเชียตะวันออก ดูเหมือนตุ๊กตาเซรามิก ชายหนวดเคราดกมีสีหน้าเคร่งขรึม เขาฉีกกระโปรงของเสี่ยวอวี่่ทันที จากนั้นก็เริ่มปลดเข็มขัดของตัวเอง

อย่างไรก็ตาม ชายหนวดเคราดกจู่ ๆ ก็ได้กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อ

เขาขมวดคิ้วและหยุดการกระทำในทันที

หลังจากนั้น มือที่มีข้อนิ้วชัดเจนคู่หนึ่งก็วางลงบนไหล่ของชายหนวดเคราดก

ชายหนวดเคราดกหันกลับไป เห็นหมอหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ข้างหลังเขา ในดวงตาของหมอกำลังเปล่งประกายเย็นชา