ซาลาเปาตัวน้อย ทะลุมิติมามีระบบทำฟาร์มยุค 70 จนร่ำรวย - บทที่ 584 ฟาร์มชั้นเยี่ยมพันไร่
- Home
- All Mangas
- ซาลาเปาตัวน้อย ทะลุมิติมามีระบบทำฟาร์มยุค 70 จนร่ำรวย
- บทที่ 584 ฟาร์มชั้นเยี่ยมพันไร่
บทที่ 584 ฟาร์มชั้นเยี่ยมพันไร่
………………..
บทที่ 584 ฟาร์มชั้นเยี่ยมพันไร่
หลี่ชุ่ยชุ่ยอึ้งไปชั่วครู่ก่อนจะได้สติ แล้วหัวเราะกับมุกตลกของเย่เสี่ยวจิ่น
“ได้ ๆๆ” หลี่ชุ่ยชุ่ยสนับสนุนทุกอย่างที่เย่เสี่ยวจิ่นอยากทำ
พ่อค้าผลไม้ยิ้มพลางพูดว่า “ป้าหลี่ นี่ลูกสาวของคุณเหรอ หน้าตาสวยจริง ๆ”
หลี่ชุ่ยชุ่ยยิ้มไม่หุบ
เห็นว่ายังมีรถบรรทุกอีกหลายคันที่ยังบรรทุกไม่เต็ม ส่วนหลี่ชุ่ยชุ่ยก็เหงื่อท่วมหัว เย่เสี่ยวจิ่นจึงพูดว่า “แม่ ไปพักใต้ร่มไม้ก่อนนะ ฉันจะช่วยชั่งน้ำหนักเอง”
หลี่ชุ่ยชุ่ยดีใจที่ลูกสาวเป็นห่วง ส่งสมุดบัญชีให้เย่เสี่ยวจิ่น
“แม่จะผลัดกันทำงานกับลูกนะ”
เย่หวายจอดรถแล้วเดินมาดู เห็นว่าไม่มีอะไรให้ช่วย จึงหันไปช่วยเย่จื้อผิงแทน
ทุกคนทำงานจนพระอาทิตย์ตกดิน จึงส่งรถบรรทุกคันสุดท้ายกลับไป
วิธีการร่วมมือแบบนี้ดึงดูดพ่อค้าจำนวนมากให้เดินทางไกลมาร่วมธุรกิจ
“เรียบร้อยแล้ว วันนี้เลิกงานได้แล้ว” หลี่ชุ่ยชุ่ยปัดฝุ่นบนตัว จูงมือเย่เสี่ยวจิ่น
“จิ่นเป่า กลับบ้านกันเถอะ ไปดูว่าป้าหลานทำอะไรอร่อย ๆ ไว้ให้กินคืนนี้”
ตอนนี้ตระกูลเย่ไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้องแล้ว
ในบ้านมีคนมาก มีสัตว์ปีกทั้งไก่ เป็ด ห่าน และในฟาร์มยังมีวัว แกะ หมู รวมถึงผักอินทรีย์หลากหลายชนิด มีกินเหลือเฟือโดยไม่ต้องประหยัด
ทุกมื้ออาหารของตระกูลเย่ตอนนี้ยังดีกว่าอาหารมื้อใหญ่ในคืนส่งท้ายปีเก่าเสียอีก
ที่บ้านตระกูลเย่
ลู่เชียนเชียนพาเด็ก ๆ หลายคนเล่นอยู่ในลานบ้าน
เสี่ยวเป่าอายุมากที่สุด เหมือนพี่ชายคนโตที่คอยดูแลน้อง ๆ ถอนหญ้าในลานบ้าน พวกเด็ก ๆ เล่นกันอย่างสนุกสนาน เสียงหัวเราะดังลั่นได้ยินแต่ไกล
เย่เสี่ยวจิ่นสะพายตะกร้าเล็ก ๆ ข้างในบรรจุองุ่นและสาลี่ที่เพิ่งเก็บลงมาจากต้น แต่ละลูกทั้งใหญ่และสดใหม่
เสี่ยวเป่าได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจึงเงยหน้าขึ้นมอง พอเห็นเย่เสี่ยวจิ่นก็โยนของในมือทิ้งแล้ววิ่งพรวดเข้าไปหา
พูดด้วยความดีใจว่า “อาเล็ก!”
หลี่ชุ่ยชุ่ยรับตะกร้าเล็ก ๆ จากเย่เสี่ยวจิ่น ส่วนเย่เสี่ยวจิ่นก้มตัวอุ้มเจ้าเด็กอ้วนขึ้นมา
“เสี่ยวเป่าอ้วนขึ้นนะ”
เสี่ยวเป่าก้มหน้าด้วยความเขินอาย “แม่กับย่าบอกว่าผู้ชายต้องกินเยอะ ๆ จะได้ปกป้องอาเล็กกับน้องสาวได้”
เย่เสี่ยวจิ่นหัวเราะขำ แล้วแตะจมูกเล็ก ๆ ของเขา
“เสี่ยวเป่านี่น่ารักจริง ๆ”
“งั้นเสี่ยวเป่าต้องกินเยอะ ๆ นะ จะได้ปกป้องอาเล็กกับน้องสาวได้”
“อื้ม!” เสี่ยวเป่ากำมือแน่น “คืนนี้เสี่ยวเป่าจะกินน่องไก่สองชิ้นใหญ่ ๆ!”
เสิงหลานฮวาถือจานอาหารพลางยิ้มพูดว่า “กินได้เลยๆ คืนนี้เสี่ยวเป่าจะกินเท่าไหร่ก็ได้”
หลังอาหารเย็น เย่เสี่ยวจิ่นกลับเข้าห้อง
แม้จะไม่ได้อยู่มานาน แต่ห้องได้รับการจัดการจากหลี่ชุ่ยชุ่ยจนเป็นระเบียบเรียบร้อย ผ้าปูที่นอนและปลอกหมอนถูกเปลี่ยนใหม่ ทั้งยังมีกลิ่นหอมของน้ำยาปรับผ้านุ่ม
เย่เสี่ยวจิ่นนั่งขัดสมาธิบนเตียง
“ระบบ ฉันต้องการสุ่มรางวัล”
หลังจากวิจัยข้าวและข้าวสาลีผลผลิตสูงสำเร็จ ระบบได้มอบสุ่มรางวัลระดับสูงสุดให้สองครั้ง!
นี่มันสุ่มรางวัลระดับสูงสุดเชียวนะ!
เย่เสี่ยวจิ่นพยายามข่มความตื่นเต้นเอาไว้ ถูมือด้วยความดีใจ “ระบบ เร็ว ๆ ฉันต้องการสุ่มรางวัล!”
สุ่มรางวัลระดับสูงสุด ไม่รู้ว่าจะได้ของดีอะไรบ้างนะ!
หน้าจอสุ่มรางวัลที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นตรงหน้า เย่เสี่ยวจิ่นกดลงไปด้วยความตื่นเต้น
หลังจากแสงสว่างจ้าวูบหนึ่ง เสียงของระบบก็ดังขึ้น
[โชคลาภจากสวรรค์! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับรางวัลระดับ 3S ฟาร์มอัตโนมัติขนาดใหญ่ระดับสุดยอด!]
[ปลาคาร์ฟแห่งโลกมนุษย์! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับรางวัลระดับเหนือ S ระบบคอมพิวเตอร์ควบคุมกลาง]
เหนือ S?!
เธอตื่นเต้นจนกระโดดขึ้นมาทันที
“ฮ่า ๆๆ ไม่นึกว่าฉันเย่เสี่ยวจิ่นจะมีวันนี้!”
“สมแล้วที่เป็นสุ่มรางวัลระดับสูงสุด แต่ละอย่างเจ๋งมาก!”
“ฟาร์มอัตโนมัติขนาดใหญ่ระดับสุดยอดนี่ฉันพอจะเข้าใจ แต่ระบบคอมพิวเตอร์ควบคุมกลางคืออะไรกัน?”
ระบบอธิบายว่า [ระบบคอมพิวเตอร์ควบคุมกลางคล้ายกับปัญญาประดิษฐ์ สามารถนำไปใช้ได้ในทุกอุตสาหกรรม]
[แต่มันเป็นสิ่งที่ล้ำสมัยมาก คงต้องรอจนคุณอายุ 70-80 ปีถึงจะได้ใช้]
“ต้องรอนานขนาดนั้นเลยเหรอ?” เย่เสี่ยวจิ่นรู้สึกผิดหวัง “งั้นมันคงไม่มีประโยชน์อะไรกับแผนธุรกิจของฉันในตอนนี้”
ระบบไม่ยอมแพ้ [โฮสต์อย่าดูถูกระบบประมวลผลกลางสิ ถ้าใช้งานให้ดี ระบบประมวลผลกลางสามารถทำให้คุณรวยข้ามคืนได้เลยนะ]
เย่เสี่ยวจิ่นเริ่มเข้าใจบางอย่าง
ระบบไอออกมาหนัก ๆ สองสามที [โฮสต์ เราทำเรื่องผิดกฎหมายไม่ได้นะ]
เย่เสี่ยวจิ่นพยักหน้า “เรื่องนี้ฉันรู้แล้วล่ะ”
หลังจากได้รับคำตอบยืนยันจากระบบ เย่เสี่ยวจิ่นก็มีแผนคร่าว ๆ ในใจแล้ว
ระบบประมวลผลกลางนี้เก่งเกินไป ถ้าอยู่ในมือเธอคงใช้ประโยชน์ได้ไม่เต็มที่
เธอจะรอจังหวะที่เหมาะสมแล้วมอบมันให้กับประเทศได้
ฮิ ๆ เธอช่างฉลาดจริง ๆ
เย่เสี่ยวจิ่นวางระบบประมวลผลกลางไว้ข้าง ๆ แล้วหันไปศึกษาฟาร์มอัตโนมัติขนาดใหญ่ระดับสูงสุด
ฟาร์มนี้เป็นเวอร์ชั่นอัปเกรดจากของเดิม ไม่เพียงแต่พื้นที่จะกว้างขึ้น เทคโนโลยีต่าง ๆ ก็ก้าวหน้าและสมบูรณ์มากขึ้น เป็นระบบอัตโนมัติอย่างแท้จริง
มีฟาร์มแล้ว มีเมล็ดพันธุ์แล้ว มีลูกสัตว์ปีกทุกชนิดแล้ว
ตอนนี้ทุกอย่างพร้อมแล้ว เหลือแค่ที่ดินเท่านั้น
หลังจากพิจารณาแล้ว เย่เสี่ยวจิ่นตัดสินใจที่จะสร้างฟาร์มที่อำเภอเชียนอิน
เธอลุกจากเตียง หยิบสมุดเล่มเล็กออกมา แล้วเริ่มเขียนแผนการอย่างรวดเร็ว
วันต่อมาก็นอนจนถึงเที่ยง
ขณะที่เย่เสี่ยวจิ่นกำลังแปรงฟัน เย่จื้อผิงและเย่หวายต่างแบกจอบเตรียมออกไปทำงาน
เย่เสี่ยวจิ่นกินอาหารเช้าเสร็จ สะพายกระเป๋าเตรียมไปที่อำเภอ “แม่ คืนนี้ถ้าดึกเกินไป ฉันคงไม่กลับชนบทนะ”
หลี่ชุ่ยชุ่ยเพิ่งซักผ้าเสร็จ เช็ดมือแล้วถาม “แล้วลูกจะอยู่คนเดียวที่คฤหาสน์เหรอ?”
“อยู่คนเดียวกลัวไหม? หรือจะให้แม่ไปอยู่เป็นเพื่อน?”
เย่เสี่ยวจิ่นรีบโบกมือ “แม่คะ ฉันไม่ใช่เด็ก ๆ แล้วนะ ฉันไม่กลัวหรอก”
“สำหรับแม่ ต่อให้แต่งงานแล้วลูกก็ยังเป็นเด็กน้อยอยู่ดี”
เย่เสี่ยวจิ่นเดินไปกอดหลี่ชุ่ยชุ่ยแน่น ๆ แล้วหอมแก้มดังฟอด
เย่เสี่ยวจิ่นขับรถของเย่หวายกลับอำเภอ
เธอสอบใบขับขี่ตั้งแต่อยู่ที่ปักกิ่งแล้ว
เมื่อมาถึงอำเภอ เย่เสี่ยวจิ่นขับรถตรงไปที่ที่ว่าการอำเภอ
ที่ดินรกร้างที่เธอสนใจอยู่ในการดูแลของที่ว่าการอำเภอ
เรื่องนี้ควรไปติดต่อที่กรมที่ดินของอำเภอ
เย่เสี่ยวจิ่นถือกุญแจรถเดินไปที่อาคารที่ว่าการอำเภอ แต่ไม่คิดว่าจะเจอนายอำเภอหยวนโหย่วไฉที่หน้าประตู
เธอหยุดเอ่ยทักทาย “สวัสดีค่ะท่านนายอำเภอหยวน”
นายอำเภอหยวนโหย่วไฉเป็นคนรักและเห็นคุณค่าของคนมีความสามารถ เขาก็รู้จักเย่เสี่ยวจิ่นดี
เขามักได้ยินเย่หวายพูดถึงเย่เสี่ยวจิ่นบ่อย ๆ และเคยเห็นรูปถ่ายของเธอ จึงจำได้ทันทีที่เห็น
“คุณคือเย่เสี่ยวจิ่นใช่ไหม?”
“ท่านนายอำเภอรู้จักฉันด้วยหรือคะ?”
เย่เสี่ยวจิ่นรู้สึกประหลาดใจ เธอดังขนาดนี้เลยหรือ?
นายอำเภอหยวนโหย่วไฉยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติ
“รู้จักสิ จะไม่รู้จักได้ยังไง ยอดนักเรียนของจังหวัดเรา ทั้งได้แชมป์คณิตศาสตร์โอลิมปิก แถมยังพัฒนาพันธุ์ข้าวและข้าวสาลีผลผลิตสูงที่มหาวิทยาลัยปักกิ่งอีก”
“จะบอกว่าไม่รู้จักคุณมันก็เกินไป!”
………………………………………………………………………………………………………………………..
สารจากผู้แปล
ของสุ่มรอบนี้มีแต่ของล้ำๆ รอดูระบบฟาร์มชั้นเยี่ยมเลย
ไหหม่า(海馬)
………………..