สูตรลับแม่ครัวมือทองในยุค80 - บทที่ 253 ทีมซากุระ

บทที่ 253 ทีมซากุระ

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา ความโกลาหลก็เกิดขึ้น ทุกคนหันความสนใจไปที่เหลียงซิง ซึ่งส่วนใหญ่ต่างไม่อยากจะเชื่อและดูถูก

ก่อนหน้านี้ เขาล่องลอยอยู่ท่ามกลางหมู่ดาว แต่ต่อมากลับร่วงลงสู่ก้นเหว มือเท้าของเหลียงซิงเย็นเฉียบ เขารู้สึกตื่นตระหนก

เขากลืนน้ำลายอย่างอยากลำบาก แล้วปฏิเสธ “ลู่ฉิวเยว่ คุณอิจฉาที่ผมได้ที่หนึ่ง หากคุณต้องการแย่งไป ทำไมถึงต้องใช้เรื่องแบบนี้ใส่ร้ายผม!”

ผู้ชมฟังแล้วรู้สึกหวั่นไหว หรือจะเป็นอย่างที่เขาพูดกันว่า อันดับสองชอบใช้กลอุบายเพื่อชื่อเสียงและโชคลาภ?

เพราะสุดท้าย เธอก็เป็นอันดับสอง การใช้กลอุบายเล่นงานเหลียงซิงเพื่อให้ได้เป็นที่หนึ่ง ย่อมมีประโยชน์กับเธอแน่นอน

ลู่ฉิวเยว่นึกเย้ยหยันอยู่ในใจ

ต้องบอกว่าเขามีสภาพจิตใจที่ค่อนข้างแข็งแกร่ง แม้ว่าเขากำลังจะพ่ายแพ้

“นี่คือหลักฐาน กรรมการทุกท่านโปรดตรวจสอบด้วยค่ะ แน่นอนว่าสามารถโทรหาตำรวจ และให้ตำรวจมาตรวจสอบได้ค่ะ” ลู่ฉิวเยว่ยื่นภาพถ่ายให้เจ้าหน้าที่ที่อยู่ข้างเธอ

เจ้าหน้าที่รีบนำไปมอบให้กรรมการอย่างรวดเร็ว

กรรมการเพิ่งยกย่องเหลียงซิง สำหรับความกระตือรือร้นของเขา แต่หลังจากเห็นหลักฐานตอนนี้ พวกเขาก็รู้สึกซับซ้อนในใจ

กรรมการหลายคนกระซิบกัน ก่อนจะตัดสินลงโทษเหลียงซิงอย่างรุนแรง

“ตอนนี้ผมขอประกาศว่า เหลียงซิงโกงในการแข่งขัน ด้วยการใส่ร้ายผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ผลการแข่งขันจึงเป็นโมฆะ เขาต้องถูกตัดสิทธิ์จากการแข่งขันครับ” กรรมการอาวุโสคนหนึ่งประกาศ

“ตอนนี้เราแข่งขันกันในประเทศเท่านั้น ถ้าผ่านแล้ว จะต้องเข้าร่วมการแข่งขันระดับนานาชาติ โชคดีที่เรารู้ตั้งแต่ตอนนี้ ไม่เช่นนั้น จะทำให้เพื่อนร่วมชาติของเราต้องเสียหน้า” กรรมการคนหนึ่งมองเหลียงซิง ขณะพูดด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม

ทันทีที่เขาก้าวขึ้นมามีชื่อเสียงระดับชาติ ทุกคนในกลุ่มผู้ชมก็เริ่มชื่นชมยินดี โชคดีที่เหลียงซิงไม่สามารถประสบความสำเร็จได้ถึงขั้นนั้น

ท่ามกลางสายตาของทุกคน เหลียงซิงแทบจะเป็นลม เขาคิดว่าเขาสามารถใช้การแข่งขันนี้ เพื่อทำให้ร้านอาหารกลับมาอยู่ได้อีกครั้ง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า ไม่เพียงแต่ร้านอาหารของเขาจะต้องปิดตัวลงเท่านั้น แม้แต่ชื่อเสียงของเขายังถูกทำลายไปแล้วด้วย

เขาคิดว่าไม่ควรเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้เลย

ในขณะนี้ เขาไม่กล้าแม้แต่จะมองลู่ฉิวเยว่ด้วยซ้ำ สีหน้าตอนนี้ของเธอต้องทั้งภาคภูมิใจและดูถูก

เหลียงซิงเดินออกจากห้องโถงด้วยท่าทีหดหู่ ราวกับหมาตกน้ำ

ตอนนี้คนที่ช่วยเหลียงซิงรังแกลู่ฉิวเยว่เมื่อตอนเที่ยง ต่างรู้สึกอับอายจนอยากหารอยแตกบนพื้น เพื่อแทรกแผ่นดินหนี และรู้สึกรังเกียจเหลียงซิงมาก

ถ้าเขาไม่โกง ตอนนี้พวกเขาจะอับอายขนาดนี้ได้อย่างไร

ส่วนลู่ฉิวเยว่ก็กลายเป็นแชมป์ที่ได้รับคำชื่นชมจากทุกคน แต่เธอก็ไม่สนใจ เธอพูดกับพวกเขาสองสามคำ แล้วจากไป

หลังจากออกจากห้องโถง ก็เห็นฉินซือยืนอยู่ไม่ไกล ไม่รู้ว่าเขาซื้อช่อกุหลาบแดงมาตั้งแต่เมื่อใด ใบหน้าเรียบเฉยของเขาพลันสดใส ราวกับความอบอุ่นในฤดูใบไม้ผลิทันทีที่เห็นเธอ

“ขอแสดงความยินดีกับความสำเร็จของคุณครับ” ฉินซือหัวเราะเบา ๆ

ลู่ฉิวเยว่รับช่อดอกไม้มา แล้วหยอกเย้าเขา “แล้วถ้าฉันทำไม่ได้ล่ะ? คุณจะไม่เอามาเก้อเหรอ?”

ฉินซือโอบไหล่ของเธอ แล้วช่วยเปิดประตูรถให้ “ผมไม่เชื่อหรอก แต่ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ก็ถือว่าเป็นของขวัญปลอบใจ”

“คุณฉลาดมาก” ลู่ฉิวเยว่เลิกคิ้ว เขาเคยดูเย็นชา และไม่รู้ว่าจะทำให้ผู้หญิงพอใจได้อย่างไร แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะทำได้ดีทีเดียว

หลีเหนียนที่เดินตามลู่ฉิวเยว่ออกมา กระโดดขึ้นด้วยความโกรธขณะมองไปยังรถที่ขับออกไป

เขายังไม่ได้ขึ้นรถเลย! คู่รักไร้ยางอายคู่นี้ทิ้งเขาหลังจากใช้งานเสร็จแล้ว!

คนสองคนในรถไม่ได้สังเกตเลย ขณะคุยกันอย่างมีความสุข

“วันนี้มาฉลองกันเถอะ เราไปกินอาหารข้างนอกกันดีไหม?” ฉินซือแนะนำ วันนี้ลู่ฉิวเยว่มีวันที่ยากลำบาก เขาหวังว่าเธอจะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่

ลู่ฉิวเยว่ส่ายหน้า “กลับไปกินข้าวที่บ้านกันเถอะ ซื้อวัตถุดิบอร่อย ๆ ไปทำกินเองก็ได้” อีกทั้งเธอไม่คุ้นเคยกับการกินข้าวนอกบ้าน ถ้ากินข้าวข้างนอกจะกินได้น้อยแน่นอน แล้วตอนกลางคืนก็จะหิว

ฉินซือไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ เขารู้สึกอบอุ่นในใจ

สุดท้ายพวกเขาทั้งสองก็กินข้าวที่บ้าน แต่เป็นฉินซือที่เป็นคนทำ

ไม่ใช่ว่าลู่ฉิวเยว่ไม่เต็มใจทำ แต่ฉินซือไม่ยอมปล่อยให้เธอทำ เขาไล่เธอออกจากครัว ก่อนจะปอกผลไม้ให้เธอ แล้วเปิดโทรทัศน์ให้ด้วย

ลู่ฉิวเยว่ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องเชื่อฟัง

ในการแข่งขันครั้งนี้ ผู้เข้าแข่งขันห้าอันดับแรก จะได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนของจีน เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์เอเชีย โชคดีที่การแข่งขันยังคงจัดขึ้นที่ประเทศจีน ซึ่งทำให้ลู่ฉิวเยว่สะดวกขึ้นมาก เธอมีเวลาพักผ่อนและยังมีเวลาฝึกซ้อมสองสามวัน

ไม่นานวันแข่งขันก็มาถึง ลู่ฉิวเยว่มาถึงสถานที่จัดการแข่งขันก่อนเวลา

“ผมจะมารับคุณหลังจบการแข่งขัน” ฉินซือลูบมือเธอ ก่อนจะลงจากรถ

ลู่ฉิวเยว่ส่งเสียงหัวเราะ รู้สึกว่าพฤติกรรมของเขาเหมือนกับพ่อแก่ ๆ ที่มาส่งลูกไปโรงเรียนมาก

“คุณหัวเราะอะไร?” ฉินซือคว้าแขนเธอ รู้สึกว่าเธอคงคิดอะไรไม่ดีอยู่ตอนนี้

ลู่ฉิวเยว่หัวเราะ และปฏิเสธที่จะยอมรับ “ไม่มีอะไร” เธอรีบลงจากรถ แล้ววิ่งออกไป

ที่นี่ไม่ใช่ที่จอดรถ ไม่ว่าเขาจะอยากรู้แค่ไหน ฉินซือก็ไม่สามารถลงจากรถเพื่อไปถามเธอได้ จึงจำต้องขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว

ลู่ฉิวเยว่มองอาคารตรงหน้า แล้วเดินเข้าไป

ตอนนี้เพิ่งแปดโมงกว่าเท่านั้น อีกตั้งสองชั่วโมง การแข่งขันจึงจะเริ่ม แต่มีคนมากมายอยู่ในห้องโถงแล้ว พวกเขาจับกลุ่มคุยกันด้วยภาษาต่าง ๆ

“รองประธานลู่ ทางนี้ครับ” มีคนเห็นเธอแต่ไกล และยืนโบกมือด้วยรอยยิ้ม

ลู่ฉิวเยว่ยิ้ม แล้วเดินไปหาอย่างรวดเร็ว

ทั้งห้าคนมาถึงแล้ว และตอนนี้ก็รวมตัวกันแล้ว เมื่อสองวันก่อนยังเป็นคู่แข่งกันแต่ตอนนี้กลับมารวมตัวกันในวันนี้

บางคนเริ่มถามคำถามเกี่ยวกับอาหารของลู่ฉิวเยว่ ลู่ฉิวเยว่ไม่ตระหนี่เลย และบอกพวกเขาอย่างเปิดเผย

หนึ่งชั่วโมงก่อนเริ่มเกม ทั่วบริเวณเงียบลง เพราะเริ่มการจับสลาก

ที่นี่มีหลายประเทศที่เข้าร่วม แต่ละประเทศต้องจับสลากเพื่อแข่งขันแบบตัวต่อตัว บังเอิญว่าพวกเธอจับคู่แข่งกับทีมซากุระ

เธอเลิกคิ้วโดยไม่พูดอะไร หันหลังเดินกลับไปยังที่นั่งของเธอ

แต่ทีมซากุระที่อยู่ข้าง ๆ ทนไม่ไหว ทำท่าทางไม่พอใจมาก

“ทำไมถึงโชคร้ายขนาดนี้ พวกนี้เคยสัมผัสความรู้สึกของผู้ชนะกันบ้างไหม” ผู้เข้าแข่งขันที่มีอายุมากคนหนึ่งมีสีหน้าดูถูกเหยียดหยาม ราวกับว่าลู่ฉิวเยว่และพรรคพวก เป็นทีมขยะที่ไม่คุ้มค่าพอจะเอ่ยถึง

พวกเขาพูดภาษาญี่ปุ่น มีคนจำนวนไม่มากที่เข้าใจ จึงไม่มีใครให้ความสนใจมากนัก

แต่ลู่ฉิวเยว่เข้าใจ และแทบจะระเบิดอารมณ์ด้วยความโกรธ เธอเหลือบมองชายชรา แล้วตอบเป็นภาษาญี่ปุ่นว่า “ถ้าคุณวางท่าเย่อหยิ่งก่อนที่คุณจะชนะ ก็อย่ามาอับอายถ้าคุณแพ้ทีหลังก็แล้วกัน”

คาดไม่ถึงว่าเธอจะเข้าใจ สีหน้าของสมาชิกทีมซากุระเปลี่ยนไป แต่ชายชราเมื่อครู่นี้ยังคงดูถูกเหยียดหยาม “มีแค่พวกไก่อ่อนอย่างพวกคุณเหรอ?”

เขาแสยะยิ้มกับตัวเอง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม “ประเทศจีนของคุณไม่มีใครเหลือแล้วหรือยังไง ถึงได้ส่งพวกอ่อนด้อยอย่างพวกคุณมาแข่ง โดยไม่กลัวเสียหน้าประเทศ”

คำพูดประโยคนี้เป็นภาษาอังกฤษ ทันทีที่เขาพูด ไม่เพียงแต่ทีมซากุระที่ตามหลังเขามาเท่านั้น แต่ผู้เข้าแข่งขันจากประเทศอื่นที่อยู่ใกล้เคียงก็หัวเราะด้วย

ทีมชาวจีนที่ยืนอยู่ข้างหลังลู่ฉิวเยว่โกรธมาก พวกเขากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูด