ซาลาเปาตัวน้อย ทะลุมิติมามีระบบทำฟาร์มยุค 70 จนร่ำรวย - บทที่ 552 การรวมตัวของเหล่าผู้ยิ่งใหญ่

บทที่ 552 การรวมตัวของเหล่าผู้ยิ่งใหญ่

………………..

บทที่ 552 การรวมตัวของเหล่าผู้ยิ่งใหญ่

ระหว่างกินอาหารกลางวัน ทั้งสองคนจ้องมองเย่เสี่ยวจิ่นด้วยสายตาสงสัยใคร่รู้

เย่เสี่ยวจิ่นรู้สึกขนลุกกับสายตาของทั้งสองคน เธอวางตะเกียบลงบนจานอย่างจนใจ “เฉียวเถียนหย่า อวี๋จวิ้นเฟย พวกเธอจ้องมองฉันตลอดเลย จะดูอะไรกันแน่?”

เฉียวเถียนหย่าพูดเสียงเบา “ฉันกำลังคิดว่า เสี่ยวจิ่น เธอเป็นเทพเจ้าแห่งวรรณกรรมที่ลงมาจากสวรรค์หรือเปล่า ถึงได้อ่านหนังสือได้เร็วและจำแม่นขนาดนี้”

เย่เสี่ยวจิ่น: “………….”

“เธอนี่มีจินตนาการล้ำลึกจริง ๆ”

เฉียวเถียนหย่าหัวเราะเบา ๆ “ไม่งั้นก็อธิบายไม่ได้หรอก ทั้งที่เธออายุน้อยกว่าพวกเรา แต่ทำไมถึงเก่งกว่าพวกเราได้ขนาดนี้”

ตอนนี้อวี๋จวิ้นเฟยชื่นชมเย่เสี่ยวจิ่นอย่างจริงใจแล้ว “ลูกพี่ ฉันว่าครั้งนี้เธอต้องได้ที่หนึ่งแน่ ๆ!”

เย่เสี่ยวจิ่นตกใจไม่น้อยกับคำว่าลูกพี่

เขายังพูดอย่างหนักแน่นว่า “พวกเราจัดลำดับตามความสามารถ ไม่ใช่อายุ ถ้าพูดถึงความสามารถ ลูกพี่คู่ควรกับตำแหน่งนี้ที่สุด!”

อวี๋จวิ้นเฟยคิดในใจพลางกินซี่โครงหมูผัดเปรี้ยวหวาน

แต่ก่อนเขาเป็นคนที่ครองอันดับหนึ่งมาตลอด

แต่ครั้งนี้เขายินดีที่จะยอมให้สาวน้อยคนนี้ได้อันดับหนึ่งไป

เย่เสี่ยวจิ่นหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกกับทั้งสองคน “กินข้าว ๆ กินเสร็จแล้วพวกเราจะได้ไปห้องสมุดกันต่อ”

หลังจากเย่เสี่ยวจิ่นและคนอื่น ๆ กินข้าวเสร็จเดินออกมา ก็ได้ยินนักเรียนที่เดินผ่านไปคุยกันสองสามประโยค

ถึงได้รู้ว่านักเรียนครึ่งหนึ่งในห้องเรียนไม่ยอมกินข้าวกลางวันด้วยซ้ำ ยังคงตั้งหน้าตั้งตาเรียนอยู่โดยไม่ยอมเสียเวลาสักนิด

เย่เสี่ยวจิ่นอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจในใจ นี่มันบ้าเกินไปแล้ว

เฉียวเถียนหย่าและอวี๋จวิ้นเฟยรู้สึกกดดันอย่างหนัก รีบคว้าตัวเย่เสี่ยวจิ่นแล้ววิ่ง เกือบจะลากเธอไปที่ห้องสมุด

การสอบช่วงบ่ายเริ่มตอนบ่ายสองโมง

เพราะเฉียวเถียนหย่าเป็นคนที่สอบผ่านแบบหวุดหวิด หล่อนจึงรู้สึกกังวลเป็นพิเศษกับการสอบครั้งนี้

เย่เสี่ยวจิ่นสังเกตเห็นว่าสีหน้าของหล่อนแย่ลง ยังคงเช็ดเหงื่อที่ฝ่ามือไม่หยุด

“เฉียวเถียนหย่า” เย่เสี่ยวจิ่นหยุดเดิน ยืนนิ่ง สายตามุ่งมั่น “เธอต้องเชื่อมั่นในตัวเอง เธอไม่ได้ด้อยไปกว่าคนอื่น ไม่กี่วันมานี้เธอเรียนไปพร้อมกับฉัน ฉันเห็นความก้าวหน้าของเธอหมด”

“สู้ ๆ นะ ฉันเชื่อในตัวเธอ”

อวี๋จวิ้นเฟยทำท่าชูกำปั้นให้กำลังใจ “ใช่แล้ว เธอไม่ต้องกังวล อย่ากดดันตัวเองมากเกินไป ให้คิดว่านี่เป็นแค่การทดสอบทั่วไป เธอยังมีพวกเราอยู่นะ”

ก่อนหน้านี้ เฉียวเถียนหย่ามักจะต่อสู้เพียงลำพังเสมอมา

นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนคอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง

ความรู้สึกนี้ช่างแปลกใหม่และงดงาม

หล่อนรู้สึกราวกับว่าร่างกายเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง ความหวาดกลัว ความไม่มั่นใจที่เคยมีในใจหายไปจนหมดสิ้น

ห้องเรียนขนาดใหญ่ของมหาวิทยาลัยปักกิ่งสามารถรองรับนักศึกษาได้มากกว่าสามร้อยคน การจัดสอบสำหรับนักศึกษาหนึ่งร้อยคู่จึงมีที่ว่างเหลือเฟือ

ยิ่งไปกว่านั้นทุกคนล้วนเป็นคนเก่ง จึงไม่มีใครคิดจะลอกข้อสอบ

นักศึกษาทั้งหมดเข้าสอบในห้องเรียนใหญ่ สามารถนั่งที่ไหนก็ได้ตามใจชอบ

อาจารย์ผู้คุมสอบหลักคือเสิงซิ่งเสียน พร้อมกรรมการคุมสอบอีกกว่าสิบคน

เวลาสอบสามชั่วโมง ข้อสอบมีถึงสิบหน้าเต็ม ๆ

รูปแบบข้อสอบครอบคลุมทั้งข้อสอบฝึกการคิด ข้อสอบความรู้ทั่วไป และข้อสอบประยุกต์ระดับยาก มีครบทุกประเภท

เย่เสี่ยวจิ่นกวาดตามองคร่าว ๆ

บางทีอาจเป็นเพราะต้องการจัดลำดับชั้นนักเรียนกว่าร้อยคน การสอบครั้งแรกนี้จึงตั้งระดับความยากของข้อสอบไว้สูงสุด

บางคนเมื่อดูข้อสอบแล้วสีหน้าพลันซีดเผือดทันที

แต่ต่อให้แพ้คนก็ไม่ยอมแพ้สนามแข่ง ถึงแม้จะทำไม่ได้ ทุกคนก็แสดงความมุ่งมั่นออกมาเต็มร้อย

ที่นี่ไม่มีนักเรียนอ่อนหัดที่กัดปากกาด้วยความหงุดหงิดเมื่อเห็นข้อสอบ

ไม่มีใครชะเง้อมองซ้ายมองขวาพยายามแอบดูคำตอบของคนอื่น

เกือบทุกคนหลังจากอ่านข้อสอบแล้วก็จับปากกาเริ่มทำทันที ปลายปากกาเคลื่อนผ่านกระดาษดังเสียงแกรกกราก ได้ยินแต่เสียงเขียนหนังสือเท่านั้น

ระบบโผล่ขึ้นมา [โฮสต์ ดูเหมือนคุณจะกำลังตื่นเต้นนะ?]

เย่เสี่ยวจิ่นไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อนจริง ๆ

ตอนแข่งคณิตศาสตร์โอลิมปิกครั้งที่แล้วเธอยังไม่รู้สึกกดดันเลย

อาจเป็นเพราะบรรยากาศครั้งนี้หนักหน่วงเกินไป ทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา

เย่เสี่ยวจิ่นสูดหายใจลึก ตอบระบบไปว่า “ไม่เป็นไร ความตื่นเต้นพอประมาณช่วยให้สมองแจ่มใสได้”

หลังจากนั้น เย่เสี่ยวจิ่นก็หยิบปากกาขึ้นมาและเริ่มทำข้อสอบ

เธอไม่ได้ทำโจทย์มากมายขนาดนี้มาเปล่า ๆ

แต่ก็ไม่ได้ยากมากนัก

เธอทำข้อสอบไปได้อย่างราบรื่น

ในห้องเรียนมีอาจารย์คุมสอบสิบกว่าคนรวมถึงเสิงซิ่งเสียน ทั้งหมดล้วนเป็นอาจารย์ผู้ฝึกสอนในค่ายฝึกอบรมครั้งนี้

พวกเขาแต่ละคนต่างมีนักเรียนที่ต้องการจะจับตามองเป็นพิเศษ

สิ่งที่พวกเขาต้องการดูไม่ใช่แค่คะแนนสุดท้ายของนักเรียน แต่ยังรวมถึงสภาพของนักเรียนในขณะทำข้อสอบด้วย

เป้าหมายหลักที่เสิงซิ่งเสียนให้ความสนใจก็คือเย่เสี่ยวจิ่น

เขายืนอยู่ข้าง ๆ เย่เสี่ยวจิ่นเพียงห้านาทีก็เดินไปดูนักเรียนคนอื่นด้วยสีหน้าที่ดูสบายใจ

อาจารย์คนอื่น ๆ ต่างรู้ว่าเสิงซิ่งเสียนให้ความสำคัญกับนักเรียนที่ชื่อเย่เสี่ยวจิ่นมากที่สุด เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้จ้องมองเย่เสี่ยวจิ่นก็รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง

หรือว่าเย่เสี่ยวจิ่นทำได้แย่มาก? จนศาสตราจารย์เสิงทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว?

นั่นก็ไม่ถูกต้อง

คุณครูท่านอื่น ๆ ทนความอยากรู้อยากเห็นไม่ไหว ต่างพากันเดินวนเวียนมาที่ข้าง ๆเย่เสี่ยวจิ่นและหยุดยืนดูอยู่หนึ่งถึงสองนาที

พวกเขารู้สึกได้ถึงความแตกต่างระหว่างนักเรียน

ข้อสอบครั้งนี้ออกมายากมาก ยากเป็นพิเศษ

นักเรียนคนอื่น ๆ ในห้องเรียนส่วนใหญ่ต่างทำข้อสอบอย่างติดขัด วนเวียนอยู่กับการเขียนและขีดฆ่าซ้ำไปซ้ำมา

แต่กระดาษคำตอบของเย่เสี่ยวจิ่นกลับสะอาดเรียบร้อย

ไม่มีร่องรอยการแก้ไขแม้แต่น้อย

ราวกับว่าตรงหน้าเธอมีเฉลยมาตรฐานวางอยู่ เธอแค่คัดลอกมันลงไปเท่านั้น

ทุกครั้งที่เธออ่านโจทย์ เธอจะวางปากกาลง และภายในห้านาทีจะต้องหยิบปากกาขึ้นมาใหม่ แล้วเขียนคำตอบออกมาอย่างลื่นไหล

ตลอดทั้งกระบวนการไม่มีติดขัดเลยแม้แต่น้อย

เหล่าอาจารย์ทั้งชื่นชมทั้งอิจฉา!

นักเรียนที่เก่งขนาดนี้ ทำไมถึงปล่อยให้เสิงซิ่งเสียนจับจองไปได้อีกแล้ว!

อวี๋จวิ้นเฟยสามารถสอบเข้ามาได้ด้วยคะแนนอันดับหนึ่ง แสดงว่าเขาต้องมีความสามารถอยู่บ้าง ความเร็วในการทำโจทย์และความแม่นยำของเขาแม้จะสู้เย่เสี่ยวจิ่นไม่ได้ แต่ก็ถือว่าดีทีเดียว

เมื่อเขาทำโจทย์เสร็จหนึ่งข้อ ก็เงยหน้าขึ้นมองไปทางของเธอ

เขาเห็นว่าเย่เสี่ยวจิ่นทำโจทย์ได้เร็วกว่าเขาถึงหนึ่งหน้าเต็ม ๆ!

อวี๋จวิ้นเฟยรู้สึกกดดันอย่างหนัก รีบก้มหน้าลงทำโจทย์ต่อทันที

เฉียวเถียนหย่ารู้สึกเหนื่อยอยู่บ้างกับการทำโจทย์พวกนี้

ไม่ใช่ว่าหล่อนทำไม่ได้ แต่เป็นเพราะแต่ละข้อหล่อนต้องใช้เวลานานในการคิดทบทวนและตรวจสอบซ้ำ

แม้หล่อนจะสอบเข้าค่ายฝึกได้ด้วยคะแนนอันดับสุดท้าย แต่เฉียวเถียนหย่าก็รู้ตัวว่าพื้นฐานของตัวเองแน่นมาก ถ้าไม่ใช่โจทย์ที่ยากเกินไป หล่อนก็สามารถทำได้ทั้งหมด

เฉียวเถียนหย่าสงบจิตใจลง นึกถึงคำให้กำลังใจที่เย่เสี่ยวจิ่นและอวี๋จวิ้นเฟยมอบให้ก่อนเข้าห้องเรียน หล่อนจึงทำใจให้มั่นคงและก้มหน้าทำโจทย์ต่อ

หล่อนเชื่อมั่นในตัวเอง หล่อนต้องทำได้แน่นอน!

………………………………………………………………………………………………………………………….

สารจากผู้แปล

สอบกันโหดมาก เหมือนเอาปีศาจจากทั่วประเทศมาแข่งกันเอง

ไหหม่า(海馬)

………………..