สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 293 เสิ่นชิงผู้นำคนใหม่ของตระกูลเฉียว! (รีไรต์)

บทที่ 293 เสิ่นชิงผู้นำคนใหม่ของตระกูลเฉียว! (รีไรต์)

เนื่องจากหลักฐานไม่เพียงพอ คดีจึงถูกส่งกลับไปยังสำนักงานตำรวจ โดยให้หน่วยงานความมั่นคงเป็นผู้รับผิดชอบสืบสวน

หลังจากเฉียวปางผ่านการสอบสวนเบื้องต้น ก็ออกจากสำนักงานตำรวจ แล้วขับรถกลับไปยังคฤหาสน์ตระกูลเฉียว

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขามาถึงประตูคฤหาสน์ ก็เห็นกลุ่มคนรับใช้กำลังขนของอยู่

เมื่อเฉียวปางมองเห็นสิ่งของที่คนงานกำลังขนย้ายชัดเจน ก็ตกใจอย่างมาก นี่มันไม่ใช่ข้าวของในที่พักของเขาหรอกเหรอ

ดังนั้น เฉียวปางจึงรีบวิ่งเข้าไปตะโกนด้วยความโกรธว่า “ใครสั่งให้พวกเธอขนของพวกนี้ออกมา?”

คนรับใช้เกาศีรษะ มองไปที่กองเฟอร์นิเจอร์ ของโบราณ และภาพวาดบนพื้น แล้วก้มหน้าพูดว่า “เป็นผู้นำตระกูลสั่งให้โยนออกมา บอกว่าให้ย้ายไปที่บ้านไป๋เฮ่อที่อยู่ห่างไกล”

เฉียวปางตบหัวคนรับใช้ทีหนึ่ง แล้วด่าด้วยความโมโห “ไอ้โง่! ฉันเคยสั่งให้พวกแกขนของพวกนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!”

คนรับใช้พยักหน้าหงึกหงักไม่กล้าพูดอะไร

ในตอนนั้นเอง เสียงใสกังวานก็ดังขึ้นจากด้านหลังของทุกคน “ฉันเป็นคนสั่งให้พวกเขาย้าย”

เฉียวปางมองไปตามเสียงและหันไปเห็นเสิ่นชิงทันที

ตอนนี้เสิ่นชิงกำลังกอดอกและพิงกรอบประตู มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ

ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย มองดูเฉียวปางราวกับกำลังมองตัวตลกที่กำลังเต้นโลดแล่น

เสิ่นชิงเชิดคางขึ้นเล็กน้อย พูดด้วยน้ำเสียงสงบว่า

“คุณลุง คุณลืมไปหรือเปล่าว่า คุณถูกริบสิทธิ์การสืบทอดไปแล้ว ดังนั้นตอนนี้คุณไม่ใช่ผู้นำตระกูลเฉียวอีกต่อไป”

เนื่องจากพินัยกรรมเป็นของปลอม กฎหมายจึงตัดสินให้มรดกของตระกูลเฉียวถูกจัดสรรใหม่ตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เหลนชายของเฉียวตัน เฉียวเทียนเอินอยู่ในอาการโคม่า ภรรยาของเหลนอย่างโจวอวิ๋นก็หายตัวไป

เฉียวปางก็ถูกริบสิทธิ์การสืบทอด

ส่วนครอบครัวของเฉียวเฟิงทั้งหมดก็ติดคุกอยู่ และยังเป็นรุ่นหลานอีกด้วย พวกเขาจึงไม่มีสิทธิ์สืบทอดทรัพย์สมบัติเลย ดังนั้น เสิ่นชิงหลานสาวคนนี้ของเฉียวตัน จึงกลายเป็นทายาทลำดับแรกของตระกูลเฉียว

ดังนั้น ตอนนี้ผู้นำตระกูลเฉียวในปัจจุบันก็คือ เสิ่นชิง

“ขนของต่อไป อย่าหยุด”

เสิ่นชิงชำเลืองมองเฉียวปางแวบหนึ่ง แล้วสั่งให้คนรับใช้ในคฤหาสน์ขนต่อไป

“ห้ามขน! ฉันอยากรู้ว่าใครกล้าเคลื่อนไหว!” เฉียวปางตะโกนเสียงดัง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโกรธ

อย่างไรก็ตาม พวกคนรับใช้กลับไม่สนใจเสียงตะโกนด้วยความโกรธของเฉียวปาง พวกเขาขนของเดินผ่านข้างตัวเขาไปโดยตรง

เรื่องที่เฉียวปางปลอมแปลงพินัยกรรมและฆ่าเฉียวตันได้แพร่สะพัดไปทั่วคฤหาสน์แล้ว

แม้ว่าตอนนี้หลักฐานยังไม่เพียงพอ และคดียังอยู่ระหว่างการสืบสวนเพิ่มเติม แต่คนในคฤหาสน์ก็มองว่า เฉียวปางเป็นฆาตกรไปแล้ว

หลายปีมานี้เฉียวปางเป็นคนแบบไหน คนรับใช้ในคฤหาสน์ก็รู้กันดีอยู่แก่ใจ

อีกทั้งความประพฤติของเฉียวปาง คนในคฤหาสน์ก็เห็นกันอยู่ ดังนั้นพวกเขาจึงเชื่อว่าเนื้อหาในเทปบันทึกเสียงเป็นความจริง

เมื่อเห็นว่าแม้แต่คนรับใช้ก็ไม่สนใจตัวเอง เฉียวปางโกรธจนหน้าแดงเป็นสีตับหมู

เฉียวปางโกรธจนเดินวนไปมาพลางด่าว่า “ไอ้บ้าเอ๊ย ที่นี่คือบ้านตระกูลเฉียว เสิ่นชิงนามสกุลเสิ่น ไม่ได้นามสกุลเฉียว พวกแกจะฟังคำสั่งคนนอกได้ยังไง!”

“ถุย! คุณหนูเสิ่นชิงยังไงก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของคุณท่าน ส่วนคุณไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับคุณท่าน ตอนนั้นท่านยังใจดีเลี้ยงดูคุณไว้ แต่ตอนนี้กลับเลี้ยงได้แค่อีกาในฝูงหงส์”

สาวใช้คนหนึ่งออกมายืนชี้หน้าด่าเฉียวปางแล้วถ่มน้ำลายลงที่ข้างเท้าของเขา

สาวใช้คนนี้ทำงานในบ้านตระกูลเฉียวมาหลายปีแล้ว จงรักภักดีต่อเฉียวตันอย่างมาก เมื่อได้ยินว่า ที่แท้เฉียวปางเป็นคนทำร้ายคุณท่าน ตอนนี้อยากจะใช้น้ำลายจมเขาให้ตาย

สาวใช้ถ่มน้ำลายใส่หน้าเฉียวปางอีกครั้ง กัดฟันพูดอย่างแค้นเคือง “คิดดูแล้ว บางทีคุณชายรองก็อาจจะถูกคุณวางยาพิษด้วย!”

คุณชายรองของตระกูลเฉียวก็คือพ่อของเฉียวเทียนเอิน เสียชีวิตด้วยโรคภัยไข้เจ็บตั้งแต่ยังหนุ่ม

“หุบปาก! นังผู้หญิงปากเน่า!”

พอพูดถึงคุณชายรองของตระกูลเฉียว เฉียวปางก็เหมือนแมวโดนเหยียบหาง ตอบสนองอย่างรุนแรงเป็นพิเศษ เฉียวปางคว้าคอสาวใช้ไว้แน่น กระชากผมของเธอกระแทกกับกำแพง

“หยุดเดี๋ยวนี้!”

เสิ่นชิงตวาดเสียงเย็น รีบสั่งให้บอดี้การ์ดแยกทั้งสองคนออกจากกัน

“คุณลุง ถ้าคุณยังก่อเรื่องในคฤหาสน์อีก ที่นี่คงไม่มีที่ให้คุณอยู่อีกต่อไป”

เสิ่นชิงเชิดคางขึ้นเล็กน้อย สายตาเย็นชา แสดงถึงสง่าราศีของผู้นำตระกูลอย่างเต็มที่

ตอนนี้คนในคฤหาสน์ตระกูลเฉียวต่างถือว่า เสิ่นชิงเป็นผู้นำตระกูลเฉียว ทุกคนเชื่อฟังเธอ

“เสิ่นชิง! อย่าเรียกฉันว่าคุณลุง! เธอทำให้ฉันรู้สึกขยะแขยง” เฉียวปางโกรธจนตัวสั่น

ได้ยินดังนั้น เสิ่นชิงจ้องมองเฉียวปางเงียบ ๆ สักครู่ แล้วเอ่ยออกมาจากริมฝีปากบางว่า “ได้ค่ะ คุณลุง”

ยิ่งไม่ให้เรียก ก็ยิ่งต้องเรียก

แค่อยากทำให้คุณรู้สึกขยะแขยงเท่านั้นแหละ…

“เสิ่นชิง! เธอ!” เฉียวปางเนื่องจากอารมณ์รุนแรงเกินไป เส้นเลือดที่หน้าผากปูดโปนและเต้นไม่หยุด ความโกรธติดค้างอยู่ในอก ขึ้นไม่ได้ลงไม่ได้ รู้สึกทรมานมาก

จากนั้นเขาใช้มือข้างหนึ่งกุมหน้าอกด้านซ้าย และเริ่มไออย่างรุนแรง “แค่ก แค่ก”

“ดูเหมือนคุณลุงจะไม่สบาย ให้คนไปส่งเขาไปโรงพยาบาลหน่อย”

เสิ่นชิงชำเลืองมองเฉียวปางแวบหนึ่ง แล้วเรียกบอดี้การ์ดมาพาเขาออกไป

จากนั้นเธอหันไปมองสาวใช้ เงยหน้าถามว่า “ป้าหวัง ลุงรองของฉันตายด้วยสาเหตุอะไรกันแน่?”

…

เมืองหางโจว คฤหาสน์เสี่ยวเหอซาน

“ดูเหมือนว่าเสิ่นชิงก็ถูกโจวอวิ๋นหลอกเช่นกัน…”

ลู่หลีสูบบุหรี่ ดวงตาจับจ้องอยู่ที่วิดีโอบันทึกหน้าจอในมือถือ ในวิดีโอเป็นภาพเสิ่นชิงฟ้องร้องเฉียวปาง

เมื่อเห็นเสิ่นชิงนำจี้ทองคำรูปม้วนกระดาษออกมาเป็นหลักฐาน สายตาของลู่หลีก็หม่นลงเล็กน้อยลู่หลีควรจะอยู่ที่รัสเซีย แต่ไห่ตงชิงรับโทษแทนเขา และเขาก็เป็นห่วงธุรกิจในประเทศ จึงกลับมาเมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อน

“คุณคิดว่าจุดประสงค์ของเสิ่นชิงในการทำเรื่องนี้คืออะไร? เธอรู้ดีว่าแค่เทปบันทึกเสียงม้วนเดียวไม่สามารถตัดสินความผิดของเฉียวปางได้”

ลู่หลีที่แอบกลับประเทศมา สูบบุหรี่พลางพ่นควันเป็นวงกลมขณะครุ่นคิด

ข้าง ๆ เขานั่งอยู่ ไห่ตงชิงผู้มีแก้มผอมแห้ง

ดูเหมือนว่าชีวิตในศูนย์กักกันจะไม่ค่อยดีนัก ไห่ตงชิงผอมลงไปทั้งตัว

ไห่ตงชิงพูดด้วยเสียงแหบแห้ง “ตอนนี้ทุกอย่างถูกเปิดเผยออกมาหมดแล้ว เสิ่นชิงกำลังประกาศสงครามกับพวกเราอย่างเปิดเผย

ได้ยินมาว่า กรมตำรวจจะตั้งหน่วยสืบสวนคดีพิเศษขึ้นมาสอบสวน เสิ่นชิงรู้ว่าพวกเราจะไม่นั่งดูเฉย ๆ เธอต้องการบีบให้พวกเราสับสนวุ่นวาย

คุณลู่ ในหน่วยสืบสวนคดีพิเศษนี้ต้องมีคนของพวกเราอยู่ด้วย”

เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ลู่หลีหนีบบุหรี่แล้วเคาะเบา ๆ ที่ขอบที่เขี่ยบุหรี่ มองไปที่ไห่ตงชิงด้วยสายตาสำรวจ “พี่ไห่ ตอนนี้ฉันยังไว้ใจคุณได้อยู่หรือเปล่า?”

ไห่ตงชิงหัวเราะแห้ง ๆ เขารู้ว่าลู่หลีกำลังพูดถึงเรื่องที่เขาแอบส่งคนไปลักพาตัวเฉียวอวี่หราน “คุณลู่ ฉันขอสาบาน ต่อไปนี้จะไม่มีวันทรยศต่อคุณอีกเด็ดขาด!”

ไห่ตงชิงเอานิ้วมือมาชิดกัน ทำท่าสาบานต่อฟ้า

ลู่หลีหัวเราะเบา ๆ “พี่ชายไห่ ฉันจะไม่เชื่อใจคุณอีกแล้ว แต่ตอนนี้พวกเราเหมือนตั๊กแตนอยู่บนเรือลำเดียวกัน ถ้าคุณแอบทำอะไรลับหลังฉันอีก คราวหน้าคงไม่ใช่แค่ถูกกักขังในศูนย์กักกันแบบนี้แล้วนะ”