ทะลุมิติมาเป็นแม่ค้าเลื่องชื่อแห่งยุค 70 - บทที่ 78 ถ้าตอนนั้นฉันโตกว่านี้
บทที่ 78 ถ้าตอนนั้นฉันโตกว่านี้
หลี่หนิงเซียนมองเหอตี้ด้วยท่าทีสง่างาม จนเขารู้สึกกดดันแปลก ๆ ต้องตอบคำถาม
“คือ…พี่สาวผม เขาไปเยี่ยมแม่ที่บ้าน แล้วบังเอิญได้ยินเรื่องนี้เข้า ดูเหมือนจะมีคนจากหมู่บ้านคุณไปพูด แม่เลยรีบให้ผมมา ตอนฉันมาถึง เห็นคนมุงกันเต็มเลย ต่างก็พูดถึงเรื่องหลานสาวของคุณลุง ว่าเลิกกับสามีแล้วก็ไปคบกับเสี่ยแก่ ๆ ในเมือง ญาติตระกูลเหอเห็นตอนไปโรงพยาบาลด้วย”
เหอตี้รู้สึกเหมือนตัวเองโดนดูถูก ครอบครัวนี้ไม่เห็นจะสำนึกบุญคุณ ที่เขายอมแต่งงานกับหลานสาวที่เสียชื่อเสียงแบบนี้ กลับทำท่ารังเกียจเขาทั้ง ๆ ที่เขาก็ไม่ได้มีภรรยาเสียหน่อย
หลี่หนิงเซียนรู้ทันทีว่าเรื่องทั้งหมดเป็นฝีมือจินเม่ยอีกแล้ว! ถ้าไม่สั่งสอนให้หลาบจำ ก็คงไม่จบสิ้น เธอเงยหน้ามองกงชุนที่นั่งนิ่งเงียบมาตลอด กงชุนขมวดคิ้วเมื่อได้ยินที่เหอตี้พูด เขาเห็นความโกรธในแววตาของคุณปู่ และหลี่หนิงเซียน จึงพูดอย่างจริงจัง
“ผมจะไปคุยกับตระกูลจินเอง รับรองว่าจะไม่ยอมให้มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก”
ระหว่างเขากับจินเม่ยไม่เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง แม้แต่ตอนที่ครอบครัวทั้งสองฝ่ายจะเคยพูดถึงเรื่องแต่งงาน เขาก็ไม่ได้ตอบตกลง เพียงแต่เกรงใจที่จินเม่ยเป็นผู้หญิง จึงไม่ได้พูดปฏิเสธอย่างชัดเจน หลังจากนั้นเขาก็สมัครไปเป็นทหาร แต่จินเม่ยคงไม่คิดแบบนั้น
“พี่ชายแบบคุณจะทำอะไรได้” เหอตี้พูดด้วยน้ำเสียงเย้นหยัน
“ไร้สาระ กงชุนจะเป็นพี่ชายหลี่หนิงเซียนได้อย่างไร” หลี่จ้านเถียงขึ้นด้วยความโกรธ
เหอตี้ตกตะลึง เมื่อรู้ว่าคนที่เข้าคิดว่าคือพี่ชาย แที่จริงแล้วเป็นกงชุน เขาจ้องมองกงชุนด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะพูดออกมา
“นาย… นายคือกงชุน!? นายไม่ใช่พี่ชายหลี่หนิงเซียน!” เหอตี้เพิ่งสังเกตว่ากางเกงที่ชายตรงหน้าสวมใส่นั้น ไม่เหมือนกับชาวนาในหมู่บ้านทั่วไป ไม่เหมือนกางเกงทหารสีเขียวที่เขาซื้อจากร้านสหกรณ์เลยสักนิด
ในชั่วขณะนั้นเอง เหอตี้ก็เข้าใจได้ทันทีว่าชายคนนี้คือกงชุนตัวจริง! เขาอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความสงสัย
“พวกคุณไม่ได้หย่ากันหรือ?”
“ถ้าฉันกับหลี่หนิงเซียนหย่ากันแล้ว ฉันจะยังอยู่ที่บ้านตระกูลหลี่ได้อย่างไร ฉันจะไม่หย่ากับหลี่หนิงเซียน ฉันชอบเธอ และเคารพเธอ ตราบใดที่เธอไม่รังเกียจ ฉันก็จะไม่มีวันหย่ากับเธอ”
ระหว่างที่พูด เขาก็ก้าวเท้ายาว ๆ ไปที่ประตู แขนเรียวยาวของเขายกม่านขึ้น ดูเหมือนว่าเขาจะเบื่อหน่ายกับการอธิบายเต็มที และต้องการไล่แขกที่ไม่ได้รับเชิญออกไป
ภายในห้อง ทุกสายตาจับจ้องไปที่การกระทำของเขา หลี่หนิงเซียนยืนนิ่งอยู่ข้างประตู มองดูชายหนุ่มที่เพิ่งประกาศกร้าวอย่างแน่วแน่ว่าจะไม่หย่า เธอเผลอยกมือขึ้นมาปิดหน้าอกตัวเองโดยไม่รู้ตัว ราวกับว่ากำลังพยายามข่มกลั้นหัวใจที่เต้นรัว ลึก ๆ ในใจ เธอรู้ดีว่าเขาพูดจริง
เขาบอกว่าเขาชอบเธอ ด้วยน้ำเสียงหนักแน่นยิ่งกว่าตอนที่เขาจูบเธอ เมื่อคืนเสียอีก! นี่เป็นครั้งแรกที่เขาพูดกับเธอตรง ๆ ว่าเขาชอบเธอ คำพูดของเขาช่างตรงไปตรงมา และชัดเจน จนทำให้เธอตั้งตัวแทบไม่ทัน ในขณะนี้ หลี่หนิงเซียนไม่อาจระงับความรู้สึกสั่นไหวในใจได้
เหอตี้จ้องมองหลี่หนิงเซียนอย่างไม่ละสายตา ความไม่พอใจปรากฏชัดในแววตา เขายังคงยอมรับความจริงไม่ได้ที่ต้องเสียภรรยาที่เกือบจะได้มาง่าย ๆ ไป ตอนแรกที่เห็นหลี่หนิงเซียน เขาก็รู้สึกตะลึงในความงามของเธอ
ทันใดนั้นเรื่องราวในอดีตของเธอก็ดูเลือนลาง ความปรารถนาที่จะได้ครอบครองหญิงสาวผู้นี้กลับยิ่งทวีคูณขึ้นเป็นร้อยเท่า เหอตี้ได้แต่คร่ำครวญในใจ ก่อนเสียงฝีเท้าหนัก ๆ จะดังมาจากนอกประตู
ทุกสายตาหันไปมองยังต้นเสียง ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มวิ่งปรี่เข้ามาในห้องด้วยความเร็ว พร้อมกำหมัดแน่นพุ่งตรงไปยังใบหน้าของเหอตี้
“ไอ้สารเลว! แกกล้าดียังไงมาคิดร้ายกับพี่สาวฉัน แล้วยังปากสุนัขไปพูดจาดูถูกนินทาพี่สาวฉันไปทั่ว ฉันจะฆ่าแก!” หลี่หนิงเซียนรีบคว้าตัวชายหนุ่มผู้นั้นไว้ทันที
“กงหยางใจเย็น ๆ ก่อน!”
“จะให้ผมใจเย็นได้ยังไง! พี่จะไปกับเขาจริง ๆ เหรอ? ผู้ชายขี้ขลาดแบบนี้ ไม่คู่ควรกับพี่หรอก!” กงหยางตะโกนเสียงดังด้วยความโกรธ
หลี่จ้านมองดูเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยแววตาพึงพอใจ ความโกรธที่เคยมีก่อนหน้านี้มลายหายไปสิ้น
กงหยางเพิ่งกลับจากสถานีตำรวจ หลังจากก่อเรื่องจนต้องจ่ายค่าเสียหาย ซึ่งหลี่หนิงเซียน เป็นคนจ่ายให้ในจำนวนถึงพันหยวน ทำให้กงหยางรู้สึกผิด และโกรธตัวเอง
ระหว่างทางกลับบ้าน เขาก็ได้ยินชาวบ้านกำลังนินทาเรื่องหลี่หนิงเซียนหย่ากับสามี และมีชายแก่หมายปังจะแต่งงานกับเธอ กงหยางโมโหจนเลือดขึ้นหน้า รีบตรงดิ่งมาที่นี่ทันที
“นายมีสิทธิ์อะไรมายุ่งกับพี่สาวฉัน! มีสิทธิ์อะไร!” กงหยางตวาดใส่เหอตี้ด้วยความโกรธ
กงหยางมองว่าการหย่าร้างเป็นเรื่องน่าอายอย่างมาก ยิ่งพี่ชายทิ้งให้หลี่หนิงเซียนต้องแบกรับภาระไว้เพียงลำพัง เขายิ่งรับไม่ได้
“บอกตามตรงเถอะ พี่อยากหย่าก็หย่าไป! ฉันอยากให้เธออยู่คนเดียวอยู่แล้ว” กงหยางพูดอย่างไม่ยั้งคิด
“กงหยาง…”
“พี่ก็แค่แก่กว่าฉันไม่กี่ปีถึงได้แต่งงานกับพี่สาว ถ้าตอนนั้นฉันโตกว่านี้ พี่ไม่มีทางได้แต่งงานกับเธอหรอก! คุณปู่แค่รับปากว่าจะให้หลานชายแต่งงานกับหลี่หนิงเซียน ไม่ได้ระบุว่าเป็นใครสักหน่อย! ตอนนี้พวกนายหย่ากันไปเลย ต่อไปฉันจะเป็นคนดูแลพี่สาวเอง!”
คำพูดที่หุนหันพลันแล่นหลุดออกจากปาก กงหยางเองก็ตกใจกับคำพูดของตัวเอง เช่นเดียวกับคนอื่นที่ยืนฟังอยู่ด้วยความตกตะลึง
กงชุนยืนอยู่ที่ประตู หน้าตาดุดัน เมื่อได้ยินน้องชายตัวเอง สารภาพในเชิงว่ามีใจให้กับหลี่หนิงเซียน ก่อนหน้านี้ที่สถานีตำรวจ กงหยางเอาแต่ก้มหน้า ไม่ยอมมองเขา
และยังยินดีติดคุกเพื่อไม่ให้หลี่หนิงเซียนต้องจ่ายค่าเสียหาย ตอนนั้นเขาคิดว่าน้องชายสำนึกผิดแล้ว ที่ไหนได้… ที่แท้เป็นเพราะชอยหลี่หนิงเซียน ยิ่งคิดถึงคำพูดของเต๋อฟง ที่ใส่ร้ายหลี่หนิงเซียนว่าเป็นหญิงที่เป็นชู้กับเขา
เขาก็ยิ่งโมโห มือที่ข้างกายกำแน่นจนสั่นเทา นี่น้องชายตัวเองคิดกับเมียพี่ชายแบบนี้เชียวเหรอ!
ซูลี่รีบวิ่งมาที่บ้านของหลี่หนิงเซียนทันที ที่รู้ว่าลูกชายคนเล็กกลับมา แต่พอได้ยินที่กงหยางพูด เธอก็ถึงกับช็อก ไม่คิดว่าลูกชายจะทำเรื่องผิดศีลธรรมเช่นนี้!
ส่วนหลินถง และจงซวนที่ตั้งใจมาส่งกงหยางกลับบ้าน ก็ได้แต่ชะงักอยู่ที่ลานบ้าน ไม่กล้าเข้าไป กงชุนกำลังเผชิญสถานการณ์อึดอัดเช่นนี้ พวกเขาเป็นคนนอก ไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวให้มากความ
เหอตี้ตั้งสติได้เป็นคนแรก เขาตะโกนด้วยความโกรธ
“พวกแกยังกล้าดูถูกฉันอีกหรือ คิดว่าตัวเองเป็นของดีงั้นเหรอ? น่าขยะแขยง! สองพี่น้องมารักผู้หญิงคนเดียวกัน ฉันขอไม่มีคู่ไปทั้งชาติดีกว่าที่จะไปยุ่งกับผู้หญิงแบบนี้!” เหอตี้ถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างไม่ใยดี
แต่ในชั่วพริบตากงชุนก็พุ่งเข้าไปคว้าคอเสื้อของเขาไว้แน่น
“แกลองพูดแบบนั้นอีกครั้งสิ!” แม้กงหยางจะอายุเพียงสิบหกปี แต่ช่วงนี้เขาได้รับการดูแลอย่างดีจากหลี่หนิงเซียน ร่างกายจึงแข็งแรง และสูงใหญ่เกือบเท่าผู้ใหญ่ อีกทั้งยังชอบออกกำลังกาย ทำให้เขามีกำลังมากกว่าคนทั่วไป เพียงแค่กงหยางบีบคอเสื้อ ใบหน้าของเหอตี้ก็เริ่มแดงก่ำ
หลี่หนิงเซียนเห็นท่าไม่ดี รีบเข้าไปดึงแขนกงหยางไว้แล้วตวาดด้วยความตกใจ
“กงชุนลูกจะทำอะไร กงหยางเป็นน้องชายแท้ ๆ ของลูกนะ!”
แม้หลี่หนิงเซียนจะตกใจกับการกระทำของกงหยาง แต่เธอก็เข้าใจดีว่าทั้งหมดเป็นเพราะเขาขาดความรัก และการอบรมสั่งสอนที่ดี เธอจึงได้แต่หวังว่าเหตุการณ์ในวันนี้จะไม่ทิ้งบาดแผลไว้ในใจของเด็กหนุ่ม