ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4468 ช่วยฉันสร้างความบันเทิงให้กับคุณเย่

ในที่สุด หลิว เจียหุย ก็โล่งใจเมื่อเขาเห็นว่า เย่เฉิน ดูเหมือนจะสนใจลูกสาวของเขา ปลาได้พูดไปแล้ว และที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับเวลาที่มันกัดเบ็ด เมื่อเขาอิ่มแล้ว หลิว เจียหุย ก็พูดว่า “คุณเย่ ฉันมีเรื่องต้องทำกับกลุ่มในตอนบ่าย ดังนั้นฉันจะไม่ไปกับคุณ ให้ หม่านฉง ไปกับคุณเพื่อมีช่วงเวลาที่ดีบนเกาะฮ่องกง”
เย่เฉินพยักหน้าและพูดอย่างสบายๆ “คุณหลิวกำลังยุ่งอยู่กับอะไรบางอย่าง แค่ให้คุณหม่านฉงไปกับผม”
หลิว เจียหุย พยักหน้าด้วยความพึงพอใจและสั่งลูกสาวของเขาว่า “หม่านฉง โปรดช่วยฉันสร้างความบันเทิงให้กับคุณเย่”
หลิวหม่านฉง เองก็ชัดเจนเช่นกัน และถามตรงๆ ว่า “คุณจะจัดการบริจาค 50 ล้านที่คุณสัญญากับฉันไว้เมื่อไหร่?”
หลิว เจียหุย กล่าวอย่างไม่เป็นทางการ: “ตราบใดที่คุณเชื่อฟัง ฉันจะขอให้แผนกการเงินโอนเงินเข้าบัญชีมูลนิธิของคุณภายในสามวัน”
หลิว หม่านฉง พยักหน้า: “คุณเย่มาเพื่อเป็นพยาน คุณต้องพูดความคิดของคุณ”
“เป็นธรรมชาติ!” หลิวเจียหุย พูดด้วยสีหน้าจริงจัง: “เจ้าถั่วผู้เฒ่า ฉันอยู่มาหลายปีแล้ว เมื่อไหร่ที่เจ้าไม่เคยเชื่อคำพูดของข้าเลย?”
เมื่อเย่เฉินได้ยินสิ่งนี้ เขาก็รู้สึกรังเกียจเล็กน้อยในใจ
เย่เฉินไม่รู้ว่า หลิว เจียหุย ทำผิดกี่ครั้งในชีวิต แต่เขารู้ว่าหลังจากที่พ่อของเขาเสียชีวิต หลิว เจียหุย ได้ผิดสัญญากับพ่อของเขา
เพียงแต่ หลิว หม่านฉง ไม่รู้เรื่องนี้ เมื่อเธอได้ยิน หลิว เจียหุย พูดแบบนี้ เธอรู้สึกโล่งใจและพูดว่า “ดีมาก!”
เย่เฉิน มองไปที่ หลิว เจียหุย และต้องการถามเขาว่าเขายังจำ เย่ ฉางอิง และข้อตกลงระหว่างเขากับ เย่ ฉางอิง ได้หรือไม่
แต่เมื่อคิดให้รอบคอบแล้ว ถ้าคุณถามคำถามนี้ตอนนี้ เลากาไฟคงเดาได้ว่าเขามาที่เกาะฮ่องกงครั้งนี้เพื่อ เฉิน จ้าวจง ไม่ใช่เพื่อหารือเกี่ยวกับความร่วมมือกับเขา เป็นไปได้มากที่เขาจะนึกถึงพ่อของเขาด้วยเหตุนี้ รวมกับนามสกุลของเขา เย่ รวมกับความคล้ายคลึงกับพ่อของเขา และสรุปตัวตนของเขา เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ เย่เฉิน ก็ระงับการกระตุ้นนี้ชั่วคราว เขาบินไปกว่า 10,000 กิโลเมตรไปยังเกาะฮ่องกง และเขาไม่สามารถเปิดเผยตัวตนของเขาได้อย่างง่ายดาย มันไม่สนุกเลย ดังนั้นเขาจึงมองไปที่ หลิว หม่านฉง และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “คุณหลิว เมื่ออาหารเสร็จแล้ว ทำไมเราไม่ไปกันก่อน”
หลิว หม่านฉง พยักหน้าและพูดว่า “ตกลง ไปกันเถอะ”
เย่เฉินยืนขึ้นและพูดกับ หลิว เจียหุย และ ฟาง เจียซิน “คุณหลิวและคุณนายหลิว ขอบคุณสำหรับการต้อนรับเป็นอย่างดี คุณหลิวและฉันจะออกไปเดินเล่น”
หลิว เจียหุย กล่าวด้วยรอยยิ้ม: “เอาล่ะ นายเย่จะได้มีช่วงเวลาที่ดีกับ หม่านฉง ก่อน และเราจะคุยกันเรื่องธุรกิจในวันพรุ่งนี้”
เย่เฉิน และ หลิว หม่านฉง ออกมาจากห้องอาหารข้างๆกัน และ หลิว หม่านฉง ก็พูดกับ เย่เฉิน ว่า “คุณเย่ โปรดรอสักครู่ ฉันจะขึ้นไปเอาของที่ชั้นบน”
เย่เฉินถามเธอว่า “คุณหม่านฉง คุณต้องการความช่วยเหลือจากฉันไหม”
“ไม่จำเป็น” หลิว หม่านฉง กล่าวอย่างไม่เป็นทางการ “มันเป็นแค่ของใช้ส่วนตัว กรุณารอฉันที่นี่สักครู่ คุณเย่ แล้วฉันจะลงมาทันที”
เย่เฉินพยักหน้า: “ตกลง”
หลิว หม่านฉง ขึ้นลิฟต์ชั้นบน และหลังจากนั้นไม่นาน ก็เดินออกจากลิฟต์โดยถือกล่องกระดาษแข็ง เย่เฉินเริ่มก้าวไปข้างหน้าและพูดว่า “คุณหม่านฉง ให้ฉันจัดการให้คุณเถอะ”
หลิว หม่านฉง พยักหน้าเล็กน้อย: “ขอบคุณ คุณเย่”