ซาลาเปาตัวน้อย ทะลุมิติมามีระบบทำฟาร์มยุค 70 จนร่ำรวย - บทที่ 568 คุณปู่เฉิงรู้สึกผิด
บทที่ 568 คุณปู่เฉิงรู้สึกผิด
………………..
บทที่ 568 คุณปู่เฉิงรู้สึกผิด
เฮ่อหมิงเยว่เงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ
แววตาของหล่อนฉายแววไม่อยากเชื่อวูบผ่านไปอย่างรวดเร็ว
คุณปู่เฉิงรู้สึกผิดหวังเต็มหัวใจ จึงพูดตรง ๆ ไม่อ้อมค้อม “เธอมีความสัมพันธ์อะไรกับผู้ชายที่มาก่อกวนในงานวันนี้?”
ตอนนี้เองหัวใจของเฮ่อหมิงเยว่ก็กระตุกวูบ
ทำไมจู่ๆ คุณปู่เฉิงถึงถามเรื่องนี้?
หรือว่า… ไม่ เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทาง!
หล่อนทำเรื่องนี้อย่างลับ ๆ แบบนี้ จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะมีคนจับได้!
เฮ่อหมิงเยว่แสดงรอยยิ้มไร้เดียงสาออกมา “คุณปู่เฉิงคะ หมายความว่ายังไงคะ หมิงเยว่ไม่เข้าใจ”
เมื่อมีความสงสัยแล้ว คุณปู่เฉิงก็มองออกแทบจะทันทีว่าเฮ่อหมิงเยว่กำลังแกล้งโง่
เด็กคนนี้ จริง ๆ แล้วบริสุทธิ์และมีจิตใจดีงามอย่างที่เขาคิดจริงหรือ?
เขาตามใจเด็กคนนี้มาเจ็ดแปดปีแล้ว คุณปู่เฉิงถือว่าหล่อนเป็นเหมือนหลานสาวแท้ ๆ ยิ่งไม่อาจยอมรับได้ว่าความบริสุทธิ์และความมีน้ำใจของหล่อนล้วนเป็นการแสดง!
“หมิงเยว่” คุณตาเฉิงจ้องตาหล่อน “เรื่องที่ผลงานของเสี่ยวจิ่นถูกฉีกทำลาย เธอรู้เรื่องนี้มาก่อนหรือเปล่า?”
น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความสงสัยอย่างชัดเจน
เฮ่อหมิงเยว่รู้สึกเหมือนถูกสายฟ้าฟาด เหงื่อเย็นผุดขึ้นเต็มแผ่นหลังในทันที
ม่านตาของหล่อนขยายกว้างขึ้นโดยไม่รู้ตัว
แม้จะควบคุมสีหน้าได้ดี แต่รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ก็ยังถูกคุณปู่เฉิงจับสังเกตได้
แทบไม่ต้องถามอะไรอีก คุณปู่เฉิงก็เดาได้ว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับเฮ่อหมิงเยว่อย่างแน่นอน
เขาเบนสายตาออก แล้วเอนหลังพิงโซฟา
“หมิงเยว่” น้ำเสียงอ่อนล้า “ปู่รู้สึกเหนื่อยแล้ว เธอกลับไปก่อนเถอะ”
หล่อนอ้าปากแล้วก็หุบปากลง ในสถานการณ์แบบนี้ ยิ่งอธิบายก็ยิ่งแย่ ถ้าเผลอพูดอะไรที่ไม่ควรพูดออกไป…
เฮ่อหมิงเยว่เดินออกจากห้องไปอย่างใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เฉิงซิงฉีที่ดูงุนงงเดินตามหลังหล่อนออกมาจนถึงนอกห้อง
“หมิงเยว่ คุณปู่เป็นอะไรไป รู้สึกว่าบรรยากาศระหว่างพวกคุณแปลก ๆ นะ”
เฮ่อหมิงเยว่กำมือแน่น สูดหายใจลึก ๆ หลายครั้ง แล้วหันไปยิ้มให้เฉิงซิงฉี “พี่ซิงฉี ฉันต้องกลับคณะแล้ว วันนี้ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนฉันนะ”
“ถ้าไม่มีคุณ ฉันคงไม่สามารถก้าวผ่านมันมาได้ด้วยตัวคนเดียว”
ในดวงตาของหญิงสาวเต็มไปด้วยเขา ทำให้เฉิงซิงฉีรู้สึกพึงพอใจอย่างมาก
เขายื่นมือลูบผมของเฮ่อหมิงเยว่ “เดี๋ยววันหยุดสุดสัปดาห์ถ้ามีเวลาว่าง ฉันจะพาเธอไปพักผ่อนนะ”
เฮ่อหมิงเยว่ยิ้มมุมปากอย่างมีความสุข “ขอบคุณพี่ซิงฉีค่ะ งั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ”
พอเธอหันหลัง รอยยิ้มที่มุมปากก็เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเยาะ
เฉิงซิงฉีจ้องมองแผ่นหลังของเฮ่อหมิงเยว่ราวกับคนบ้า ในใจก็วางแผนที่จะสารภาพรักกับหล่อน
“น้องเสี่ยวจิ่น” เฮ่อหมิงเยว่ขวางทางเธอไว้ “มาบ้านเฉิงดึก ๆ แบบนี้มีธุระอะไรเหรอ?”
เย่เสี่ยวจิ่นไม่อยากมีเรื่องเกี่ยวข้องอะไรกับเฮ่อหมิงเยว่เลย เธอเหลือบมองอีกฝ่ายอย่างรวดเร็วแล้วตอบสั้น ๆ “มีธุระ”
“มีธุระ? มีธุระอะไรถึงต้องมาดึก ๆ แบบนี้ด้วยล่ะ?” เฮ่อหมิงเยว่ทำเป็นไม่เห็นท่าทีรำคาญของเย่เสี่ยวจิ่น
“เฮ่อหมิงเยว่ เธอไม่เหนื่อยบ้างเหรอที่ต้องแสดงละครแบบนี้ทั้งวัน?”
เย่เสี่ยวจิ่นกลอกตา “เราสองคนต่างคนต่างอยู่ อย่ามายุ่งกับฉันได้ไหม?”
เฮ่อหมิงเยว่สีหน้าแข็งค้าง
“เธอหมายความว่ายังไง?”
เย่เสี่ยวจิ่นถอยหลังไปหลายก้าวเพื่อเว้นระยะห่างจากหล่อน “ไม่มีความหมายอะไรหรอก”
“เธอรู้อะไรบางอย่างใช่ไหม?” เฮ่อหมิงเยว่จ้องตาเธอไม่วางตา
โดยไม่รู้ตัว หล่อนก็เชื่อมโยงคำพูดของคุณปู่เฉิงกับเย่เสี่ยวจิ่นเข้าด้วยกัน
“เธอเป็นคนบอกคุณปู่เฉิงใช่ไหม?” สายตาของเฮ่อหมิงเยว่เปลี่ยนเป็นน่ากลัวในพริบตา “ทำไมเธอถึงต้องไปบอกคุณปู่เฉิงด้วย?!”
เสียงของหล่อนควบคุมไม่อยู่จนกลายเป็นแหลมสูง แล้วยังจะเอื้อมมือไปคว้าเย่เสี่ยวจิ่น
“เฮ่อหมิงเยว่ พอได้แล้ว!”
เสียงแก่ชราแต่ทรงพลังดังขึ้นจากด้านหลังหล่อน
เฮ่อหมิงเยว่ร่างกายแข็งทื่อไปทั้งตัว
ค่อย ๆ หันตัวกลับไปอย่างเชื่องช้าเหมือนหุ่นยนต์ “คุณ…คุณปู่เฉิง?”
คุณปู่เฉิงไม่แสดงสีหน้าอะไร มองไม่ออกว่ายินดีหรือโกรธ “หมิงเยว่ ขอโทษเสี่ยวจิ่นซะ แล้วเรื่องนี้ก็จบแค่นี้”
เย่เสี่ยวจิ่นงุนงงสับสน ขอโทษงั้นหรือ? ทำไมคุณปู่เฉิงถึงต้องให้เฮ่อหมิงเยว่มาขอโทษเธอด้วย?
เฮ่อหมิงเยว่รู้สึกหวาดกลัวอย่างมาก
จบกัน หล่อนจบแล้ว
คุณปู่เฉิงต้องรู้ทุกอย่างแน่ ๆ
“ผลงานของเธอที่ถูกทำลาย เป็นฝีมือของหมิงเยว่ที่จ้างคนมาทำ” คุณปู่เฉิงพูดอย่างไม่เกรงใจ “และเรื่องที่มีคนมาก่อเรื่องในงานวันนี้ ก็เป็นฝีมือของหมิงเยว่ที่สั่งการมาเช่นกัน”
บางเรื่อง ถ้าคุณปู่เฉิงอยากสืบ ก็ไม่มีอะไรที่เขาสืบไม่ได้
เฮ่อหมิงเยว่คิดว่าสิ่งที่หล่อนทำนั้นไร้ที่ติ แต่หล่อนเป็นแค่คนซิงเฉิงที่ไม่มีรากฐานอะไร จะปิดบังคุณปู่ได้อย่างไร
หลังจากคุณปู่เฉิงดูกล้องวงจรปิดแล้วเกิดความสงสัยในตัวเฮ่อหมิงเยว่ ภายในหนึ่งชั่วโมงก็สืบหาความเคลื่อนไหวในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมาของเฮ่อหมิงเยว่ออกมาได้ทั้งหมด และพบความผิดปกติในทันที
ขาของเฮ่อหมิงเยว่อ่อนแรง แทบจะยืนไม่อยู่
ลมกลางคืนค่อนข้างแรง เฮ่อหมิงเยว่ยืนอยู่ที่ประตูรั้วด้วยดวงตาแดงก่ำ ท่าทางอ่อนแอบอบบาง “คุณปู่เฉิง มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นนะคะ…”
เหตุการณ์เกิดขึ้นกะทันหันเกินไป ชั่วขณะนั้นเฮ่อหมิงเยว่ยังคิดหาวิธีรับมือไม่ทัน
หล่อนทำได้แค่แสร้งทำตัวน่าสงสารเพื่อเรียกร้องความเห็นใจเท่านั้น
แต่ครั้งนี้คุณปู่เฉิงไม่แม้แต่จะมองหล่อน
เฮ่อหมิงเยว่กัดริมฝีปาก ไม่ยอมส่งเสียง
คุณปู่เฉิงมีแต่ความผิดหวังในดวงตา และไม่บังคับอีก “กลับไปก่อนเถอะ”
เฮ่อหมิงเยว่ตกใจ “คุณปู่เฉิง ฉัน…”
หัวหน้าคนรับใช้เดินเข้ามา ยืนขวางหน้าเฮ่อหมิงเยว่อย่างเด็ดขาด
“คุณหนูหมิงเยว่ ตอนนี้คุณปู่อารมณ์ไม่ค่อยดี ถ้าคุณอยู่ที่นี่จะยิ่งทำให้ท่านโกรธ คุณกลับไปก่อนเถอะ รอให้คุณปู่อารมณ์ดีแล้วค่อยมาใหม่”
เฮ่อหมิงเยว่เม้มริมฝีปาก หมุนตัวจากไป ก่อนจะหันหลังก็หยุดมองที่เย่เสี่ยวจิ่นสองวินาที
ทั้งหมดเป็นความผิดของเย่เสี่ยวจิ่น!
ฉันจะไม่ปล่อยเธอไว้แน่!
เย่เสี่ยวจิ่นเข้าใจแล้ว “คุณปู่เฉิง เรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ทั้งหมดเป็นฝีมือของเฮ่อหมิงเยว่ใช่ไหมคะ?”
คุณปู่เฉิงถอนหายใจ “ใช่ เป็นหล่อน”
“หมิงเยว่เด็กคนนี้แต่ก่อนมีจิตใจที่บริสุทธิ์และใจดี ทำไมตอนนี้ถึงเปลี่ยนไปแบบนี้นะ”
คุณปู่เฉิงรู้สึกยอมรับไม่ได้
ความรักที่มีให้นั้นเป็นความจริง และความผิดหวังที่มีต่อเฮ่อหมิงเยว่ก็เป็นความจริงเช่นกัน
เย่เสี่ยวจิ่นนั่งยอง ๆ ลง ค่อย ๆ นวดขาให้คุณปู่เฉิง “คุณปู่เฉิง บางทีหล่อนอาจจะแค่หลงผิดไปชั่วขณะ คุณอย่าเสียใจมากนะคะ”
“หนูไม่โกรธหล่อนเหรอ”
จะโกรธหล่อนไปทำไม
เย่เสี่ยวจิ่นไม่ได้สนใจเฮ่อหมิงเยว่คนนี้เลยสักนิด
ถึงอย่างไรต่อไปนี้ก็แค่อยู่ให้ห่าง ๆ หล่อนก็พอ
เย่เสี่ยวจิ่นส่ายหน้า พูดพร้อมรอยยิ้ม “ฉันแค่หวังว่าคุณปู่เฉิงจะมีความสุข อย่าได้รู้สึกผิดเพราะเรื่องนี้เลยค่ะ”
น้ำเสียงที่คุณปู่เฉิงใช้พูดกับเธอล้วนระมัดระวังมาก
เห็นได้ชัดว่าเขากำลังโทษตัวเองกับความผิดของเฮ่อหมิงเยว่
เขาเป็นคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวในสังคมมามากมาย จะไม่เห็นได้อย่างไรว่าเฮ่อหมิงเยว่ที่คอยจ้องจับผิดเย่เสี่ยวจิ่นนั้น ส่วนใหญ่เป็นเพราะเขารับเย่เสี่ยวจิ่นเป็นศิษย์
เขารู้มาตลอดว่าเฮ่อหมิงเยว่อยากเป็นศิษย์ของเขา
คุณปู่เฉิงก็เคยคิดว่าจะหาได้แค่ศิษย์ที่พอใช้ได้อย่างเฮ่อหมิงเยว่ ไม่คิดว่าจะได้พบกับความไม่คาดฝันอย่างเย่เสี่ยวจิ่น
………………………………………………………………………………………………………………………….
สารจากผู้แปล
เรื่องที่เธอคิดว่าเนียนแล้ว มาเจอคนมากประสบการณ์อย่างคุณปู่มันก็ไม่เนียนอะหมิงเยว่ เธอควรลาออกจากคณะบัญชีแล้วไปเป็นนักแสดงนะจะได้ไม่เหนื่อยเปล่า
ไหหม่า(海馬)
………………..
Comments for chapter "บทที่ 568 คุณปู่เฉิงรู้สึกผิด"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
