ทะลุมิติมาเป็นแม่ค้าเลื่องชื่อแห่งยุค 70 - บทที่ 142 ต้องลงมือทันที

บทที่ 142 ต้องลงมือทันที

“ตำแหน่งเฝ้าระวังอยู่ตรงนั้น” หลินถงกระซิบเบา ๆ พร้อมชี้ไปยังเงาของชายหลายคนที่ยืนถืออาวุธอยู่รอบโกดัง ลี่หมิงหรี่ตามอง

“พวกนี้เป็นคนของนายพลเพ่ยแน่ ดูจากเครื่องแบบและการเคลื่อนไหว”

“เราจะเข้าไปทางด้านหลัง หลินถงกับจงซวนจัดการเฝ้าระวัง ส่วนฉันกับลี่หมิงจะเข้าไปเก็บหลักฐาน”

“เข้าใจแล้ว” จงซวนตอบพร้อมขยับไปประจำตำแหน่ง การเคลื่อนไหวเริ่มขึ้นอย่างระมัดระวัง กลุ่มของหลี่หนิงเซียน สามารถเล็ดลอดผ่านแนวเฝ้าระวัง และเข้าไปในโกดังได้สำเร็จ ภายในเต็มไปด้วยลังไม้ขนาดใหญ่ที่ถูกปิดผนึกไว้ กลิ่นฉุนของฝิ่นลอยฟุ้งไปทั่ว

“นี่แหละ หลักฐานที่เราต้องการ” ลี่หมิงกระซิบขณะเปิดลังหนึ่งออก ข้างในเต็มไปด้วยถุงผ้าห่อฝิ่น และตราประทับที่บ่งบอกว่าเป็นของเครือข่ายนายพลเพ่ย

“ถ่ายภาพทั้งหมดไว้ แล้วเราจะส่งข้อมูลนี้ให้กับนายพลเถา” หลี่หนิงเซียนสั่ง ลี่หมิงพยักหน้าพร้อมลงมือ แต่ขณะเดียวกัน เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ก็ดังมาจากด้านนอก หลินถงวิ่งเข้ามาพร้อมสีหน้าเคร่งเครียด

“พวกมันรู้ตัวแล้ว! เราต้องรีบออกไปก่อนที่พวกมันจะล้อมเราไว้”

“เอาหลักฐานให้ครบก่อน แล้วเราค่อยถอย” หลี่หนิงเซียนบอก เสียงตะโกน และเสียงอาวุธดังขึ้นใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ การต่อสู้เริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด ความตึงเครียดพุ่งสูง

เสียงปืนดังสะท้อนไปทั่วโกดัง หลี่หนิงเซียนกระชับดาบในมือแน่นขณะมองไปรอบ ๆ ด้วยสายตาเฉียบคม หลินถงและจงซวนกำลังตั้งแนวป้องกันอยู่ตรงทางเข้าโกดัง ส่วนลี่หมิงยังคงบันทึกภาพหลักฐานที่สำคัญด้วยความรวดเร็ว

“อีกแค่สองลังเท่านั้น!” ลี่หมิงตะโกนบอก

“รีบหน่อย!” หลินถงตะโกนตอบขณะจัดการศัตรูที่พุ่งเข้ามา เธอเคลื่อนไหวว่องไว ปัดป้องและสวนกลับอย่างชำนาญ เสียงตะโกนของศัตรูดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ

ขณะที่กำลังเสริมจากนายพลเถา ก็เริ่มเคลื่อนไหวจากด้านนอก พวกเขาปะทะกับกลุ่มคนของนายพลเพ่ยอย่างรุนแรง เสียงอาวุธปะทะกันและเสียงปืนดังไม่หยุด

“ได้ครบแล้ว!” ลี่หมิงพูดพร้อมเก็บกล้องกลับเข้าเสื้อ “เราต้องออกไปเดี๋ยวนี้!”

“หลินถง จงซวน ถอยมา!” หลี่หนิงเซียนสั่ง ทุกคนเริ่มถอยกลับมารวมกันเพื่อหาทางออกจากโกดัง แต่ศัตรูกลุ่มหนึ่งกลับปิดทางออกหลักไว้

“ทางนี้ถูกปิดแล้ว!” จงซวนตะโกนขณะมองหาทางหนี “พวกเราต้องไปทางด้านหลัง!” หลี่หนิงเซียนหันมองไปยังประตูหลังของโกดัง แต่ศัตรูบางคนเริ่มมุ่งหน้าไปทางนั้นเช่นกัน

“จงซวนกับหลินถงคุ้มกัน ลี่หมิงตามฉันมา เราจะเปิดทางออกให้!” หลี่หนิงเซียนพูดเสียงดังก่อนพุ่งไปยังด้านหลังของโกดัง

หลินถงและจงซวนตั้งแนวป้องกันไว้ขณะจัดการศัตรูที่กรูเข้ามา หลี่หนิงเซียนและลี่หมิงเปิดประตูหลังออกจนสำเร็จ ทางด้านหลังเป็นเส้นทางที่เชื่อมต่อไปยังแม่น้ำ

“ออกไปทางแม่น้ำ!” หลี่หนิงเซียนตะโกน ทุกคนรีบวิ่งตามกันออกจากโกดัง ขณะที่ศัตรูยังตามมาติด ๆ เมื่อมาถึงริมแม่น้ำ พวกเขาเห็นเรือลำเล็กที่ผูกไว้ ลี่หมิงกระโดดขึ้นไปพร้อมคลายเชือก ขณะที่หลินถงและจงซวนยังคงคุ้มกันจากการโจมตี

“ขึ้นมาเร็ว!” ลี่หมิงตะโกน หลี่หนิงเซียนเป็นคนสุดท้ายที่กระโดดขึ้นเรือ ขณะที่ศัตรูกรูกันมาถึงริมน้ำ พวกเขาเริ่มยิงใส่กลุ่มของหลี่หนิงเซียน แต่เรือลำเล็กเคลื่อนตัวออกไปก่อนที่พวกนั้นจะทันเข้าใกล้

ทุกคนหอบหายใจหนัก ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง มีเพียงเสียงน้ำกระเพื่อมเบา ๆ จากแม่น้ำที่ช่วยลดความตึงเครียด

“เราได้ทุกอย่างที่ต้องการแล้ว” ลี่หมิงพูดพร้อมมองกล้องในมือ “แต่พวกนั้นรู้ว่าเรามีหลักฐาน ตอนนี้เราคงตกเป็นเป้าเต็มตัว”

หลินถงหันมามองหลี่หนิงเซียน “แล้วแผนต่อไปล่ะ?”

หลี่หนิงเซียนมองไปยังเส้นขอบฟ้าที่เริ่มสว่างขึ้น “เราจะไปหานายพลเถา ส่งหลักฐานทั้งหมดนี้ให้เขา และดูว่าเขาจะตอบสนองยังไง… คราวนี้เราจะรู้แล้วว่าเขาเป็นพันธมิตรหรือศัตรู”

เรือแล่นไปในความเงียบสงบ แต่ทุกคนรู้ดีว่าความท้าทายที่ใหญ่กว่า ยังคงรอพวกเขาอยู่เบื้องหน้า…

เรือเล็กแล่นไปตามแม่น้ำที่ทอดยาว ขณะที่แสงอาทิตย์เริ่มฉายแสงแรกของวัน หลี่หนิงเซียนนั่งอยู่ที่หัวเรือ มือของเธอกำกระดาษแผนที่ที่เต็มไปด้วยจุดหมายและเส้นทางสลับซับซ้อน เธอมองออกไปยังเส้นขอบฟ้าด้วยสายตาแน่วแน่ แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยคำถาม

“ถ้านายพลเถาไม่ใช่คนที่เราคิดล่ะ?” หลินถงพูดขึ้นเบา ๆ เธอนั่งอยู่ข้าง ๆ มองไปยังหลี่หนิงเซียนด้วยความกังวล “ถ้าเขาเลือกที่จะไม่ช่วย หรือเลวร้ายกว่านั้น…เขาอาจใช้หลักฐานพวกนี้เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง”

หลี่หนิงเซียนหันมามองหลินถง เธอยิ้มบาง ๆ แต่แววตาเต็มไปด้วยความหนักแน่น

“ฉันคิดเรื่องนี้มาตลอดทาง เขาอาจจะไม่ใช่คนดีโดยสมบูรณ์ แต่ตอนนี้เราต้องเสี่ยง เพราะถ้าไม่มีเขา เราก็ไม่มีอำนาจพอที่จะล้มเครือข่ายของนายพลเพ่ยได้” ลี่หมิงที่กำลังตรวจสอบกล้องและภาพถ่ายของเขา หันมาพูดขึ้น

“แต่ถ้าเขาทรยศเรา เราก็ต้องพร้อมจะเปิดโปงเขาเหมือนกัน หนิงเซียน เธอเตรียมแผนสำรองไว้หรือยัง?”

“เตรียมไว้แล้ว” หลี่หนิงเซียนตอบทันที “ฉันไม่คิดจะวางใจนายพลเถาทั้งหมด เรามีเครือข่ายพ่อค้าในเมือง ที่พร้อมจะช่วยเราเผยแพร่ความจริง ถ้าเขาพยายามจะใช้เราเป็นเครื่องมือ เขาจะไม่มีทางหนีรอดสายตาของคนในเมืองได้”จงซวนที่นั่งอยู่ท้ายเรือพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“แต่นั่นก็หมายความว่าเราจะต้องเตรียมพร้อมรับการตอบโต้จากสองฝ่าย ทั้งนายพลเถาและนายพลเพ่ย”

“ใช่” หลี่หนิงเซียนพูดพร้อมมองหน้าทุกคน “แต่พวกเรามาถึงจุดนี้แล้ว เราจะถอยหลังไม่ได้ ถ้าเราไม่สู้ตอนนี้ เครือข่ายฝิ่นจะยิ่งหยั่งรากลึก และคนในเมืองนี้จะต้องทนทุกข์ไปอีกนาน”

ทุกคนเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า ลี่หมิงหันกลับไปดูแลอุปกรณ์ของเขา ขณะที่จงซวนจับด้ามดาบในมือแน่น หลินถงยิ้มให้หลี่หนิงเซียนอย่างให้กำลังใจ

“พวกฉันอยู่ข้างเธอเสมอ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น”

“ขอบคุณนะหลินถง เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน” หลี่หนิงเซียนพูดพร้อมรอยยิ้มจาง ๆ

เมื่อเรือจอดเทียบท่าที่ริมแม่น้ำใกล้ค่ายของนายพลเถา กลุ่มของหลี่หนิงเซียนก็รีบเดินทางต่อไปยังจุดนัดพบ ชายคนเดิมที่เป็นตัวแทนของนายพลเถารออยู่พร้อมกับทหารสองนาย

“นายพลเถารอพวกคุณอยู่ในเต็นท์” เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“นำทางเราไป” หลี่หนิงเซียนพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง พวกเขาเดินผ่านแนวทหารที่ตั้งค่ายอยู่ริมน้ำ บรรยากาศเงียบสงบแต่เต็มไปด้วยความตึงเครียด เมื่อพวกเขาเดินมาถึงเต็นท์ใหญ่ หลี่หนิงเซียนสูดลมหายใจลึกก่อนจะก้าวเข้าไป

ในเต็นท์ นายพลเถานั่งอยู่ที่โต๊ะใหญ่ เขากำลังอ่านเอกสารบางอย่าง ดวงตาของเขาเงยขึ้นเมื่อเห็นพวกเขาเข้ามา

“หลี่หนิงเซียน” นายพลเถาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ “ฉันได้รับข่าวว่าคืนที่ผ่านมานี้พวกเธอทำอะไรไปบ้าง”

“และฉันมีของที่ต้องการให้คุณดู” หลี่หนิงเซียนตอบ เธอส่งกล้องให้ลี่หมิงที่เปิดภาพถ่ายหลักฐานทั้งหมดให้เขาเห็น นายพลเถานั่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้น

“นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการ ถ้าข้อมูลนี้เป็นความจริง มันจะช่วยให้ฉันมีข้ออ้างที่ชัดเจนในการจัดการกับนายพลเพ่ย” หลี่หนิงเซียนจ้องมองเขาด้วยสายตานิ่งสงบ

“แต่ฉันมีข้อแม้ คุณต้องลงมือทันที เราไม่มีเวลารออีกแล้ว” นายพลเถาหัวเราะเบา ๆ

“เธอกล้าต่อรองกับฉันในสถานการณ์แบบนี้เหรอ?”

“ฉันไม่ได้ต่อรอง” หลี่หนิงเซียนตอบด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น “ฉันแค่บอกว่าถ้าคุณไม่ทำ ฉันจะเปิดเผยหลักฐานพวกนี้ต่อสาธารณชน และคุณจะกลายเป็นคนที่นิ่งเฉยในสายตาของทุกคน” นายพลเถานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มบาง ๆ

“ฉันชอบความกล้าของเธอหลี่หนิงเซียน เธอจะได้รับสิ่งที่ต้องการ กองกำลังของฉันจะเคลื่อนไหวภายในคืนนี้” หลี่หนิงเซียนพยักหน้า แต่ในใจยังคงระวังตัว เธอรู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งใหญ่…