หวนกลับมาเป็นคนโปรดของฮ่องเต้ - บทที่ 415 ตกหน้าผา
บทที่ 415 ตกหน้าผา
อีกหนึ่งวันเดินทาง พวกเขาก็จะต้องแยกทางกันแล้ว แต่จะทำอย่างไรถึงจะสามารถจากไปโดยไม่ให้ผู้อื่นสังเกตเห็นได้
อันหรูอี้โอบเอวของซ่งจื่ออานแน่น หันไปมององครักษ์ที่คอยคุ้มกันอยู่ข้าง ๆ ทุกคนมีสีหน้าเคร่งขรึม กำอาวุธแน่น จ้องมองไปข้างหน้า เมื่ออันหรูอี้มองไปที่คนหนึ่ง เขาก็พยักหน้าให้นาง
อันหรูอี้ยิ้มบาง ๆ ตอบกลับ ยื่นมือไปดึงเสื้อของซ่งจื่ออานเบา ๆ
“อาเหิง พวกเราจะถึงอีกนานไหม”
อีกนานเท่าไหร่ถึงจะมีคนมารับพวกเขา
“อีกไม่นาน”
ซ่งจื่ออานเอียงหน้ามองนาง ดวงตาอ่อนโยน ลึกล้ำ
“ภรรยาอย่าตื่นตระหนก จะไม่ช้าหรอก”
“น้องสาวหิวแล้วหรือ”
มู่หลี่มองดูท้องฟ้า ไม่หันหลังกลับมาพูดว่า
“น่าจะถึงที่พักถัดไปอีกครึ่งชั่วยาม”
อันหรูอี้ส่งเสียง “อืม” แล้วหันไปมองซิงโม่ ซิงโม่ถือกระบอกเหล้าไว้ในมือ ข้าง ๆ มีกลุ่มโจรตาเดียวที่ดูสบาย ๆ เมื่อพบว่าอันหรูอี้มองมา ก็ชี้ไปที่ท้องฟ้าพลางยิ้มพูดว่า “ฟ้าใกล้มืดแล้ว”
แสงอาทิตย์ยามเย็นส่องลงมาจากท้องฟ้า ทะลุผ่านเมฆ โอบกอดเปลวไฟมา แล้วพาความร้อนสุดท้ายของวันจากไป ปล่อยให้สายลมยามค่ำครอบครองเทือกเขาสูงชันซ้อนทับกันเหล่านี้
อันหรูอี้ชะงักไปครู่ เงยหน้ามองท้องฟ้า ทันใดนั้นก็เข้าใจ กระชับแขนที่โอบกอดซ่งจื่ออานแน่นขึ้น พูดว่า
“อาเหิง ฟ้าใกล้มืดแล้ว ข้ารู้สึกหนาวนิดหน่อย”
“เจ้าต้องการนั่งมาข้างหน้าข้าไหม” ซ่งจื่ออานถามอันหรูอี้ พยักหน้า
“ไม่จำเป็น ข้าแค่รู้สึกหิวเล็กน้อย อ้า เสบียงของพวกเรายังมีอยู่หรือไม่”
ซ่งจื่ออานจับแขนของนาง มองไปยังเงาร่างด้านหน้าของมู่หลี่ที่ไม่ขยับเขยื้อน ยกคิ้วเล็กน้อย
“หมดแล้ว แต่อีกไม่นานก็จะมีแล้ว”
ก้อนหินก้อนหนึ่งกลิ้งลงมาจากหน้าผาอย่างฉับพลัน มาหยุดอยู่ตรงหน้าม้าของพวกเขา เมฆสีตะกั่วราวกับจับจังหวะได้พอดี พาสายฟ้าแลบแปลบปลาบพุ่งเข้ามาอย่างกะทันหัน เสียงคำรามกึกก้องดังก้องอยู่ข้างหู
อันหรูอี้รู้สึกเย็นวาบบนใบหน้า จู่ ๆ ก็รู้สึกถึงหยดฝน นางเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเมฆสีตะกั่วบดบังเงาโดดเดี่ยวที่เรียงรายอยู่บนหน้าผา สบตากับบุคคลหนึ่ง เงียบงันราวกับอยู่คนละภพ ชี้ไปทางด้านหน้าให้นาง
ช่างนานเหลือเกินที่ไม่ได้พบกันนะ พี่ใหญ่ฉิน อันหรูอี้ หัวเราะเบา ๆ
“ฝนตกแล้ว ระวังด้วยนะ”
“สวมหมวกเข้าไว้”
ซ่งจื่ออาน ค่อย ๆ เร่งความเร็วม้า
“อย่าให้ฝนเปียกตัวเจ้าเชียว”
“ข้าไม่ได้บอบบางขนาดนั้นสักหน่อย”
สายฝนนี้ดูเหมือนจะทำให้พวกเขามีความสุขอยู่อันหรูอี้สวมหมวกคลุมบนผ้าคลุมไหล่พลางหันไปถามซิงโม่
“พี่ใหญ่ อาเหิงดูถูกข้า เจ้าช่วยจัดการเขาให้ข้าเร็ว”
น้ำเสียงของนางฟังดูคล้ายกำลังออดอ้อน มู่หลี่ได้ยินเสียงจึงหันกลับมาอยากเห็นสีหน้าของอันหรูอี้แต่กลับเจอกับใบหน้าของซ่งจื่ออานที่ยิ้มอย่างจนใจ
“เจ้านี่นะ ตอนนี้กล้าฟ้องพี่ใหญ่แล้วสินะ”
เสียงฟ้าร้องดังขึ้นเรื่อย ๆ ท้องฟ้ายิ่งมืดครึ้ม ราวกับจะบดขยี้วิญญาณของผู้คน อันหรูอี้ บีบเอวของ ซ่งจื่ออาน
“ข้าไม่เพียงแต่จะฟ้อง ยังจะ…ลงโทษเจ้าด้วย!”
“โอ๊ย!”
ซ่งจื่ออานรู้สึกจั๊กจี้ที่เอว ร่างกายเอนไปข้างหน้าเล็กน้อย บีบขาเข้าหาท้องม้า ม้าได้รับแรงกระตุ้นจึงเร่งฝีเท้าโดยไม่รู้ตัว ไม่นานก็แซงหน้ามู่หลี่ วิ่งเหยาะ ๆ ไปอยู่ด้านหน้าสุด แต่คนบนหลังม้ายังคงหยอกล้อกันอยู่ซิงโม่ถอนหายใจอย่างหนักและเร่งความเร็วของม้า ค่อย ๆ แซงหน้ามู่หลี่ไปพลางตะโกนว่า
“พวกเจ้าสองคน นี่มันเส้นทางบนภูเขานะ ไม่ดูทางแล้วจะมาเล่นอะไรกัน”
“ปล่อยพวกเขาเถอะ”
กลุ่มโจรตาเดียวตามมาติด ๆ และขี่ม้าเคียงข้างด้านซ้ายของเขา พลางหัวเราะเบา ๆ
“พวกเขาเป็นหนุ่มสาว ไม่เหมือนเจ้าหรอก แต่งงานมาหลายปีแล้ว เฮ้อ ไม่รู้ว่าภรรยาคนโตที่อยู่บ้านจะบ่นไหมว่าเจ้าไม่ส่งข่าวกลับไปนานแล้ว”
ซ่งจื่ออานหัวเราะฮ่า ๆ
“เขาส่งข่าวกลับไป? ลายมือแบบนั้นของเขา อย่าไปทำให้พี่สะใภ้ตกใจเลย!”
“เจ้า!”
ซิงโม่โกรธจนพูดไม่ออก ควบม้าพุ่งไป
“ไอ้เด็กเลว กล้าพูดถึงข้าลับหลังต่อหน้าข้าเลยนะ ข้าจะจัดการเจ้าเอง หยุดเดี๋ยวนี้!”
ซ่งจื่ออานแน่นอนว่าไม่มีทางหยุด ไม่เพียงเท่านั้น เขายังเร่งความเร็วขึ้นอีก อันหรูอี้หันกลับไปดูระยะห่าง แล้วหัวเราะเสียงดัง ท่ามกลางเสียงฟ้าร้องคำราม เสียงของนางดังใสกังวาน
“โอ้โห พี่ใหญ่จะตีน้องชายแล้ว! ลุงกลุ่มโจรตาเดียว ท่านรีบห้ามเขาเร็ว พี่ใหญ่ดุมากเลย!”
ดวงตาสดใสมองไปด้านหลัง ไกล ๆ ยังเห็นใบหน้ายิ้มของมู่หลี่ได้
นางกำลังพูดกับกลุ่มโจรตาเดียว แต่สายตากลับมองไปที่มู่หลี่ มู่หลี่รู้สึกแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก อดไม่ได้ที่จะเร่งความเร็วม้า
“มาแล้ว!”
แววโหดเหี้ยมวาบผ่านดวงตาของกลุ่มโจรตาเดียว เขาควบม้าไปอย่างรวดเร็ว ราวกับสายฟ้าแลบ!
ในเวลาเดียวกัน สายฟ้าก็แลบผ่านเหนือศีรษะทุกคนอย่างฉับพลัน เสียงคำรามดังสนั่นหูจนแทบหูอื้อ! มู่หลี่ชะงักไปครู่หนึ่ง มองดูคนกลุ่มนั้นที่ห่างออกไปเรื่อย ๆ ม่านตาหดเล็กลงทันที
“หยุด!”
เสียงตะโกนดังลั่น แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือเสียงหัวเราะยาวของซ่งจื่ออาน
“หยุด? พวกเจ้าต่างหากที่ควรหยุด! ไคไฉ่เฟิง! ลงมือ!”
ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งวูบผ่านบนพื้น สายฟ้าฉายให้เห็นปีศาจที่กำลังแผ่กรงเล็บ เศษหินที่ร่วงหล่นบนพื้นเพิ่มขึ้นในชั่วพริบตา เงาของก้อนหินมหึมาพากันกลิ้งลงมาเป็นแถว!
“อ๊าก! ศัตรูโจมตี! มีคนแอบ”
“วิ่งเร็ว เร็วเข้า!”
“สายเกินไปแล้ว!!”
กองกำลังที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี เมื่อเผชิญหน้ากับก้อนหินมหึมาบนเส้นทางภูเขาที่มืดและแคบ ก็สูญเสียสติในชั่วขณะ ถูกบดขยี้จนเละเทะ แตกกระจัดกระจาย ม้าพันธุ์ดีตัวสูงใหญ่ถูกแรงมหาศาลดันออกจากเส้นทางภูเขา กลิ้งตกลงไปในหุบเหวลึกหมื่นวา ทิ้งไว้เพียงเสียงร้องอันน่าสยดสยอง
ดวงตาของมู่หลี่เป็นสีแดงก่ำ ดวงตาและคิ้วที่เคยอ่อนโยนบัดนี้เผยความดุร้ายน่าสะพรึงกลัว พัดที่ถือไว้ร่วงหล่นลงพื้น เขาวิ่งไปข้างหน้าสุดกำลัง
“พวกเจ้า พวกเจ้านี่เอง! ซ่งจื่ออาน! อันหรูอี้! ไอ้พวกชั่วช้า ที่แท้ก็เป็นพวกเจ้า!”
ครั้งแล้วครั้งเล่า ครั้งแล้วครั้งเล่า! เขาแพ้แล้ว! เขาแพ้อีกแล้ว!
สายฝนเทกระหน่ำลงมา ทั้งฟ้า ดิน และคน ล้วนเข้าข้างพวกเขา ซิงโม่และกลุ่มโจรตาเดียวรู้สึกดีใจยิ่งนัก หันไปมองผาหิน เห็นก้อนหินมหึมาเรียงรายอยู่บนนั้น พวกเขาผ่านไปแล้ว ก็มีคนผลักก้อนหินลงมาอย่างรุนแรง
หลายครั้งแล้ว หลายครั้งที่มู่หลี่ถูกหินทับผู้ช่วยที่อยู่ใกล้ชิดถูกการโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัวจนไม่มีแรงต่อสู้ เหลือเพียงสิบกว่าคนที่วิ่งหนีไปข้างหน้าอย่างสงบนิ่งแต่บ้าคลั่ง
ซ่งจื่ออานไม่ได้สนใจสถานการณ์เบื้องหลัง เสียงกรีดร้องและสาปแช่งดังไม่ขาดสาย แต่เสียงฝนที่ตกลงมาอย่างหนักหน่วงก็กลบมันไปอย่างรวดเร็ว มือเรียวบางของอันหรูอี้กอดเขาแน่น ผ้าคลุมที่ปกปิดร่างกายถูกลมพายุกระชากเปิด ซ่งจื่ออานเห็นเงาของมันปลิวหายไปอย่างรวดเร็วในสายตาทันใดนั้น เสียงตกใจของ กลุ่มโจรตาเดียว และซิงโม่ก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงคำรามของฟ้าร้อง
“ระวัง!”
ซ่งจื่ออาน หันกลับไป สายตาเหลือบเห็นไคไฉเฟิงและ ฉินฟาง กระโดดลงจากหน้าผาไล่ตามเขามา พวกคนในกองคาราวานม้าผลักก้อนหินขนาดมหึมาก้อนสุดท้ายหินกลิ้งตกลงมาพื้นดินสั่นสะเทือน
ร่างของอันหรูอี้พุ่งไปข้างหน้า เขาหันกลับไปมองเห็นดวงตาเบิกกว้างของนาง แขนของนางอ่อนแรงลง ร่วงหล่นจากหลังม้า กลิ้งตกลงไปในหน้าผา…
อันหรูอี้ ไม่รู้ว่าแรงมาจากไหน ในชั่วขณะที่ตกลงไปในหน้าผา นางกลับโยนขลุ่ยหยกที่อยู่ด้านหลังออกไป และตะโกนด้วยสติที่เลือนราง
“รีบกลับ เมืองหลวง! ช่วยเด็ก!”
Comments for chapter "บทที่ 415 ตกหน้าผา"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
