ซาลาเปาตัวน้อย ทะลุมิติมามีระบบทำฟาร์มยุค 70 จนร่ำรวย - บทที่ 546 เรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ

บทที่ 546 เรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ

………………..

บทที่ 546 เรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ

“เรื่องขอแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ เจียงฉีจึงต้องบอกครอบครัวก่อน แต่ตอนนั้นพ่อแม่ตระกูลเจียงค่อนข้างดื้อรั้น ไม่ยอมให้เจียงฉีแต่งงานกับคนเมืองซิงเฉิง โดยเฉพาะคนที่ไม่มีฐานะอะไรเลย”

“พวกเขาอยากให้เจียงฉีแต่งงานกับคนที่จะช่วยธุรกิจของตระกูลเจียงได้”

“แน่นอนว่าเจียงฉีไม่ยอม เลยไม่ได้พูดเรื่องนี้”

“ไม่รู้ว่าทำไมเฮ่อหมิงเยว่ถึงรู้เรื่องนี้ได้”

“หลังจากที่หล่อนรู้ว่าโอกาสเข้าตระกูลเจียงมีน้อย ก็เลยหันมา…ยั่วยวนฉัน”

เฉิงซิงไห่รู้สึกขยะแขยงเมื่อพูดประโยคนี้ออกมา

ดวงตารูปเมล็ดชิ่งของเย่เสี่ยวจิ่นเบิกกว้างขึ้น

เรื่องนี้ช่างตื่นเต้นเหลือเกิน

“เธอรู้ไหมว่าทำไมคุณปู่ถึงดีกับเฮ่อหมิงเยว่นัก?”

“ที่บริเวณเอวและท้องหล่อนเป็นแผลถูกฟันยาวและลึกมาก”

“ตอนนั้นสถานการณ์เร่งด่วน คุณปู่เลยฝากคนพาหล่อนไปโรงพยาบาล ส่วนตัวเองจัดการเรื่องที่นี่ก่อน พอผ่านไปสองวันไปตามหาที่โรงพยาบาล เด็กผู้หญิงคนนั้นก็หายตัวไปแล้ว”

เย่เสี่ยวจิ่นกะพริบตาถามว่า “เฮ่อหมิงเยว่คือเด็กผู้หญิงคนนั้นเหรอ?”

“อืม” เฉิงซิงไห่พยักหน้า “ไม่รู้ว่าหล่อนโชคดีหรือยังไง คุณปู่ของฉันเจอเรื่องอันตรายสองครั้ง แต่หล่อนช่วยท่านไว้ได้ทั้งสองครั้ง”

“ครั้งแรกคือตอนที่หล่อนช่วยรับมีดแทนท่าน ส่วนครั้งที่สองคือตอนที่คุณปู่เกือบโดนรถชน โชคดีที่เฮ่อหมิงเยว่ผลักท่านออกไปทัน ไม่งั้นคงเกิดเรื่องใหญ่แน่”

“แต่เฮ่อหมิงเยว่กลับต้องบาดเจ็บขาเคล็ด”

“เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนมัธยมปลายปีที่สอง ตอนนั้นพวกเราเพิ่งรู้ว่าเฮ่อหมิงเยว่กับคุณปู่มีความผูกพันกันลึกซึ้งขนาดนี้ ก็รู้สึกว่าเป็นเรื่องที่บังเอิญมาก”

“หลังรู้ว่าเฮ่อหมิงเยว่คือคนที่ช่วยชีวิตคุณปู่ทั้งสองครั้ง พวกเราทุกคนก็ดีกับหล่อนมากขึ้น จนหล่อนสามารถเข้าออกบ้านสกุลเฉิงได้อย่างอิสระ”

“ตอนที่เจียงฉีอยากจะขอแต่งงานแต่โดนพ่อแม่ของเขาขัดขวาง พวกเราก็ปรึกษากันว่าจะให้คุณปู่ช่วยไปพูดกับพ่อแม่ของเจียงฉี”

“ไม่คิดว่าเฮ่อหมิงเยว่จะมาหมายตาฉันแทน”

วันนั้นทุกคนนัดรวมตัวกันที่บ้านสกุลเฉิง เฉิงซิงไห่และเจียงฉีต่างก็ดื่มกันมากเกินไป

เนื่องจากเจียงฉีและเฮ่อหมิงเยว่มักจะมาที่บ้านสกุลเฉิงบ่อย ๆ ที่บ้านจึงมีห้องสำหรับให้พวกเขาพัก ดังนั้นทั้งสองคนจึงค้างที่นี่

เฮ่อหมิงเยว่พาเจียงฉีเข้าห้องไปก่อน ส่วนเฉิงซิงไห่แม้จะเมา แต่ก็ยังพอเดินโซเซกลับห้องได้เอง

เฮ่อหมิงเยว่ต้มน้ำแกงแก้เมาสองชาม ป้อนให้เจียงฉีดื่มก่อน แล้วถือไปที่ห้องของเฉิงซิงไห่

เฉิงซิงไห่เมาจนไม่ได้สติ จำอะไรไม่ได้เลย

วันต่อมาเมื่อตื่นขึ้นมา กลับเห็นเฮ่อหมิงเยว่นอนอยู่บนเตียงของเขาในสภาพเสื้อผ้าไม่เรียบร้อย

เขาตกใจจนแทบจะสิ้นสติ

ท่ามกลางความโกลาหล ประตูถูกเตะเปิดออก เป็นเจียงฉีที่มีสีหน้าเคร่งเครียด

ดวงตาทั้งสองข้างของเจียงฉีแดงก่ำ

เฉิงซิงไห่สวมแค่กางเกงขาสั้นตัวเดียว บนลำคอของเฮ่อหมิงเยว่ยังมีรอยแดงจาง ๆ

แม้แต่เฉิงซิงไห่เองก็แทบจะเชื่อว่าตัวเองเมาแล้วทำอะไรบางอย่างกับเหอหมิงเยว่

เจียงฉียืนอยู่ที่ประตูหลายนาที เส้นเลือดที่คอปูดโปน สุดท้ายก็แค่กลั้นความรู้สึกที่กำลังจะพังทลาย มองเฉิงซิงไห่แวบหนึ่ง แล้วอุ้มเฮ่อหมิงเยว่ออกไปจากบ้านสกุลเฉิง

หลังจากพวกเขาจากไป เฉิงซิงไห่ก็อยากจะสับร่างตัวเองเป็นชิ้น ๆ

เขานึกไม่ออกเลยว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น

พอถึงตอนบ่าย ก็ได้ยินว่าเฮ่อหมิงเยว่ทิ้งจดหมายไว้ให้เจียงฉีและยืนกรานจะเลิกรากัน

เฉิงซิงไห่ในตอนนั้นแทบจะจมดิ่งไปกับความเสียใจ จนมีความคิดที่จะฆ่าตัวตายเพื่อไถ่โทษให้เจียงฉี

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขากับเจียงฉีสนิทกันมาก พอเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เจียงฉีถึงกับไม่มีใจจะต่อยเขาสักหมัด

เฉิงซิงไห่รู้สึกผิดจนต้องไปยืนอยู่หน้าบ้านเจียงฉีหลายวัน แต่เจียงฉีก็ไม่ยอมพบเขา

หลังจากนั้นเขากลับบ้านด้วยสภาพเหมือนคนไร้วิญญาณ อารมณ์แปรปรวน จนเกือบจะทุบห้องนอนพังไปหมด จู่ ๆ ก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้

เขาชอบเล่นอะไรแปลก ๆ มาตลอด

ในห้องนอนมีกล้องวงจรปิดที่เขาติดตั้งไว้

แต่มันก็ทำงานบ้างไม่ทำงานบ้าง

เฉิงซิงไห่ราวกับคว้าฟางข้าวเส้นสุดท้ายได้ วิ่งโซเซเหมือนคนบ้าไปที่ห้องหนังสือข้าง ๆ

เฮ่อหมิงเยว่ไม่มีเหตุผลที่จะต้องโกหก

หล่อนไม่ใช่คนแบบนั้น

แต่ในส่วนลึกของจิตใจ เฉิงซิงไห่กลับรู้สึกว่าตัวเองไม่ใช่คนแบบนั้น

เขาเปิดดูภาพจากกล้องวงจรปิดทั้งหมด ดูทีละวินาที อยู่ในห้องหนังสือทั้งวันทั้งคืน

สุดท้ายเขาก็ออกมาพร้อมดวงตาที่แดงก่ำ

เรื่องนี้ทำให้คุณปู่เฉิงตกใจไม่น้อย

เฉิงซิงไห่ถือแฟลชไดรฟ์ไปที่บ้านตระกูลเจียง มอบให้กับแม่บ้านตระกูลเจียงโดยไม่พูดอะไรสักคำแล้วก็จากไป

ในจดหมายไม่ได้เขียนอะไรมากมาย

มีเพียงประโยคเดียว

“กลับปักกิ่งแล้ว ลาก่อน”

มีเพียงพวกเขาสองคนเท่านั้นที่รู้ว่าในแฟลชไดรฟ์นั้นมีวิดีโอหนึ่งคลิป

ในวิดีโอนั้นบันทึกภาพไว้อย่างชัดเจนว่าเฮ่อหมิงเยว่เข้าไปในห้องของเฉิงซิงไห่ด้วยตัวเอง แล้วถอดเสื้อผ้าของเฉิงซิงไห่ ถอดเสื้อผ้าตัวเอง และสุดท้ายก็นอนลงบนเตียงของเฉิงซิงไห่

หลังจากเหตุการณ์นั้น เฉิงซิงไห่ก็ออกจากเมืองซิงเฉิงทันที และแทบจะไม่กลับมาอีกเลย

เฮ่อหมิงเยว่ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยังคงมาเยี่ยมคุณปู่เฉิงตามปกติ

หลังจบมัธยมปลายก็เดินทางไปต่างประเทศ

เรื่องนี้มีเพียงพวกเขาสามคนเท่านั้นที่รู้

น่าเสียดายที่หล่อนไม่เคยคาดคิดว่าเฉิงซิงไห่เป็นคนที่ไม่มีทางยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงของเพื่อนสนิทอย่างเด็ดขาด

เย่เสี่ยวจิ่นกลืนน้ำลายลงคอ ไม่คิดว่าจะได้รู้เรื่องใหญ่ขนาดนี้

ยิ่งไม่เคยคิดว่าเฮ่อหมิงเยว่ที่ดูสง่างามสูงศักดิ์ จะมีอดีตแบบนี้

ไม่แปลกเลยที่เฉิงซิงไห่จะรังเกียจหล่อน

เรื่องแบบนี้ใครเจอเข้าก็ต้องรู้สึกขยะแขยงแทบตาย การกระทำของเฉิงซิงไห่กับเจียงฉีถือว่ายังมีสติมากทีเดียว

สีหน้าของเฉิงซิงไห่ตอนพูดจบไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ “เสี่ยวจิ่น จำคำพี่ชายให้ดี อย่าไปยุ่งกับผู้หญิงที่ชื่อเฮ่อหมิงเยว่”

หญิงคนนั้นเป็นคนบ้า

ถ้าไม่ใช่เพราะเฮ่อหมิงเยว่เคยช่วยชีวิตคุณปู่เฉิงไว้สองครั้ง พวกเขาจะอดทนกับหล่อนมาจนป่านนี้ได้อย่างไร

สำหรับคุณปู่เฉิงแล้ว บุญคุณที่ช่วยชีวิตนั้นยิ่งใหญ่เกินไป

แม้ว่าเฉิงซิงไห่จะดูไม่ค่อยเอาไหนในยามปกติ แต่สิ่งที่เขาใส่ใจที่สุดก็คือคุณปู่เฉิง

จึงได้แต่อดทนกับความรู้สึกคลื่นไส้เมื่อต้องเห็นเฮ่อหมิงเยว่เดินไปมาอยู่ตรงหน้า

เย่เสี่ยวจิ่นพยักหน้าอย่างว่าง่าย “อืม ๆๆ ฉันรู้แล้ว รับรองว่าจะไม่ยุ่งกับหล่อน”

สัญชาตญาณของเธอแม่นยำมาก

เธอมีความประทับใจแรกต่อเฮ่อหมิงเยว่ไม่ค่อยดีเท่าใดนัก

ที่ระเบียงทางเดินไม่ไกลจากห้องรับรอง

ดวงตาคู่งามของเฮ่อหมิงเยว่เอ่อคลอไปด้วยน้ำตาที่กำลังจะไหลออกมา น้ำเสียงแฝงไปด้วยความน้อยใจ “อาฉี คุณ… คุณเห็นฉันแล้วถึงขนาดจะทักทายสักคำก็ไม่ทักแล้วเหรอ?”

ตอนที่เจียงฉีกลับมาจากเมืองซิงเฉิงสู่เมืองหลวง เขาก็ตรงดิ่งเข้าไปในค่ายฝึกพิเศษทันที

ใช้การฝึกที่หนักหน่วงเพื่อทำให้ตัวเองลืม ใช้เวลาถึงสองปีเต็มถึงจะลบเฮ่อหมิงเยว่ออกจากความทรงจำได้

ตอนนี้พอเห็นหล่อน สิ่งแรกที่นึกถึงก็คือใบหน้าที่หวาดกลัวของเฮ่อหมิงเยว่ในเช้าวันนั้น

เจียงฉีจ้องมองหล่อน แล้วหัวเราะออกมาเบา ๆ

พูดตามตรง เขากลับหวังว่าระหว่างเฮ่อหมิงเยว่กับเฉิงซิงไห่จะมีอะไรเกิดขึ้นจริง ๆ เสียอีก

…………………………………………………………………………………………………………………………

สารจากผู้แปล

เธอสมควรไม่เหลือใครอะยัยคุณหนูเฮ่อ มาทำให้ผู้ชายสองคนต้องแตกคอกัน แต่ยังดีที่คุณชายเฉิงเก่งไอที เลยมีหลักฐานเด็ดมัดตัวเธอได้

ไหหม่า(海馬)

………………..