สูตรลับแม่ครัวมือทองในยุค80 - บทที่ 274 ลูกพี่ลูกน้องเลือกวันแต่งงาน

บทที่ 274 ลูกพี่ลูกน้องเลือกวันแต่งงาน

ด้วยคำพูดของลู่ฉิวเยว่ ความตึงเครียดในใจของทุกคนก็คลี่คลายไปมาก

“เราไปจองโต๊ะในร้านอาหารใหญ่ ๆ ข้างนอกดีกว่า จะได้ดูดีหน่อย” น้าชายเสนอ

เรื่องนี้ดูเหมือนจะสำคัญกว่า

ลู่ฉิวเยว่ส่ายหน้า “หนูคิดว่านัดที่ร้านอาหารของเราเองจะดีกว่าค่ะ ครั้งล่าสุดหนูได้ยินหวงฉีฉีกับพ่อแม่ บอกว่าอาหารร้านเราอร่อยค่ะ”

ยิ่งไปกว่านั้น ขณะนี้ร้านอาหารของพวกเขาค่อนข้างโด่งดังในเมืองหลวง จึงไม่ได้แย่ไปกว่าร้านอาหารข้างนอกเลย

“งั้นก็ได้” น้าชายคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า

ลู่ฉิวเยว่หันไปถามคนอื่น ๆ ทุกคนคิดว่านี่เป็นการตัดสินใจที่ดี เธอจึงพยักหน้า แล้วรีบโทรหาพ่อแม่ของหวงฉีฉี

“สวัสดี โทรมาหาใครครับ?” คุณพ่อหวงเป็นคนรับสาย

ลู่ฉิวเยว่หัวเราะเบา ๆ “คุณลุงหวง หนูลู่ฉิวเยว่เองค่ะ”

“โอ้ ๆ โทรมามีอะไรเหรอ?” คุณพ่อหวงคาดเดาอยู่ในใจ

แน่นอนว่าลู่ฉิวเยว่พูดในวินาทีถัดมา “คุณลุงหวงคะ พรุ่งนี้คุณลุงมีเวลามาทานข้าวที่ร้านอาหารของเราไหมคะ เซวียนเซวียนกับฉีฉีหมั้นกันมานานแล้ว เรามาหาวันให้พวกเขาแต่งงานกันดีไหมคะ?”

คุณพ่อหวงหัวเราะเสียงดัง “แน่นอน”

ทั้งสองตกลงกันเรื่องเวลานัดหมาย แล้ววางสายโทรศัพท์

ลู่ฉิวเยว่หันกลับมาหาทุกคนในครอบครัว ทุกคนกำลังมองมาด้วยความกระตือรือร้น เธอหัวเราะเบา ๆ “พรุ่งนี้เวลาสิบเอ็ดโมงตรง ที่ร้านอาหารของเราค่ะ”

ใบหน้าของน้าหญิงเต็มไปด้วยความสุข เธอบอกให้คุณแม่ลู่ช่วยแนะนำเสื้อผ้าที่จะใส่ในวันพรุ่งนี้ น้าชายก็ต้องการร่วมวงสนทนาด้วย แต่น่าเสียดายที่เขาไม่อาจเข้าร่วมวงสนทนาของผู้หญิงทั้งสองได้

วันรุ่งขึ้น ฉินซือไม่ได้ไปทำงาน เขาสั่งให้เลขาหวังจัดหารถสองคันให้ทุกคนไปร้านอาหารด้วยกัน

เมื่อพวกเขามาถึง ครอบครัวของหวงฉีฉียังไม่มา ลู่ฉิวเยว่เลือกโต๊ะใหญ่ให้พวกเขานั่งตั้งแต่แรก แล้วไปดูแลเรื่องอาหารที่ห้องครัว ส่วนฉินซือไปที่รถเพื่อนำไวน์แดงสองขวดออกมา

กว่าสิบนาทีต่อมา ครอบครัวของหวงฉีฉีก็มาถึง แล้วลู่ฉิวเยว่ก็ออกมาจากครัว เพื่อต้อนรับพวกเขา

ตั้งแต่หมั้นกัน ทั้งสองครอบครัวก็สนิทกันมากขึ้น ตอนนี้ทุกคนคุยกันเพลิดเพลินมาก บรรยากาศมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที

“เซวียนเซวียน ได้ข่าวว่าเดินทางไปทำธุรกิจเหรอ เป็นยังไงบ้าง เมืองไห่สนุกไหม?” คุณแม่หวงพอใจว่าที่ลูกเขยคนนี้มาก ไม่ว่าจะมองอย่างไร เธอก็เห็นว่าเขาดูน่าพึงพอใจมาก

หวังเซวียนเซวียนพยักหน้า “ก็ดีครับ ตอนนี้เมืองไห่กำลังพัฒนาและดูดีมากครับ”

คุณพ่อหวงจิบไวน์แดง “แนวโน้มความเจริญในเมืองไห่แข็งแกร่งมากจริง ๆ พ่อก็วางแผนว่าจะไปดูลาดเลาเหมือนกัน”

หลังจากพูดคุยกันได้สักพัก ในที่สุดพวกเขาก็คุยเรื่องวันแต่งงานของคนหนุ่มสาวทั้งสอง

“ความสัมพันธ์ระหว่างคู่รักหนุ่มสาวกำลังเป็นไปได้ด้วยดี ตอนนี้ก็อายุเหมาะที่จะแต่งงานแล้ว บังเอิญว่าช่วงนี้พ่อกับแม่ว่างพอดี ทำไมเราไม่มาตกลงเรื่องแต่งงานกันเลยล่ะ?” คุณแม่หวงยิ้ม

ครอบครัวของหวังเซวียนเซวียนเป็นคนเรียบง่าย เธอจึงไม่ต้องกังวลว่าฉีฉีจะลำบากใจ เมื่อต้องไปอยู่บ้านของพวกเขา

และเธอก็พอใจครอบครัวของลู่ฉิวเยว่มาก

คุณพ่อหวงก็พยักหน้า แล้วถามน้าชายและน้าหญิงเขาว่า “พวกคุณคิดว่าอย่างไรครับ?”

น้าชายกระแอม แล้วเหลือบมองลูกชายของตัวเอง “ผมกับแม่ของเซวียนเซวียนก็คิดว่าดีเหมือนกันครับ ตอนนี้ทั้งคู่ก็อยู่ในวัยที่แต่งงานได้แล้ว ควรจะรีบแต่งเลยจะดีกว่า”

พวกเขาหวังเสมอว่าจะได้เห็นลูกชายสร้างครอบครัว และเริ่มต้นธุรกิจโดยเร็วที่สุด และจะดีมากถ้าพวกเขามีลูกสักคนในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า

“แล้วพวกคุณคิดว่าควรจะเป็นวันที่เท่าไหร่ดีล่ะครับ?” เมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูด พ่อแม่หวงก็หัวเราะ

หลายคนหยิบปฏิทินขึ้นมาดู ในที่สุดก็ตัดสินใจเลือกวันที่เหมาะสมที่สุด

หลังจากเรื่องคลี่คลาย ทุกคนก็รับประทานอาหารร่วมกันอย่างมีความสุข บรรยากาศกลมเกลียวสมานฉันท์

วันนี้หวังเซวียนเซวียนและหวงฉีฉีเงียบผิดปกติ อาจเป็นเพราะความเขินอาย ทั้งคู่ก้มหน้าลงขณะรับประทานอาหาร และติ่งหูก็แดงทั้งคู่ ลู่ฉิวเยว่เห็นแล้วรู้สึกขบขัน

หลังรับประทานอาหาร ลู่ฉิวเยว่สั่งให้พ่อครัวเพิ่มของหวานและผลไม้บนโต๊ะ แล้วพวกเขาก็พูดคุยกัน

“ฉิวเยว่ เธอสร้างโรงงานเกือบเสร็จแล้วเหรอ?” คุณแม่หวงถาม เมื่อไม่นานมานี้ เธอได้ยินหวังเซวียนเซวียนเล่าว่า เมื่อเร็ว ๆ นี้ลู่ฉิวเยว่ต้องการซื้อที่ดินในเขตเมืองใหม่เพื่อสร้างโรงงาน

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ลู่ฉิวเยว่ก็ปวดหัว เธอส่ายหน้าด้วยสีหน้าท้อแท้เล็กน้อย “ยังเลยค่ะ ได้ที่ดินแล้ว แต่ยังหาทีมงานก่อสร้างไม่ได้ค่ะ หนูไปดูมาบ้างแล้ว แต่ดูเหมือนไม่ค่อยน่าเชื่อถือเท่าไหร่ค่ะ”

หลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันแล้ว เธอก็คิดจะออกไปข้างนอก เพื่อถามเพื่อน ๆ ว่ามีทีมงานก่อสร้างที่น่าเชื่อถือแนะนำให้เธอรู้จักบ้างหรือไม่

“ได้ที่ดินผืนนั้นมาครอง ก็ถือว่าเธอมีความสามารถมากแล้วฉิวเยว่” ใบหน้าของคุณแม่หวงเต็มไปด้วยความชื่นชม เธอได้ยินมาว่าในครั้งนี้ ผู้ประมูลที่ดินในเขตเมืองใหม่ส่วนใหญ่เป็นเจ้าของโรงงานขนาดใหญ่

จากนั้นเธอยิ้มและพูดว่า “ถ้ากำลังมองหาทีมก่อสร้าง ป้าก็รู้จักอยู่คนหนึ่ง ป้าเคยให้พวกเขาสร้างโกดังข้างนอกให้ ถ้าเธออยากพบเขา ป้าจะแนะนำให้รู้จัก”

ลู่ฉิวเยว่รู้สึกประหลาดใจ “ขอบคุณมากนะคะ”

เธอไม่กล้าเชื่อคนอื่นสนิทใจ แต่เธอรู้ว่าคุณแม่หวงเป็นคนอย่างไร เธอจะไม่หักหลังไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

“เอาล่ะ งั้นเดี๋ยวไปกันเลย” คุณแม่หวงคิดสักพัก แล้วคิดได้ว่าช่วงบ่ายเธอไม่มีงานให้ทำมากนัก

ลู่ฉิวเยว่พยักหน้า

หลังอาหารเย็น ฉินซือส่งคุณพ่อหวงและหวงฉีฉีกลับบ้าน ส่วนคุณแม่หวงพาลู่ฉิวเยว่ออกไปข้างนอก เพื่อไปหาทีมงานก่อสร้าง

รถมาจอดที่หน้าบ้านหลังเล็ก

คุณแม่หวงลงจากรถ แล้วเคาะประตูไม้ ไม่นานก็มีเสียงผู้ชายดังมาจากข้างใน

ประตูลานบ้านเปิดออก ลู่ฉิวเยว่มองเห็นชายตรงหน้าเธอได้ชัดเจน เขาอายุราวสี่สิบปี มีผิวคล้ำ ใบหน้าเรียบเฉย

“คุณเฉิน ไม่เจอกันนานเลยนะคะ” คุณแม่หวงไม่แปลกใจกับสีหน้าของเขา

เฉินซวี่พยักหน้า แล้วเปิดประตูให้พวกเธอเข้าไป จากนั้นชี้ไปที่โซฟาในห้องนั่งเล่น เพื่อให้พวกเธอนั่งลง

“คุณมีอะไรให้ผมช่วยเหรอครับ?” เขามองคุณแม่หวง แล้วจึงมองไปที่ลู่ฉิวเยว่ พร้อมกับคาดเดาบางอย่างในใจ

คุณแม่หวงจิบชาที่เขารินให้ “นี่คือเพื่อนของฉัน เธอกำลังจะสร้างโรงงาน ฉันได้ยินมาว่าคุณเพิ่งเสร็จสิ้นโครงการล่าสุดเมื่อเร็ว ๆ นี้ ฉันเลยอยากจะแนะนำให้รู้จัก คุณคิดอย่างไรคะ?”

คงจะดีถ้ามีคนช่วยแนะนำลูกค้าให้ เฉินซวี่พยักหน้า แล้วมองลู่ฉิวเยว่ “โรงงานประเภทไหน ช่วยบอกผมให้ชัดเจนได้ไหมครับ?”

“แน่นอนค่ะ” ลู่ฉิวเยว่วางถ้วยชาในมือลง แล้วอธิบายลักษณะของโรงงานและข้อกำหนดทั่วไปให้เขาฟัง

เฉินซวี่ไม่คาดคิดว่าจะมีลูกค้ารายใหญ่เช่นนี้ สีหน้าของเขาจริงจัง “ผมสามารถปฏิบัติตามข้อกำหนดนี้ได้ ตอนนี้คุณมีข้อกำหนดอื่นอีกไหมครับ?”

ลู่ฉิวเยว่กระแอม “ฉันขอดูคนในทีมของคุณก่อนได้ไหมคะ?”

เพราะมันเป็นโรงงานขนาดใหญ่ เธอจึงต้องใส่ใจมาก

“ได้ครับ ๆ” เฉินซวี่ตอบตกลงทันที จากนั้นยืนขึ้นแล้วเดินออกไป พนักงานน่าจะอยู่ใกล้ ๆ พวกเขาจึงมารวมตัวกันได้อย่างรวดเร็ว

ลู่ฉิวเยว่มองไปรอบ ๆ แล้วเห็นว่าพวกเขาทั้งหมดเป็นผู้ชายในวัยยี่สิบและสามสิบ คนที่แก่ที่สุดน่าจะอายุเพียงห้าสิบปีเท่านั้น เธอพอใจมาก “เท่านี้แหละค่ะ”

จากนั้นเธอก็หยิบแบบร่างที่ออกแบบไว้ออกจากกระเป๋า “ฉันบอกที่อยู่ของที่ดินไปแล้ว คุณสามารถเลือกเวลาไปดูที่นั่นได้เลยนะคะ เวลาดีที่สุดในการก่อสร้าง เริ่มก่อนวันจันทร์สัปดาห์หน้าได้ไหมคะ?”

“ได้ครับ ๆ” เฉินซวี่มองแบบร่างในมืออย่างละเอียด แล้วพยักหน้า