หมอหญิงยอดมือสังหาร - ตอนที่ 986 พ่ายแพ้อีกครั้ง ก้าวเท้าผิด (3)

ตอนที่ 986 พ่ายแพ้อีกครั้ง ก้าวเท้าผิด (3)

“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท”

“ฝ่าบาท…ราชสำนักไม่มีทหารสามารถเคลื่อนทัพได้แล้วนะพ่ะย่ะค่ะ” รองเจ้ากรมฝ่ายการทหารเอ่ยเตือนอย่างกล้าๆ กลัวๆ

สีหน้าของเซียวเชียนเยี่ยทะมึนขึ้น เงียบไปเนิ่นนานสุดท้ายจึงเอ่ย “ออกคำสั่งเกณฑ์ทหาร กองกำลังรักษาการณ์สิบสามแห่งจินหลิงรับหน้าที่ต่อคุ้มกันเจียงหนานทั้งหมด สั่งการหนานกงไหว…แบ่งทหารให้สือจิ้งเซียงนำทัพไปสนับสนุนเอ้อกั๋วกง”

“ฝ่าบาทได้โปรดไตร่ตรองด้วย กองกำลังรักษาการณ์สิบสามแห่งจินหลิงมีไว้เพื่อป้องกันจินหลิง หากส่งพวกเขาออกไป…”

เซียวเชียนเยี่ยหลุบตาลง “รีบไปจัดการ”

“…พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท”

“ออกไปเถิด” เมื่อสั่งการเสร็จ เซียวเชียนเยี่ยจึงโบกมือส่งสัญญาณอย่างเหนื่อยล้า

“กระหม่อมทูลลา”

ห้องทรงอักษรเงียบลง เซียวเชียนเยี่ยนั่งเหม่อลอยอยู่หลังโต๊ะ เนิ่นนานก่อนจะยื่นมือไปเปิดกล่องผ้าแพรด้านข้าง ในกล่องนั้นมีจดหมายที่กระดาษเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลือง เซียวเชียนเยี่ยมองไปยังจดหมายฉบับนั้นด้วยสีหน้าสับสน “เว่ยจวินมั่ว ครั้งนี้…เป็นข้าอีกแล้วหรือที่ต้องแพ้ ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะชนะต่อไปได้”

“เด็กๆ”

“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท” ชายชุดดำปรากฏตัวขึ้นกลางห้อง คุกเข่าลงอย่างนอบน้อม

เซียวเชียนเยี่ยส่งเสียงหยัน เอ่ย “นำเนื้อหาในจดหมายฉบับนี้ ส่งไปให้ถึงมือของคุณชายเซียวทั้งสาม ไม่ให้หลุดรอดไปแม้เพียงคนเดียว”

ชายชุดดำรับจดหมายมา ไม่ได้เปิดดูเนื้อหาก็รับไปทันที เอ่ยเสียงเข้ม “กระหม่อมรับบัญชา ทูลลาพ่ะย่ะค่ะ”

“ไปเถิด”

สถานที่แห่งหนึ่งทางเหนือของแม่น้ำหลี กงอวี้เฉินอ่านจดหมายในมืออดตกใจไม่ได้ ไม่นานจึงหัวเราะเสียงดังออกมา “ฮ่าๆ เว่ยจวินมั่ว ส่งเสียงดังตะวันออกทว่าโจมตีตะวันตก ช่างเป็นกลยุทธ์ล้อมเวยช่วยจ้าวที่ดีนัก[1]” ชายที่ยืนเฝ้าอยู่ด้านหลังเห็นเขาเป็นเช่นนั้น พลันแยกไม่ออกขึ้นมาว่าเจ้าสำนักกำลังโกรธหรือว่ากำลังดีใจ ทำได้เพียงเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง “เจ้าสำนัก…ตอนนี้พวกเราจะทำเช่นไรขอรับ”

กงอวี้เฉินเก็บเสียงหัวเราะ ถอนหายใจออกมา “เว่ยจวินมั่ว ช่างฉลาดล้ำอย่างที่หาได้ยากยิ่ง ครั้งนี้แม้แต่ข้าเองยังถูกเขาหลอกจนมึนงง ใช่แล้ว ไม่ใช่ครั้งแรกที่กองกำลังนี้ร่วมมือกับเว่ยจวินมั่วสักหน่อย ไยข้าจึงคิดว่าหนิงอ๋องต้องนำทัพเองถึงจะได้นะ ไยจึงคิดว่าหนิงอ๋องอยู่ที่ใดกองกำลังไท่หนิงก็จะอยู่ที่นั่น ลิ่นฉังเฟิงและเจี่ยนชิวหยางไม่เห็นแม้แต่เงามานาน คิดว่าคงกลับไปยังเฉินโจวตั้งนานแล้วกระมัง ซังหรงไม่คุ้นเคยกับกองกำลังไท่หนิง ไม่อาจบัญชาการกองกำลังไท่หนิงได้”

“ใช่ขอรับ เพิ่งได้รับข่าว ลิ่นฉังเฟิงและเจี่ยนชิวหยางรับคำสั่งลับจากเยี่ยนอ๋องและคุณชายเว่ยไปปรากฏตัวอยู่กับกองกำลังไท่หนิง”

กงอวี้เฉินยิ้มหยัน ถอนหายใจ เอ่ย “น่าสงสารชื่อเสียงของหยวนชุน ท้ายที่สุดต้องพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ อีกทั้งไม่ใช่ความพ่ายแพ้อย่างไม่ยุติธรรม”

“เจ้าสำนัก หรือว่าพวกเราจะปล่อยไปเช่นนี้ ในเมื่อกองกำลังไท่หนิงและกองทัพโยวโจวได้มุ่งหน้าลงทางใต้แล้ว พวกเราต้องให้เป่ยหยวน…”

กงอวี้เฉินส่ายศีรษะ “เว่ยจวินมั่วและเผ่าวั่วตั๋วหลี่มีความร่วมมือกันอยู่ ยามนี้เมิ่งเท่อมู่เห็นว่ากองทัพโยวโจวกำลังมีอำนาจแน่นอนว่าไม่มีทางหักหลังเขา เพียงทหารเป่ยหยวนเคลื่อนไหว หึ…มีหรือเมิ่งเท่อมู่จะไม่อาศัยจังหวะนี้เอาเปรียบเล่า”

“เช่นนั้นพวกเราเล่า” ชายชุดดำเอ่ย

กงอวี้เฉินหลุบตาครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ย “ลำบากวางแผนติดต่อกันสองครั้งยังเสียเปล่า ดูเหมือนว่าสวรรค์เองก็คงไม่เข้าข้างเซียวเชียนเยี่ย ถ่ายทอดคำสั่ง ถอนตัวคนของเราออกมาจากฝั่งเซียวเชียนเยี่ยให้หมด สายลับที่แฝงตัวอยู่ห้ามทำอันใดหากไม่มีคำสั่งจากข้า”

“เอ่อ…” เจ้าสำนักท่านจะหลอกเซียวเชียนเยี่ยอีกแล้วหรือ

ความจริงถอนกำลังคนของพวกเขาออกมาไม่ได้ส่งผลกระทบต่อเซียวเชียนเยี่ยมากนัก อย่างไรพวกเราต่างก็จัดการแบบลับๆ ผู้ที่ออกหน้าในราชสำนักมีเพียงไม่กี่คน ขุนพลชั้นสูงในกองทัพก็ยิ่งไม่มี แต่ว่าถูกสหายที่ร่วมมือด้วยแทงในเวลาเช่นนี้ ต่อให้ส่งผลกระทบน้อยเพียงใดเกรงว่าเซียวเชียนเยี่ยคงแทบกระอักเลือดกระมัง

กงอวี้เฉินเงยหน้ามองไกลออกไป ยกยิ้มขึ้นมา เอ่ย “สำหรับพวกเรา…ไม่รีบร้อน พวกเรายังมีเวลาและโอกาส”

ชายชุดดำพยักหน้า ความคิดของเจ้าสำนักพวกเราทำได้เพียงฟังทว่าไม่อาจต่อต้าน นึกถึงอีกเรื่องขึ้นมา “เจ้าสำนัก ยังมีอีกหนึ่งข่าวขอรับ เซียวเชียนเยี่ยสั่งให้คนในวังส่งจดหมายฉบับหนึ่งให้คุณชายเซียวทั้งสาม”

“เอ๋” กงอวี้เฉินมีท่าทีสนอกสนใจ เห็นชัดว่าเขาอารมณ์ดี เวลาเพียงไม่นานก็มองไม่เห็นถึงความโกรธเมื่อครู่แล้ว

ชายชุดดำเอ่ย “เป็นจดหมายที่…ผิงชวนจวิ้นอ๋องทิ้งเอาไว้เมื่อครั้งนั้นขอรับ”

“โอ้ น่าสนใจ” กงอวี้เฉินลูบปลายคาง ยกยิ้มขึ้นมา “ดวงดาวทั้งสามพราวระยับพร้อมเพรียง วีรบุรุษถือกำเนิด แผ่นดินผลัดเปลี่ยนผู้นำ ตอนนั้นให้เขาทิ้งจดหมายเอาไว้ถือว่าถูกต้องแล้ว เซียวเชียนเยี่ยเองก็ไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ มีสิ่งนี้แล้ว…ข้าเองก็อยากรู้ว่าเว่ยจวินมั่วจะอยู่อย่างสงบกับสามพี่น้องตระกูลเซียวได้เยี่ยงไร เจ้าว่า…ในสายตาของเยี่ยนอ๋อง หลานชายที่โดดเด่นสำคัญ หรือสติปัญญาธรรมดาอย่างบุตรชายทั้งสามสำคัญกว่ากัน”

“แน่นอนว่าต้องเป็นบุตรชายที่สำคัญกว่าขอรับ” ชายชุดดำเอ่ยตอบอย่างไม่ลังเล ต่อให้บุตรชายจะธรรมดาอย่างไรก็ยังเป็นบุตรชาย หลานชายโดดเด่นเพียงใดก็ยังเป็นคนนอก เยี่ยนอ๋องอาจเชื่อใจและให้ความสำคัญต่อเว่ยจวินมั่วเพราะเขาโดดเด่น หรือว่าเขาจะกดข่มบุตรชายของตนเองเพราะความเก่งกาจโดดเด่นของเขาอย่างนั้นหรือ ตอนนี้การใหญ่ของเยี่ยนอ๋องยังไม่สำเร็จ มิฉะนั้นผ่านไปอีกไม่กี่ปีคนที่กดข่มเว่ยจวินมั่วอาจเป็นเยี่ยนอ๋องเสียเองก็เป็นได้

กงอวี้เฉินส่งเสียงหยัน “ครั้งนี้หากเยี่ยนอ๋องยังคงปกป้องเว่ยจวินมั่วโดยไม่สนสิ่งใด ข้าคงต้องนับถือเขาแล้ว รอดูไปเถิด ข้าเองก็อยากรู้ว่าละครเรื่องนี้สุดท้ายจะจบลงเช่นไร เซียวเชียนเยี่ยเจ้าคนไม่ได้เรื่องนั่น ครั้งนี้นับว่ายังมีประโยชน์อยู่บ้าง”

[1] กลยุทธ์ล้อมเวยช่วยจ้าว เป็นกลยุทธ์แบ่งกำลังทหาร โจมตีในจุดนอกเหนือความคาดหมาย โจมตีในจุดที่ศัตรูไม่ได้เตรียมการตั้งรับและคอยป้องกัน