หมอหญิงยอดมือสังหาร - ตอนที่ 901 ลอบสังหารระหว่างทาง (3)

ตอนที่ 901 ลอบสังหารระหว่างทาง (3)

“พ่ะย่ะค่ะ องค์หญิง”

“เดี๋ยวก่อน ระวัง!” หัวหน้าองครักษ์ที่ยืนอยู่ข้างองค์หญิงฉังผิงเอ่ยขึ้นกะทันหัน แล้วเตะองครักษ์ที่กำลังจะวิ่งไปเรียกท่านหมอออกไป ทันทีที่องครักษ์คนนั้นถูกเตะออกไป ก็มีอาวุธลับพุ่งเข้ามาตรงที่ที่เขายืนอยู่เมื่อครู่ก่อน หากไม่ใช่เพราะถูกเตะออกไป เกรงว่าอาวุธลับนั้นคงจะพุ่งโดนเต็มๆ

“คุ้มกันองค์หญิง คุ้มกันนายน้อยสองท่าน!”

องครักษ์ที่เดิมทีเฝ้าอยู่รอบๆ ล้อมเข้ามา ทันใดนั้นก็ล้อมรอบรถม้าและองค์หญิงฉังผิงไว้อย่างแน่นหนา

“พวกเจ้าอีกแล้ว กงอวี้เฉินยังไม่ตายอีกหรือ” เห็นคนชุดดําที่ล้อมรอบเข้ามา หัวหน้าองครักษ์ก็เอ่ยอย่างเย็นชา เขาเป็นหนึ่งในยี่สิบแปดกลุ่มดาวของวังจื่อเซียว ถึงแม้วรยุทธ์ของเขาจะเทียบกับซิงเวยไม่ได้ แต่ก็ไม่ด้อยไปกว่าเจี่ยนชิวหยางกับหลิ่วหัน แน่นอนว่าเขาต้องรู้ความแค้นของหอธาราที่มีต่อคุณชายและจวิ้นจู่ แต่กงอวี้เฉินคนนี้ราวกับหนูที่ซ่อนอยู่ในท่อ ที่มักจะออกมาก่อกวนเป็นครั้งคราว ช่างน่ารําคาญจริงๆ

หัวหน้าของชายชุดดําหัวเราะเยาะ ประชดประชันขึ้นอย่างไม่เกรงใจ “คุณชายเว่ยยังไม่ตายเลย เจ้าสำนักของเราจะตายได้เช่นไร นำเด็กสองคนออกมา ข้าจะปล่อยพวกเจ้าไป”

หัวหน้าองครักษ์หัวเราะหยัน คร้านจะตอบกลับชายชุดดำคนนั้น องครักษ์ที่อยู่ข้างๆ ยิ่งระมัดระวังมากขึ้น

ชายชุดดําไม่สนใจ ยิ้มแล้วจึงเอ่ย “เจ้าคิดว่า…คนที่โจมตีพวกเจ้ามีแค่พวกข้าอย่างนั้นหรือ”

“ยังมี… เซียวเชียนเยี่ย พวกเขาเป็นคนทำให้หนิงอ๋องออกไปเช่นนั้นหรือ” สีหน้าของหัวหน้าองครักษ์เปลี่ยนไป เอ่ยอย่างเคร่งขรึม

“ถือว่าเจ้ายังฉลาด แต่ช่างน่าเสียดาย คิดได้ตอนนี้ก็สายไปแล้ว ลงมือ อย่าให้เด็กสองคนนั้นเป็นอันใด”

“ขอรับ!” กลุ่มชายชุดดําตอบรับพร้อมเพรียงกัน จากนั้นก็วิ่งเข้ามาหาบรรดาองครักษ์

“คุ้มกันองค์หญิง!” องครักษ์สองสามคนคุ้มกันองค์หญิงฉังผิงไว้ข้างหลัง องครักษ์ที่เหลือวิ่งตรงไปข้างหน้า

ไม่ว่าจะเป็นจํานวนคนหรือความแข็งแกร่ง คนของหอธาราไม่ได้เหนือกว่าพวกเขา แต่หัวหน้าชายชุดดำคนนั้นเอ่ยถูก คนที่ต้องการโจมตีพวกเขาไม่ได้มีเพียงหอธารา ไม่นานก็มีคนอีกกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมารอบๆ คนเหล่านี้สวมชุดสีดําเหมือนกันแต่กลับไม่เหมือนคนของหอธารา สิ่งเดียวที่เหมือนกันคือวรยุทธ์ของพวกเขาไม่เลวเลยทีเดียว

องค์หญิงฉังผิงยืนอยู่ข้างรถม้า มองการต่อสู้ที่สับสนวุ่นวายตรงหน้าอย่างเป็นกังวล กลิ่นคาวเลือดลอยอยู่ในอากาศ ทําให้เด็กน้อยทั้งสองคนไม่สบายใจ ถึงแม้พวกเขาจะหยุดร้องแล้ว แต่ก็ยังโยเยบ้างเป็นครั้งคราว องค์หญิงฉังผิงได้ยินเช่นนี้ก็รู้สึกปวดใจ

“องค์หญิง เชิญขึ้นรถ เราไปกันก่อนเถิดพ่ะย่ะค่ะ” องครักษ์ที่อยู่ด้านข้างเอ่ยเสียงเคร่งขรึม

องค์หญิงฉังผิงเหลือบมองสถานการณ์ จากนั้นพลันพยักหน้า

ขึ้นมาบนรถม้าแล้ว รถม้าก็แล่นออกไปทันที องค์หญิงฉังผิงเปิดม่านมองดูสนามรบอันวุ่นวายที่ค่อยๆ ถูกทิ้งไว้ข้างหลังอย่างรวดเร็ว มีองครักษ์กว่าครึ่งหนึ่งติดตามรถม้าออกมา ส่วนองครักษ์ที่เหลืออยู่ก็ขวางทางเหล่านักฆ่าไว้

รถม้าไม่ได้แล่นไปข้างหน้าช้าๆ เหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว แต่กลับแล่นอย่างรวดเร็ว คนที่นั่งอยู่ในรถม้าก็โคลงเคลงไปมา จึงต้องอุ้มเด็กน้อยทั้งสองขึ้นมากอดไว้ในอ้อมแขน เห็นท่าทีไม่สบายตัวของเยาเยาที่อยู่ในอ้อมแขนตัวเองแล้วองค์หญิงฉังผิงก็อยากร้องไห้

“ไม่เป็นไรนะเยาเยา อีกเดี๋ยวก็จะได้เจอท่านพ่อกับท่านแม่แล้ว”

มือเล็กๆ ของเยาเยาจับนิ้วขององค์หญิงฉังผิง กะพริบดวงตาที่สดใสเล็กน้อยแต่กลับไม่ได้ร้องไห้ องค์หญิงฉังผิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก มีรอยยิ้มบางๆ

รถม้าแล่นออกมาสิบกว่าลี้จากนั้นก็ต้องหยุดแล่น คงไม่ต้องถามว่าเกิดอันใดขึ้น องค์หญิงฉังผิงได้ยินเสียงธนูยิงใส่รถม้า ครั้งนี้ดูเหมือนจะเป็นคนของราชสํานัก

“องค์หญิง โปรดลงมาจากรถเถิดพ่ะย่ะค่ะ”

องค์หญิงฉังผิงลังเลอยู่ชั่วครู่หนึ่ง ยื่นเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของตัวเองให้จือซูที่อยู่ข้างๆ แล้วลุกขึ้นออกมาจากรถม้า ถนนข้างหน้าถูกขวางไว้จริงๆ ชายวัยกลางคนคนหนึ่งนําคนกลุ่มใหญ่ถืออาวุธและธนูขวางทางอยู่ด้านหน้า ถึงแม้พวกเขาจะสวมชุดเหมือนคนทั่วไป แต่องค์หญิงฉังผิงมองออกว่าพวกเขาคือทหารองครักษ์ในวังหลวง

“พวกเจ้าคือใคร” องค์หญิงฉังผิงเอ่ยอย่างเคร่งขรึม

ชายวัยกลางคนโค้งคำนับแล้วเอ่ยว่า “กระหม่อมคือ จ้าวเฟย รองผู้บัญชาการกองกำลังสิบสามแห่งจินหลิง ถวายพระพรองค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ”

องค์หญิงฉังผิงเอ่ยอย่างไม่สะทกสะท้าน “ในเมื่อเป็นคนของกองกำลังสิบสามแห่งจินหลิง กลับไม่อยู่ที่จินหลิง เจ้ามาทำอันใดที่สีโจว”

จ้าวเฟยเอ่ยด้วยความเคารพ “กระหม่อมได้รับคําสั่ง มาเชิญองค์หญิง คุณชายน้อยและคุณหนูน้อยกลับเมืองหลวงพ่ะย่ะค่ะ”

องค์หญิงฉังผิงหัวเราะเยาะ “หากข้าไม่ตอบตกลงเล่า”

จ้าวเฟยถอนหายใจ “ไยองค์หญิงต้องทำให้กระหม่อมลำบากใจ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ หากกระหม่อมทำอันใดผิด องค์หญิงโปรดยกโทษให้กระหม่อมด้วย” เอ่ยจบก็สั่งคนรอบข้างขึ้นมาว่า “นอกจากองค์หญิงและเด็กทั้งสอง ฆ่าให้หมด”

องครักษ์ที่อยู่ด้านข้างองค์หญิงฉังผิงหัวเราะหยัน ฆ่าให้หมดหรือ หากไม่ใช่เพราะต้องคุ้มกันองค์หญิงและนายน้อยทั้งสอง ใครจะฆ่าใครกันแน่ กองกำลังสิบสามแห่งจินหลิงเก่งมากเช่นนั้นหรือ

ตรงหน้าเกิดความวุ่นวายอีกครั้ง ถึงแม้สีหน้าขององค์หญิงฉังผิงจะนิ่งเรียบแต่ในใจกลับเป็นกังวล ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีกี่คนกันแน่ หากเป็นเช่นนี้ต่อไป พวกนางคงต้องตายบนถนนสามสิบกว่าลี้แห่งนี้

มีคนยิงธนูช่วย สถานการณ์ครั้งนี้อันตรายกว่าครั้งก่อน หากไม่ใช่เพราะกลัวว่าจะยิงถูกองค์หญิงฉังผิงและเด็กสองคนนั้น เกรงว่าลูกธนูเหล่านั้นคงจะยิงเข้าไปในรถม้าแล้ว ทว่าตอนนี้พวกเขาแบ่งทหารพาองค์หญิงฉังผิงเดินทางไปก่อนไม่ได้ หากจำนวนคนไม่มากพอ วิ่งออกไปก็เท่ากับนำองค์หญิงฉังผิงและนายน้อยทั้งสองไปให้อีกฝ่าย

จำนวนคนของฝ่ายตรงข้ามดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไม่ได้มีเพียงทหารของราชสํานักที่ค่อยๆ เพิ่มขึ้น ยังมีคนของหอธารา ทำให้พวกเขาลําบากมากขึ้นเรื่อยๆ ทหารคนหนึ่งฉวยโอกาสพุ่งเข้าไปยังรถม้า แต่ไม่นานก็ถูกคนข้างหลังใช้ดาบฟัน เลือดกระเด็นลงใส่ฝ่าเท้าขององค์หญิงฉังผิง สีหน้าขององค์หญิงฉังผิงซีดเซียว พยายามไม่กรีดร้องออกมา

ยอดฝีมือของหอธาราเห็นเช่นนี้ พวกเขาจึงส่งสัญญาณลับ ทิ้งคู่ต่อของตัวเองแล้วกระโจนเข้าไปทางรถม้า เห็นได้ชัดว่าถึงแม้ต้องแลกด้วยชีวิต พวกเขาก็ต้องแย่งตัวเด็กน้อยทั้งสองมาให้ได้ องครักษ์ที่อยู่ข้างๆ พากันพุ่งเข้าไป กลุ่มผู้คนต่างมาต่อสู้กันตรงหน้ารถม้า

“ระวัง!” องค์หญิงฉังผิงตะโกน แต่กลับเห็นเงาสีดําพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ตวัดดาบไล่องครักษ์ที่อยู่ข้างๆ ออกไปแล้ว จากนั้นยกมือเข้าไปในรถม้า

“อยากตายนักใช่หรือไม่” น้ำเสียงเย็นชาดังขึ้นมา มือของเงาดําที่ยื่นออกไปยังไม่ทันได้แตะต้องรถม้าก็ต้องดึงกลับคืนมา วินาทีต่อมาเงาดาบอันเฉียบคมก็ฟาดฟันลงมา ชายชุดดําถอยออกไปข้างหลังสองสามก้าวแล้วมองคนที่พุ่งเข้ามา จากนั้นพลันเอ่ยอย่างเย็นชา “ซิงเวย”

ชายชุดดำที่พุ่งเข้ามา มีผมสีเทาและใบหน้าเคร่งขรึม แล้วยังถือดาบยาว ไม่ใช่ซิงเวยแล้วจะเป็นใครได้

ชายชุดดําหัวเราะหยัน เอ่ย “ข้าว่าแล้ว ว่าทำไมเรื่องสำคัญเช่นนี้เว่ยจวินมั่วถึงไม่ส่งเจ้ามา ที่แท้เจ้าก็ซ่อนตัวอยู่นี่เอง” ถึงแม้เดิมทีซิงเวยไร้ชื่อเสียง แต่วรยุทธ์ของเขาคืออันดับหนึ่งของวังจื่อเซียว แม้รองจากเว่ยจวินมั่ว แต่ไม่ได้ด้อยไปกว่าลิ่นฉังเฟิงที่เป็นหัวหน้าวังจื่อเซียว ภารกิจคุ้มกันองค์หญิงฉังผิงและเด็กน้อยทั้งสอง หากไม่ส่งซิงเวยมาคุ้มกันก็นับว่าแปลกไม่น้อย