ทะลุมิติมาเป็นแม่ค้าเลื่องชื่อแห่งยุค 70 - บทที่ 143 ทุกอย่างกำลังดีขึ้นแล้ว

บทที่ 143 ทุกอย่างกำลังดีขึ้นแล้ว

คืนนั้น นายพลเถาสั่งให้กองกำลังของเขาเริ่มเตรียมการทันที ความเคลื่อนไหวภายในค่ายเต็มไปด้วยความเร่งรีบ ทหารจำนวนมากถูกเรียกตัวเข้าประจำการ บางส่วนถูกส่งออกไปเฝ้าตรวจเส้นทางรอบค่าย ขณะที่อีกส่วนเตรียมพร้อมสำหรับการบุกโจมตีโกดังของนายพลเพ่ย

หลี่หนิงเซียนและพรรคพวกของเธอยืนอยู่ที่มุมหนึ่งของค่าย มองดูการเตรียมการด้วยความระมัดระวัง หลินถงกระซิบเบา ๆ

“นี่คือโอกาสสำคัญของเรา ถ้านายพลเถาเคลื่อนไหวจริง พวกเราจะได้เห็นว่าสิ่งที่เขาพูดกับเรานั้นจริงแค่ไหน”

“แต่ถ้าเขาเล่นเกมซ้อนเกม…” จงซวนพูดแทรกด้วยน้ำเสียงกังวล “เราก็อาจกลายเป็นหมากในกระดานของเขา”

“เราเตรียมพร้อมสำหรับทุกสถานการณ์” หลี่หนิงเซียนพูด น้ำเสียงของเธอหนักแน่น “ถ้าเขาไม่ทำตามคำพูด เราก็ยังมีหลักฐานเหล่านี้เป็นอาวุธ แต่ตอนนี้เราต้องจับตาดูและรอจังหวะ”

ผ่านไปไม่นาน นายพลเถาก็เรียกหลี่หนิงเซียนเข้ามาพบในเต็นท์ของเขาอีกครั้ง เขานั่งอยู่ที่โต๊ะกลางเต็นท์ ท่าทางสงบนิ่งแต่เต็มไปด้วยอำนาจ เมื่อหลี่หนิงเซียนเข้ามา เขาโบกมือให้เธอนั่งลง

“กองกำลังของฉันพร้อมแล้ว” เขาเริ่มพูด “คืนนี้ เราจะบุกโจมตีโกดังของนายพลเพ่ยที่เธอชี้เป้าให้ แต่ฉันต้องการความช่วยเหลือเพิ่มเติมจากพวกเธอ”

“ความช่วยเหลืออะไร?” หลี่หนิงเซียนเลิกคิ้วเล็กน้อย

นายพลเถาพยักหน้าให้ชายคนหนึ่งนำแผนที่ออกมากางบนโต๊ะ “โกดังที่เธอชี้เป้าให้ไม่ใช่จุดสุดท้าย มันเป็นเพียงหนึ่งในเครือข่ายของเขา ฉันต้องการให้พวกเธอช่วยตามรอยเส้นทางที่เชื่อมต่อกับโกดังนี้ เพื่อตามหาที่ซ่อนหลักของพวกมัน”

“เราจะทำ แต่คุณต้องให้คำมั่นว่าจะใช้กำลังของคุณกดดันนายพลเพ่ยจนถึงที่สุด ไม่ใช่แค่การบุกครั้งเดียวแล้วจบ” หลี่หนิงเซียนจ้องมองแผนที่ สายตาของเธอเต็มไปด้วยการวิเคราะห์

“คำพูดของเธอทำให้ฉันดูเหมือนไม่จริงใจไปหน่อย” นายพลเถายิ้มบาง ๆ แต่ในแววตาเต็มไปด้วยความเฉียบคม “เธอก็เห็นว่าฉันลงมือแล้ว ถ้าฉันไม่สนับสนุนพวกเธอ เธอคิดหรือว่าฉันจะยอมส่งกองกำลังเข้าเสี่ยงได้ยังไง?”

หลี่หนิงเซียนสบตาเขา “เราจะเชื่อคุณได้ก็ต่อเมื่อเห็นผลลัพธ์ ไม่ใช่คำพูด”

นายพลเถานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า “ตกลง เราจะเริ่มเคลื่อนไหวคืนนี้ ฉันจะทำให้เธอเห็นว่าคำพูดของฉันมีความน่าเชื่อถือแค่ไหน”

ยามดึก ท่ามกลางความมืดมิด กองกำลังของนายพลเถาเคลื่อนตัวอย่างเงียบเชียบเข้าใกล้โกดังเป้าหมาย หลี่หนิงเซียนและพรรคพวกของเธอตามมากับกลุ่มทหารด้วย เพื่อสังเกตการณ์และเตรียมพร้อมเก็บหลักฐานเพิ่มเติม

เมื่อถึงเวลา กองกำลังของนายพลเถาเริ่มบุกโจมตีทันที เสียงปืนและเสียงตะโกนดังสะท้อนไปทั่วบริเวณ ความวุ่นวายปะทุขึ้นอย่างรุนแรง พวกทหารของนายพลเพ่ยที่เฝ้าโกดังพยายามตอบโต้ แต่ด้วยความไม่ทันตั้งตัว พวกเขาถูกจัดการอย่างรวดเร็ว

“จงซวน หลินถง ไปช่วยตรวจสอบในโกดัง!” หลี่หนิงเซียนสั่งพลางวิ่งตามลี่หมิงเข้าไปข้างใน ภายในโกดังเต็มไปด้วยลังไม้จำนวนมากที่ประทับตราของนายพลเพ่ย ลี่หมิงรีบเปิดลังหนึ่งออกดูเพื่อยืนยันว่าทุกอย่างยังอยู่เหมือนในถ่ายภาพ สิ่งที่อยู่ข้างใน มันเต็มไปด้วยฝิ่นและเอกสารการค้าจำนวนมาก

“หลักฐานที่เราต้องการยังอยู่ครบ” ลี่หมิงพูด แต่ก่อนที่พวกเขาจะทำอะไร เสียงระเบิดดังสนั่นขึ้นจากด้านนอก โกดังเริ่มสั่นสะเทือน หลินถงวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

“พวกมันจุดไฟเผาโกดัง! เราต้องออกไปเดี๋ยวนี้!” หลี่หนิงเซียนกัดฟันแน่น

“รีบเก็บเท่าที่ทำได้ แล้วออกไป!” พวกเขารีบเก็บหลักฐานสำคัญก่อนจะวิ่งออกจากโกดัง ขณะที่เปลวไฟเริ่มโหมกระหน่ำ ศัตรูบางส่วนพยายามตอบโต้เป็นครั้งสุดท้าย แต่กองกำลังของนายพลเถาสามารถควบคุมสถานการณ์ไว้ได้

เมื่อหลี่หนิงเซียนและพรรคพวกออกมาจากโกดัง พวกเขามองเห็นโกดังทั้งหลังถูกไฟเผาจนวอดวาย แต่ในมือของพวกเขามีหลักฐานสำคัญที่สามารถเปิดโปงเครือข่ายของนายพลเพ่ยได้

“คืนนี้ เราได้เปรียบ” หลี่หนิงเซียนพูด ขณะมองเปลวไฟที่ลุกโชน

ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย พวกเขารู้ดีว่าการต่อสู้ยังไม่จบ และเกมนี้ยังมีอีกหลายตาที่ต้องวางแผนให้รอบคอบกว่าเดิม…

รุ่งเช้าวันใหม่ เมืองที่เคยสงบสุขดูเหมือนกำลังจะปะทุด้วยแรงสั่นสะเทือนจากเหตุการณ์เมื่อคืน เสียงลือเรื่องการบุกโจมตีโกดังของนายพลเพ่ยแพร่กระจายไปทั่ว

ผู้คนต่างพูดถึงความล้มเหลวของขบวนการค้าฝิ่นครั้งใหญ่ หลี่หนิงเซียน และพรรคพวกกลับมาที่ร้านติ่มซำเพื่อพักผ่อน แต่ในใจของพวกเขายังคงเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่จะตามมา ลี่หมิงกระดกน้ำชาแล้วพูดขึ้น

“พวกเราทำสำเร็จในคืนนี้ แต่ฉันไม่คิดว่านายพลเพ่ยจะปล่อยไว้เฉย ๆแน่?”

“ไม่” หลี่หนิงเซียนตอบเสียงเรียบ “เขาจะต้องตอบโต้ เราทำให้เขาเสียหายทั้งชื่อเสียงและเครือข่าย แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่เราคาดไว้แล้ว”

หลินถงพยักหน้า “แต่ข่าวที่แพร่ออกไปครั้งนี้ ทำให้ประชาชนเริ่มตั้งคำถามถึงอิทธิพลของนายพลเพ่ย และนั่นทำให้เขาอ่อนแอลง”

“สิ่งที่เราต้องทำต่อไปคือใช้หลักฐานทั้งหมดที่มี เปิดโปงเขาให้สาธารณชนเห็นถึงความชั่วร้ายที่เขาทำ” จงซวนพูดด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น “มันจะทำให้เขาไม่สามารถกลับมาได้อีก”

หลี่หนิงเซียนลุกขึ้นยืน มองทุกคนด้วยสายตาแน่วแน่ “ก่อนที่เขาจะตอบโต้ เราต้องลงมือก่อน เราจะใช้เครือข่ายพ่อค้าในเมืองช่วยกระจายข้อมูล รวมถึงส่งเอกสารเหล่านี้ไปยังนายพลเถา เพื่อบีบให้เขาดำเนินการทางกฎหมายต่อไป”

หลายวันต่อมา หลักฐานทั้งหมดที่หลี่หนิงเซียนรวบรวมถูกเผยแพร่ไปทั่ว เครือข่ายร้านค้า และผู้สนับสนุนของพวกเขาช่วยกันกระจายข้อมูลไปยังประชาชน ทุกคนได้เห็นความจริงเกี่ยวกับเครือข่ายการค้าฝิ่นของนายพลเพ่ย ความโกรธแค้น และความผิดหวังต่อผู้ที่ควรเป็นผู้นำผู้ยุติธรรมถูกปลุกขึ้นมา

นายพลเถาไม่มีทางเลือก นอกจากต้องประกาศเปิดการสอบสวน และดำเนินการทางกฎหมายต่อคนของนายพลเพ่ย และเพ่ยจวิ้นลูกสาวเขา ภายใต้แรงกดดันจากประชาชนและหลักฐานที่ไม่อาจปฏิเสธได้ กองทัพของนายพลเพ่ยเริ่มแตกสลาย บางส่วนแปรพักตร์ บางส่วนถูกจับกุม และบางคนก็หลบหนี

ในที่สุด การค้าฝิ่นก็ถูกจัดการอย่างจริงจัง หลี่หนิงเซียนยืนอยู่หน้าร้านติ่มซำในเช้าวันใหม่ ผู้คนในเมืองเริ่มกลับมายิ้มแย้ม และพูดถึงอนาคตที่สดใส

“ทุกอย่างกำลังดีขึ้นแล้ว” หลินถงพูดขณะมองผู้คนที่เดินผ่านไปมา

หลี่หนิงเซียนยิ้มบาง ๆ “แต่เรายังต้องระวัง ถึงนายพลเพ่ยจะถูกล้ม แต่ยังมีคนอีกมากที่พร้อมจะก้าวขึ้นมาทำสิ่งเดียวกัน เราต้องไม่ปล่อยให้ทุกอย่างกลับมาซ้ำรอย”

กงชุนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พูดเสริม “แต่เธอได้สร้างบางสิ่งที่สำคัญมากขึ้นมาแล้วนะหลี่หนิงเซียน นั่นคือความหวัง และความเชื่อมั่นในความยุติธรรมที่คนในเมืองนี้แทบไม่เหลือแล้ว”

ลี่หมิงหัวเราะเบา ๆ “เธอไม่เพียงช่วยเมืองนี้ แต่ยังช่วยให้พวกเราได้เห็นว่าความยุติธรรมยังมีที่ยืนอยู่”

หลี่หนิงเซียนหันมายิ้มให้ทุกคน “พวกเราทำสำเร็จเพราะเราไม่เคยยอมแพ้ และตราบใดที่เรายังมุ่งมั่นแบบนี้ เมืองนี้จะไม่มีวันตกอยู่ในเงามืดอีกต่อไป”

ทุกคนพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม พวกเขารู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้ายังคงเต็มไปด้วยความท้าทาย แต่ด้วยมิตรภาพ ความกล้าหาญ และความยึดมั่นในความถูกต้อง พวกเขาจะสามารถยืนหยัดและปกป้องสิ่งที่พวกเขาต่อสู้มาได้อย่างสมศักดิ์ศรี

หลายเดือนผ่านไป เมืองนี้เริ่มฟื้นตัวจากผลกระทบที่เครือข่ายค้าฝิ่นเคยก่อไว้ พ่อค้าและชาวบ้านเริ่มกลับมาทำการค้าได้ตามปกติ ร้านติ่มซำของหลี่หนิงเซียนก็กลับมาคึกคัก ลูกค้าทั้งหน้าเก่า และใหม่ต่างพูดถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาด้วยความภูมิใจ

“หนิงเซียน เธอไม่คิดจะพักบ้างเหรอ?” หลินถงถามพร้อมทิ้งตัวนั่งอย่างหมดแรง เขาพึ่งผ่าตัดใหญ่เสร็จทำให้รู้สึกเหมือนเจอศึกหนักมา

หลี่หนิงเซียนที่กำลังจัดถาดติ่มซำยิ้มบาง ๆ “ถ้าฉันพักตอนนี้ ใครจะดูแลร้านล่ะ? อีกอย่าง ฉันก็ชอบทำแบบนี้ มันช่วยให้ฉันได้ใกล้ชิดกับผู้คนและรับรู้ว่าพวกเขากำลังมีความสุข”

หลินถงหัวเราะเบา ๆ “แต่เธอไม่จำเป็นต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเองนี่นา เราทุกคนพร้อมช่วยอยู่แล้ว”

ลี่หมิงที่เพิ่งเดินเข้ามาเสริมด้วยน้ำเสียงติดตลก “จริง ฉันเองก็พร้อมช่วยตลอด ถ้าเธอยอมให้ฉันกินติ่มซำฟรีตลอดชีวิต”

“ฝันไปเถอะ!” หลี่หนิงเซียนตอบพร้อมหัวเราะ ทุกคนในร้านพลอยหัวเราะตาม บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะ