ซาลาเปาตัวน้อย ทะลุมิติมามีระบบทำฟาร์มยุค 70 จนร่ำรวย - บทที่ 527 ขึ้นเฮลิคอปเตอร์มาในตอนดึก

บทที่ 527 ขึ้นเฮลิคอปเตอร์มาในตอนดึก

………………..

บทที่ 527 ขึ้นเฮลิคอปเตอร์มาในตอนดึก

คุณปู่เฉิงก็ตื่นตระหนกเช่นกัน

หลังจากที่เฉิงซิงไห่ได้รับโทรศัพท์จากเย่เสี่ยวจิ่น เขาก็รีบสวมเสื้อผ้าพลางเดินออกไปข้างนอกพร้อมกับโทรศัพท์ ใครจะรู้ว่าบังเอิญชนกับคุณปู่ที่กำลังเดินไปตักน้ำในครัว

พอคุณปู่เฉิงได้ยินเขาพูดถึงเย่เสี่ยวจิ่นในโทรศัพท์ ก็รู้สึกร้อนใจขึ้นมาทันที

คุณปู่เฉิงรั้งตัวเฉิงซิงไห่เอาไว้ พอถามดูก็ถึงได้รู้ว่าญาติของเย่เสี่ยวจิ่นมีเรื่องฉุกเฉิน

“พี่สะใภ้ของเสี่ยวจิ่นประสบภาวะคลอดยาก ตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาลอำเภอเชียนอิน หมอที่โรงพยาบาลอำเภอไม่กล้าผ่าท้องคลอด เสี่ยวจิ่นกังวลว่าถ้าปล่อยไว้นานสถานการณ์จะแย่ลง เลยโทรมาถามผมว่ามีวิธีไหนช่วยได้บ้าง”

เฉิงซิงไห่รู้จักหมอฝีมือดีอยู่หลายคน

แต่ในเวลานี้ ไม่ว่าจะนั่งรถไฟหรือขับรถไป เร็วที่สุดก็ต้องใช้เวลาสี่ห้าชั่วโมง เขาให้คนรีบไปในคืนนี้ได้ แต่กังวลว่าพี่สะใภ้ของเย่เสี่ยวจิ่นจะรอไม่ไหว

คุณปู่เฉิงฟังแล้วสีหน้าผ่อนคลายลงมาก ถอนหายใจแล้วพูดว่า “นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร หลานไปหาหมอก่อน เอาไปหลายๆ คน อย่าให้ญาติของเสี่ยวจิ่นเป็นอะไรไปเด็ดขาด”

คุณปู่เฉิงเป็นคนมีความสามารถ เมื่อพูดแบบนี้แล้วต้องมีวิธีแน่นอน เฉิงซิงไห่จึงพยักหน้า โทรศัพท์ไปพลางเปลี่ยนรองเท้าออกจากบ้าน

ในเวลาเดียวกัน กู้กั๋วเฉียงก็โทรหาเพื่อนของเขาที่อยู่ในเมืองหวายฮว่า

หมอในเมืองหวายฮว่าก็ยังเก่งกว่าหมอในอำเภออยู่สักหน่อย

กู้กั๋วเฉียงตรงไปตามหาคนที่โรงพยาบาล หลังจากรับคนมาแล้วก็ขับรถตรงไปยังอำเภอ

จากเมืองหวายฮว่าไปยังอำเภอเชียนอิน แม้จะขับเร็วแค่ไหนก็ต้องใช้เวลามากกว่าหนึ่งชั่วโมง

เย่เสี่ยวจิ่นโทรศัพท์เสร็จแล้วกลับมา ในห้องคลอดยังคงไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ

รออีกพักหนึ่ง หมอเดินออกมาด้วยมือที่เต็มไปด้วยเลือด บนใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวลและเสียใจ “คนไข้หมดสติไปแล้ว…”

ร่างสูงใหญ่ของเย่จวินโงนเงน เกือบจะล้มลงไปกับพื้น

เขาอารมณ์พลุ่งพล่านจนอยากจะเข้าไปกระชากตัวหมอ แต่เย่เสี่ยวจิ่นกั้นเขาไว้อย่างรวดเร็วทันท่วงที

“พี่ใหญ่ ใจเย็น ๆ หน่อย”

ดวงตาของเขาแดงก่ำไปหมด ไร้ซึ่งสติ พูดด่าออกมาอย่างไม่ยั้งปาก “ถ้าเสี่ยวเยว่เป็นอะไรไป ก็เป็นความผิดของหมอแก่คนนี้ทั้งนั้น!”

ใบหน้าของหมอซีดขาวในทันที

เย่เสี่ยวจิ่นรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ

รีบส่งสัญญาณให้เย่จื้อผิงพาเย่จวินออกไปก่อน

หมอในอำเภอมีความสามารถแค่นี้ จะบอกว่าเขาเป็นหมอแก่ก็ไม่ได้ เขาก็พยายามอย่างเต็มที่แล้ว

หมอพูดด้วยความรู้สึกผิดว่า “ฝีมือทางการแพทย์ของผมยังไม่ดีพอ ถ้าพวกคุณมีความพร้อม ตอนนี้ย้ายคนท้องไปโรงพยาบาลในเมืองได้เลย ที่นั่นมีหมอที่เก่งกว่าที่นี่มาก แน่นอนว่าต้องมีคนที่ทำได้”

หลี่ชุ่ยชุ่ยดีใจ รีบพูดว่า “ใช่ ๆๆ ย้ายโรงพยาบาล เราไปโรงพยาบาลในเมืองหวายฮว่ากัน ฉางอัน! ฉางอันไปเอารถของเรามา เราจะรีบพาเสี่ยวเยว่ไปโรงพยาบาลในเมืองกัน”

เย่เสี่ยวจิ่นกดมือหลี่ชุ่ยชุ่ยที่กำลังตื่นตระหนกให้นิ่ง

“แม่คะ ตอนนี้ไม่ควรเคลื่อนย้ายพี่สะใภ้ส่งเดช”

“แม่อย่าตื่นเต้นไปค่ะ”

ตอนที่เธอเดินเข้ามาที่ประตูโรงพยาบาล เฉิงซิงไห่โทรกลับมาบอกว่าอย่างช้าครึ่งชั่วโมงก็จะมาถึง

เหลืออีกห้านาทีจะครบครึ่งชั่วโมงตามที่นัดไว้…

ทุกคนต่างวุ่นวาย เย่เสี่ยวจิ่นรู้ว่าตัวเองต้องไม่วุ่นวายไปด้วย เธอให้เย่ฉางอันพยุงหลี่ชุ่ยชุ่ยไปนั่งที่เก้าอี้ข้าง ๆ

น้ำเสียงของเธอนิ่งสงบเกินวัย ปลอบประโลมหลี่ชุ่ยชุ่ยว่า “แม่คะ เชื่อหนูนะ พี่สะใภ้ต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน”

หลี่ชุ่ยชุ่ยเป็นคนที่ตื่นตกใจและวุ่นวายง่าย หล่อนมองหน้าเย่เสี่ยวจิ่นอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร ในหัวยุ่งเหยิงราวกับเส้นด้ายพันกัน ผ่านไปกว่านาที จึงค่อย ๆ สงบลง

พึมพำว่า “ไม่ตื่นเต้นแล้ว แม่ไม่ตื่นเต้นแล้ว เสี่ยวเยว่ต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน”

หลังจากปลอบใจหลี่ชุ่ยชุ่ยจนสงบลงแล้ว เย่เสี่ยวจิ่นก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาชั่วคราว

เธอก้มลงดูนาฬิกาข้อมือ เหลือเวลาอีกหนึ่งนาที

ในตอนนั้นเอง เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากระเบียงทางเดิน จากเสียงที่ได้ยิน น่าจะมีคนมาไม่น้อย

เย่เสี่ยวจิ่นเงยหน้ามองไปทางปลายระเบียง

ข้างหลังเขามีผู้ชายสวมเสื้อกาวน์สีขาวตามมาหลายคนทั้งคนหนุ่มและคนแก่

เมื่อเดินมาถึง เขาไม่พูดอ้อมค้อม พูดตรง ๆ ว่า “หมอมาแล้ว ให้พวกเขาเข้าห้องคลอดก่อน”

หมอจากอำเภอที่ยืนอยู่หน้าห้องคลอดคงเห็นใครบางคน ถึงได้ตาโตขึ้นมา พูดติดอ่างอยู่นานไม่เป็นคำ

คนที่เฉิงซิงไห่พามาทำงานกันอย่างรวดเร็ว คนหนึ่งในนั้นคว้าตัวหมอจากอำเภอไว้แล้วถามเสียงทุ้ม “ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ไหน?”

ทุกคนรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเข้าห้องคลอดอย่างรวดเร็ว

ระเบียงทางเดินเงียบลงในที่สุด

เย่เสี่ยวจิ่นจ้องมองเฉิงซิงไห่ ค่อย ๆ กะพริบตา

“คุณ…”

เฉิงซิงไห่มีความสามารถมากขนาดไหนกันแน่ ถึงได้หาหมอมาได้ตั้งห้าหกคนในยามดึกดื่นแบบนี้?!

เห็นสายตาเหม่อลอยของเธอ เฉิงซิงไห่จึงโบกมือไปมาตรงหน้า “สติหลุดไปแล้วเหรอ?”

เย่เสี่ยวจิ่นส่ายหน้า “ไม่ใช่ ตอนนี้ฉันไม่ได้เป็นห่วงพี่สะใภ้”

“คุณจัดการหาคนมาได้ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ได้ยังไง?”

เฉิงซิงไห่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย พูดเสียงเบาลงกับเธอว่า “แค่นี้ถือว่ายิ่งใหญ่แล้วเหรอ?”

“ลองคิดดูสิ จากซิงเฉิงมาถึงอำเภอเชียนอิน ไม่ว่าจะขับรถหรือนั่งรถไฟต้องใช้เวลานานแค่ไหน?”

เย่เสี่ยวจิ่นอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบอย่างรวดเร็ว “เร็วสุดสี่ห้าชั่วโมง ช้าก็ห้าหกชั่วโมง…”

“แล้วเธอคิดว่าพวกเรามาถึงที่นี่ได้ภายในเวลาแค่ครึ่งชั่วโมงได้ยังไง?”

ดวงตาของเฉิงซิงไห่เป็นประกายลึกลับ ท่าทางหลุกหลิก

เย่เสี่ยวจิ่นรู้สึกมึนงง “พวกคุณ…”

เธอพอจะเดาได้ราง ๆ

เฉิงซิงไห่ถอนหายใจเบาๆ “คุณปู่ให้ความสำคัญกับเธอมากจริงๆ ตอนที่ฉันโทรลงไป บังเอิญเจอท่านที่ห้องรับแขก พอท่านได้ยินเรื่องนี้ก็รับหน้าที่นี้ทันที”

จริงเหรอนี่?!!

เย่เสี่ยวจิ่นกลืนน้ำลายลงคอ

หลังจากสงบสติอารมณ์ได้สักพัก เธอพูดเสียงเบา “เรื่องนี้อย่าบอกพ่อแม่ฉันนะ พวกเขาตื่นตูมง่าย ต้องตกใจแน่ ๆ”

เฉิงซิงไห่มองเธอด้วยสายตาที่บอกว่า “ไม่ต้องบอกก็รู้”

ผ่านไปราวยี่สิบนาที ในระเบียงทางเดินก็มีความเคลื่อนไหวอีกครั้ง

เย่เสี่ยวจิ่นมองไปก็เห็นกู้กั๋วเฉียง

เขาพาหมออีกคนมาด้วย

เย่เสี่ยวจิ่นตบหน้าผากตัวเอง รู้สึกละอายใจขณะเดินเข้าไปต้อนรับ “คุณปู่กู้คะ มีหมอเข้าไปแล้ว เมื่อกี้ฉันรีบร้อนเกินไป เลยลืมบอกคุณปู่ไปค่ะ”

กู้กั๋วเฉียงไม่ได้ตำหนิเธอแต่อย่างใด กลับพูดด้วยความโล่งใจ “มีคนมาถึงก่อนพวกเราก็ดีแล้ว อาการของเสี่ยวเยว่เป็นยังไงบ้าง?”

เขาไปมาหาสู่บ้านตระกูลเย่บ่อย ๆ จึงค่อนข้างสนิทสนมกับทุกคนในบ้าน

“ถ้าอย่างนั้น” แพทย์วัยกลางคนที่อยู่ด้านหลังกู้กั๋วเฉียงกล่าว “ผมจะอยู่ที่นี่ก่อน ดูว่าจะช่วยอะไรได้บ้าง”

เย่เสี่ยวจิ่นโค้งคำนับเขา “ขอบคุณที่รบกวนค่ะ”

ในเวลาเดียวกัน เสียงร้องไห้จ้าก็ดังลั่นออกมาจากห้องคลอด

ทุกคนต่างตะลึง

น้ำตาของหลี่ชุ่ยชุ่ยไหลออกมาทันที “คะ…คลอดแล้วเหรอ?!”

ประตูห้องคลอดถูกเปิดออก คนแรกที่เดินออกมาคือแพทย์ในโรงพยาบาลอำเภอ เขามีสีหน้างุนงง มองไปที่เย่เสี่ยวจิ่นด้วยความเคารพนับถือ

“ครอบครัวของคุณมีที่มายังไงกัน ถึงได้เชิญหมอสวีมาได้ตอนดึกๆแบบนี้”

หมอสวี?

เย่เสี่ยวจิ่นมองไปที่เฉิงซิงไห่ด้วยความสงสัย

………………………………………………………………………………………………………………………

สารจากผู้แปล

ตระกูลเฉิงโหดมาก ขนาดเหมาลำเฮลิคอปเตอร์ขนหมอมาส่งให้ถึงที่เลย

ไหหม่า(海馬)

………………..