สูตรลับแม่ครัวมือทองในยุค80 - บทที่ 252 เหลียงซิงคว้าแชมป์

บทที่ 252 เหลียงซิงคว้าแชมป์

ลู่ฉิวเยว่เยาะเย้ยอยู่ในใจ แต่ยังคงแสร้งทำหน้าหงุดหงิดและสับสน

“เชฟลู่ ลมและน้ำหมุนเวียนสับเปลี่ยน เมื่อสองวันก่อนผมได้ยินมาว่าท่านประธานต้องการให้คุณนำเกียรติยศมาสู่สมาคม แต่คุณไม่มีความสามารถพอ ผมแนะนำให้คุณสละตำแหน่งรองประธานโดยเร็ว เพราะสุดท้าย คนที่สามารถนั่งในตำแหน่งนี้ได้ ก็ต้องไม่ใช่แค่เชฟขยะ” เหลียงซิงมองเธอด้วยสีหน้าเยาะเย้ย ราวกับกำลังมองพวกขอทานที่ไม่มีทางสู้

เมื่อพบว่าเหลียงซิงชนะอันดับหนึ่ง ก็มีผู้คนมากมายรอเขาอยู่ที่ประตู เพราะพยายามสานสัมพันธ์กับเขาไว้ เมื่อได้ยินเขาล้อเลียนลู่ฉิวเยว่เมื่อครู่นี้ พวกเขาจึงช่วยประสมโรงด้วย เพราะหวังว่าจะทำให้เขาพอใจ

“เชฟลู่เหรอ? ด้วยทักษะการทำอาหารแบบนี้ ไม่สมควรจะได้เข้าร่วมสมาคมนักทำอาหารด้วยซ้ำไม่ใช่เหรอ”

“ใครจะรู้ ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้ในวงการทำอาหารมาก่อน ไม่รู้หรอกนะว่าเป็นลิ่วล้อของใคร ฉันคิดว่าประเด็นนี้ฟังขึ้น”

ลู่ฉิวเยว่จ้องมองพวกเขา ราวกับว่าเธอไม่สนใจจะโต้แย้ง แล้วหันหลังเดินจากไป

เหลียงซิงหัวเราะเสียงดังอยู่ข้างหลัง “เป็นเพราะว่าประธานแก่คนนั้นชอบเธอนิดหน่อยไม่ใช่เหรอ” คราวนี้เธออยู่อันดับท้าย ๆ มาดูกันว่าเธอจะกลับคืนสู่สมาคมอย่างหยิ่งผยองได้อย่างไร

ถ้าบังอาจมาสู้กับเขา นี่คือสิ่งที่จะได้รับ!

ระหว่างพักเบรก ลู่ฉิวเยว่สังเกตเห็นว่าเหลียงซิงหายตัวไปอีกแล้ว เธอเลิกคิ้วขึ้นและไม่สนใจเขา

เพราะหลีเหนียนย่อมช่วยดูแลเรื่องนี้อยู่แล้ว เธอจึงไม่ต้องกังวล

ผ่านไปสักพัก หลีเหนียนก็กลับมาพร้อมยื่นกล้องให้เธอ เขาแทบจะหัวเราะออกมาดังลั่น “พี่สะใภ้ คุณแสดงเก่งมากครับ เขาคิดว่าคุณไม่สังเกตเห็นจริง ๆ จึงไปตามหาเจ้าหน้าที่คนเมื่อเช้าอีกรอบ”

ลู่ฉิวเยว่มองภาพถ่ายในกล้องแล้วเลิกคิ้ว “คุณใช้จังหวะนี้ออกไปข้างนอก แล้วล้างรูปภาพเหล่านี้มาให้ฉันหน่อยนะคะ”

หลีเหนียนพยักหน้า ก่อนหันหลังเดินออกไป

ลู่ฉิวเยว่ไม่รีบร้อนที่จะเปลี่ยนวัตถุดิบ หากเธอเปลี่ยนตอนนี้ เหลียงซิงอาจจะรู้ตัว

ก่อนการแข่งขันเพียงสิบนาที เธอก็ไปแจ้งให้เจ้าหน้าที่มาช่วยเปลี่ยน

เมื่อเจ้าหน้าที่เห็นว่าเป็นเธออีกครั้ง ก็รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย จึงพูดด้วยน้ำเสียงไม่ดี แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ และรีบเปลี่ยนให้เธอ

การแข่งขันนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ ถ้าเขาไม่ช่วยเธอเปลี่ยน เขาจะรับผิดชอบไม่ไหวหากมีอะไรเกิดขึ้น

การแข่งขันรอบที่สองเริ่มเวลาบ่ายสาม หลังจากตรวจสอบภายในสถานที่เสร็จสิ้น กรรมการก็นั่งประจำที่โต๊ะ

หัวข้อสุดท้ายคือผัก โดยไม่ได้ระบุว่าต้องทำเมนูใดเป็นพิเศษ ซึ่งเป็นโจทย์ที่ยากที่สุด

ลู่ฉิวเยว่ตั้งสมาธิมากกว่าเดิม ไม่เพียงแต่มีเชฟในประเทศมากันเยอะเท่านั้น แต่ยังมีมาสเตอร์เชฟที่มีชื่อเสียงจากต่างประเทศอีกหลายคน เธอไม่กล้าพูดว่าครั้งนี้เธอจะสามารถคว้าแชมป์ได้ โดยไม่ตั้งใจเต็มที่

เมื่อการแข่งขันเริ่มต้นขึ้น ผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนก็เริ่มเตรียมอาหารของตนเองอย่างจริงจัง

เนื่องจากเป็นโจทย์ผัก และทุกคนก็ใช้ผักที่คล้ายกัน สิ่งที่ง่ายที่สุดในการทำคะแนนคือการนำเสนอ

ผ่านไปได้ครึ่งทาง ผู้ชมเริ่มส่งเสียงฮือฮา และผู้คนจำนวนมากแสดงท่าทีประหลาดใจ ขณะมองไปยังมุมหนึ่งของเวทีด้วยความประหลาดใจ

ในฐานะผู้ชนะในรอบแรก เหลียงซิงย่อมได้รับความสนใจมาก และนักวิจารณ์ก็อธิบายอาหารของเขาอย่างน่าตื่นเต้น

“หุบเขาเขียวขจีและสายน้ำสีเขียวมรกต งานแกะสลักและการนำเสนอจานของคุณเหลียงน่าทึ่งมาก เขา…”

เมื่อได้ยินคำชมเชย เหลียงซิงก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้ม หัวใจของเขาก็เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ เขาคิดว่าอาจารย์ต้องประทับใจในทักษะการแกะสลักของเขามาก จนยอมรับเขาเป็นลูกศิษย์ หลังจากฝึกฝนมานานหลายปี ฝีมือเขานับได้ว่าเหนือกว่าอาจารย์แล้ว

โจทย์การแข่งขันครั้งนี้ออกแบบมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ

ไม่นานก็ใกล้จะสิ้นสุดลง ส่วนผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ บางคนก็ทำอาหารเสร็จแล้ว พวกเขาอดไม่ได้ที่จะมองไปทางเหลียงซิง ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง ราวกับว่ากำลังดูงานศิลปะ

บางคนถึงกับแสดงความตื่นเต้นในสายตา พวกเขาแทบรอไม่ไหว ที่จะเดินไปดูผลงานชิ้นเอกที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวใกล้ ๆ

ก่อนจบการแข่งขันสิบนาที ลู่ฉิวเยว่ก็ทำอาหารเสร็จแล้วเช่นกัน

เมื่อหมดเวลา ผู้เข้าแข่งขันทุกคนก็วางมือจากสิ่งที่ทำอยู่ แล้วปฏิบัติตามคำแนะนำของพิธีกร และด้วยความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่ อาหารก็ถูกนำเสนอต่อหน้าผู้ชมและกรรมการ

ลู่ฉิวเยว่รออย่างใจเย็น เธอเป็นคนสุดท้าย

คนรองสุดท้ายคือเหลียงซิง และทุกคนต่างตั้งตารอชมผู้ชนะ

“สวยงาม! โทนสีสมบูรณ์แบบ การนำเสนอก็ล้ำเลิศ ส่วนรสชาติก็เยี่ยมยอด” กรรมการต่างชื่นชมอาหารที่สวยงามจานนี้มาก ซึ่งทำให้เหลียงซิงรู้สึกปลาบปลื้มใจ

เขาเชื่อว่าตราบใดที่หนังสือพิมพ์รายงานผลการแข่งขันวันนี้ ในไม่ช้าเขาก็จะโด่งดังไปทั่วประเทศ และยังเป็นที่รู้จักในวงการอาหารนานาชาติอีกด้วย

ส่วนลู่ฉิวเยว่…

สายตาของเขาเหน็บแนมเธอเหมือนมองหนูในท่อระบายน้ำ ทุกคนจะถามถึงผลงานที่ย่ำแย่ของเธอ ในการแข่งขันอาหารนานาชาติ และทุกคนจะสงสัยว่าเธอใช้วิธีสกปรกในการแข่งขันทำอาหารในประเทศครั้งล่าสุดหรือไม่

ลู่ฉิวเยว่มองไปยังชายที่กำลังภาคภูมิใจตรงหน้าเธอ และแทบจะหัวเราะออกมาเสียงดัง

ดูสิว่าตอนนี้เขาได้รับการยกย่องจากทุกคนมากขนาดไหน ถ้าเขาล้มทีหลังจะเสียใจมากแค่ไหนกัน สีหน้าของเขาจะต้องวิเศษมากแน่นอน

“ผู้เข้าแข่งขันคนสุดท้าย ลู่ฉิวเยว่”

ลู่ฉิวเยว่ยืนขึ้น แล้วเดินถือผลงานตัวเองไปยังที่นั่งกรรมการอย่างมั่นใจ

เมื่อทุกคนเห็นผลงานตรงหน้าชัดเจน สายตาของพวกเขาก็แข็งค้าง และรู้สึกราวกับวิญญาณของพวกเขากำลังตกตะลึง

ดอกโบตั๋นสีแดงดูราวกับมีชีวิต งดงามและน่าทึ่ง ราวกับว่าหากมีสายลมพัดผ่าน มันจะปลิวไปตามสายลมเหมือนดอกโบตั๋นของจริง

“จานนี้ชื่อว่าดอกโบตั๋น กลีบดอกทำมาจาก…” ลู่ฉิวเยว่ยิ้มอ่อน แล้วยืนแนะนำอาหารฝีมือตนเองด้วยท่าทางสง่างาม

ทันทีที่เธอพูดจบก็มีเสียงปรบมืออย่างอบอุ่นจากผู้ชม บางคนตบมือจนเจ็บไปหมด การนำเสนอของเธอสวยงามมาก จนทำให้คนเห็นรู้สึกเหมือนวิญญาณได้รับการชำระให้สะอาดแล้ว

ไม่ต้องพูดอะไรเลย ลู่ฉิวเยว่ได้รับคะแนนเต็มจากกรรมการ และเป็นผู้เข้าแข่งขันเพียงคนเดียวที่ได้รับคะแนนเต็ม จากผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด

เหลียงซิงเกือบเป็นบ้าไปแล้ว เห็นได้ชัดว่าเขาแอบเปลี่ยนวัตถุดิบของเธอแล้ว มันเป็นไปได้ยังไง?

ลู่ฉิวเยว่แสร้งทำเป็นเหลือบมองไปทางเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย คนอื่นไม่เข้าใจว่าเธอจะสื่ออะไร แต่เหลียงซิงรู้ว่าเธอกำลังเยาะเย้ยเขา!

ในที่สุดเขาก็ตระหนักได้ว่าตนถูกลู่ฉิวเยว่หลอก!

ทันใดนั้นเขาก็สงบลงอย่างรวดเร็ว แล้วถ้าลู่ฉิวเยว่ได้คะแนนเต็มล่ะ ในรอบแรก คะแนนเธอน้อยกว่าเขามาก หากนำมารวมกันแล้ว มากสุดเธอก็จะอยู่อันดับสอง ส่วนเขาเป็นอันดับหนึ่ง!

หลังจากการให้คะแนนเสร็จสิ้น ก็ถึงเวลามอบใบรับรองเกียรติยศ เหลียงซิงถือใบรับรองและเหรียญรางวัล ขณะดื่มด่ำกับเสียงเชียร์และแสดงความยินดี เขาฉีกยิ้มกว้างขณะมองลู่ฉิวเยว่ด้วยสายตาดูถูก ราวกับว่าเธอเป็นขยะที่ไม่คุ้มค่าพอจะพูดถึง

ลู่ฉิวเยว่เลิกคิ้วและหัวเราะเบา ๆ เธอมองไปที่หลีเหนียน แล้วเอื้อมมือไปหยิบไมโครโฟนของพิธีกรมาพูดเสียงดัง “โปรดฟังทางนี้ ฉันต้องการรายงานเรื่องเหลียงซิงใช้กลโกงในการแข่งขันค่ะ”

เมื่อพูดจบ เธอก็หยิบรูปถ่ายและหลักฐานที่เธอเก็บไว้ออกมา “ก่อนการแข่งขัน เหลียงซิงติดสินบนเจ้าหน้าที่เพื่อทำลายบัตรผ่านของฉัน เพราะความแค้นส่วนตัว และเมื่อเช้านี้ เขาก็ติดสินบนเจ้าหน้าที่ ให้ฉีดน้ำเกลือและพริกลงในวัตถุดิบของฉัน…”