ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4469 ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องนี้

เย่เฉินหยิบกล่องขึ้นมาสวมกอดและออกจากวิลล่ากับ
หลิว หม่านฉง เมื่อมาถึงสนาม หลิว หม่านฉง ก็เดินตรงไปยัง เทสล่า รุ่น 3 รุ่นปกติ รถเก๋งระดับเริ่มต้นที่ถูกที่สุดของเทสลาดูไม่เข้ากับลานที่เต็มไปด้วยโรลส์-รอยซ์และมายบัคส์ เย่เฉินไม่คาดคิดเลยว่า หลิว หม่านฉง จะขับรถไฟฟ้ามูลค่ากว่า 200,000 หยวนได้ และเขาก็อดแปลกใจไม่ได้ หลิว หม่านฉง ยังเห็นความประหลาดใจในดวงตาของ เย่เฉิน และกล่าวว่า “คุณเย่ รถของฉันค่อนข้างขรุขระ ได้โปรดอย่ากังวล”
“ไม่” เย่เฉินโบกมือและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันไม่ได้เจาะจงเกี่ยวกับรถยนต์ นับประสารถยนต์ไฟฟ้าสี่ล้อ แม้แต่รถยนต์ไฟฟ้าสองล้อ ฉันไม่เป็นไร”
หลิว หม่านฉง พยักหน้าและพูดอย่างเย็นชาเล็กน้อย: “ดีมาก โปรดช่วยฉันใส่ของลงในท้ายรถด้วย คุณเย่”
“ตกลง” เย่เฉินตกลงอย่างง่ายดาย และหลังจากวางของลงในท้ายรถแล้ว เขาก็เปิดประตูนักบินผู้ช่วยและนั่งเข้าไป
หลิว หม่านฉง รออยู่ที่ที่นั่งคนขับแล้วในตอนนี้ หลังจากที่ เย่เฉิน ขึ้นรถ เขาก็ขับรถ เทสล่า ออกจากวิลล่าโดยตรง ขณะที่เธอขับรถไปตามถนนซือซุน เธอถามเย่เฉินว่า “ฉันสงสัยว่าคุณเย่จะไปชอปปิ้งที่ไหนในตอนบ่าย”
“ฉันทำได้” เย่เฉินยิ้มและพูดว่า “แขกคือสิ่งที่เจ้าของบ้านสามารถทำได้ แค่ขอให้ นางสาวหม่านฉง จัดการตามต้องการ”
หลิว หม่านฉง พยักหน้า เหลือบมอง เย่เฉิน และถามว่า “ยังไงก็ตาม คุณเย่ ฉันอยากจะถามคำถามคุณมาตลอด ฉันไม่รู้ว่าจะสะดวกไหม?”
เย่เฉินยิ้มและถามว่า “คุณหม่านฉง อยากถามฉันไหมว่าตอนนี้ฉันโสดหรือเปล่า”
“ไม่” หลิว หม่านฉง ขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดว่า “ฉันแค่อยากถามนายเย่ คุณรู้ความหมายเบื้องหลังการพูดถึงห่านย่างซ้ำๆ ที่โต๊ะอาหารค่ำไหม”
เย่เฉินรู้สึกว่า หลิว หม่านฉง ดูเหมือนจะรับรู้ ดังนั้นเขาจึงส่ายหัว: “ฉันแค่พูดไปเฉยๆ ฉันไม่รู้ว่าเบื้องหลังมันมีความหมายอะไร และฉันสงสัยว่า นางสาวหม่านฉง จะทำให้เป็นที่นิยมมากขึ้นได้หรือไม่?”
หลิว หม่านฉง กล่าวเบา ๆ ว่า: “พ่อของฉันเคยมีลูกน้องชื่อ เฉิน จ้าวจง ต่อมา เฉิน จ้าวจง พาแม่เลี้ยงคนปัจจุบันของฉันไปที่สหรัฐอเมริกาและเปิดร้านห่านย่างในไชน่าทาวน์ ทั้งสองคนหนีไป และพ่อของฉันก็ตามไป เขาเป็นคนอ่อนไหวง่าย ดังนั้นการพูดเรื่องย่างห่านจึงเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับเขาเช่นกัน”
เย่เฉินพูดเบา ๆ : “คุณหม่านฉง ด้วยความเคารพ แม่เลี้ยงของคุณดูไม่เหมือนคนที่สามารถทนต่อความยากลำบากได้”
“ใช่แล้ว” หลิวหม่านฉง กล่าวว่า “ปกติแล้วเธอไม่สนใจแม้แต่จะซักกางเกงในของเธอเอง และมีคนใช้อยู่รอบตัวเธอทุกวัน”
หลิว หม่านฉง พูดอย่างอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ: “อย่างไรก็ตาม ด้วยบุคลิกที่เอาอกเอาใจแบบนี้ เธอยังสามารถติดตาม เฉิน จ้าวจง เพื่อเปิดร้านห่านย่างในสหรัฐอเมริกาสองสามปี นี่เป็นสิ่งที่เธอไม่ได้ทำจริงๆ ไม่ได้คาดหวัง.”
เย่เฉินพูดอย่างสบายๆ “แล้วดูเหมือนว่าเธอกับ เฉินจ่าวจง คือรักแท้”
หลิว หม่านฉง ส่ายหัวและพูดว่า “ฉันไม่รู้เรื่องนี้”
ขณะที่เธอพูดอย่างนั้น เธอเหลือบมอง เย่เฉิน อีกครั้งและถามว่า “คุณเย่ คุณไม่รู้เรื่องเหล่านี้จริงๆ หรือ?”
เย่เฉินยักไหล่แล้วพูดว่า “ฉันรู้ว่าคุณหลิวเคยหนีไปกับใครมาก่อน และทั้งเกาะฮ่องกงน่าจะเคยได้ยินเรื่องนี้ ผู้ประกอบการรายใหญ่หลายคนจะพูดถึงเรื่องซุบซิบหลังอาหารเย็น แต่เธอไปทำอะไรที่ต่างประเทศหลังจากนั้น หนีไปกับใคร ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องนี้”
เย่เฉินเห็นว่า หลิว หม่านฉง ไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา ดังนั้นเขาไม่ต้องการให้ หลิว หม่านฉง ตระหนักถึงแรงจูงใจที่แท้จริงของเขา
ท้ายที่สุด แม้แต่เหล่ากาไฟเพิ่งทราบเรื่องการเปิดร้านห่านย่างของ เฉิน จ่าวจง ในสหรัฐอเมริกา และเหตุการณ์นี้ยังไม่มีรายงานกลับไปยังเกาะฮ่องกง หากบุคคลภายนอกยอมรับว่ารู้ก็หมายถึงยอมรับว่าเขา และ เฉิน จ้าวจง มีความสัมพันธ์ หลิว หม่านฉง ค่อนข้างสงสัย เธอรู้สึกเสมอว่า เย่เฉิน พูดถึงห่านย่างที่โต๊ะอาหารค่ำดูเหมือนจะเป็นความตั้งใจ แต่เมื่อ เย่เฉิน พูดเช่นนี้ เธอก็รู้สึกว่าไม่มีช่องโหว่ในตรรกะ ท้ายที่สุด ตัวตนของ เย่เฉิน เป็นผู้ช่วยระดับสูงของ อิซู ชิปปิ้ง และเขามาจากแผ่นดินใหญ่ ดังนั้นจึงไม่น่าเป็นไปได้ที่เขาจะรู้เรื่องไชน่าทาวน์ในสหรัฐอเมริกา
ดังนั้น เธอจึงทิ้งเรื่องไว้ข้างหลังและพูดกับเย่เฉินว่า “คุณเย่ ถ้าคุณไม่มีที่ไปแน่นอน เราจะไปที่จิมซาจุ่ยก่อน ซึ่งฉันกับเพื่อนร่วมชั้นจัดประชุมกัน ตลาดนัดการกุศลและฉันให้ของในรถแก่พวกเขา”
เย่เฉินพยักหน้าและกล่าวว่า “ไม่มีปัญหา”