สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 101 นี่มันกล้องวงจรปิดเคลื่อนที่ชัด ๆ!

บทที่ 101 นี่มันกล้องวงจรปิดเคลื่อนที่ชัด ๆ!

ทันใดนั้น เจ้าหน้าที่เหอก็นึกขึ้นได้ว่า เสิ่นชิงอาจจะกำลังรายงานหมายเลขทะเบียนรถยนต์สีขาวในเขตถนนหลงไห่

เขารีบเรียกตำรวจรอบ ๆ ให้มาจดบันทึกอย่างรวดเร็ว

เสิ่นชิงพูดหมายเลขทะเบียนท้ายของรถบรรทุก รถเก๋ง และรถตู้สีขาวออกมาติดต่อกันกว่า 100 คัน

หลังจากรายงานหมายเลขทะเบียนท้ายเสร็จ เสิ่นชิงก็ลืมตาขึ้นในที่สุด

ใบหน้าของเธอซีดเผือดราวกับกระดาษ ริมฝีปากก็ซีดเซียวลงอย่างเห็นได้ชัด

การใช้สมองมากเกินไปจะทำให้ร่างกายสูญเสียพลังงานมหาศาล

เสิ่นชิงมีสีหน้าอ่อนล้า เธอพูดเสียงแหบแห้งว่า “พวกคุณสามารถตรวจสอบรถเหล่านี้เป็นอันดับแรกได้ เจียง d28k0h หางa38j0z ยูน g98fim… หางb81j8h”

จากนั้นเสิ่นชิงก็ให้เหตุผลในการตรวจสอบรถเหล่านี้เป็นอันดับแรก

“รถยนต์เหล่านี้มีเพียงแค่ป้ายทะเบียนที่ถูกเช็ดทำความสะอาด แต่ตัวรถเต็มไปด้วยฝุ่น แถมกระจกรถก็ปิดสนิท และใช้ความเร็วในการขับขี่ค่อนข้างสูง”

แม้ว่าตอนนี้อากาศจะเย็นลงแล้ว แต่การปิดกระจกรถทั้งหมดก็ยังคงอบอ้าว โดยทั่วไปคนมักจะเลือกเปิดหน้าต่างเพื่อระบายอากาศ

ถ้าไม่เปิดกระจกก็คงจะเป็นเพราะไม่เดือดร้อนเรื่องเงิน เปิดแอร์ตลอดเวลา หรือไม่ก็เป็นหวัด ไม่สามารถเปิดกระจกได้

หรือไม่… ก็มีอะไรน่าสงสัยอยู่ข้างใน?!

เมื่อได้ฟังการวิเคราะห์ของเสิ่นชิงทุกคนต่างยืนนิ่งอยู่กับที่

โอ้แม่เจ้า! ช่างเหลือเชื่อจริง ๆ!

เธอจำรายละเอียดของรถที่ผ่านไปมาได้อย่างแม่นยำ แม้แต่ฝุ่นบนตัวรถก็ไม่ตกหล่น

นี่มันกล้องวงจรปิดเคลื่อนที่ชัด ๆ!

ตำรวจหญิงผมเปียคนนั้น มองด้วยความตกใจ พร้อมกับเอ่ยถามขึ้นว่า “คุณเสิ่นชิงคะ คุณตรวจสอบรถยนต์สีขาวทุกคันที่เจอเลยเหรอ”

เสิ่นชิงส่ายหน้า “ไม่ใช่ค่ะ ฉันตรวจสอบสามรอบแล้ว”

ดูเหมือนว่าตำรวจบางคนจะไม่ค่อยเชื่อ สายตาก็เต็มไปด้วยความสงสัย

เสิ่นชิงจ้องมองพวกเขาด้วยสายตาแน่วแน่ “พวกคุณเชื่อฉันเถอะ ถ้าดวงตาคู่นี้ของฉันเคยเห็นอะไร ฉันจะไม่มีวันลืม”

เจ้าหน้าที่เหอรีบตอบสนองทันที “พวกนายยังยืนนิ่งอยู่ทำไม รีบติดตามหมายเลขทะเบียนรถพวกนั้นเร็วเข้า!”

เมื่อเจ้าหน้าที่เหอออกคำสั่ง ทุกคนก็เริ่มติดต่อตำรวจจราจรตามเส้นทางต่าง ๆ

เสิ่นชิงตัดสินใจอยู่รอผลลัพธ์ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการตรวจสอบอีกครั้ง

สมองของเสิ่นชิงเริ่มมึนงง ร่างกายโอนเอนคล้ายจะล้ม

เธอใช้เวลาเพียงสิบนาทีสั้น ๆ ตรวจสอบรถหลายพันคันซ้ำไปซ้ำมาสามรอบ ในที่สุดก็จำกัดขอบเขตลงเหลือกว่า 100 คัน

จึงเป็นเหตุให้เธอใช้สมองหนักมากเกินไป

เธอเพิ่งเคยรู้สึกแบบนี้เป็นครั้งแรก

ลู่เย่เห็นสภาพของเสิ่นชิงแบบนี้ จึงรีบวิ่งไปซื้อนมรสหวานมาหลายขวด

เขาเปิดฝาขวดแล้วยื่นไปจ่อที่ริมฝีปากของเสิ่นชิงด้วยความเป็นห่วง “มากินนมเติมน้ำตาลหน่อย”

เสิ่นชิงเหลือบมองเขาเล็กน้อย แล้วค่อย ๆ จิบนม

นมหวานมาก…

ในใจของเสิ่นชิง มีบางสิ่งกำลังแผ่ซ่าน

“รายงานครับ! รถหมายเลขทะเบียน หาง a38j0z ที่ด่านตรวจหมายเลข 24 ปฏิเสธการตรวจค้น และได้พุ่งชนแผงกั้นหลบหนี เราสงสัยว่าพวกเขาเป็นคนร้ายที่ลักพาตัวเด็ก”

เจ้าหน้าที่เหอรับทราบข้อมูลรถของคนร้ายจากวิทยุสื่อสาร จึงรีบแจ้งให้เพื่อนร่วมงานทราบทันที

ตำรวจหญิงที่อยู่ข้าง ๆ มองเสิ่นชิงราวกับมองเทพเจ้า

ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นทะเบียนรถ หาง a38j0z จริง ๆ!

ทะเบียนรถนี้อยู่ในรายชื่อทะเบียนรถที่เสิ่นชิงต้องการตรวจสอบเป็นอันดับแรก

ตอนนี้ตำรวจหญิงอยากจะวิ่งไปขอลายเซ็นเสิ่นชิงมาก แต่เธอเข้าใจว่าหน้าที่ในตอนนี้คือการจับกุมผู้ร้ายและช่วยเหลือตัวประกัน

ดังนั้นเธอจึงต้องกดความตื่นเต้นในใจเอาไว้ มองดูเสิ่นชิงอย่างซาบซึ้งหนึ่งครั้ง แล้วตามเจ้าหน้าที่เหอไปยังเส้นทางหมายเลข 24

เสิ่นชิงดื่มนมรสหวานแล้ว ร่างกายก็ฟื้นฟูพละกำลังได้บ้าง

เธอรวบรวมสติจากนั้นเร่งลู่เย่ให้รีบขับรถไปยังเส้นทางหมายเลข 24

เสิ่นชิงกังวลว่าพวกที่ลักพาตัวจะหมดหนทาง แล้วทำร้ายเฉียวอวี่หราน

เฉียวอวี่หรานยังเด็กอยู่เลย เธอจะต้องไม่เป็นอะไรเด็ดขาด!

รถตู้สีขาวทะเบียน หางa38j0z คันนั้น ตอนนี้กำลังหลบหนีอย่างบ้าคลั่งบนถนน

พวกคนร้ายในรถต่างก็นึกไม่ออกว่า ทำไมพวกเขาถึงถูกเปิดโปงเร็วขนาดนี้

กล้องวงจรปิดตลอดเส้นทางนั้นไม่ได้ถูกทำลายไปก่อนหน้านี้แล้วเหรอ?

ทำไมตำรวจถึงหาพวกเขาเจอ?

ในขณะนั้นเอง วิทยุในรถของคนร้ายก็มีประกาศพิเศษแทรกเข้ามา

“ข่าวด่วน!! ตำรวจสามารถระบุหมายเลขทะเบียนรถของคนร้ายได้สำเร็จ ด้วยความช่วยเหลือจากปรมาจารย์ด้านความจำเสิ่นชิง ตอนนี้ตำรวจทั่วเมืองหางโจวเริ่มปิดล้อมไล่ล่ารถหมายเลขทะเบียน หาง a38j0z แล้ว พวกแกหนีไม่รอดแล้ว จอดรถแล้วยอมมอบตัวซะ!”

เมื่อได้ยินประกาศ พวกคนร้ายก็หายใจไม่ทั่วท้อง ใบหน้าก็มีสีหน้าแปลกประหลาด “เสิ่นชิง?”

ในเวลาเดียวกัน ลู่เย่และเสิ่นชิงก็ได้ยินประกาศนั้นในรถเช่นกัน

เสิ่นชิงขมวดคิ้วอย่างแรงทันที

อะไรนะ?

เมื่อได้ยินประกาศทางวิทยุว่าตนเองช่วยตำรวจคลี่คลายคดี ใบหน้าของเสิ่นชิงก็ซีดขาวลงทันที

แย่แล้ว! ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้

เสิ่นชิงรีบโทรหาเจ้าหน้าที่เหอทันที “เจ้าหน้าที่เหอ ประกาศนั่นมันเรื่องอะไรกัน ฉันไม่ได้บอกคุณแล้วเหรอว่าเรื่องที่สมองของฉันฟื้นความทรงจำนั้น ต้องเก็บเป็นความลับ”

สีหน้าของเจ้าหน้าที่เหอก็เคร่งเครียดขึ้นมาทันที “ขอโทษครับ ผม…ผมก็ไม่คิดว่าลูกน้องของผมจะปากเร็วขนาดนั้น”

คนที่เปิดเผยเรื่องนี้ให้สื่อทราบก็คือตำรวจหญิงผมเปียที่ชื่นชมเสิ่นชิงนั่นเอง

เธอเพิ่งมาทำงานได้ไม่นาน พูดจาไม่ค่อยระวัง แล้วก็ไม่ได้คิดถึงผลที่จะตามมา

เมื่อครู่นี้มีนักข่าวสัมภาษณ์เธอข้างถนน ถามว่าตำรวจได้ยืนยันรถของคนร้ายแล้วหรือยัง?

เธอตื่นเต้นจนเล่าทุกอย่างออกมาหมด และเมื่อพูดถึงชื่อของเสิ่นชิง ใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความชื่นชม

อีกด้านหนึ่ง เสิ่นชิงทรุดตัวลงนั่งบนเบาะรถ ใบหน้าเต็มไปด้วยความท้อแท้

แย่แล้วสิ…

ในเวลาเดียวกัน พวกคนร้ายในรถก็ได้รับสายจากหัวหน้า

“ถ้าโดนตามทัน ก็ให้ยื่นเงื่อนไขต่อรองกับตำรวจ ให้เอาเสิ่นชิงมาแลกกับเด็กผู้หญิงคนนั้น ถ้าพวกมันไม่ยอม ก็ยิงหูเด็กผู้หญิงคนนั้นทิ้งข้างหนึ่งซะ!!”