ทะลุมิติมาเป็นแม่ค้าเลื่องชื่อแห่งยุค 70 - บทที่ 141 โอกาสที่เหลืออยู่จะยิ่งน้อยลง

บทที่ 141 โอกาสที่เหลืออยู่จะยิ่งน้อยลง

“เขาอาจจะเป็นคนของนายพลเพ่ย หรืออาจจะมาจากฝ่ายของนายพลเถาเพื่อเก็บข้อมูลเกี่ยวกับเรา” หลี่หนิงเซียนตอบเบา ๆ น้ำเสียงของเธอมั่นคง

“อย่าให้เขารู้ว่าเราสังเกตเห็น แค่เฝ้าดูเขาเงียบ ๆ ไปก่อน ถ้าเขาทำอะไรผิดปกติ เราค่อยตัดสินใจว่าจะลงมือยังไง” หลินถงพยักหน้าแล้วถอยกลับไปยังมุมหนึ่งของร้าน ขณะที่หลี่หนิงเซียนหันไปยิ้มต้อนรับลูกค้าคนอื่น ๆ ราวกับทุกอย่างปกติ

ขณะเดียวกัน ลี่หมิงและจงซวนเดินทางไปตามเส้นทางที่เรือลำเล็กอาจใช้หลบหนีเมื่อคืนนี้ พวกเขาตรวจสอบร่องรอยต่าง ๆ อย่างละเอียด ในที่สุดก็พบว่ามีเรือจอดอยู่ในท่าร้างแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ลึกเข้าไปในป่า

“ที่นี่คงเป็นจุดพักสินค้าของพวกมัน” จงซวนกระซิบ พลางสำรวจสภาพรอบ ๆ ท่าเรือ เศษผ้าสีเข้มที่ดูเหมือนจะใช้คลุมของถูกทิ้งไว้ ส่วนบนพื้นยังมีร่องรอยของกล่องไม้ที่ถูกลากออกไป ลี่หมิงเดินสำรวจอย่างระมัดระวัง

“ดูจากร่องรอยพวกมันเพิ่งออกไปเมื่อไม่นานนี้ ถ้าเราตามรอยนี้ไปได้ เราอาจจะเจอจุดหมายปลายทางสุดท้ายของสินค้าฝิ่นทั้งหมด” จงซวนพยักหน้า

“แต่นี่ก็เสี่ยงมาก ถ้าเราถูกจับได้…”

“ก็ต้องระวังตัวให้มาก” ลี่หมิงตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง “แต่ฉันเชื่อว่าเราต้องรู้ความจริงให้ได้ ถ้าจะล้มเครือข่ายนี้ เราต้องเจอฐานที่มั่นของพวกมันก่อน”

ทั้งสองคนมองหน้ากันก่อนพยักหน้าอย่างเข้าใจ พวกเขาตัดสินใจตามรอยต่อไปทันที แม้จะรู้ว่าเส้นทางนี้อาจนำพวกเขาไปสู่ความอันตราย

ในตอนค่ำ ขณะที่หลี่หนิงเซียนยังคงอยู่ที่ร้าน จู่ ๆ ก็มีเด็กชายตัวเล็ก ๆ วิ่งเข้ามาในร้านพร้อมกับจดหมายเล็ก ๆ ในมือ

“คุณหลี่หนิงเซียนใช่ไหมครับ?” เด็กชายถามอย่างไร้เดียงสา

“ใช่จ้ะ” หลี่หนิงเซียนตอบพร้อมย่อตัวลงมารับจดหมายนั้น เด็กชายไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่พยักหน้าแล้วรีบวิ่งออกไป หลินถงเดินเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว

“มีอะไรน่ะ?” หลี่หนิงเซียนเปิดจดหมายอย่างระมัดระวัง ในจดหมายนั้นมีข้อความสั้น ๆ แต่ชัดเจน

[ระวังเงามืดที่ซ่อนอยู่ใกล้กว่าที่คิด พวกมันเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว] แววตาของหลี่หนิงเซียนเปลี่ยนเป็นจริงจังทันที

“ดูเหมือนพวกมันจะเริ่มตอบโต้แล้ว หลินถง พวกเราต้องเตรียมตัวให้พร้อมทุกเมื่อ” หลินถงพยักหน้า สีหน้าเขาเต็มไปด้วยความกังวล

“แล้วแผนต่อไปล่ะ เธอจะทำยังไง?” หลี่หนิงเซียนมองออกไปนอกหน้าต่าง เสียงผู้คนและบรรยากาศยามค่ำในเมืองยังคงคึกคักเหมือนปกติ แต่ในใจของเธอรู้ดีว่าความสงบนี้อาจไม่ยืนยาว “เราจะรุกกลับ เราจะเปิดเผยทุกอย่างก่อนที่พวกมันจะจับทางเราได้”

หลี่หนิงเซียนเก็บจดหมายไว้ในกระเป๋าเสื้อ ขณะที่หลินถงมองหน้าเธอด้วยความกังวล

“แล้วจะเริ่มยังไง?” น้ำเสียงเขาแฝงความกังวล แต่ก็ยังมีความมุ่งมั่นด้วย หลี่หนิงเซียนนิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้น

“อย่างแรก เราต้องรวบรวมข้อมูลทุกอย่างที่เรามี รวมถึงร่องรอยที่ลี่หมิงกับจงซวนกำลังตามอยู่ ฉันเชื่อว่าถ้าพวกเขาสามารถตามไปจนถึงปลายทางของเส้นทางเรือลำเล็กนั้นได้ เราจะเจอเบาะแสสำคัญ” หลินถงพยักหน้า

“แล้วถ้าข่าวนี้เกี่ยวข้องกับนายพลเถา หรือคนของเขาล่ะ?”

“ถ้าเกี่ยวข้องจริง นั่นยิ่งเป็นเหตุผลที่เราต้องรีบเคลื่อนไหวให้ไวขึ้น” หลี่หนิงเซียนตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ไนายพลเถาดูเหมือนจะช่วยเหลือเรา แต่ฉันก็ยังไม่วางใจทั้งหมด เขาอาจใช้เราเพื่อกำจัดนายพลเพ่ยก็ได้ เราต้องทำให้แน่ใจว่าผลประโยชน์ของเขา และความถูกต้องยังไปในทิศทางเดียวกัน” หลินถงถอนหายใจ

“แปลว่าเราต้องเดินบนเส้นทางนี้ด้วยความระวังที่สุด”

“ใช่” หลี่หนิงเซียนยิ้มบาง ๆ “เราต้องไม่ให้ใครมาควบคุมเราได้”

จังหวะนั้นเอง ประตูร้านเปิดออกอย่างแรงจนเสียงกระดิ่งดังลั่น ทุกคนหันไปมองทันที ลี่หมิงและจงซวนเดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่เปื้อนฝุ่นและเหนื่อยล้า แต่แววตาของพวกเขากลับเปี่ยมไปด้วยความจริงจัง

“เรามีข่าว” ลี่หมิงพูดพลางวางแผนที่เล็ก ๆ ลงบนโต๊ะ “เราตามรอยเรือลำนั้นไปจนถึงท่าเรือร้าง มันไม่ใช่แค่ที่พักสินค้า แต่มันเป็นจุดกระจายสินค้าหลักของพวกมันด้วยไ

“และเราพบว่าเส้นทางนี้เชื่อมกับอีกหลายจุดในเมืองไ จงซวนพูดเสริมพร้อมชี้จุดบนแผนที่ “ที่สำคัญ หนึ่งในจุดปลายทางที่เชื่อมต่อกับเส้นทางนี้คือโกดังที่มีคนของนายพลเพ่ยเป็นเจ้าของ”

หลี่หนิงเซียนมองแผนที่ด้วยสายตาจริงจัง “ดีมาก นี่คือสิ่งที่เราต้องการ ถ้าเราสามารถเชื่อมโยงเส้นทางเหล่านี้กับนายพลเพ่ยได้ เราจะมีหลักฐานเพียงพอที่จะกดดันนายพลเถาให้ลงมือร่วมกับเรา”

“แต่การจะเข้าไปในโกดังนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย” ลี่หมิงเตือน “มันถูกเฝ้าอย่างแน่นหนา ถ้าเราเข้าไปผิดจังหวะ เราอาจจะไม่รอดออกมา”

“แล้วจะทำยังไงดี?” หลินถงมองหน้าเพื่อน ๆ หลี่หนิงเซียนนิ่งคิด ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงมั่นคง

“เราอาจต้องเสี่ยง แต่ครั้งนี้ เราจะไม่เข้าไปแบบลำพัง ฉันจะหาทางให้นายพลเถา ส่งกำลังมาสนับสนุน ถ้าเขาต้องการพิสูจน์ว่า เขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเครือข่ายนี้จริง ๆ เขาต้องยอมช่วยเราโจมตีโกดังนั้น”

“และถ้าเขาปฏิเสธ?” จงซวนถาม

“ถ้าเขาปฏิเสธ นั่นจะยืนยันได้ว่าเขาอาจไม่บริสุทธิ์” หลี่หนิงเซียนตอบ “เราก็จะเดินหน้าเปิดเผยทุกอย่างต่อไป เราไม่มีเวลามากแล้ว” ทุกคนมองหน้ากันก่อนจะพยักหน้า พวกเขารู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้ามีแต่ความอันตราย แต่ไม่มีใครถอย หลี่หนิงเซียนลุกขึ้นยืน มองทุกคนด้วยแววตาแน่วแน่

“ถ้าทุกอย่างพร้อม เราจะเริ่มแผนคืนนี้” ทุกคนพยักหน้ารับพร้อมกัน การเคลื่อนไหวครั้งใหญ่กำลังจะเริ่มต้น และพวกเขาต่างรู้ดีว่านี่อาจเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในสิ่งที่พวกเขาเผชิญกันอยู่

ในยามค่ำคืนที่เงียบสงัด แสงจันทร์สาดส่องลงมาบนเมืองที่ดูสงบสุข แต่ในความเงียบนั้น มีแรงกดดัน และการเคลื่อนไหวที่มองไม่เห็นซ่อนอยู่ หลี่หนิงเซียนยืนอยู่หน้าร้านติ่มซำ

มองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว เธอกำลังรอข่าวตอบรับจากนายพลเถา ซึ่งเธอได้ส่งข้อความผ่านเครือข่ายไปขอความช่วยเหลือเมื่อช่วงเย็นที่ผ่านมา หลินถงเดินเข้ามาหาเธอ พร้อมถ้วยชาร้อนในมือ

“หนิงเซียน ฉันคิดว่าเรากำลังทำสิ่งที่ถูกต้อง แต่เธอก็ต้องรู้ว่าคืนนี้อาจจะไม่เหมือนคืนอื่น ๆ เรากำลังวางเดิมพันที่เสี่ยงมาก” หลี่หนิงเซียนหันมายิ้มให้หลินถง แม้แววตาจะเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น แต่เธอก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าความกังวลยังซ่อนอยู่ในใจ

“ฉันรู้ดี แต่ถ้าเราไม่เริ่มคืนนี้ โอกาสที่เหลืออยู่จะยิ่งน้อยลง เราไม่สามารถปล่อยให้เครือข่ายพวกนั้นมีเวลาฟื้นตัวได้” ในจังหวะนั้นเอง ลี่หมิง และจงซวนเดินเข้ามาจากมุมมืด พร้อมกับชายหนุ่มคนหนึ่งในชุดคลุมสีเข้ม ใบหน้าของเขาถูกปกปิดไว้บางส่วน แต่หลี่หนิงเซียนจำได้ทันทีว่า นี่คือคนของนายพลเถา

“นายพลเถาส่งข้อความมา” ชายคนนั้นพูด น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความมั่นใจ “เขาตกลงจะส่งกำลังสนับสนุนให้พวกคุณคืนนี้ แต่มีข้อแม้ว่า คุณต้องจัดการเก็บหลักฐานทุกอย่างให้ได้ภายในคืนนี้ เขาไม่ต้องการให้เรื่องนี้ยืดเยื้อ”

หลี่หนิงเซียนพยักหน้า “เราขอแค่กำลังเสริมจากเขาเท่านั้น ส่วนการเก็บหลักฐาน เราจะจัดการเอง”

ชายคนนั้นส่งยิ้มบาง ๆ “งั้นฉันจะไปแจ้งนายพลเถาทันที พวกคุณเตรียมตัวให้พร้อม เวลาเคลื่อนไหวคือตีสาม เราจะเข้าไปพร้อมกัน”

เมื่อชายคนนั้นจากไป ทุกคนในกลุ่มหันมามองหน้ากัน ความตึงเครียดเริ่มปกคลุม แต่แววตามุ่งมั่นของแต่ละคนทำให้หลี่หนิงเซียนรู้ว่าพวกเขาพร้อมที่จะเผชิญกับทุกสิ่ง

“พวกเรามีเวลาอีกไม่นานก่อนจะเริ่มแผน” หลี่หนิงเซียนพูดขึ้น “ลี่หมิงกับจงซวน เตรียมอาวุธและเสบียง ส่วนหลินถง เธอช่วยฉันวางแผนตำแหน่งที่เราจะเข้าไปสำรวจโกดัง เราต้องไม่พลาดเป้าหมายสำคัญ”

“ได้” ทุกคนตอบรับอย่างพร้อมเพรียง ก่อนจะแยกย้ายกันไปจัดเตรียมหน้าที่

เมื่อถึงเวลาตีสาม ท่ามกลางความเงียบของค่ำคืน เสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังก้องในความมืด กลุ่มของหลี่หนิงเซียน และกำลังเสริมจากนายพลเถาเคลื่อนตัวอย่างระมัดระวังเข้าใกล้โกดังเป้าหมาย โกดังตั้งอยู่ริมแม่น้ำ ใกล้กับจุดที่พวกเขาตามรอยมา