ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4472 พ่อตาในอนาคต

หลิว หม่านฉง ถูกมือเล็ก ๆ ของ เย่เฉิน คว้าไว้ และปฏิกิริยาแรกของเธอก็เหมือนถูกไฟฟ้าช็อต และเธอต้องการปลดปล่อย แต่ เย่เฉิน กำมือแน่น และ หลิว หม่านฉง ไม่สามารถดึงมันออกมาได้เลย
ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่กล้าที่จะปั๊มอย่างโจ๋งครึ่ม เพราะในกรณีนั้น ฉันกลัวว่า จงเส้า จะเห็นผ่านกลอุบายระหว่างทั้งสองในคราวเดียว จากนั้นเขาจะขโมยไก่จริงๆ และสูญเสียข้าวไป ดังนั้นเธอทำได้เพียงระงับความโกรธในใจและพูดกับ เย่เฉิน ว่า “คุณควรทำในสิ่งที่คุณพูด!”
หลังจากที่เขาพูดจบ เขาก็พูดกับเย่เฉินว่า “ไปกันเถอะ!”
ใบหน้าของ จงเส้า เป็นสีซีด และเขาก็โพล่งออกมา “หม่านฉง! ผู้ชายคนนี้เป็นใคร!”
หลิว หม่านฉง ยังคงจับมือ เย่เฉิน ไว้ รู้สึกหงุดหงิดมาก ดังนั้นเขาจึงพูดอย่างโกรธเคือง “คุณยังไม่ได้ยินที่ฉันพูดตอนนี้หรือ เขาเป็นคู่หมั้นของฉัน!”
“เป็นไปได้ยังไง!” จงจื่อเส้า พูดด้วยความโกรธ ราวกับว่าหางของเขาถูกเหยียบ “พ่อของฉันทานอาหารเย็นกับลุงหลิวเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว และลุงหลิวบอกว่าเขาชอบให้ฉันอยู่กับคุณ และนั่น คุณไม่เคยถ่ายรูปเลย มันสายเกินไปแล้ว ฉันหวังว่าฉันจะทำงานหนักขึ้นได้ แค่สัปดาห์เดียวเท่านั้น ทำไมเธอถึงมีคู่หมั้นล่ะ!”
หลิว หม่านฉง ชี้มือซ้ายไปทางมือขวาที่ เย่เฉิน จับไว้ และพูดด้วยท่าทางจริงจัง: “คุณก็รู้ว่าฉันไม่เคยออกเดท ถ้าเขาไม่ใช่คู่หมั้นของฉัน ฉันจะปล่อยให้เขาจับมือฉันได้อย่างไร มันจบแล้ว!”
เย่เฉินรู้ว่า หลิว หม่านฉง พูดกับตัวเอง ดังนั้นเขาจึงตะโกนใส่ จงเส้า ด้วยใบหน้าเคร่งขรึม: “คุณหมายความว่าอย่างไร คุณต้องการรับคู่หมั้นของฉัน ถ้าคุณกล้าที่จะรบกวนคู่หมั้นของฉันอีก ระวังฉันจะทำ ตบให้ตายเลย!”
หลังจากที่เขาพูดจบ เขาหันไปมอง หลิว หม่านฉง และถามอย่างจริงจังว่า “ที่รัก ฉันเป็นผู้ชายเพียงพอหรือไม่”
หลิว หม่านฉง รู้สึกหดหู่ใจมากจนอยากตาย แต่เขาทำได้แค่กัดกระสุนแล้วพูดว่า “พอแล้ว… คุณเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วในทันใด ฉันรู้สึกไม่สบายใจนิดหน่อย”
จงจื่อเส้า รีบร้อนในเวลานี้ ชี้ไปที่เย่เฉินและดุว่า: “เจ้าทำบ้าอะไร กล้าพูดกับข้าอย่างนี้ได้อย่างไร เจ้าไม่เคยได้ยินชื่อมังกรน้อยสี่ตัวบนเกาะฮ่องกงหรือไม่!”
เย่เฉินส่ายหัวและพูดอย่างว่างเปล่า “มังกรน้อยสี่ตัวบนเกาะฮ่องกงคืออะไร? ฉันมาจากแผ่นดินใหญ่ ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน”
“ข้าทำหาย!” จงจื่อเส้ากัดฟันและกล่าวว่า “เจ้าไม่เคยได้ยินแม้แต่มังกรน้อยสี่ตัวบนเกาะฮ่องกง ดังนั้นเจ้ากล้าแสร้งทำเป็นอยู่ต่อหน้าข้า เชื่อหรือไม่ ข้า” คราวนี้จะให้เจ้ามาและออกไป!”
เย่เฉินรีบถาม หลิว หม่านฉง ด้วยท่าทางตื่นตระหนก: “ที่รัก ใครคือมังกรน้อยสี่ตัวบนเกาะฮ่องกง พวกมันมีภูมิหลังที่ใหญ่โตหรือไม่”
เย่เฉิน จับมือของ หลิว หม่านฉง ตลอดเวลา รู้สึกหดหู่มาก และพูดด้วยท่าทางสิ้นหวัง: “เบื้องหลัง… พื้นหลังค่อนข้างใหญ่ พ่อของเขาเป็นชายที่ร่ำรวยที่สุด 5 อันดับแรกบนเกาะฮ่องกง จง หยุนชิวและมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับหงเหมินที่มีชื่อเสียง เขาเป็นคนประเภทที่กินได้ทั้งสองอย่าง”
เย่เฉินถามด้วยความประหลาดใจ: “อ่า? ฉันควรทำอย่างไร? พ่อตาในอนาคตของฉันสามารถช่วยฉันจัดการได้หรือไม่”
หลิว หม่านฉง ส่ายหัว: “พ่อของฉันไม่สามารถพูดที่ หงเหมิน ได้ ดังนั้นควรได้รับการแก้ไข”